III SA/Wr 498/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. S. na Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2020 r., sygn. akt III SAB/Wr 1086/20, postanawia: I odrzucić skargę; II zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych. UZASADNIENIE Pismem z 25 czerwca 2021 r., które wpłynęło do Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) 20 lipca 2021 r., skarżący V. S. wniósł przez pełnomocnika skargę na organ w przedmiocie niewykonania opisanego w sentencji postanowienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi. Zarządzeniem z 18 listopada 2021 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do przedłożenia dowodu wezwania organu do wykonania wyroku wniesionego po dacie doręczenia prawomocnego wyroku wydanego w sprawie III SAB/Wr 1086/20 wraz z aktami sprawy administracyjnej – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi pełnomocnik skarżącego przedłożył kopię pisma z 26 maja 2021 r. stanowiącego wezwanie organu do wykonania wyroku z 18 grudnia 2020 r., III SAB/Wr 1086/20 oraz kopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej z datą na stemplu pocztowym: 1 czerwca 2021 r. Z akt sprawy administracyjnej wynika, że odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 18 grudnia 2020 r., sygn. akt III SAB/Wr 1086/20, ze stwierdzeniem jego prawomocności wpłynął do organu 14 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Warunkiem prawidłowego wezwania organu do wykonania wyroku jest zatem jego złożenie nie wcześniej niż po otrzymaniu przez organ orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności. Jednocześnie wezwanie nie może nastąpić później niż data złożenia skargi (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 1529/07, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Wezwanie skierowane w innym czasie jest albo przedwczesne (gdy nastąpi przed doręczeniem organowi prawomocnego wyroku), albo spóźnione (gdy nastąpi po wniesieniu skargi) i nie wywiera skutku, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Natomiast nie ma znaczenia, czy wezwanie zostało doręczone organowi przed upływem terminu, jaki ma on na załatwienie sprawy zgodnie z art. 35 k.p.a., czy też dopiero po upływie tego terminu. Wyrok z dnia 18 grudnia 2020 r. stał się prawomocny z dniem 15 kwietnia 2021 r. i został doręczony organowi wraz ze stwierdzeniem daty jego prawomocności w dniu 14 czerwca 2021 r. (data wpływu do organu). Jak wynika natomiast z akt sprawy administracyjnej, wezwanie do wykonania wyroku – datowane na dzień 26 maja 2021 r. - zostało doręczone organowi administracji w dniu 4 czerwca 2021 r. Tak więc wezwanie zostało wniesione przed otrzymaniem przez organ orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności, a tym samym skarżący nie dopełnił obowiązku prawidłowego wezwania organu do wykonania wyroku. Wezwanie jako przedwczesne nie wywiera - co wyżej wskazano - skutku. Nie został zatem dochowany warunek formalny do wniesienia skargi. W konsekwencji należało uznać, że skarga nie spełnia warunków jej dopuszczalności, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego w kwocie 200 złotych Sąd postanowił, jak w pkt II sentencji, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.