II SA/Gl 199/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 6 marca 2023 r. nr NWXIV.7581.4.41.2022 w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (dwieście) zł uiszczona tytułem wpisu sądowego. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 21 listopada 2022 r., nr [...] o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości położonej w Gminie T., obrębie P., poprzez zezwolenie P. sp. z o.o. na założenie i przeprowadzenie gazociągu średniego ciśnienia PE90mm. Odpis ww. decyzji wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego wysłano na adres skarżącej spółki. Przesyłka została odebrana przez L. K. jako pełnomocnika spółki w dniu 13 marca 2023 r. W dniu 14 kwietnia 2023 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję. Na podstawie zarządzenia z dnia 10 października 2023 r., a następnie z dnia 23 listopada 2023 r. zwrócono się do Naczelnika Urzędu Pocztowego w O. [...] o nadesłanie pełnomocnictwa pocztowego nr [...] udzielonego L. K. do odbioru korespondencji w imieniu spółki. W odpowiedzi na powyższe wezwanie nadesłano do Sądu potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa pocztowego, z którego wynika, że L. K. nie jest osobą uprawnioną do odbioru korespondencji w imieniu spółki, lecz udzielała tego pełnomocnictwa pocztowego w imieniu spółki innym osobom. Postanowieniem Sądu z dnia 11 września 2023 r. odrzucono przedmiotową skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu. W wyniku zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 lutego 2024 r., sygn. akt I OZ 32/24 uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wyjaśniono, że poczynione ustalenia nie dały podstaw do zweryfikowania, czy doręczenie decyzji stronie skarżącej było skuteczne. Na podstawie zarządzenia z dnia 4 marca 2024 r. zwrócono się do organu o udzielenie wyjaśnień, kiedy faktycznie doręczono stronie skarżącej zaskarżoną decyzję, jak wynika bowiem ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, decyzja ta została doręczona L. K. w dniu 13 marca 2023 r. , tymczasem skarżąca spółka podaje, że odebrała ją w dniu 15 marca 2023 r. Brak jest w tym względzie jakiegokolwiek potwierdzenia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została wysłana na adres spółki widniejący w KRS i została doręczona w dniu 13 marca 2023 r. Nadto podkreślono, że zgodnie z danymi ujawnionymi w KRS, L. K. była prezesem zarządu skarżącej spółki, a zatem nie jest to dla niej podmiot nieznany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd. Termin 30 dni liczy się więc od dnia doręczenia decyzji stronie. Jeżeli strona nie brała udziału w postępowaniu, wówczas termin 30 dni liczy się od dnia doręczenia decyzji stronie lub stronom, które uczestniczyły w tym postępowaniu. Oznacza to, że skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji - jeżeli nie skorzystał z uprawnienia do złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania - nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej, chyba że w złożonym w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu - wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy (postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 1998r., sygn. akt I SA 413/97, LEX 44541). Dokonując analizy całości akt sprawy jednoznacznie należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja została wysłana na adres skarżącej spółki ujawniony w KRS, zaś przesyłka została odebrana przez L. K., byłą prezes ww. spółki, która w dacie odbioru przesyłki nie była uprawniona do odbioru korespondencji w imieniu spółki. W konsekwencji zdaniem Sądu przyjąć należy, że skarżącej spółce nie została skutecznie doręczona zaskarżona decyzja, a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi dla ww. skarżącej spółki, rozpoczął swój bieg w dniu 14 marca 2023 r., tj. w dacie najpóźniejszego doręczenia decyzji stronom postępowania, a zatem w dniu kiedy zaskarżona decyzja doręczona została jednej ze stron biorących udział w postępowaniu odwoławczym – pełnomocnikowi S. sp. z o.o. z siedzibą w T. Z akt nie wynika przy tym, by zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej spółki (vide: pismo organu z dnia 7 marca 2024 r.). Tym samym termin do wniesienia skargi upłynął bezskutecznie w dniu 13 kwietnia 2023 r., a zatem skarga w niniejszej sprawie została złożona po terminie. Ze względu na powyższe skarga podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt. 2) p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt. 1) p.p.s.a.