II SA/Łd 286/24

SENTENCJA Dnia 11 lipca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Czerw po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu T. G. i Z. G. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 7 marca 2024 roku znak: GN-III.7581.357.2019.KR w przedmiocie wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości postanawia: odrzucić sprzeciw. lp UZASADNIENIE T. G. i Z. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sprzeciw od decyzji Wojewody Łódzkiego z 7 marca 2024 roku, znak: GN-III.7581.357.2019.KR, w przedmiocie wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości. W sprzeciwie nie zostały wskazane numery PESEL skarżących. Wraz ze sprzeciwem nie został uiszczony wpis. Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z 16 kwietnia 2024 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych i fiskalnych sprzeciwu przez wskazanie swoich numerów PESEL oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Przesyłki listowe, zawierające powyższe wezwania, skierowane do skarżących zostały zwrócone do Sądu i opatrzone pieczątką: "ZWROT nie podjęto w terminie" oraz datą 19 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Sprzeciw podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935) (dalej: p.p.s.a.), pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 p.p.s.a.). Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 73 § 1-4 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w powołanej ustawie pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Zawiadomienie to umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia, o którym wyżej mowa. Z powyższego wynika, iż dwukrotne awizowanie przesyłki, w sposób określony w art. 73 p.p.s.a., uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że przesyłka ta doszła do rąk adresata, a co za tym idzie, że dokonane w ten sposób doręczenie było skuteczne. W oparciu o wyżej przytoczone przepisy Sąd uznał, że przesyłki skierowane do skarżących, zawierające wezwania do usunięcia braków formalnych sprzeciwu zostały prawidłowo awizowane. Skoro zatem pierwsze zawiadomienie o próbie doręczenia przesyłek i pozostawieniu ich we wskazanej placówce pocztowej miało miejsce 3 czerwca 2024 r., to oznacza, że termin do odbioru tych przesyłek upływał 17 czerwca 2024 r., a zatem można było uznać, że na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przesyłki zostały doręczone skarżącym z tym dniem. W związku z powyższym pisma zawierające wezwania do usunięcia braków sprzeciwu wraz z pouczeniami o skutkach niewykonania powyższego obowiązku zostały załączone do akt sprawy ze skutkiem doręczenia. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący zostali zobowiązani do usunięcia braków formalnych sprzeciwu, jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania się z ww. obowiązku w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia sprzeciwu, skarżący nie uzupełnili braków formalnych sprzeciwu, tj. nie wskazali numerów PESEL oraz nie uiścili wymaganego wpisu sądowego od sprzeciwu. Skutkiem tego sprzeciw nie mógł otrzymać dalszego biegu. Skoro bowiem wezwania do usunięcia braków sprzeciwu zostały doręczone skarżącym 17 czerwca 2024 r., to ostatnim dniem ustawowego terminu do wykonania nałożonego obowiązku był 24 czerwca 2024 r. Jednakże termin ten upłynął bezskutecznie. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a., jak w postanowieniu. ds