II OZ 1511/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia S. w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 października 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 55/17 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Stowarzyszenia S. w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 3 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 55/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 r., poz. 1369; dalej "p.p.s.a."), odrzucił zażalenie Stowarzyszenia "S." z siedzibą w R. na postanowienie tego Sądu z dnia 29 sierpnia 2017 r., którym utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 lipca 2017 r. odmawiające przyznania ww. Stowarzyszeniu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd podniósł, że stosownie do treści art. 260 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zdaniem Sądu aktualne brzmienie art. 260 p.p.s.a. wskazuje, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyło Stowarzyszenie S. w R., wnosząc o: - uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości; - uchylenie postanowienia z dnia 29 sierpnia 2017 r.; - sprostowanie i uzupełnienie części orzekającej; - zwolnienie z kosztów wpisu sądowego w części; - ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. W obowiązującym na skutek wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) stanie prawnym na dzień wydania postanowienie Sądu pierwszej instancji, na postanowienie wydane na skutek wniesionego sprzeciwu od rozstrzygnięcia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Stanowi o tym wprost art. 260 § 2 in fine p.p.s.a. Wojewódzki sąd administracyjny orzeka w takiej sytuacji jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Wobec powyższego, skoro obowiązująca aktualnie ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, które wydane zostało na skutek rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, to trafnie Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie na to postanowienie. W takiej sytuacji zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest pozbawione podstaw prawnych. Nie można ponadto podzielić zdania skarżącej, że odpis postanowienia doręczony Stowarzyszeniu w dniu [...] października 2017 r. nie zawierał pouczenia, gdyż jak wynika z akt sprawy (k. 128) pismo przewodnie dołączone do odpisu postanowienia zawierało pełne pouczenie o sposobie zaskarżenia. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.