V Kz 613/24

<p>Sygnatura akt V Kz 613/24</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 3 lipca 2024 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Łodzi V Wydział Karny Odwoławczy </strong>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: Sędzia Michał Błoński</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: </strong>Sylwia Kurek</p> <p>pod nieobecność prokuratora</p> <p>po rozpoznaniu w sprawie podejrzanego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. P.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->podejrzanego</strong> o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->zażalenia</strong> obrońcy podejrzanego</p> <p> <strong> <!-- -->na postanowienie</strong> Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z 10 czerwca 2024 roku – sygnatura akt IV1 Kp 345/24</p> <p> <strong> <!-- -->w przedmiocie</strong> przedłużenia tymczasowego aresztowania</p> <p> <strong> <!-- -->na podstawie</strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że jako podstawę stosowania tymczasowego aresztowania przyjąć <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 1;art. 258 § 1 pkt. 2;art. 258 § 2)">art. 258 § 1 pkt 1 i 2 i § 2 k.p.k.</a>, <strong> <!-- -->2.</strong> w pozostałym zakresie utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z 10 czerwca 2024 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia <br/>w Łodzi przedłużył stosowanie wobec podejrzanego <span class="anon-block">A. P.</span> tymczasowego aresztowania do 17 września 2024 r., godz. 0^{<!-- -->30} wskazując za podstawę prawną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 k.p.k.</a> Z treści uzasadnienia zaskarżone postanowienia wynika, że podstawą przedłużenia tymczasowego aresztowania były przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 1;art. 258 § 1 pkt. 2;art. 258 § 2)">art. 258 § 1 pkt 1 i 2 i § 2 k.p.k.</a> </p> <p>Zażalenie na niniejsze postanowienie wniósł obrońca podejrzanego zarzucając:</p> <p>- naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a> poprzez uznanie, że zachodzi konieczność zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania i dalszego stosowania środka zapobiegawczego, podczas gdy tok ten pozostaje niezagrożony ze względu na etap procesu, jak <br/>i dotychczasową postawę oskarżonego z czego wnika, że oskarżony w żadnym stadium postępowania nie utrudniał go,</p> <p>- naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 2)">art. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> poprzez uznanie, iż zachodzi obawa matactwa ze strony oskarżonego, podczas gdy takowej brak i nie istnieją racjonalne przesłanki, aby przyjąć, by którykolwiek z oskarżonych mógłby dopuścić się działań destabilizujących i nielegalnie wpływających na tok postępowania,</p> <p>- naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a> poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że zastosowanie tymczasowego aresztowania jest uzasadnione grożącą oskarżonemu surową karą, podczas gdy orzeczenie takowej nie sposób uznać za zasadne.</p> <p>Skarżący w <em> <!-- -->petitum</em> skargi wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez „nieprzedłużanie stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania”.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Odwoławczy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie obrońcy jest oczywiście bezzasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zażalenie sprowadza się wyłącznie do polemiki z ustaleniami Sądu Rejonowego <br/>i w istocie opiera się na gołosłownym stwierdzeniu, że nie ma przesłanek do dalszego stosowania tymczasowego aresztowania. Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie ma za cel dokonanie kontroli instancyjnej postanowienia o przedłużeniu tymczasowego aresztowania, zatem nie orzeka o jego „przedłużeniu”. Nadto należy wskazać, że wbrew twierdzeniom zawartym w zarzucie, Sąd Odwoławczy rozpoznaje sprawę w granicach podmiotowych, czyli w zakresie dotyczącym podejrzanego <span class="anon-block">A. P.</span>, natomiast bez znaczenia pozostają ewentualne działania któregokolwiek z oskarżonych.</p> <p>Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany dopuścił się popełnienia zarzucanych czynów, <br/>a wniosek taki wynika w szczególności z zeznań pokrzywdzonego <span class="anon-block">O. B.</span>, protokołów oględzin miejsca zdarzenia czy protokołów przeszukań <br/>i zatrzymania rzeczy oraz wyjaśnień podejrzanego, który przyznał się do popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> </p> <p>W razie ewentualnego uznania sprawstwa i winy oskarżonego grozi mu realnie wymierzenie surowej, bezwzględnej kary pozbawienia wolności w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a>, a wniosek taki wynika z liczby popełnionych przestępstw, uprzedniej karalności, odpowiadania w warunkach powrotności do przestępstwa, działania wspólnie i w porozumieniu z inną osobą. Powołane zagrożenie zatem w pełni wynika <br/>z realiów niniejszej sprawy nie zaś tylko z ustawowego zagrożenia.</p> <p>W realiach niniejszej sprawy zachodzi również uzasadniona obawa bezprawnego wpływania na prawidłowy tok postępowania, albowiem w sprawie zachodzi konieczność uzyskania opinii sądowo-psychiatrycznej, co w razie ewentualnej nieobecności podejrzanego nie sposób uzyskać. Nadto zachodzi potrzeba ponownego przesłuchania pokrzywdzonego, na co wskazał prokurator we wniosku o przedłużenie tymczasowego aresztowania. Uzasadniona obawa matactwa to nie tylko próba wpływania w bezprawny sposób na treść zeznań świadków, ale każde formy destabilizowania prawidłowego toku postępowania, w tym ewentualne utrudnianie pozyskania opinii biegłych.</p> <p>Niezależnie od powyższego, postanowienie Sądu Rejonowego jest rażąco wadliwe, albowiem nie zawiera wskazania w sentencji prawidłowych podstaw stosowanego środka zapobiegawczego, zaś uzasadnienie jest wyjątkowo oględne. Każde postanowienie w przedmiocie zastosowania, dalszego stosowania czy przedłużenia środka zapobiegawczego musi wskazywać na istnienie przesłanki ogólnej oraz co najmniej jednej z przesłanek szczególnych (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 251;art. 251 § 1)">art. 251 § 1 k.p.k.</a>). Powołany przez Sąd Rejonowy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 k.p.k.</a> jest przepisem kompetencyjnym z którego nie wynika czy i jakie przesłanki legły u podstaw stosowania środka zapobiegawczego, dlatego nie czyni zadość wymogom prawidłowego wskazania podstawy prawnej w postanowieniu.</p> <p>Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zawarł lakoniczne odwołania do przesłanek stosowania tymczasowego aresztowania bez odniesienia się do realiów przedmiotowej sprawy, co wydanie utrudnia kontrolę instancyjną i wskazuje na znaczną niedbałość <br/>w uzasadnianiu decyzji skutkujących przecież pozbawieniem człowieka wolności. Można jednak z niego wywnioskować, że istnieje duże prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego zarzucanych czynów. Z uzasadnienia wynika również, że Sąd zauważył istnienie przesłanek szczególnych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 1;art. 258 § 1 pkt. 2)">art. 258 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.</a> oraz <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 2)">§ 2 k.p.k.</a> Powyższy sposób formułowania postanowienia jest wadliwy, gdyż już <br/>z podstawy prawnej postanowienia, a nie tylko z uzasadnienia, ma wynikać istnienie przesłanki ogólnej i przesłanek szczególnych tymczasowego aresztowania, zaś uzasadnienie powinno odnosić się do realiów sprawy nie zaś być lakoniczne, utrudniające prześledzenie toku rozumowania sądu, jaki powinien towarzyszyć podczas podejmowania decyzji procesowej.</p> </div>