III SAB/Kr 163/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia skargę odrzucić. UZASADNIENIE Skarżący P. K. pismem z dnia 15 września 2020 r. (data wpływu do organu) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku okresowego. Zarządzeniem z dnia 23 października 2020 r. skarżący został wezwany o przedłożenie dowodu wniesienia ponaglenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu dnia 19 listopada 2020 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Pomimo upływu zakreślanego terminu, skarżący nie wykonał wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 poz. 2325) - dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W świetle powyższego uprzednie wniesienie ponaglenia jest przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Z akt sprawy nie wynika, aby skarga na bezczynność została poprzedzona ponagleniem, a skarżący nie wykazał tego faktu pomimo wezwania sądu. W tej sytuacji Sąd uznał, że wniesienie skargi było niedopuszczalne i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu.