II SA/Gd 130/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Diana Trzcińska Sędziowie WSA Mariola Jaroszewska (spr.) WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 października 2020 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem oddala skargę. UZASADNIENIE S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako "WINB") z dnia 20 grudnia 2019 r., którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej "PINB") z dnia 4 kwietnia 2019 r., i orzeczono o braku podstaw do wydania decyzji w trybie art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.), dalej jako Prawo budowlane, w sprawie rozbiórki odcinka kabla energetycznego SN-15kV o długości ok. 100 m, zlokalizowanego na terenie działki nr [..], obręb M., gmina Ż. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: A. (dalej jako "Spółka") zgłosiła w dniu 31 maja 2016 r. Staroście (dalej jako "Starosta") zamiar realizacji robót budowlanych polegających na budowie przyłącza kablowego SN 15 kV do działki nr [..], obręb M., gmina Ż., tzn. montażu i ułożenia kabla SN-15 kV w ziemi, wzdłuż granic działek, od słupa linii napowietrznej do SN-15 kV do projektowanej stacji transformatorowej słupowej na działkach nr [..]-[..], obręb M. Wobec braku wniesienia przez Starostę sprzeciwu do zgłoszonych robót, inwestor rozpoczął i zakończył inwestycję w roku 2016 . Po zrealizowaniu inwestycji nastąpiło wznowienie granic miedzy działkami nr [..], [..], obręb M., a działkami nr [..] i [..], obręb M. W historii zmian w ewidencji gruntów widnieje informacja, ze w 2018 r. na podstawie operatu technicznego o numerze ID: [..], zmieniono przebieg granicy działki nr [..]-[..], obręb M., oraz granicy działki nr [..] i [..], obręb M., wyłącznie w części graficznej EGIB. Spowodowało to, że obecnie odcinek o długości około 100 m przyłącza kablowego znajduje się na terenie działki nr [..] obręb M. Decyzją z dnia 4 kwietnia 2019 r. PINB, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, nakazał Spółce rozbiórkę odcinka kabla energetycznego SN-15kV o długości około 100 m, zlokalizowanego na działce nr [..] obręb M., w sąsiedztwie działek nr [..] i [..] obręb M. Spółka wniosła odwołanie, skutkiem którego WINB decyzją z dnia 20 grudnia 2019 r. uchylił decyzję organu pierwszej instancji i orzekł o braku podstaw do wydania decyzji w trybie art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego, w odniesieniu do przedmiotowego odcinka kabla energetycznego. W uzasadnieniu wskazano, że przesłanką do wstrzymania robót budowlanych, a następnie ich rozbiórki, jest wykonanie robót: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, łub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach (art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego). W niniejszej sprawie przyłącze zostało wykonane zgodnie z dokonanym zgłoszeniem i projektem budowlano-wykonawczym z kwietnia 2016 r. Po zakończeniu przedmiotowych robót budowlanych, w roku 2018, dokonano wznowienia granic działki nr [..], obręb M., w konsekwencji czego około 100 m przyłącza przebiega na terenie działki nr [..] w odległości około 1 m od jej granicy, a więc na terenie, do którego inwestor nie posiada tytułu prawnego do dysponowania na cele budowlane – właścicielem działki jest S. K., który nie wyrażał zgody na realizację przedmiotowej inwestycji. Jak stwierdził organ, w trakcie realizacji robót Spółka dysponowała prawem do działek określonych w projekcie, tj. działkami nr [..]-[..], obręb M., na cele budowlane. Ani w projekcie ani w zgłoszeniu robót budowlanych działka nr [..] obręb M., nie została wymieniona i nie stanowiła trasy przebiegu przedmiotowego przyłącza. Zatwierdzony projekt został wykonany na mapach do celów projektowych, wpisanych do ewidencji zasobów geodezyjnych na podstawie operatu geodezyjnego z 2016 r., który w roku 2016 nie wykazywał zmiany granic działek. Wznowienie granic działek nastąpiło w 2018 r. po zakończeniu robót. W ocenie WINB sytuacja ta nie odpowiada żadnej z przesłanek określonych w art. 50 Prawa budowlanego, w szczególności brak prawa do dysponowania działką nr [..] na cele budowlane nie spełnia przesłanki art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego. Nie mamy też w tym wypadku do czynienia z sytuacją, kiedy to inwestor realizował budowę na podstawie zaakceptowanego zgłoszenia, jednakże po zakończeniu robót akt administracji architektoniczno-budowlanej został usunięty z obrotu prawnego. Wobec tego w sprawie brak było podstaw do wydania decyzji w oparciu o art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego. W skardze S. K. domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenia na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. Zarzuca naruszenie art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego poprzez błędne uznanie, że brak prawa do dysponowania przez inwestora na cele budowlane działką nr [..], obręb M., będącej własnością skarżącego, nie spełnia przesłanki wykonania robót w sposób istotny odbiega od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach, podczas gdy budowa przyłącza kablowego na nieruchomości skarżącego została wykonana bez wymaganego przepisami prawa zgłoszenia, zaś skarżący nie wyraził zgody na budowę przyłącza na swojej działce. W konsekwencji doszło też do naruszenia art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego poprzez stwierdzenie braku podstaw do nakazania rozbiórki odcinka kabla energetycznego SN-15kV, zlokalizowanego na terenie działki skarżącego nr [..] oraz art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji RP poprzez uznanie, że budowa części przyłącza kablowego na działce skarżącego o bez wymaganego przepisami prawa zgłoszenia i bez zgody skarżącego, nie stanowi podstawy do nakazania inwestorowi usunięcia samowoli budowlanej, w wyniku czego doszło do naruszenia prawa własności skarżącego. Skarżący wyjaśnia, że w dacie prowadzenia spornych robót budowlanych nie posiadał wiedzy, iż część przedmiotowego przyłącza kablowego o długości około 100 m została usytuowana na terenie jego działki. Celem jednoznacznego zweryfikowania tej okoliczności zlecił więc w 2018 r. wznowienie znaków granicznych, usytuowanych na granicy jego działki nr [..] oraz granicy działek, na których miały zostać przeprowadzone roboty budowlane. Wskutek przeprowadzonego wznowienia znaków doszło jedynie do uwidocznienia przez geodetę znaków granicznych, które znajdowały się na granicy działek w niezmienionym miejscu już w dacie wykonywania przez inwestora robót w 2016 r. Wznowienie znaków granicznych ma bowiem miejsce wówczas, gdy granice między sąsiadującymi nieruchomościami zostały już wcześniej prawnie ustalone, a jego istotą jest fizyczne odtworzenie znaków, a więc przywrócenie stanu, jaki istniał przed ich przesunięciem, uszkodzeniem lub zniszczeniem. Wznowienie znaków granicznych nie tworzy więc nowego stanu faktycznego ani prawnego, gdyż dokonuje zmiany przebiegu granicy, a jedynie do jednoznacznego uwidocznienia w terenie znaków wyznaczających te granice. Oznacza to, że stan granicy, uwidoczniony wskutek wznowienia znaków granicznych w 2018 r., był niezmienny wobec stanu prawnego i faktycznego tej granicy, który istniał w 2016 r., gdy wykonywane były roboty, zatem inwestor powinien i miał sposobność przy dołożeniu elementarnej staranności ułożyć przyłącze kablowe zgodnie z prawnym przebiegiem granicy, istniejącej pomiędzy należącą do skarżącego. O takiej możliwości świadczy w szczególności fakt, że wznowienie znaków granicznych zostało przeprowadzone w sposób bezsporny, bowiem wznowienie (przesuniętych, uszkodzonych lub zniszczonych) znaków granicznych w drodze postępowania przed uprawnionym geodetą oznacza brak sporu co do położenia tych znaków, a tym bardziej brak sporu co do położenia punktów granicznych, w których te znaki się znajdował. W niniejszej sprawie odnalezienie znaków granicznych nie sprawiło geodecie je przeprowadzającemu jakichkolwiek trudności. Skoro więc budowa części przyłącza kablowego została przeprowadzona na nieruchomości skarżącego bez wymaganego zgłoszenia, a także bez prawa inwestora do dysponowania na cele budowlane działką o nr [..], w ocenie skarżącego zostały spełnione przesłanki z art. 50 ust. 1 pkt 4 i z art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego powinna zostać utrzymana w mocy decyzja PINB nakazująca rozbiórkę spornego odcinka przyłącza. Rozbiórka jest zasadna tym bardziej, że skarżący prowadzi gospodarstwo rolne, a w konsekwencji podczas prac rolnych zachodzi ryzyko nieumyślnego wykopania bądź worania, co może prowadzić nawet do zagrożenia życia, mając zwłaszcza na uwadze wysokość napięcia w przedmiotowym kablu (15 kM - linia średniego napięcia). W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Odnosząc się do argumentacji skarżącego organ zwrócił uwagę, że wznowienie granic w niniejszej sprawie nie polegało tylko na uwidocznieniu znaków granicznych, lecz skutkowało także regulacją granic między działkami, co wynika z operatu z 2018 r. W piśmie procesowym z dnia 25 maja 2020 r. skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z przedłożonego dokumentu – protokołu z czynności wznowienia granic z 4 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie była decyzja WINB, którą organ odwoławczy uchylił decyzję organu pierwszej instancji nakazującą rozbiórkę odcinka kabla energetycznego o długości około 100 m, zlokalizowanego na terenie działki nr [..], obręb M., gmina Ż., i orzekł o braku podstaw do wydania decyzji w trybie art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego. Decyzje te zostały wydane w postępowaniu dotyczącym kontroli robót związanych z budową w roku 2016 r. przyłącza kablowego, wykonanych w oparciu o zgłoszenie, wobec którego organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu. Kwestią sporną w sprawie, a odmiennie ocenioną przez orzekające organy było to, czy roboty zostały przeprowadzone z istotnym odstępstwem od ustaleń i warunków zgłoszenia (wykonanie robót na działce nieobjętej zgłoszeniem) i czy inwestor posiadał tytuł prawny do nieruchomości, na których inwestycja została zrealizowana. Odnosząc się do zatem do tej istoty sprawy należy wskazać, że przepis art. 51 ust. 1 w pkt 1-3 w powiązaniu z art. 50 Prawa budowlanego reguluje tzw. postępowanie naprawcze, którego głównym celem jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, co należy rozumieć jako stan, w którym wykonane roboty budowlane nie będą pozostawały w kolizji z przepisami prawa, a w szczególności z przepisami Prawa budowlanego w zakresie uprawnień inwestora do prowadzenia robót budowalnych. Postępowanie to dotyczy sytuacji, gdy roboty budowlane zostały wykonane w warunkach innych, niż określone w art. 48 ust. 1 lub art. 49f ustawy, m.in. w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, projekcie zagospodarowania działki lub terenu, projekcie architektoniczno-budowlanym lub w przepisach (art. 50 ust. 1 pkt 4). Sytuacją taką będzie zaś sytuacja, kiedy obiekt objęty zgłoszeniem wybudowano częściowo na innym terenie, niż wykazano w zgłoszeniu (por. wyrok NSA z dnia 25 maja 2017 r., sygn. akt II OSK 1952/15, dostępny w CBOSA). W tym wypadku jednak powstaje także kwestia, czy wybudowanie obiektu w innym miejscu, na innej nieruchomości, wiąże się z naruszeniem granic działki sąsiedniej, a w konsekwencji, czy inwestor dysponuje taką nieruchomością na cele budowlane, co jest jednym z warunków wykonywania robót budowlanych zgodnie z prawem (art. 4 Prawa budowlanego). Wprawdzie zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z dnia 10 stycznia 2011 r., sygn. akt II OPS 2/10 (publ. ONSAiWSA 2011/2/22) przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowalnego nie stanowi podstawy do wydania decyzji nakładającej na inwestora obowiązek złożenia przewidzianego w art. 32 ust. 4 pkt 2 tej ustawy oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, lecz w orzecznictwie przyjmuje się, iż nie można wykluczyć sytuacji, gdy organ nadzoru budowlanego prowadząc postępowanie naprawcze po ustaleniu, że inwestor nie miał i nadal nie ma wymaganego ustawą prawa do terenu na cele budowlane, skorzysta z uprawnienia określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 i wyda stosowne do ustalonego stanu faktycznego rozstrzygnięcie, którym może być decyzja nakazująca rozbiórkę. W takim przypadku podstawę rozstrzygnięcia stanowiłoby ustalenie, że inwestor nie dysponuje i nie dysponował prawem do nieruchomości na cele budowlane, a nie to czy ma przedłożyć oświadczenie o posiadaniu takiego prawa (por. wyrok NSA z dnia 1 marca 2019 r., sygn. akt II OSK 2009/17, dostępny w CBOSA). Spełnienie omawianej przesłanki art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego ma zatem doniosłe konsekwencje dla inwestora i zrealizowanej budowy, gdyż uzasadnia podjęcie działań w oparciu o przepisy art. 51 tej ustawy. Ten zaś przepis stanowi, że przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych wykonywanych m.in. w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę, projekcie zagospodarowania działki lub terenu, projekcie architektoniczno-budowlanym lub w przepisach, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian (art. 51 ust. 1). Przy czym przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 (art. 51 ust. 7). Jak wynika z akt niniejszej sprawy inwestor – Spółka A., w dniu 31 maja 2016 r. zgłosiła Staroście zamiar budowy przyłącza kablowego SN 15 kV, który miał zostać usytuowany na działkach nr [..]-[..] obręb M., do których inwestor, zgodnie ze złożonym oświadczeniem, posiadał tytuł prawny uprawniający go do dysponowania ww. działkami na cele budowlane. Zgłoszenie to zostało przyjęte przez organ bez sprzeciwu, w związku z czym roboty zostały rozpoczęte w lipcu 2016 r. i zakończone. Po zrealizowaniu inwestycji właściciel nieruchomości sąsiedniej, działki nr [..] obręb M., dokonał geodezyjnego wznowienia granic działki, w wyniku czego granicę przesunięto w głąb działki nr [..] i [..] w M. W konsekwencji odcinek wykonanego kabla o długości około 100 m znalazł się na terenie działki nr [..], której właściciel domagał się usunięcia obiektu. Okoliczności te PINB ocenił jako wykonanie odcinka 100 m kabla w sposób w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przyjętym zgłoszeniu, a wobec braku posiadania przez inwestora prawa do dysponowania działką nr [..] na cele budowlane uznał, że spełniona została przesłanka do rozbiórki ww. odcinka. Zdaniem sądu stanowisko to jest błędne, co prawidłowo ocenił organ odwoławczy uznając, że w okolicznościach faktycznych sprawy brak było podstaw do zastosowania art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego. Jak już wskazano, jednym z odstępstw, o jakim mowa w z art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego jest wybudowanie obiektu budowlanego w innym miejscu niż miejsce wskazane w zgłoszeniu. Chodzi więc o sytuację, gdy obiekt zrealizowany na podstawie zgłoszenia, do którego nie wniesiono sprzeciwu został posadowiony w innym miejscu, niż wynikało to z przedłożonych przez inwestora do zgłoszenia dokumentów. Samo więc naruszenie granic działki sąsiedniej, jeśli w tym zakresie nie jest ona chroniona prawem administracyjnym, skutkuje roszczeniami cywilnymi, zarówno po stronie osoby, która dokonała przekroczenia granic, jak i po stronie podmiotu, którego prawo naruszono; nie stanowi jednak podstaw do ingerencji organów nadzoru budowlanego. Realizacja obiektu budowlanego na nieruchomości nie będącej własnością inwestora nie stanowi jednak podstawy do wszczęcia postępowania legalizacyjnego tak długo, jak obiekt ten jest pobudowany w miejscu określonym w skutecznie dokonanym zgłoszeniu (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Po 132/13, dostępny w CBOSA). W niniejszej sprawie dokumentacja zgłoszeniowa jednoznacznie wskazywała lokalizację kabla, tj. na działkach nr [..]-[..] obręb M., co zostało ujawnione na mapach do celów projektowych z klauzulą potwierdzającą wykonanie mapy na podstawie operatu geodezyjnego i włączenie jej do zasobów geodezyjno-kartograficznych z 21 marca 2016 r. Mapa ta ujawniała przebieg granicy działek nr [..] i [..] w M. z działką nr [..] w M. Trzeba mieć na uwadze, że mapa przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi dokument urzędowy, w związku z czym stosownie do art. 76 § 3 k.p.a. domniemanie zgodności z prawdą takiego dokument może być obalone wszelkimi środkami dowodowymi, jednakże strona, która zaprzecza prawdziwości dokumentu urzędowego i twierdzi, że granica ujawniona na takiej mapie nie odpowiada stanowi rzeczywistemu, to może kwestionować prawidłowość tej mapy przed organem geodezyjno-kartograficznym, a w nie w postępowaniu przed organami nadzoru budowlanego. W rozpoznawanym wypadku takie postępowanie przed organem geodezyjno-kartograficznym zostało przeprowadzone. Mianowicie, w dniu 4 czerwca 2018 r. sporządzono protokół wznowienia znaków granicznych. Zgodnie z art. 39 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U z. 2020 r., poz. 276 ze zm.), dalej jako Prawo geodezyjne i kartograficzne, przesunięte, uszkodzone lub zniszczone znaki graniczne, ustalone uprzednio, mogą być wznowione bez przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego, jeżeli istnieją dokumenty pozwalające na określenie ich pierwotnego położenia. Jeżeli jednak wyniknie spór co do położenia znaków, strony mogą wystąpić do sądu o rozstrzygnięcie sprawy. Czynności związane ze wznowieniem znaków granicznych przeprowadza uprawniony podmiot, a dokonane ustalenia stwierdza się protokołem. Przy czym należy zauważyć, że wznowienie znaków granicznych nie jest dokonywane w postępowaniu administracyjnym, a jedynie w wyniku czynności materialno-technicznych, które nie tworzą nowego stanu faktycznego, a jedynie stan ten przywracają. Zdaniem sądu przeprowadzenie czynności związanych ze wznowieniem znaków granicznych, które miało miejsce po zakończeniu spornych robót budowlanych nie stanowi żadnej z przesłanek do wstrzymania takiego postępowania, wymienionych w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego, a w konsekwencji do wydania jednego z nakazów art. 51 ust. 1. Późniejsze przesunięcie granicy działek nie może skutkować koniecznością nakazania inwestorowi, który nie posiada praw do działki, na której w konsekwencji wznowienia granic znalazła się część inwestycji, do jej rozbiórki. Problem z umiejscowieniem części inwestycji na terenie, który nie został wskazany w zgłoszeniu, i którym inwestor nie dysponuje na cele budowlane, powstał po zmianie granic, a nie w dacie przyjmowania zgłoszenia i wykonywania robot. Budowa przyłącza kablowego została przeprowadzona na podstawie zgłoszenia, do którego nie wniesiono sprzeciwu i jego przebieg był zgodny z tym zgłoszeniem, a także stanem istniejących w dacie wykonywania robót, co potwierdzały posiadane przez inwestora mapy opatrzone stosownymi klauzulami. Należy zatem przyjąć, że takie mapy przedstawiały aktualny stan faktyczny i prawny odzwierciedlony w zasobie geodezyjnym i kartograficznym, co daje pewność zarówno inwestorowi, jak i organom, że podejmowane czynności nie naruszają prawa. Co więcej, stan taki potwierdzały także dane w ewidencji gruntów i budynków. W związku z tym stan ujawniony później, po zrealizowaniu inwestycji, nie może zostać oceniony jako działanie z odstępstwami od warunków określonych w skutecznie złożonym zgłoszeniu, czy też jako wykonanie prac na ternie, do którego inwestor nie posiada tytułu prawnego upoważniającego do podejmowania robót budowlanych. W dacie dokonywania zgłoszenia i prowadzenia prac stan ujawniony w dokumentach przyjętych do zasobu geodezyjnego i kartograficznego wskazywał, że inwestycja jest realizowana na działkach nr [..]-[..] obręb M., a nie również na działce nr [..]. Działka nie była przedmiotem zgłoszenia i również roboty budowlane w stanie faktycznym istniejącym w 2016 r., o którym inwestor miał wiedzę na podstawie dokumentów urzędowych, nie obejmowały tej nieruchomości. Zmiana stanu faktycznego po zrealizowaniu prac nie może być uznana za przesłankę do wydania decyzji o nakazie rozbiórki odcinka kabla, który w dacie późniejszej, na skutek czynności podjętych po zakończeniu inwestycji, znalazł się na terenie innej nieruchomości. Takie przekroczenie granic nie stanowi kwestii, która podlega kontroli organów nadzoru budowlanego, lecz może być jedynie przedmiotem postępowania cywilnego przed sądem powszechnym. Reasumując, w ocenie sądu trafnie stwierdził WINB, że w dacie prowadzenia robót inwestycja była zgodna z dokonanym zgłoszeniem, nie naruszała warunków w nim wskazanych, a opartych na dokumentacji przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, które dawały inwestorowi pewność zgodności jego działań z prawem. Przeciwna interpretacja, jakiej dokonał organ pierwszej instancji oznaczałaby, że inwestor zostałby obciążony konsekwencjami za działanie w dobrej wierze i zgodnie z dokumentami urzędowymi, które nie może być jednak ocenione jako okoliczność, o której mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego. Brak było zatem w niniejszej sprawie przesłanek do zastosowania art. 51 ust. 1 tej ustawy, co trafnie stwierdzono w zaskarżonej decyzji. Zarzuty skargi okazały się więc niezasadne, bowiem organ odwoławczy wnikliwe przeprowadził postępowanie administracyjne, zgodnie z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. ustalając okoliczności istotne dla sprawy i poddając je ocenie, która nie nosiła znamion dowolności, w konsekwencji czego prawidłowo zastosowano przepisy Prawa budowlanego. Także uzasadnienie rozstrzygnięcia WINB odpowiada wymogom, jakie ustawodawca stawia w art. 107 § 3 k.p.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił. W niniejszej sprawie sąd orzekał na posiedzeniu niejawnym na podstawie § 1 pkt 1 i 2 zarządzenia nr 49/2020 Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 października 2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wstrzymania przyjmowania interesantów i ograniczenia obsad kadrowych w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku w związku z istotnym zagrożeniem zakażenia wirusem SARS-CoV-2. Na mocy tych przepisów z dniem 19 października 2020 r. odwołano rozprawy, utrzymując działalność orzeczniczą sądu w trybie rozpoznawania spraw na posiedzeniach niejawnych. W związku z tym sprawy wyznaczone do rozpatrzenia na rozprawie skierowano do załatwienia na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15zzs4 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374, z późn.zm.). Z uwagi na to, że rozprawa w niniejszej sprawie została wyznaczona na dzień 4 listopada 2020 r., została ona objęta postanowieniami ww. zarządzenia i zarządzeniem sędziego z 19 października 2020 r. skierowana do rozpoznania na posiedzenie niejawne, o czym strony zostały powiadomione.