III SAB/Gl 259/23

SENTENCJA 1 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 listopada 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. sp. z o.o. w K. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie zatrudnienia cudzoziemców postanawia: odrzucić skargę. 5 UZASADNIENIE Pismem z 10 sierpnia 2023 r. pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w sprawie rozpoznania wniosku A. (A.) K. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 29 września 2023 r. wezwano pełnomocnika skarżącej Spółki do nadesłania dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa (np. odpis z KRS), a nadto do wykazania, że przed złożeniem skargi wniesiono ponaglenie do organu wyższego stopnia. Dla dokonania tych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwania skutecznie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej 26 października 2023 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik strony nadał pismo z 2 listopada 2023 r., w którym poinformował, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej : p.p.s.a.), dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 775, dalej: k.p.a.). Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. stronie służy prawo wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.); do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.). Na mocy natomiast art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powołanych wyżej przepisów bezspornie wynika, że wnosząc skargę na bezczynność organu administracji strona skarżąca obowiązana jest wykazać, że skorzystała z trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. W niniejszej sprawie skarżąca Spółka nie wykazała, że przed wniesieniem skargi wystąpiła z ponagleniem do organu wyższego stopnia na bezczynność organu, w konsekwencji należy uznać, że nie wyczerpała ona trybu zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 p.p.s.a., co obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Dodatkowo należy wskazać, że skarżąca Spółka nie uzupełniła również braku formalnego skargi. W zakreślonym terminie nie nadesłała bowiem dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa adwokat N. M. do złożenia skargi. Jak wynika natomiast z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoba prawna może dokonywać czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w jej imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Obowiązku tego nie niweczy fakt działania w sprawie pełnomocnika, gdyż niezbędne jest ustalenie, czy pełnomocnictwo zostało udzielone przez osobę uprawnioną do działania w imieniu Spółki. Dokumentem takim może być natomiast w szczególności aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, gdyż informacje dotyczące sposobu reprezentacji danego podmiotu są obligatoryjnie umieszczone w aktach rejestrowych w Krajowym Rejestrze Sądowym. Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny skargi, którego nieuzupełnienie skutkuje odrzuceniem skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odnosząc się natomiast do wniosku o cofnięcie skargi, należy zauważyć, że w myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę. Wskazać jednakże należy, iż cofnięcie skargi nie jest możliwe, jeśli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie takiej skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W oparciu o powyższe, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. ----------------------- 3