III FZ 565/24

SENTENCJA Dnia 31 stycznia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Po 751/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. P. i R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 31 lipca 2023 r., nr SKO.F.406.508.2023 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2023 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE III FZ 565/24 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: WSA) postanowieniem z 21 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Po 751/23 odrzucił skargę M. P. i R. P. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z 31 lipca 2023 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2023 r. Z uzasadnienia powyższego postanowienia wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 15 listopada 2023 r., wezwano skarżących do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżący wnieśli wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniami z 14 lutego 2024 r. o sygn. akt I SPP/Po 174/23, o sygn. akt I SPP/Po 175/23 odmówiono skarżącym przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. WSA w Poznaniu postanowieniami z 11 marca 2024 r. utrzymał w mocy ww. postanowienia. Z pisma Oddziału Finansowo-Budżetowego WSA wynika, że do dnia 12 listopada 2024 r. skarżący nie uiścili wpisu, mimo prawidłowego doręczenia wezwania (z.p.o.- k.60 - akt sądowych). Zażalenie na postanowienie z 21 listopada 2024 r. złożył R. P., wnosząc o jego uchylenie, zarzucając że treść orzeczenia jest niezgodna z prawem i stanem faktycznym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Złożona w niniejszej sprawie skarga jest pismem procesowym podlegającym opłacie. Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Na podstawie art. 214 § 2 tej ustawy pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1-3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie, po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, prawidłowo wezwano skarżących do solidarnego wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skutecznie w dniu 3 listopada 2024 r., a więc termin do jego wykonania, minął w dniu 12 listopada 2024 r. Sąd pierwszej instancji po ustaleniu, iż mimo prawidłowego wezwania skarżący nie uiścili wpisu od skargi, obowiązany był skargę odrzucić. Mając na uwadze powyższe, ogólna argumentacja skarżących, że w ich sprawie dochodzi do bezprawia i niezgodności ze stanem faktycznym i prawnym nie pozwalała na uwzględnienie złożonego zażalenia. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.