II FSK 393/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 listopada 2020 r. sygn. akt I SA/Ol 549/20 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 25 czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. postanawia 1) sprostować w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II FSK 393/21 oczywistą omyłkę w oznaczeniu daty jego wydania w ten sposób, że zamiast słów: "Dnia 13 grudnia 2023 r.", wpisać słowa: "Dnia 15 grudnia 2023 r."; 2) sprostować w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II FSK 393/21 oczywistą omyłkę w ten sposób, że w pkt 2) sentencji zamiast słów: "tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego" wpisać słowa: "tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego". UZASADNIENIE Wyrokiem z 15 grudnia 2023 r., sygn. II FSK 393/21, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. K. (dalej jako "skarżący") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 25 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Ol 549/20. W punkcie drugim sentencji zasądzono od skarżącego na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie częściowy zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nie ulega wątpliwości, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że przy sporządzaniu komputerowego wydruku przy pomocy edytora tekstów, w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2023 r., sygn. akt II FSK 393/21, doszło do błędów i omyłkowo oznaczono dzień wydania wyroku jako 13 grudnia 2023 r., zamiast oznaczenia prawidłowej daty jego wydania, tj. 15 grudnia 2023 r., jak również w punkcie drugim sentencji omyłkowo pominięto wyraz "częściowego", rozstrzygając o kosztach postępowania kasacyjnego. W takiej sytuacji należy uznać, że dostrzeżone oczywiste omyłki wystąpiły wbrew zamierzeniu sądu, zaś ich sprostowanie nie prowadziło do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia (por. np. postanowienie NSA z 16 października 2018 r., I OZ 962/18). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza to również fakt, że w celu stwierdzenia powyższej oczywistej omyłki nie była konieczna pogłębiona analiza akt postępowania (por. np. postanowienie NSA z 30 listopada 2011 r., I OZ 907/11), nie doszło do mylnego ustalenia faktu (por. np. postanowienie NSA z 26 października 2011 r., I OZ 804/11), a zaistniałe nieprawidłowości były natychmiast rozpoznawalne i wynikały z treści orzeczenia (por. np. postanowienie NSA z 14 czerwca 2012 r., I FSK 561/11). Z tych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.