III OZ 567/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 września 2024 r. sygn. akt II SA/Lu 583/24 o odrzuceniu skargi M.I. w sprawie ze skargi J.I. i M.I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 7 czerwca 2024 r. nr SKO.41/2159/PR/2024 w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji dotyczącej przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 11 września 2024 r. sygn. akt II SA/Lu 583/24, po rozpoznaniu sprawy ze skargi J.I. i M.I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 7 czerwca 2024 r. nr SKO.41/2159/PR/2024 w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji dotyczącej przywrócenia stosunków wodnych na gruncie, odrzucił skargę M.I., z uwagi na nieuiszczenie przez niego wpisu od skargi. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia M.I. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący wskazał, że z akt sprawy wynika, że w dniu 31 lipca 2024 r. Przewodniczący Wydziału II WSA w Lublinie wydał zarządzenie, w którym stwierdzono, że ze względu na fakt, iż J.I. i M.I. są właścicielami różnych działek – występuje brak wspólnych uprawnień i obowiązków, wobec czego wpisy od skargi powinny być wniesione przez każdego skarżącego osobno, a nie razem, jak to miało miejsce. M.I. podkreślił, że on i jego brat J.I. są współwłaścicielami w częściach równych działek o numerach [...] i [...], które to działki przylegają bezpośrednio do działki o numerze [...] (na której doszło do zmiany stosunków wodnych) oraz stanowią ich wspólną i jedyną drogę dojazdową do innych działek skarżących, co przesądza o tym, że obaj skarżący posiadają wspólne uprawnienia i obowiązki w sprawach dotyczących w/w działek. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a.") uregulowano przypadek opłacania pisma wnoszonego przez kilka osób, w sytuacji, gdy w sprawie występuje kilka podmiotów w charakterze skarżącego (art. 51 p.p.s.a.). Osoby, których uprawnienia lub obowiązki są wspólne, wnosząc jedno pismo, uiszczają jedną opłatę. Natomiast jeżeli osoby te mają odrębne uprawnienia lub obowiązki, wniesienie przez kilka osób jednego pisma powoduje konieczność uiszczenia opłaty przez każdą z tych osób oddzielnie, w zależności od indywidualnego uprawnienia lub obowiązku. Wynikająca z art. 214 § 2 p.p.s.a. zasada, że wnoszone przez kilka osób pismo podlega jednej opłacie, ma zatem zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, tj. wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Opłata ta obciąża wówczas te osoby solidarnie, co oznacza, że jej uiszczenie przez jedną z tych osób zwalnia pozostałe z obowiązku uiszczenia opłaty. (por. np. postanowienie NSA z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt II GZ 292/14). W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd pierwszej instancji błędnie uznał, że uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia, tj. decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 7 czerwca 2024 r. nr SKO.41/2159/PR/2024, nie są wspólne dla J.I. i M.I. Z akt sprawy oraz z załączonych do zażalenia dokumentów (akt notarialny Rep. A nr [...] z dnia [...] grudnia 2022 r.) wynika bowiem, że M.I. i J.I. są współwłaścicielami w częściach równych działek o numerach [...] i [...], które to działki przylegają bezpośrednio do działki o numerze [...] (na której doszło do zmiany stosunków wodnych) oraz stanowią ich wspólną i jedyną drogę dojazdową do innych działek skarżących. Powyższa okoliczność przesądza zatem o tym, że w tej sprawie skarżący posiadają wspólne uprawnienia i obowiązki w sprawach dotyczących w/w działek, a więc wniesiona przez nich wspólnie skarga winna podlegać jednej opłacie, która obciąża solidarnie obu skarżących. Z akt sprawy wynika, że od skargi J.I. i M.I. został uiszczony wpis w prawidłowej wysokości 200 zł, a zatem nie było podstaw do wzywania M.I. do uiszczenia odrębnie drugiego wpisu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.