VI SA/Wa 4205/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 kwietnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z 4 czerwca 2023 r. [...] Sp. z o.o. (dalej "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 kwietnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarządzeniem z 7 lipca 2023 r. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie z imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji osoby, która w imieniu Skarżącej podpisała skargę oraz do nadesłania oryginału lub notarialnie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu ze swojego KRS (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wydruku komputerowego), z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w imieniu Skarżącej, obejmującego swoim zakresem czasowym dzień sporządzenia skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, oraz do uzupełnienia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwania do uzupełnienia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu nie została podjęta przez Skarżącą, pomimo prawidłowego zaadresowania i awizowania, i została uznana za skutecznie doręczoną z dniem 21 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Skarga na akt organu administracji publicznej wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać wymogi formalne określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Jednym z warunków formalnych wynikającym z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest podpisanie pisma przez osobę kierującą je do sądu albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto stosownie do treści art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie zaś z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem takim może być w szczególności aktualny (lub pełny) odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04). Jak wynika z regulacji art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. Wskazać należy, że jedynie spełnienie wszystkich wymogów formalnych stawianych przez ustawodawcę skardze, gwarantuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem tylko prawidłowa pod względem formy i treści skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. W przypadku, gdy skarżącym jest osoba prawna (tak jak w rozpatrywanej sprawie) skarga musi być podpisana przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób. Stroną skarżącą w niniejszej sprawie jest [...] Sp. z o.o., która działa w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Sposób reprezentacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością podlega zgłoszeniu do Krajowego Rejestru Sądowego. Choć dane z rejestru KRS są faktami powszechnie znanymi, bowiem są one jawne i powszechnie dostępne, to obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu osób prawnych, tj. przedłożenia sądowi odpisu z rejestru przedsiębiorców KRS, spoczywa na stronie skarżącej. Rolą sądu nie jest bowiem wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym (por. postanowienia NSA: z 16 lipca 2019 r., sygn. akt I FZ 155/19; z 9 maja 2018 r., sygn. akt II GZ 156/18; z 23 października 2015 r., sygn. akt II OSK 2456/15). Powyższego stanowiska, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie zmienia okoliczność, że zgodnie z art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 112) pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, tj. odpisów, wyciągów i zaświadczeń oraz udzielanych informacji z Rejestru. Mając na względzie powyższe oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2022 r. sygn. III OZ 382/22 stwierdzić należy, że osoby uprawnione do reprezentowania strony, będącej osobą prawną, powinny wykazać to prawo stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Nie ulega wątpliwości, że rejestr KRS jest jawny, jednak nie oznacza to, że Sąd może zastępować strony i uzupełniać za nie braki formalne składanych pism, bowiem są to czynności procesowe stron, ich pełnomocników, przedstawicieli, które nie mogą być podejmowane przez inne podmioty. WSA w pełni podziela wyrażany w orzecznictwie pogląd, iż zwolnienie strony z dokonania czynności, a zwłaszcza z uzupełnienia braku formalnego, polegającego na niedołączeniu odpisu z KRS i obciążenie tą czynnością Sądu musiałby mieć oparcie ustawowe, a takiego w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak. Oznacza to, że nie ma podstaw prawnych do zwolnienia strony od obowiązku uzupełniania braku formalnego i przerzucenia tego ciężaru na Sąd. Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, a także uiszczenia wpisu sądowego, została uznana za doręczoną w dniu 21 sierpnia 2023 r. zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. W związku z tym, Skarżąca powinna uzupełnić braki formalne skargi do dnia 28 sierpnia 2023 r., czego nie uczyniła. Skoro strona nie uzupełniła prawidłowo tego braku formalnego, to Sąd zobowiązany był na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do odrzucenia skargi, przy czym zgodnie z treścią art. 58 § 3 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym. Na marginesie wskazać należy, że zgodnie z notatką z 13 grudnia 2023 r. (k. 14 akt sądowych) Skarżąca nie uzupełniła także braku fiskalnego skargi wobec nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi, co również obligowałoby sąd do odrzucenia przedmiotowej skargi - na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a, zgodnie z którym skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia