II SA/Lu 759/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. i R. B. na uchwałę nr [...] Rady Gminy z dnia [...] września 2005 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy B. terenów leśnych i zalesień postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 7 października 2024 r. do Sądu wpłynęła skarga J. B. i R. B. na uchwałę nr [...] Rady Gminy z dnia 6 września 2005 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy B. terenów leśnych i zalesień. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 7 października 2024 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy skarga na uchwałę rady gminy została poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (w brzmieniu obowiązującym do 31 maja 2017 r.). W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżących wyjaśnił, że przed złożeniem skargi nie wezwano organu do usunięcia naruszenia prawa (k. 12). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na niedopełnienie przez skarżących obowiązku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935; dalej jako: ustawa nowelizująca). Wśród zmian wprowadzonych ustawą znalazło się m.in. zniesienie obowiązku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Do dnia wejścia w życie nowelizacji obowiązek taki wynikał z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (aktualnie: Dz. U. z 2024 r. poz. 1465; dalej jako: u.s.g.) oraz art. 52 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie: Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.). Art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. miał następujące brzmienie: "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego". Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej - przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a., jak również przepisy ustawy z dnia o samorządzie gminnym w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Z powyższego wynika, że w przypadku, gdy zaskarżony akt został wydany przed dniem 1 czerwca 2017 r., należy stosować przepisy w brzmieniu dotychczas obowiązującym, a zatem z zachowaniem obowiązku wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest uchwała z 2005 r., a zatem zastosowanie w sprawie miał art. 101 ust. 1 u.s.g. w przytoczonym wyżej brzmieniu sprzed nowelizacji. Skarżący nie dopełnili obowiązku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą przed wniesieniem skargi. W świetle art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 art. 58 § 1 tej ustawy wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje zwłaszcza wówczas, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, czyli tak jak miało to miejsce na gruncie niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.