I SA/Łd 690/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Kowalski Asesor WSA Tomasz Furmanek (spr.) Protokolant: St. Specjalista Dorota Choińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi J. T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 6 sierpnia 2024 r. nr 1001-IOV-2.4103.54.2024.2.U12.WT w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpoznania oddala skargę. UZASADNIENIE I SA/Łd 690/24 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 1 lipca 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (dalej też jako DIAS) pozostawił bez rozpatrzenia zażalenie J. T. (dalej skarżący, strona) na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie z dnia 19 marca 2024 roku o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o przyznanie dostępu do konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia wyjaśniono, że w dniu 19 stycznia 2024 roku do Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie wpłynął wniosek A. S.A. o przyznanie dostępu do konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym, w którym jako osobę reprezentującą organizację wskazano pomocnika w osobie J. T.. Postanowieniem z dnia 19 marca 2024 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie pozostawił powyższy wniosek bez rozpatrzenia. W dniu 15 kwietnia 2024 roku do organu pierwszej instancji wpłynęło zażalenie na postanowienie z 19 marca 2024 r. Pozostawiając zażalenie bez rozpatrzenia DIAS ocenił, że wniesione zażalenie nie spełnia wymogu, o którym mowa w art. 168 § 3 (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 roku, poz. 2383 ze zm,. – dalej jako O.p., Ordynacja podatkowa). Wyjaśniono, że w aktach sprawy znajduje się kopia pełnomocnictwa udzielonego w dniu 8 listopada 2022 roku J. T., bez oryginału notarialnego jego potwierdzenia (wbrew wymogom art. 138e § 4 O.p.). Z uwagi na fakt, że podpisujący pełnomocnictwo w imieniu spółki Prokurent M. K. nie został wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego organ odwoławczy ustalił, że w dniu 7.11.2022 roku A. S.A. złożyła wniosek KRS-Z (wniosek o zmianę danych podmiotu), który to został podpisany przez uprawnionego wówczas do reprezentacji spółki J. T.. We wniosku zgłoszono dwóch prokurentów spółki, w tym m.in. M. K.. Jednakże Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi XX Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego zarządzeniem z dnia 27.01.2023 roku wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez przesłanie do sądu drogą pocztową oryginału lub uwierzytelnionego notarialnie odpisu oświadczenia o udzieleniu prokury M. K. wraz z wyrażeniem zgody na jej przyjęcie. Zarządzeniem z dnia 14.02.2023 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi XX Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego zwrócił wniosek z dnia 7.11.2022 roku z uwagi na nieusunięcie jego braków formalnych - wnioskodawca nie załączył oryginału ani uwierzytelnionego notarialnie odpisu dokumentu w postaci oświadczenia o udzieleniu prokury M. K.. Dodatkowo postanowieniem z dnia 27.02.2023 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi XX Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego oddalił wniosek o wpis z 7.11.2022 roku do rejestru danych prokurenta M. K., cyt.: "(...) bowiem zgodnie z jego oświadczeniem z 14.12.2022 roku złożył on rezygnację z pełnionej funkcji, a brak jest w rejestrze możliwości dokonywania wpisów o charakterze historycznym, tj. niezgodnym ze stanem rzeczy istniejącym w chwili wydania postanowienia, a zgodnym ze stanem istniejącym w przeszłości, albowiem z chwilą dokonania takiego wpisu w rejestrze wpis taki korzystałby z domniemania prawdziwości, co nie może mieć miejsca". W wyniku skargi złożonej na postanowienie z 27.02.2023 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi XX Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego postanowieniem z 28.04.2023 roku oddalił wniosek o wpis w rejestrze danych M. K. jako prokurenta samoistnego spółki. Zdaniem organu - skoro M. K. oświadczeniem z 14 grudnia 2022 roku złożył rezygnację z pełnionej funkcji, w to posługiwanie się przez J. T. pełnomocnictwem z 8 listopada 2022 roku, jest bezpodstawne. Z uwagi na powyższe w dniu 4 czerwca 2024 roku wystosowano do J. T., a także do wiadomości spółki A. S.A., wezwanie znak do usunięcia braku formalnego podania (zażalenia z 15 kwietnia 2024 roku) poprzez złożenie: "pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania spółki przed Dyrektorem Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wraz z dowodami potwierdzającymi uiszczenie opłaty skarbowej". Wezwanie zostało odebrane w dniu 18 czerwca 2024 roku, a do dnia wydania postanowienia żadna korespondencja, w tym pełnomocnictwo do reprezentowania spółki nie wpłynęła. Organ wskazał również na fakt, że wobec ustalenia, iż w rejestrze KRS znajdują się dane sprzeczne z przepisami prawa - Sąd rejestrowy z urzędu dokonał wykreślenia członka Rady Dyrektorów J. T. - z rejestru KRS spółki jako członka organu uprawnionego do reprezentacji podmiotu, na podstawie art. 24 ust. 6 ustawy o KRS. W ocenie organu powyższe oznacza to, że spółka z dniem 23.11.2023 roku została pozbawiona organu reprezentacji - rady dyrektorów. Postępowanie przymuszające przeprowadzone z urzędu zakończyło się wydaniem przez Sąd postanowienia z 28.02.2024 roku umarzającego to postępowanie z uwagi na to, że nie doprowadziło ono do złożenia wymaganego wniosku biorąc pod uwagę wyjaśnienia składane przez akcjonariuszy w toku postępowania. Dodatkowo jak wynika z zapisów dostępnych na Portalu Rejestrów Sądowych w dniu 7.12.2023 roku dla A. S.A. został powołany kurator na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi - X Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 7.12.2023r. pod sygnaturą [...]. Zmiana ta została odzwierciedlona w KRS na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi XX Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z 9.05.2024 roku. Podsumowując oceniono, że zażalenie zawiera braki formalne, a pomimo wezwania z 4 czerwca 2024 nie zostało ono uzupełnione zgodnie z wymogami przepisów prawa. Na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 1 lipca 2024 r. strona wniosła zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2024 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzina utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia 1 lipca 2024 r. o pozostawieniu bez rozpatrzenia zażalenia z dnia 15 kwietnia 2024 r. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź - Polesie z dnia 19 marca 2024 r., o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o przyznanie dostępu do konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym Na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 6 sierpnia 2024 r., skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Nie podnosząc zarzutów naruszenia konkretnych przepisów prawa w skardze wskazano, że brak dostępu do konta podatnika w e-urzędzie stwarza duże problemy w wykonywaniu przez podatnika obowiązków względem organów skarbowych i znacznie ogranicza możliwości podatnika jako strony w postępowaniach administracyjnych co jest przejawem ograniczenia konstytucyjnych uprawnień do działania podmiotu wobec organów Państwa. Tak więc to w interesie organów skarbowych leży, aby podatnik miał dostęp do tej drogi komunikowania się z organami skarbowymi. Dlatego zaskarżone postanowienie jest niezrozumiałe z punktu widzenia nie tylko interesu podatnika, ale i interesów organów skarbowych. Zdaniem skarżącego kwestia reprezentacji po stronie podatnika nie ma tu znaczenia z uwagi na przedmiot sprawy jakim jest uzyskanie dostępu do elektronicznej formy komunikacji z urzędem. Ponadto w ocenie wnoszącego skargę postanowienie jest niezasadne z prawnego punktu widzenia. Na poparcie tej tezy wskazano, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wyciąga nieprawidłowe wnioski co do stanu prawnego. Z jednej bowiem strony przyznał, że znane mu było postanowienie sądu rejestrowego z dnia 27 lutego 2023 r., z którego jednoznacznie wynika do kiedy funkcjonowała prokura udzielona M. K.. Z drugiej jednak strony Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wskazał w zaskarżonym postanowieniu, że do dnia wydania postanowienia spółka w żaden sposób nie wykazała legitymacji prokurenta do działania w jej imieniu. Zdaniem skarżącego postanowienie sądu rejestrowego potwierdza legitymację prokurenta do działania w imieniu spółki, a w konsekwencji pełnomocnictwo ogólne udzielone przez prokurenta jest skuteczne. Prokurent ma prawo udzielać dalszych pełnomocnictw do występowania w imieniu podatnika. Tak więc udzielone pełnomocnictwo jest zgodne z prawem w zakresie działania w imieniu podatnika jako spółki prawa handlowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W świetle art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu jeżeli sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania, lub gdy doszło do takiego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd stwierdził, że nie doszło do naruszeń prawa, które skutkowały koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z 19 marca 2024 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie pozostawił bez rozpatrzenia wniosek spółki A. S.A. (we wniosku jako osobę repezentującą spółka wskazano pełnomocnika w osobie skarżącego) o przyznanie dostępu do konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym. Zażalenie na powyższe postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie wniósł skarżący jako pełnomocnik spółki. Pismem z dnia 4 czerwca 2024 roku Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wystosował do skarżącego, (a także do wiadomości spółki) wezwanie do usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez złożenie: "pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania spółki przed Dyrektorem Izby Administracji Skarbowej w Łodzi wraz z dowodami potwierdzającymi uiszczenie opłaty skarbowej" w terminie 7 dni od jego doręczenia z pouczeniem, że w przypadku braku odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie we wskazanym powyżej terminie i we wskazany wyżej sposób zażalenie zostanie pozostawione bez rozpatrzenia, stosownie do treści art. 169 § 1 O.p. Skarżący nie ustosunkował się do powyższego wezwania. W tym miejscu należy zauważyć, że w aktach sprawy znajduje się, przesłana przez skarżącego (w dniu 15 marca 2024 r.), kopia pełnomocnictwa z dnia 8 listopada 2022 udzielonego przez prokurenta spółki w osobie M. K. pracownikowi spółki J. T., bez oryginału notarialnego jego potwierdzenia. W rozpoznawanej sprawie istota sporu dotyczy oceny, czy Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, był uprawniony do wystosowania do skarżącego wezwania z dnia 4 czerwca 2024 r, a w konsekwencji - wobec braku zastosowania się do jego treści - czy prawidłowo pozostawił bez rozpoznania zażalenie skarżącego od postanowienia Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie. Innymi słowy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy brak zastosowania się do powyższego wezwania wobec posiadania przez organ kserokopii pełnomocnictwa z 8 listopada 2022 r. stanowił brak spełnienia wymogu określonego przepisami prawa, wymagającego zastosowania art. 169 § 1 i 4 O.p. Tym samym poza zakresem rozpoznawanej sprawy są zarzuty skargi odnoszące się do znaczenia i niezbędności dostępu do konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym jak również zasadność rozstrzygnięcia Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie z dnia 19 marca 2024 r. dotyczącego wniosku w tym zakresie. Dokonując natomiast rozważań w zakresie przedmiotu sprawy (pozostawienia zażalenia bez rozpoznania postanowieniem DIAS z 1 lipca 2024 r., które zostało utrzymane w mocy zaskarżonym do Sądu postanowieniem tego organu z dnia 6 sierpnia 2024 r.) należy wskazać, iż zgodnie z art. 168 § 1 O.p. podania wnosi się na piśmie lub ustnie do protokołu. Podania utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych lub za pośrednictwem konta w systemie teleinformatycznym organu podatkowego. Według art. 168 § 2 O.p. podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adres (miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności) lub adres do doręczeń w kraju, identyfikator podatkowy, a w przypadku nierezydentów - numer i serię paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, lub inny numer identyfikacyjny, o ile nie posiadają identyfikatora podatkowego, a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych. W myśl § 3. podanie wniesione na piśmie albo ustnie do protokołu powinno być podpisane przez wnoszącego, a protokół ponadto przez pracownika, który go sporządził. Jeżeli podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie lub protokół podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu. Natomiast zgodnie z art. 169 § 1 O.p., jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Na podstawie art. 169 § 4 O.p., który stanowił podstawę zaskarżonego postanowienia, organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie. Do zastosowania rygoru, jakim jest pozostawienie podania bez rozpatrzenia, treść wezwania do usunięcia braków formalnych pisma nie powinna nastręczać trudności w jego zrozumieniu, powinna być precyzyjna i w razie potrzeby zawierać także wyjaśnienia i informacje, pozwalające na prawidłowe wykonanie wezwania (por. wyrok NSA z 18 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1770/13 - powoływane orzeczenia dostępne są na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Wezwanie musi więc zawierać precyzyjne określenie, jakie braki formalne mają być uzupełnione oraz w jaki sposób (por. wyrok NSA z 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt I GSK 543/12). W ocenie Sądu treść wezwania z 4 czerwca 2024 r. powyższe wymagania spełnia. Zgodnie z art. 138a § 1 Ordynacji podatkowej, strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Pełnomocnictwo może być ogólne, szczególne albo do doręczeń (art. 138a § 2 Ordynacji podatkowej). W myśl art. 138c § 1 Ordynacji podatkowej, pełnomocnictwo wskazuje dane identyfikujące mocodawcę, w tym jego identyfikator podatkowy, dane identyfikujące pełnomocnika, w tym jego identyfikator podatkowy, a w przypadku nierezydenta - numer i serię paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość, lub inny numer identyfikacyjny, o ile nie posiada identyfikatora podatkowego, adres tego pełnomocnika do doręczeń w kraju, chyba że wskazuje adres do doręczeń elektronicznych, na który organy podatkowe mają doręczać pisma. Adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy wskazuje adres do doręczeń elektronicznych. Zgodnie z art. 138e § 1 Ordynacji podatkowej, pełnomocnictwo szczególne upoważnia do działania we wskazanej sprawie podatkowej lub innej wskazanej sprawie należącej do właściwości organu podatkowego. Natomiast brzmienie art. 138c § 1 Ordynacji podatkowej wprost wskazuje, że przez dane identyfikacyjne pełnomocnika rozumie się adres tego pełnomocnika do doręczeń w kraju, chyba, że wskazuje adres doręczeń elektronicznych, na który organy podatkowe mają doręczać pisma. W doktrynie i orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że do braków formalnych, które rodzą obowiązek organu podatkowego do wezwania wnioskodawcy celem ich usunięcia na podstawie art. 169 § 1 O.p. należy zaliczyć tylko te braki, które uniemożliwiają nadanie podaniu właściwego biegu (zob. B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki, Ordynacja podatkowa. Komentarz, Wrocław 2016, s. 901). Do braków takich, które odnoszą się do pełnomocnictwa, zalicza się w szczególności: – brak złożenia wraz z podaniem dokumentu pełnomocnictwa (wyrok NSA z 8 kwietnia 2008 r., I FSK 541/07, LEX nr 969661 publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej https://cbois.nsa.gov.pl, zwanej dalej "CBOSA"), – złożenie niepoświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa (wyrok NSA z 15 lutego 2007 r., II FSK 259/06, LEX nr 307371; wyrok NSA z 14 października 2014 r., II GSK 940/13, LEX nr 1598437, CBOSA), – dołączenie pełnomocnictwa osoby, która podpisała wniosek bez jednoczesnego przedłożenia dokumentu wskazującego na skład zarządu spółki w dacie złożenia tego wniosku oraz sposobu reprezentacji, co wykazywałoby prawidłowość ustanowionego pełnomocnictwa (wyrok NSA z 22 czerwca 2011 r., I FSK 1071/10, LEX nr 1096278, CBOSA). Sąd rozpoznający sprawę stwierdza, że pełnomocnictwo z dnia 8 listopada 2022 r. zostało poddane, przez organ mający rozpoznać zażalenie, ocenie co do możliwości poczynienia ustaleń co do osoby mandanta, osoby umocowanego oraz zakresu jego działania, a w konsekwencji do powzięcia wątpliwości czy zażalenie zostało wniesione przez osobę uprawnioną. Należy się zgodzić z organem, ze skoro prokurent M. K. oświadczaniem z 14 grudnia 2022 r.(co wynika z postanowienia Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi XX Wydział Gospodarczy KRS z dnia 27 lutego 2023 (6624/23/289) załączonego przy zażaleniu od postanowienia NUS Łódź – Polesie z dnia 19 marca 2024 r.) złożył rezygnację z pełnionej funkcji to posługiwania się, przez skarżącego pełnomocnictwem z dnia 8 listopada 2022 r. na potrzeby postepowania wszczętego wnioskiem z dnia 19 stycznia 2024 r. rodziło wątpliwości co do prawidłowości pełnomocnictwa i wymagało zastosowania regulacji art. 169 § 1 O.p W świetle powyższych uwag – w ocenie Sądu – organ oceniając załączoną do akt kserokopię pełnomocnictwa (również w świetle wymogów dotyczących pełnomocnictwa ogólnego i szczególnego) miał, przed przystąpieniem do merytorycznego rozpatrzenia zażalenia, prawo stwierdzić, że: – po pierwsze, kserokopia pełnomocnictwa nie zawiera oryginału poświadczenia notarialnego zgodności kopii z okazanym pełnomocnictwem; – po drugie, nie istnieje możliwości zweryfikowania prokury wobec faktu, że podpisujący pełnomocnictwo prokurent nie został ujawniony w KRS; – po trzecie – nie zawiera opłaty skarbowej; – po czwarte – nie zawiera adresu pełnomocnika do doręczeń; i konsekwencji wystosować do skarżącego wezwanie z dnia 4 czerwca 2024 r. Dostrzeżone braki obligowały organ podatkowy od zastosowania dyspozycji przewidzianej w art. 169 § 1 O.p. i wezwania do uzupełnienia braków przedłożonego pełnomocnictwa. Przepis ten wprowadza jednoznaczną regułę, z której wynika, że jeżeli organ podatkowy dostrzeże braki formalne, zobowiązany jest do wezwania o ich uzupełnienie Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy brak ustosunkowania się skarżącego do wezwania z 4 czerwca 2024 r. skutkowało brakiem usunięciem braku formalnego i nie uprawniło pełnomocnika do reprezentowania spółki w sprawie wniesienia zażalenia od postanowienia o pozostawieniu rozpatrzenia wniosku o przyznanie dostępu do konta organizacji w e-urzędzie skarbowym. W tych okolicznościach organ podatkowy prawidłowo zastosował przepisy art. 169 § 1 i § 4 O.p. Skoro wezwany w wyznaczonym terminie nie usunął braku wniosku, spełnione zostały przesłanki do wydania postanowienia o pozostawieniu tego podania bez rozpatrzenia. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawia art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił. db