I SA/Lu 477/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. na decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń-grudzień 2015 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Skarga ta nie była podpisana oraz nie wskazano w niej wartości przedmiotu zaskarżenia. W związku z tym, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 28 września 2020 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: - podpisanie skargi lub nadesłanie skargi podpisanej przez osobę/osoby upoważnione; - wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia; - wskazanie numeru KRS spółki i złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis KRS lub informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców KRS). Przesyłka pocztowa zawierająca wskazane wyżej wezwanie, wysłana na adres Spółki podany w skardze, została zwrócona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 2 listopada 2020 r. z adnotacjami o awizowaniu w dniach 13 i 21 października 2020 r. oraz o niepodjęciu przesyłki w terminie. Skutek doręczenia przesyłki zawierającej wskazane wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi nastąpił w dniu 27 października 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przepisy art. 46 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") wskazują niezbędne elementy pisma procesowego strony. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Brak podpisu na skardze stanowi brak formalny, w wyniku którego skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu. Z kolei art. 46 § 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a. stanowi, że pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, Jeżeli zatem skargę wnosi podmiot podlegający rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym, to w celu udokumentowania należytej reprezentacji strony skarżącej zobowiązany jest do wskazania numeru KRS, a także powinien przedłożyć dokument, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Według art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim zgodnie z treścią art. 230 § 2 p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wobec powyższego, skoro - pomimo prawidłowego wezwania – skarżąca spółka nie uzupełniła braków formalnych skargi, należało skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.