II SAB/Wr 479/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi W. Ł. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 8 kwietnia 2024 r. W. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Wobec braku osobistego podpisu skarżącego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 maja 2024 r. wezwano go do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie i odesłanie do Sądu lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu. Niezależnie od powyższego, skarżący został również wezwany do podania numeru PESEL strony skarżącej oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania, została odebrana przez adresata (zgodnie z z.p.o. – k. 12 akt sądowych) w dniu 31 maja 2024 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniach nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo wnoszone do Sądu (w tym skarga, zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a.) musi zawierać podpis strony. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie, przedmiotowa skarga nie została opatrzona własnoręcznym podpisem skarżącego. W związku z powyższym, skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie i odesłanie do Sądu, ewentualnie podpisanie skargi w siedzibie Sądu. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie ustosunkował się jednak do ww. wezwania i jednocześnie nie stawił się celem osobistego podpisania skargi. Brak oryginalnego podpisu jest natomiast brakiem formalnym, który powoduje, że pismo w postępowaniu sądowym nie wywołuje skutków prawnych, jako niespełniające wymogów określonych w art. 46 § 1 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego, skarga dotknięta była również innymi uchybieniami, w związku z czym skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych poprzez podanie numeru PESEL strony skarżącej oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł. Jak wynika z adnotacji doręczyciela pocztowego, widniejącej na urzędowym dowodzie doręczenia (k. 12 – z.p.o.), doręczenie ww. wezwań nastąpiło w dniu 31 maja 2024 r. W konsekwencji termin do dokonania wskazanych w zarządzeniu czynności upłynął z dniem 7 czerwca 2024 r. (piątek). Do dnia wydania niniejszego postanowienia braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Należy przy tym zaznaczyć, że skarżący został pouczony o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewykonania zarządzenia. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.