IV SA/Po 1/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewody z dnia 31 października 2022 r., znak: [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. W., reprezentowana przez pełnomocnika – T. M., pismem z dnia 28 listopada 2022 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody z dnia 31 października 2022 r., znak: [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 4 stycznia 2023 r. T. M. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie udzielonego pełnomocnictwa, zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a."). W odpowiedzi na wezwanie T. M. przedstawił uwierzytelnione pełnomocnictwo udzielone mu przez M. W.. W wykonaniu zarządzenia z 31 stycznia 2023 r. T. M. został wezwany do złożenia oświadczenia, czy jest adwokatem, radcą prawnym, małżonkiem skarżącej, jej wstępnym, zstępnym lub rodzeństwem, pod rygorem przyjęcia, że nie jest uprawniony do reprezentowania skarżącej. W odpowiedzi na wezwanie wskazał, że nie jest adwokatem, ani radcą prawnym. Ponadto nie wskazał, żeby był spokrewniony ze skarżącą. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 17 lutego 2023 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie podpisanej skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę awizowano dwukrotnie: w dniu 23 lutego i 3 marca 2023 r. Po jej zwrocie pozostawiono ją w aktach ze skutkiem doręczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 34 p.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Na mocy art. 37 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, a po myśli art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W niniejszej sprawie M. W. udzieliła pełnomocnictwa T. M., który nie wykazał, że jest adwokatem bądź radcą prawnym. Ponadto nie wykazał, żeby był spokrewniony ze skarżącą. W sytuacji stwierdzenia, że osoba, której udzielono pełnomocnictwa nie mieści się w kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 - 3 p.p.s.a. wskazane jest zobowiązanie bezpośrednio strony do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie przez stronę osobiście (por. postanowienie NSA z 10.02.2016 r. II OZ 132/16). W orzecznictwie sformułowano stanowisko, że podpisanie skargi przez osobę niemogącą być pełnomocnikiem, jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu przez wezwanie strony do podpisania skargi w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 5.02.2014 r. II FSK 3634/13). Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie zostało doręczone skarżącej w trybie doręczenia zastępczego w oparciu o przepis art. 73 § 1-4 p.p.s.a. Zgodnie z powyższą regulacją, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (art. 73 § 1 p.p.s.a.). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia do złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4). W świetle powyższych uregulowań uznać należy, że doręczenie zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, po uprzednim awizowaniu przesyłki w dniach 23 lutego 2023 r. i 3 marca 2023 r. i jej zwrocie nastąpiło z dniem 9 marca 2023 r. Bieg czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., rozpoczął się bowiem z dniem pozostawienia pierwszego powiadomienia. Stosownie do powołanych wyżej przepisów, w dniu 9 marca 2023 r. doszło do doręczenia zastępczego korespondencji. Tym samym 7 – dniowy termin do uiszczenia wpisu i usunięcia braków formalnych upływał z dniem 16 marca 2023r. W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Jednocześnie należy wskazać, iż korespondencja kierowana do skarżącej została nadana na adres wskazany w skardze. W tym stanie rzeczy – wobec nieusunięcia braków formalnych – Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę odrzucił, przy czym stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.