II SA/Ol 37/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas Asesor WSA Grzegorz Klimek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Gminy Braniewo – Wójta Gminy Braniewo na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia 8 listopada 2023 r., nr PN.4131.425.2023 w przedmiocie utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miasta Braniewa postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Rozstrzygnięciem nadzorczym z 8 listopada 2023 r. Wojewoda Warmińsko-Mazurski, działając na podstawie art. 91 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 40 – u.s.g.), stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w Braniewie nr XLIX/452/2023 z dnia 27 września 2023 r. w sprawie uchwalenia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miasta Braniewa, w części obejmującej: § 3 pkt 5) lit. a) załącznika do uchwały, w zakresie dotyczącym sformułowania: "uciążliwości dla właścicieli sąsiednich nieruchomości oraz negatywnego oddziaływania na środowisko, w tym" § 4 ust. 4 załącznika do uchwały, w zakresie dotyczącym sformułowania: "zapewniającą możliwość utrzymania ich właściwego stanu sanitarnego" § 6 ust. 12 - ust. 14 załącznika do uchwały § 6 ust. 15 załącznika do uchwały, w zakresie dotyczącym sformułowania: "w niewielkiej ilości" § 7 ust. 5 - ust. 7 załącznika do uchwały § 8 ust. 2 pkt 3) załącznika do uchwały, w zakresie dotyczącym sformułowania: "przy czym nie może to powodować uciążliwości dla użytkowników sąsiednich nieruchomości" § 10 pkt 1) załącznika do uchwały, w zakresie dotyczącym sformułowania, "w miejscach, gdzie istnieje prawdopodobieństwo spowodowania zagrożenia bezpieczeństwa lub uciążliwości dla ludzi" § 10 pkt 3) załącznika do uchwały § 10 pkt 4) załącznika do uchwały, w zakresie dotyczącym sformułowań: "pomieszczeń służących do wspólnego użytki, wejść do budynków, chodników i jezdni, alejek parkowych oraz" i "zieleńców" § 11 ust. 2 pkt 3) załącznika do uchwały, w zakresie dotyczącym sformułowania: "są na bieżąco usuwane i" § 11 ust. 2 pkt 4) załącznika do uchwały § 12 ust. 2 załącznika do uchwały, w zakresie dotyczącym sformułowania "oraz każdorazowo w przypadku wystąpienia populacji gryzoni na terenie nieruchomości". Gmina Braniewo (skarżąca) zaskarżyła ten akt nadzoru w części dotyczącej stwierdzenia nieważności § 12 ust. 2 załącznika do uchwały, w zakresie dotyczącym sformułowania "oraz każdorazowo w przypadku wystąpienia populacji gryzoni na terenie nieruchomości. Do skargi nie dołączono uchwały o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Warmińsko-Mazurskiego do sądu administracyjnego i wskazano, że załączenie uchwały upoważniającej do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego w terminie wniesienia skargi było niemożliwe z uwagi na terminy sesji organu stanowiącego. Uchwała zostanie dołączona niezwłocznie po jej podjęciu. Termin rozprawy sądowej w trybie uproszczonym w tej sprawie został wyznaczony na dzień 12 marca 2024 r. O terminie rozprawy pełnomocnik skarżącej został zawiadomiony pismem z dnia 19 lutego 2024 r. W wykonaniu zarządzenia z 11 marca 2024 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do nadesłania uchwały o wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. Na powyższe wezwanie pełnomocnik nie odpowiedział. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu. Przepis art. 98 ust. 3 zd. 2 u.s.g. stanowi że: podstawą wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze jest uchwała organu gminy. W przepisie tym został więc określony materialny warunek dopuszczalności skargi, a jego niespełnienie stanowi podstawę odrzucenia skargi z pkt 6 art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - p.p.s.a.). Sąd zauważył, że w postanowieniu z dnia 7 lipca 1994 r., sygn. akt II ARN 42/94, (OSNCP rok 1994, Nr 9, poz. 138), Sąd Najwyższy stwierdził, że uchwała rady gminy o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego wojewody, jako podstawa materialnoprawna skargi, może być przedłożona w postępowaniu sądowoadministracyjnym do dnia wydania orzeczenia rozstrzygającego o zasadności skargi. Natomiast tej uchwały skarżąca nie przedłożyła. Sąd podziela stanowisko zawarte w wyroku z dnia 13 sierpnia 1991 r., sygn. akt SA/Wr 673/91, w którym Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu stwierdził, że warunek określony w art. 98 ust. 3 u.s.g. należy uznać za spełniony nie tylko wtedy, gdy uchwała została podjęta przed wniesieniem skargi, ale także wtedy, gdy podjęta została wprawdzie po wniesieniu skargi, lecz przed upływem 30-dniowego terminu do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego i przesłana została sądowi administracyjnemu w terminie wyznaczonym do uzupełnienia braków formalnych skargi (OSP rok 1992, Nr 11-12, poz. 234 z pozytywną glosą E. Ochendowskiego). Skarżąca wnosząc skargę, nie dopełniła obowiązku wynikającego z ww. art. 98 ust. 3 u.s.g., ponieważ do dnia wyznaczonej rozprawy nie została doręczona do sądu uchwała w przedmiocie wniesienia skargi na ww. rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, pomimo ze została do tego wezwana, a więc nie został spełniony materialny warunek dopuszczalności skargi. Z tych względów Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.