II FSK 1209/06

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Edyta Anyżewska, Grzegorz Borkowski, Protokolant Agnieszka Lipiec, po rozpoznaniu w dniu 25 października 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. H. O. S.A. w upadłości w S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 maja 2006 r. sygn. akt I SA/Sz 48/06 w sprawie ze skargi P. H. O. S.A. w upadłości w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 22 listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym za lipiec 2000 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 maja 2006 r., sygn. akt I SA/Sz 48/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę P. H. O. S. A. w upadłości na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 22 listopada 2005 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym za lipiec 2000 r. W uzasadnieniu orzeczenia podano, że pismem z dnia 23 stycznia 2006 r. (doręczone pełnomocnikowi w dniu 26 stycznia 2006 r.) wezwano spółkę do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od daty otrzymania pisma, przez nadesłanie odpisu Krajowego Rejestru Sądowego oraz uiszczenie wpisu stałego w wysokości 200 zł, pod rygorem odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia. Jednocześnie zobowiązano stronę do nadesłania znaków opłaty skarbowej w kwocie 15 zł od złożonego pełnomocnictwa. Mimo uiszczenia w dniu 31 stycznia 2006 r. należnej opłaty sądowej oraz załączenia do pełnomocnictwa w dniu 2 lutego 2006 r. znaków opłaty skarbowej, do dnia wydania postanowienia nie nadesłano aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, co skutkowało odrzuceniem skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia P. H. O. S. A. w upadłości wniosło o uchylenie orzeczenia w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów: - art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w wezwaniu Sądu, - art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego zastosowanie, - art. 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez błędne pouczenie strony o skutkach nieusunięcia braków w terminie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że Sąd pierwszej instancji - przywołując w pouczeniu art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - wskazał, iż jedynie nieuiszczenie wpisu spowoduje skutek w postaci odrzucenia skargi. Z treści wezwania sądowego z dnia 23 stycznia 2006 r. nie wynikało bowiem, aby negatywne konsekwencje nieuzupełnienia braków odnosiły również do odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w S. domagał się jej oddalenia oraz zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należało uznać za uzasadnioną. Treść wezwania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 stycznia 2006 r. sygn. akt I SA/Sz 48/06 potwierdza zawarte w skardze kasacyjnej zarzuty. Zdaniem składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego, pismo to zostało sformułowane bowiem w sposób niewłaściwy, mogący wprowadzić w błąd pełnomocnika skarżącej spółki. Stwierdzić należy, że rygor odrzucenia skargi w wezwaniu z dnia 23 stycznia 2006 r. został wskazany dwukrotnie; raz rygorem tym opatrzono nieuiszczenie w terminie 7 dni od otrzymania tego wezwania wpisu stałego od skargi z powołaniem się na § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), drugi raz zaś skutek ten miało spowodować wprawdzie nieusunięcie braków skargi w podanym wyżej terminie lecz w tym wypadku powołano się na art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Ten ostatnio wymieniony przepis, jak to trafnie wskazano w skardze kasacyjnej, stanowi jednak o odrzuceniu przez sąd między innymi skargi, jednak tylko w wypadku nie uiszczenia należnego wpis pomimo wezwania. Wskazane wady przedmiotowego wezwania z dnia 23 stycznia 2006 r. są o tyle istotne, że naruszają obowiązek sądu administracyjnego do udzielania wskazówek stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego, co do czynności procesowych i skutków prawnych tych czynności oraz skutków ich zaniedbań. Taka powinność spoczywa na sądzie administracyjnym z mocy art. 6 cytowanego Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawie niniejszej skarżąca spółka była reprezentowana przez doradcę podatkowego. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 185 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.