II FSK 1214/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 20 maja 2008 r. sygn. akt I SA/Go 309/08 w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 31 grudnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów postanawia oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt I Sa/Go 309/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę A. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 31 grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 lutego 2008 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego w dniu 6 marca 2008 r. zostało skierowane do pełnomocnika skarżącego pismo, zawierające wezwanie do usunięcia w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi wraz z pouczeniem, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 par. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.). Wezwanie zostało prawidłowo doręczone w dniu 25 marca 2008 r., w tym samym dniu zostało doręczony odpis zarządzenia Przewodniczącego z dnia 3 marca 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 405,00 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania również pod rygorem odrzucenia skargi. Zakreślony siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął w dniu 1 kwietnia 2008 r. W wykonaniu wezwania Sądu, w dniu 31 marca 2008 r. został uiszczony wpis od skargi natomiast nie przedłożono pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 maja 2008 r. odrzucił skargę powołując jako podstawę prawną art. 58 par. 1 pkt 3 P.p.s.a., gdyż nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd wskazał, że pełnomocnik wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi nie przedłożył pełnomocnictwa. W skardze kasacyjnej na postanowienie odrzucające skargę pełnomocnik skarżącego zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynika sprawy, a mianowicie naruszenie art. 65 par. 1 P.p.s.a. przez niedoręczenie pełnomocnikowi skarżącego wezwania o uzupełnienie braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, a tym samym naruszenie art. 49 par. 1 P.p.s.a. przez niewezwanie do uzupełnienia tego braku, naruszenie art. 77 par. 1 P.p.s.a. oraz par. 6 Zarządzenia nr 11 Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych oraz naruszenie art. 65 par. 2 P.p.s.a. w zw. z art. 131 par. 2 kpc i naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych (Dz. U. Nr 62, poz. 697) przez stosowanie przez Sąd niezgodnie z tymi przepisami praktyki przesyłania w jednym liście poleconym kilku pism, wpisywania na zwrotnym potwierdzeniu odbioru informacji o kilku pismach, a nadto nie wypełniania rubryki o rodzaju pisma na kopercie listu poleconego. Powołując się na powyższe zarzuty pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 176 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W świetle art. 174 P.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: - naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 P.p.s.a.); - naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 P.p.s.a.). Autor skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów prawa procesowego wskazał zatem podstawy skargi kasacyjnej przewidziane w art. 174 pkt 2 P.p.s.a. Stosownie do art. 34 P.p.s.a. strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Stosownie do art. 37 par. 1 P.p.s.a. w związku z art. 34 P.p.s.a. pełnomocnik strony postępowania sądowoadministracyjnego obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Jeżeli tego nie uczynią, Sąd uprawniony jest w trybie art. 49 par. 1 P.p.s.a. wezwać ich do usunięcia dostrzeżonych braków pod rygorem określonych skutków prawnych. Strona powinna zastosować się do treści wezwania sądowego. W przeciwnym wypadku musi być świadoma negatywnych konsekwencji procesowych niezastosowania się lub niewłaściwego zastosowania do tego wezwania. Odnosząc się do zarzutów skargi kasacyjnej naruszenia art. 65 par. 1 P.p.s.a. przez nie doręczenie pełnomocnikowi skarżącego wezwania o uzupełnienie braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym oraz naruszenia art. 49 par. 1 P.p.s.a przez niewezwanie do uzupełnienia tego braku nie zasługują na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, iż odpis zarządzenia Przewodniczącego z dnia 3 marca 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz odpis zarządzenia Przewodniczącego z dnia 28 lutego 2008 r. o uzupełnienie braków formalnych skargi przez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zostały skierowane do pełnomocnika skarżącego w dniu 6 marca 2008 r. i doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 marca 2008 r. (potwierdzenie odbioru karta 18). Odnośnie zarzutów naruszenia art. 77 par. 1 P.p.s.a. oraz par. 6 Zarządzenia nr 11 Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych oraz naruszenie art. 65 par. 2 P.p.s.a. w zw. z art. 131 par. 2 kpc i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych (Dz. U. Nr 62, poz. 697) przez stosowanie przez Sąd niezgodnie z tymi przepisami praktyki przesyłania w jednym liście poleconym kilku pism, wpisywania na zwrotnym potwierdzeniu odbioru informacji o kilku pismach, a nadto nie wypełniania rubryki o rodzaju pisma na kopercie listu poleconego stwierdzić należy, że również nie zasługują na uwzględnienie. Powołane przepisy nie wprowadzają zasady przesyłania pism w odrębnych przesyłkach. Istotnie, na kopercie zawierającej wymienione pisma nie wypełniono rubryki "rodzaj przesyłki" jednak stwierdzić należy, że osoba upoważniona do odbioru korespondencji w Kancelarii Adwokackiej pełnomocnika skarżącego potwierdziła odbiór przesyłek wymienionych na potwierdzeniu odbioru (wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi oraz wezwanie o wpis sądowy od skargi). Skoro, pomimo wezwania wystosowanego w trybie art. 49 par. 1 P.p.s.a., pełnomocnictwa procesowego nie złożono, oznacza to, że nie uzupełniono braku formalnego wniesionej skargi. Obligowało to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 par. 1 pkt 3 P.p.s.a. Zaskarżone postanowienie nie narusza więc przepisów postępowania wskazanych w petitum skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, zatem Naczelny Sąd Administracyjny skargę tę oddalił postanowieniem wydanym na podstawie art. 184 w związku z art. 182 par. 1 i par. 3 P.p.s.a.