II SA/Lu 431/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 listopada 2022r., sygn. akt II SA/Lu 489/22 w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 12 maja 2022r., nr GN-Ch.7536.1.2022.NG w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 22 listopada 2022r. w sprawie II SA/Lu 489/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. G. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 12 maja 2022r., nr GN-Ch.7536.1.2022.NG w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Wyrok stał się prawomocny z dniem 23 grudnia 2022r. W dniu 2 lutego 2023r. skarżąca złożyła do Sądu wniosek o doręczenie odpisu wyroku "w związku z powzięciem informacji za pośrednictwem pisma Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego w Lublinie (...) o tym, że w dniu 22 listopada 2022r. został wydany przez Sąd wyrok (...)", (k.53 akt II SA/Lu 489/22). Następnie w dniu 8 maja 2023r. skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym wyrokiem. Jako podstawę wznowienia wskazała art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023r., poz. 259), zwanej dalej "p.p.s.a.", podnosząc, że nie została prawidłowo powiadomiona o terminie rozprawy i w konsekwencji nie mogła w niej uczestniczyć; okoliczność ta stanowi o nieważności postępowania. Wyjaśniła, że "przebywała na długotrwałym zwolnieniu" i w związku z tym "częściowo przebywała poza swoim miejscem zamieszkania, u córki, gdzie odbywała rehabilitację i rekonwalescencję"; na potwierdzenie załączyła wydruk z systemu informatycznego ZUS dotyczący zaświadczeń lekarskich. Podkreśliła, że na wezwanie Sądu wyraźnie oświadczyła, że żąda przeprowadzenia rozprawy, gdyż chce złożyć obszerne wyjaśnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci (...). Stosownie do art. 277 p.p.s.a. - skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W rozpatrywanej sprawie skarżąca wniosła skargę o wznowienie z uchybieniem tego terminu. Podstawą wznowienia był bowiem zarzut pozbawienia jej możności udziału w postępowaniu – miała więc trzy miesiące na wniesienie skargi o wznowienie licząc od dnia, kiedy dowiedziała się o wydaniu wyroku. Z akt wynika, że wiedziała o wyroku co najmniej 2 lutego 2022r., skoro w piśmie tego dnia zażądała jego doręczenia. Oznacza to, że 3-miesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie upłynął 2 maja 2023r. Skargę wniosła natomiast 8 maja 2023r., a więc po tym terminie. W związku z tym Sąd nie mógł wznowić postępowania i ponownie skontrolować zaskarżonej decyzji Wojewody Lubelskiego, gdyż spóźniona skarga podlegała odrzuceniu stosownie do art. 280 § 1 p.p.s.a. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.