II SA/Go 577/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.P.-B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przewlekłego załatwienia sprawy postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] września 2020 r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu sprawy ze skargi R.P.-B. na przewlekłość Wójta Gminy w sprawie zwrotu kosztów transportu, działając na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej jako k.p.a.), wskazało, ze Wójt Gminy nie dopuścił się przewlekłego załatwienia sprawy dotyczącej zwrotu kosztów transportu. Pismem z dnia [...] września 2020 r. R.P.-B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na w/w postanowienie wnosząc o jego uchylenie. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Powyższe oznacza, iż niedopuszczalna jest skarga na postanowienie, które jest niezaskarżalne w postępowaniu administracyjnym, nie kończy postępowania, ani nie rozstrzyga istoty sprawy. W wypadku jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, czyli objęty skargą przedmiot nie podlega zaskarżeniu, sąd skargę odrzucana podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Postanowienie stanowiące przedmiot rozpoznawanej skargi wydane zostało na podstawie art. 37 k.p.a. w następstwie rozpoznania ponaglenia, z którym skarżąca zwróciła się do SKO, zarzucając Wójtowi Gminy przewlekłe załatwienie sprawy dotyczącej zwrotu kosztów transportu. Prawo do złożenia takiego środka prawnego przewidziane jest w art. 37 § 1 k.p..a. Ponaglenie wnosi się – co do zasady – do organu wyższego stopnia, za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 k.p.a.). Organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie (art. 37 § 6 k.p.a.). Wniesienie ponaglenia otwiera stronie prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłość prowadzonego przez właściwy organ postępowania (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Jednak samo postanowienie wydane w następstwie rozpoznania ponaglenia nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Po pierwsze nie przysługuje na nie zażalenie. Wskazać należy, iż w postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, że na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi (art. 141 § 1 k.p.a.) lub gdy przewiduje to przepis szczególny, a w odniesieniu do postanowienia wydanego w trybie art. 37 k.p.a. ustawodawca nie przewidział prawa do złożenia zażalenia. Po drugie postanowienie, o którym mowa nie rozstrzyga sprawy co do istoty ani też nie kończy postępowania. Powyższe potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych wskazujące, iż postanowienie wydane w wyniku rozpatrzenia ponaglenia jest rozstrzygnięciem podejmowanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad organami niższego stopnia. Nie jest zatem postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, jako że jego celem jest spowodowanie, aby tego rodzaju rozstrzygnięcie (co do istoty) zostało podjęte w sytuacji, gdy organ administracji pozostaje w bezczynności lub w sposób przewlekły prowadzi postępowanie, albo też poinformowanie strony, że jej zarzuty w tym zakresie ocenione zostały jako niezasadne. Nie kończy ono postępowania administracyjnego, a art. 37 § 6 k.p.a. nie zawiera normy, która uprawniałaby adresata postanowienia do wniesienia zażalenia. Wobec tego w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że postanowienie tego rodzaju jest niezaskarżalne (zob. postanowienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Poznaniu z dnia 15 stycznia 2019 r., II SA/Po 1139/18; w Opolu z dnia 8 marca 2019 r., I SA/Op 9/19). Należy jednak dodać, że złożenie ponaglenia wywiera skutek wyczerpania środków zaskarżenia (art. 52 § 2 p.p.s.a.) i umożliwia stronie skuteczne wniesienie skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.