IV Cz 155/24
Common courts2024-07-03
Case number
IV Cz 155/24
Judgment date
2024-07-03
Type
DECISION
Judges
Marek Gralec (PRESIDING_JUDGE)
Summary
Art.139(1) par. 2 kpc wyraźnie odróżnia obowiązek złożenia do akt potwierdzenia doręczenia korespondencji za pośrednictwem komornika od obowiązku zwrotu korespondencji wraz z dowodem na piśmie, że pozwany pod wskazanym w pozwie adresem zamieszkuje. Art. 139 (1) par. 3 kpc ma zastosowanie wyłącznie w przypadku wykazania dowodem na piśmie, że pozwany zamieszkuje pod adresem wskazanym w pozwie.
Judgment text
<p>Sygn. akt IVCz 155/24</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>Dnia 3 lipca 2024 roku</p>
<p>Sąd Okręgowy w Radomiu IV Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: SSO Marek Gralec</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2024 roku w Radomiu</p>
<p>na posiedzeniu niejawnym</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> Spółdzielni Mieszkaniowej (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">E. J.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>w przedmiocie zażalenia pozwanej</p>
<p>na postanowienie Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span> z 6 grudnia 2023 roku</p>
<p>sygn. akt IC 512/23</p>
<p>
<strong>
<!-- -->postanawia:</strong>
</p>
<p>uchylić zaskarżone postanowienie.</p>
<p>Marek Gralec</p>
<p>Sygn. akt IVCz 155/24</p>
</div>
<div>
<h2>ZARZĄDZENIE</h2>
<p>Postanowieniem z 6 grudnia 2023 roku Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">(...)</span> odrzucił sprzeciw pozwanej od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym.</p>
<p>Sąd Rejonowy ustalił, że nakaz zapłaty nie został przez pozwaną odebrany i zastosowano tryb z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139(1))">art. 139<sup>
<!-- -->1</sup> kpc</a>. Przesyłka została doręczona pozwanej przez komornika 19 września 2023 roku. Pozwana złożyła sprzeciw po terminie. W przypadku wykazania przez powoda dowodem na piśmie, że pozwany zamieszkuje pod adresem wskazanym w pozwie, korespondencję przesłaną w sposób przewidziany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139;art. 139 § 1)">art. 139§1 kpc</a> uważa się za doręczoną. Późniejsze doręczenie korespondencji przez komornika na ten sam adres nie powoduje ponownego rozpoczęcia terminów, o czym pozwanego należy pouczyć. Zatem nakaz zapłaty należy uznać za doręczony 13 czerwca 2022 roku i termin do wniesienia sprzeciwu upłynął bezskutecznie 28 czerwca 2022 roku. Błędne pouczenie lub jego brak nie wpływa na termin do wniesienia środka zaskarżenia. Dlatego Sąd Rejonowy sprzeciw odrzucił.</p>
<p>Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła pozwana. Podniosła, że sprzeciw od nakazu zapłaty mogła złożyć w terminie dwóch tygodni od doręczenia pisma. Sprzeciw wniosła w terminie i nie wie dlaczego Sąd go nie uznał.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong>
</p>
<p>Zażalenie jest zasadne.</p>
<p>Rzeczywiście pozwana nie odebrała nakazu zapłaty z 12 kwietnia 2022 roku, gdyż korespondencja kierowana do niej była dwukrotnie awizowana, niepodjęta w terminie. W tej sytuacji słusznie Sąd Rejonowy zastosował tryb z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139(1))">art. 139<sup>
<!-- -->1</sup> kpc</a>. Jak wynika z akt sprawy komornik doręczył pozwanej korespondencję w dniu 19 września 2023 roku. Dowód doręczenia został złożony przez pełnomocnika powódki.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139(1);art. 139(1) § 2)">art. 139<sup>
<!-- -->1</sup>§2</a> powód w terminie dwóch miesięcy jest zobowiązany złożyć do akt potwierdzenie doręczenia korespondencji za pośrednictwem komornika albo zwrócić korespondencję wraz z dowodem na piśmie, że pozwany zamieszkuje pod adresem wskazanym w pozwie. Rzeczywiście <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139(1);art. 139(1) § 3)">art. 139<sup>
<!-- -->1</sup>§3 kpc</a> stanowi, że późniejsze doręczenie korespondencji przez komornika na ten sam adres nie powoduje ponownego rozpoczęcia biegu terminów i korespondencję przesłaną w sposób przewidziany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139;art. 139 § 1)">art. 139§1</a> uważa się za doręczoną, ale taki skutek występuje wyłącznie w przypadku wykazania dowodem na piśmie, że pozwany zamieszkuje pod adresem wskazanym w pozwie. Ustawodawca we wskazanym wyżej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139(1);art. 139(1) § 2)">art. 139<sup>
<!-- -->1</sup>§2 kpc</a> wyraźnie odróżnia obowiązek złożenia do akt potwierdzenia doręczenia korespondencji od obowiązku zwrotu korespondencji wraz z dowodem na piśmie, że pozwany pod adresem wskazanym w pozwie zamieszkuje. W tym drugim przypadku chodzi przede wszystkim o treść informacji przekazywanych przez komornika w sposób przewidziany w art. 3a ust. 5 albo 3b ustawy z 22 marca 2018 roku o komornikach sądowych.</p>
<p>W niniejszej sprawie powódka złożyła do akt potwierdzenie doręczenia pozwanej korespondencji za pośrednictwem komornika (k. 54, 55). Nie zwróciła natomiast korespondencji wraz z dowodem na piśmie, że pozwana zamieszkuje pod wskazanym adresem. W tej sytuacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139(1);art. 139(1) § 3)">art. 139<sup>
<!-- -->1</sup>§3 kpc</a> nie znajduje zastosowania. Omawiany w nim wyjątek zwalniający stronę od obowiązku doręczenia pisma za pośrednictwem komornika dotyczy wyłączne takiej sytuacji, gdy powód wykaże dowodem na piśmie, ze pozwany zamieszkuje pod adresem wskazanym w powie. Natomiast w tej sprawie doszło do skutecznego doręczenia korespondencji za pośrednictwem komornika.</p>
<p>Skoro zatem odpis nakazu zapłaty doręczono pozwanej 19 września 2023 roku, to sprzeciw z 2 października 2023 roku został wniesiony w terminie. Dlatego zaskarżone postanowienie należało uchylić.</p>
<p>Wobec powyższego, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386§1</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 3)">art. 397§3 kpc</a>, orzeczono jak w sentencji.</p>
<p>Marek Gralec</p>
</div>