III FZ 483/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 września 2024 r. sygn. akt I SA/Gl 348/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 11 grudnia 2020 r. nr SKO.F/41.4/869/2020/12579 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 9 września 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 348/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: WSA) odrzucił skargę J. L. (dalej: skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gliwicach z dnia 11 grudnia 2020 r. w przedmiocie sprostowania postanowienia o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowane odpadami komunalnymi. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że pismem z dnia 9 marca 2021 r., w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 marca 2021 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 maja 2021 r., sygn. akt III FZ 379/21. W piśmie z dnia 2 kwietnia 2021 r. skarżący sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 11 marca 2022 r., sygn. akt I SPP/Gl 105/21, starszy referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Sąd pierwszej instancji orzeczeniem z dnia 9 października 2023 r. W związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy, WSA pismem z dnia 12 października 2023 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec nieuiszczenia tej opłaty, Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.) odrzucił skargę. Na powyższe postanowienie, Skarżący wniósł zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie, postanowieniem z dnia 11 marca 2022 r., sygn. akt I SPP/Gl 105/21, starszy referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Sąd pierwszej instancji orzeczeniem z dnia 9 października 2023 r. Pismem z dnia 12 października 2023 r. skarżący został prawidłowo wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 2 marca 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie zostało skutecznie doręczone Stronie w dniu 31 października 2023 r. Skarżący nie zastosował się do ww. wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W tej sytuacji prawidłowo postąpił WSA odrzucając skargę. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma (w tym przypadku skargi), od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (w tym przypadku wpis). W razie nieopłacenia skargi wzywa się wnoszącego, aby uiścił należny wpis, a niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., co też uczynił Sąd pierwszej instancji. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji