II SAB/Bk 2/25

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marcin Kojło (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 29 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Suwałkach w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. , UZASADNIENIE W. S., pismem z 1 stycznia 2025 r., działając przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku za pośrednictwem organu skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Suwałkach w przedmiocie informacji publicznej. Do skargi organ dołączył wydruk pisma strony skarżącej z 2 stycznia 2025 r., w którym strona cofa skargę, jednocześnie wskazując, że skarga opatrzona jest brakiem fiskalnym, który nie zostanie uzupełniony. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 10 stycznia 2025 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi aktualnego na datę sporządzenia skargi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej. Na dokonanie tej czynności zakreślono pełnomocnikowi strony skarżącej termin 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi 18 stycznia 2025 r. Pismem z 25 stycznia 2025 r. pełnomocnik wskazał, że skarżąca decyduje się nie popierać skargi. Z uwagi na to wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na braki formalne i fiskalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W przypadku stwierdzenia przez sąd, że skarga nie spełnia warunków formalnych, stosownie do postanowień art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a."), sąd jest uprawniony do wezwania strony skarżącej do jej uzupełnienia lub poprawienia, pod rygorem określonych skutków prawnych – w przypadku wniesienia skargi - pod rygorem jej odrzucenia. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Pełnomocnik jest zobowiązany (zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a.) złożyć przy pierwszej czynności procesowej (tj. w rozpoznawanej sprawie jednocześnie ze skargą) pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Pełnomocnik skarżącego nie wykonał opisanego wyżej wezwania sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Jednocześnie, jak wynika z pism strony, skarżąca nie popiera skargi, przez co nie miała też intencji uzupełnienia jej braków i w konsekwencji zainicjowania postępowania przed sądem administracyjnym. Z tego też względu sąd nie wzywał strony do uzupełnienia braku fiskalnego skargi. Odnosząc się do wniosku organu o umorzenie postępowania w związku z cofnięciem skargi, sąd wyjaśnia, że wobec nieuzupełnienia wyżej opisanych braków formalnych w wyznaczonym terminie, zaistnienie przesłanki do odrzucenia skargi wykluczało w niniejszej sprawie badanie dopuszczalności skutecznego cofnięcia skargi (art. 60 p.p.s.a.). Merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Oznacza to, że strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona skutecznie postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Skądinąd jednak, pełnomocnik strony sam słusznie zauważył, że brak poparcia skargi w sytuacji nieuzupełnienia jej braków, winno skutkować jej odrzuceniem. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.