III SAB/Kr 102/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 listopada 2024 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z 14 sierpnia 2022 r. o wydanie zaświadczeń postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE K. J. (dalej: "skarżący") wniósł za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie skargę w przedmiocie niezałatwienia wniosku skarżącego o wydanie zaświadczenia żądanej treści na podstawie wniosku z 14 sierpnia 2022 r. Skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności organu, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku skarżącego, przyznanie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej oraz wymierzenie organowi grzywny. Pismem z dnia 14 listopada 2024 r. podtrzymał stanowisko wyrażone w skardze. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji w Krakowie wniósł o jej oddalenie. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z 14 sierpnia 2022 r. skarżący zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie o wydanie zaświadczenia o tym, że skarżący zwolniony tylko ze służby w Policji z dniem 30 kwietnia 2005 r. posiadał wymagalny co najmniej ustawowo staż czynnej służby w Policji uprawniający do świadczeń policyjnej emerytury mocą norm ustawowych oraz zaświadczenia, że okres czynnej służby w Policji skarżącego w myśl przepisów ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji i ich rodzi przed dniem 1 stycznia 199 r. za okres tej czynnej służby nie zostały odprowadzone składki do funduszu ubezpieczeń społecznych. W dniu 27 sierpnia 2022 r. Komendant Powiatowy Policji wydał zaświadczenie, że skarżący pełnił służbę w MO i Policji od 16 czerwca 1988 r. do 30 kwietnia 2005 r. przez łączny okres 16 lat i 10 miesięcy 15 dni, a organem właściwym do ustalania uprawnień do emerytury jest Zakład Emerytalno-Rentowy Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Równocześnie pismem z dnia 19 sierpnia 2022 r. Komendant Powiatowy poinformował skarżącego o przekazaniu wniosku skarżącego do Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. W dniu 7 września 2022 r. skarżący wniósł ponaglenie na podstawie art. 37 k.p.a. Postanowieniem z dnia 26 września 2022 r. Komendant Powiatowy Policji odmówił wydania skarżącemu postanowień żądanej treści. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługiwała na odrzucenie. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19, CBOSA) orzekł, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej "p.p.s.a."). Sąd aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w uchwale i uznaje go za własny. Wskazać należy, że przed złożeniem skargi na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie, organ rozpoznał wniosek skarżącego i wydał przewidziane prawem postanowienie, a zatem skarga zasługiwała na odrzucenie. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.