II OZ 602/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenie K. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2221/23 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia 26 lipca 2023 r. znak: SKO/I/IV/663/2023 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE K. M. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia 26 lipca 2023 r. znak: SKO/I/IV/663/2023 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Skarga nie została opłacona. Zarządzeniem z 19 marca 2023 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1634, dalej P.p.s.a.) oraz § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535, dalej jako rozporządzenie) wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe doręczono 25 marca 2024 r. Skarżący w odpowiedzi na powyższe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wniósł zażalenie domagając się ich uchylenia. Jednocześnie zwrócił się o przyznanie prawa pomocy. W jego ocenie ze skarżonego zarządzenia nie wynika kto je wydał gdyż nie ma tam podpisu żadnego sędziego a zatem posiada ono braki formalne (podmiotowe). W dalszej części zażalenia skarżący przedstawił argumentację przemawiającą jego zdaniem za udzieleniem mu prawa pomocy. Z akt sądowych wynika, że poprzedni wniosek skarżącego o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości z 7 października 2023 r. postanowieniem starszego referendarza sądowego z 27 grudnia 2023 r. sygn. akt VII SPP/Wa 222/23 został rozpatrzony odmownie a wniesiony na to postanowienie sprzeciw nie został uwzględniony przez WSA w Warszawie (postanowieniem z 22 lutego 2024 r. utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego z 27 grudnia 2023 r.). Kolejny wniosek o prawo pomocy złożony w zażaleniu na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wpisie sądowym również nie został uwzględniony. Postanowieniem z 14 sierpnia 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 256/24 starszy referendarz sądowy odmówił zmiany prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z 27 grudnia 2023 r. a następnie po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego WSA w Warszawie postanowieniem z 5 września 2024 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak stanowi art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej "P.p.s.a.") strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z art. 214 § 1 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Jak stanowi art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). W myśl art. 220 § 1 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a. Przewodniczący Wydziału wzywa wnoszącego skargę do opłacenia należnego od niej wpisu w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Wbrew temu co podnosi skarżący w zażaleniu zaskarżone zarządzenie nie posiada żadnych braków formalnych zostało podpisane przez Sędziego zastępującego Przewodniczącego Wydziału. Oceniając samą zasadność wydania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi uznać należy, że skoro skarżący wniósł skargę i od razu nie dokonał wpisu sądowego Przewodniczący Wydziału był zobligowany wezwać go do jego uiszczenia we właściwej wysokości, zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Odnosząc się z kolei do prawidłowości wysokości wpisu od skargi w niniejszej sprawie należy stwierdzić, że określono ją zgodnie z przepisami. Jak stanowi § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia, wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zagospodarowania przestrzennego – 500 zł. Skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie, nadbudowie i przebudowie budynku gospodarczego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na budynek pogrzebowy – salę modlitw, na terenie działki ew. nr [...] położonej w miejscowości U., gmina Raciąż a zatem nie ulega wątpliwości, że jest to sprawa z zakresu zagospodarowania przestrzennego bowiem ustawa z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym reguluje kwestę wydawania decyzji o warunkach zabudowy. Zasadnicze znaczenie dla oceny legalności zaskarżonego zarządzenia miało zatem to, że w chwili jego wydawania nie uiszczono wpisu od skargi. Dodatkowo należy zauważyć, że skarżący ani po wniesieniu skargi ani na etapie przed wydaniem skarżonego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału w ramach złożonych wniosków o prawo pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych nie uzyskał takiego zwolnienia. Żadne z wydanych w tym zakresie prawomocnych postanowień referendarzy sądowych nie przyznało mu prawa pomocy. Skarżący nie uzyskał zatem zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych o jakim mowa w art. 239 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Wobec czego wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi przez Przewodniczącego Wydziału zarządzeniem było uzasadnione i konieczne. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.