II AKa 397/17

<p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt II AKa 397/17</span> </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 8 grudnia 2017 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Grzegorz Wątroba </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: </strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SA Piotr Pośpiech</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SO del. Andrzej Ziębiński (spr.)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Grzegorz Pawelczyk</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2017 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">R.</span>, s. <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">O.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> </strong>, oskarżonego o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji obrońcy oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 23 maja 2017 roku, sygn. akt IV K 202/13</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania</p> <p>Sądowi Okręgowemu w Gliwicach</p> <p> <em> <!-- -->SSO del. Andrzej Ziębiński SSA Grzegorz Wątroba SSA Piotr Pośpiech</em> </p> <p>II AKa 397/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach, wyrokiem z dnia 23 maja 2017 r., wydanym w sprawie o sygn. akt IV K 202/13, uznał oskarżonego <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">R.</span> za winnego dokonania zarzucanego mu czynu, czym wyczerpał znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> i za to, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a>, skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym przed 1.07.2015 r. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres 3 lat próby. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 8)">art. 72 § 1 pkt 8 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym przed 1.07.2015 r. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> zobowiązał oskarżonego do wykonania wyroku zaocznego Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 2 sierpnia 2010 r., sygn. akt X GC 44/09, w terminie 1 roku od uprawomocnienia się wyroku. Nadto zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę 5.160 zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów zastępstwa adwokackiego oraz 300 zł tytułem zwrotu zryczałtowanych wydatków postępowania oraz obciążył oskarżonego opłatą na rzecz Skarbu Państwa w kwocie 180 zł.</p> <p>Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego, zaskarżając orzeczenie w całości i zarzucając:</p> <p>1.  naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 2)">art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> - poprzez oddalenie wniosku dowodowego o przesłuchanie <span class="anon-block">D. R.</span>, a w konsekwencji mający wpływ na wynik sprawy błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na pominięciu, że <span class="anon-block">D. R.</span> w imieniu <span class="anon-block"> spółki (...)</span> brał udział w negocjacjach i realizacji umowy zawartej pomiędzy <span class="anon-block"> (...) Ltd</span>. oraz P.U.H.P. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> oraz że w związku z opóźnieniem w płatności przez P.U.H.P. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> powziął wątpliwości co do tego podmiotu, w następstwie czego zobowiązał <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">A. P.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> do sprzedaży blachy na rzecz innego, dowolnie wybranego przez <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">R.</span> kontrahenta, a w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na uznaniu, że <span class="anon-block">V. R.</span> nie miał zamiaru realizacji umowy;</p> <p>2.  naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 2)">art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> – poprzez oddalenie wniosku dowodowego o przesłuchanie <span class="anon-block">P. M.</span>, pracownicy <span class="anon-block"> Banku (...) Oddział</span> w <span class="anon-block">S.</span>, a w konsekwencji niedokonanie ustaleń faktycznych w przedmiocie rozmowy <span class="anon-block">P. M.</span> z <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">R.</span>, dokumentów finansowych z <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block"> Bank (...)</span> z dnia 5 lutego 2007 r. oraz dokumentu <span class="anon-block">C. L.</span> z <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> Central (...)</span>, które <span class="anon-block">V. R.</span> jej okazał oraz oceny <span class="anon-block">P. M.</span> co do wiarygodności tych dokumentów, a w konsekwencji nieustalenie, że <span class="anon-block">V. R.</span> uzyskał wiedzę o nierzetelności tych dokumentów po zawarciu umowy oraz bezpodstawne uznanie, że działający w imieniu <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">A. P.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">V. R.</span> w dniu 13 marca 2007 r. nie miał zamiaru wywiązania się z umowy zawartej z P.U.H.P. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>;</p> <p>3.  naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 5)">art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k.</a> - poprzez oddalenie wniosku dowodowego o przesłuchanie <span class="anon-block">D. R.</span> i <span class="anon-block">P. M.</span> wobec uznania, że zmierza on do przedłużenia postępowania w sytuacji, gdy został on złożony 5 lat temu oraz w sytuacji, gdy na czas trwania niniejszego postępowania <span class="anon-block">V. R.</span> nie miał wpływu, co w konsekwencji stanowiło naruszenie prawa <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">R.</span> do obrony;</p> <p>4.  naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez dowolną, a nie swobodną, niezgodną z zasadami doświadczenia życiowego ocenę dowodów z zeznań <span class="anon-block">R. M.</span> oraz <span class="anon-block">E. M.</span> w zakresie, w jakim wskazują, że nie kontaktowali się z <span class="anon-block">D. R.</span> przed zawarciem umowy pomiędzy P.U.H.P. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> a <span class="anon-block"> (...) Ltd</span>. oraz że <span class="anon-block">V. R.</span> unikał z nimi kontaktu po 13 marca 2007 r., w sytuacji gdy zeznania te są wewnętrznie sprzeczne oraz nie korespondują z wyjaśnieniami <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">R.</span>, które znajdują potwierdzenie w dowodach z dokumentów, a zatem w całości należy je uznać za wiarygodne, co miało wpływ na wynik sprawy poprzez błędne uznanie, że <span class="anon-block">V. R.</span> nie miał zamiaru wykonania umowy zawartej pomiędzy P.U.H.P. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> a <span class="anon-block"> (...) Ltd</span>.;</p> <p>5.  naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez nieustalenie stanu faktycznego na podstawie dowodów, które zostały uznane za wiarygodne, tj. dokumentów – zaświadczenia z <span class="anon-block"> Banku (...)</span> z dnia 5 lutego 2007 r., Listu Potwierdzającego popisanego przez <span class="anon-block">R. J.</span>.L. oraz <span class="anon-block">H.</span> A.I., informacji z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z dnia 8 lutego 2016 r. oraz wydruku z brytyjskiego rejestru podmiotów gospodarczych <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block"> Bank (...)</span>, a w konsekwencji nieustalenie na ich podstawie, że gwarancje finansowe okazane przez P.U.H.P. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> były niewiarygodne oraz błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że <span class="anon-block">V. R.</span> nie miał zamiaru wykonania umowy zawartej pomiędzy P.U.H.P. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> a <span class="anon-block"> (...) Ltd</span>.;</p> <p>6.  mający wpływ na wynik sprawy błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na uznaniu, że w dniu 13 marca 2007 r. <span class="anon-block">V. R.</span> nie miał zamiaru wykonania zawartej umowy, w sytuacji gdy okoliczności sprawy, a w szczególności takie, jak opóźnienie w zapłacie wynagrodzenia przez P.U.H.P. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> oraz powzięcie przez <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">R.</span> wiedzy o nierzetelnych gwarancjach finansowych miało miejsce po zawarciu umowy, a ponadto w sytuacji gdy działający w imieniu <span class="anon-block"> (...) Ltd</span>. <span class="anon-block">V. R.</span> ustnie oraz pisemnie zaproponował P.U.H.P. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> zwrot wpłaconej zaliczki już w maju 2007 r.;</p> <p>7.  naruszenie prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 8)">art. 72 § 1 pkt 8 k.k.</a> w brzmieniu sprzed 1 lipca 2015 r. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, poprzez zobowiązanie <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">R.</span> do wykonania wyroku zaocznego Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 2 sierpnia 2010 r., sygn. akt X GC 44/09, w sytuacji gdy wyrok ten jest orzeczony przeciwko <span class="anon-block"> spółce (...) Ltd</span>. oraz w sytuacji gdy ten podmiot został rozwiązany, a w konsekwencji nałożony obowiązek jest niemożliwy do wykonania.</p> <p>Stawiając powyższe zarzuty, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie tegoż wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w punktach 1, 2 i 3 petitum apelacji, przypomnieć należy, iż postanowieniem z dnia 10 maja 2017 r. Sąd Okręgowy, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 2;art. 170 § 1 pkt. 5)">art. 170 § 1 pkt 2 i 5 k.p.k.</a>, oddalił wniosek dowodowy obrońcy oskarżonego o przesłuchanie w charakterze świadków <span class="anon-block">P. M.</span> i <span class="anon-block">D. R.</span>, albowiem „tezy, na które świadkowie zostali zawnioskowani są udowodnione zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy stosownymi dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy, jak i zeznaniami innych świadków. Stanowisko Sądu jest uzasadnione nadto zeznaniami świadków <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">E. M.</span>, jak i przesłankami stanowiącymi o treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286)">art. 286 k.k.</a>” (k. 818v).</p> <p>Przytoczone stanowisko Sądu Okręgowego budzi zastrzeżenia już z powodu swej lakoniczności i ogólnikowości. Sąd nie skonkretyzował, jakie to dokumenty i zeznania których świadków mają potwierdzać tezy dowodowe. Nie wskazał również, dlaczego – w jego ocenie – zeznania świadków <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">E. M.</span>, jak też treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286)">art. 286 k.k.</a>, uzasadniała oddalenie wniosku dowodowego. Wszystko to sprawia, że postanowienie jest w znacznej części niejasne i nie pozwala na pełne zrozumienie argumentacji Sądu.</p> <p>Po drugie, o ile powołanie się na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 2)">art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> w części odnoszącej się do wniosku o przesłuchanie w charakterze świadka <span class="anon-block">P. M.</span> znajduje uzasadnienie w aktach sprawy, a mianowicie w dokumentach potwierdzających fikcyjność <span class="anon-block">C. L.</span> z <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> Central (...)</span>, o tyle zupełnie bezpodstawne było powołanie się na wskazaną w tym przepisie przesłankę jako uzasadniającą oddalenia wniosku dowodowego w części odnoszącej się do przesłuchania w charakterze świadka <span class="anon-block">D. R.</span>. Mając na uwadze treść wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">R.</span> i treść pisma <span class="anon-block">D. R.</span> z dnia 22 sierpnia 2007 r., świadek ten miałby przecież potwierdzić wersję oskarżonego, iż przyczyny odstąpienia od umowy zawartej pomiędzy P.U.H.P. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> a <span class="anon-block"> (...) Ltd</span>. powstały po jej zawarciu i na spotkaniu w <span class="anon-block">L.</span> doszło do modyfikacji sposobu zapłaty za towar niezależnie od treści tej umowy. Okolicznościom tym zaprzeczyli świadkowie <span class="anon-block">R. M.</span> i <span class="anon-block">E. M.</span>, a to prezentowaną przez nich wersję zdarzenia Sąd Okręgowy uznał za udowodnioną, uznając wyjaśnienia oskarżonego za nieprawdziwe. Tak więc nie sposób uznać, iż tezy, na które świadek <span class="anon-block">D. R.</span> został zawnioskowany, zostały udowodnione zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy. Trzeba też zauważyć, iż odwołanie się przez Sąd Okręgowy do prezentujących przeciwną wersję zeznań świadków <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">E. M.</span> nie tylko nie uzasadniało oddalenia wniosku dowodowego, lecz wręcz stało takiej decyzji na przeszkodzie zgodnie z normą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 2)">art. 170 § 2 k.p.k.</a>, natomiast dla zastosowania normy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286)">art. 286 k.k.</a> niezbędne jest ustalenie zamiaru sprawcy, a tej właśnie kwestii dotyczył wniosek dowodowy.</p> <p>Po trzecie, brak było podstaw do oddalenia wniosku dowodowego w oparciu o przesłankę z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 5)">art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k.</a> Stosowny wniosek dowodowy został złożony przez obrońcę oskarżonego w dniu 27 grudnia 2012 r. (k. 295-296), a zatem na poprzednim etapie postępowania poprzedzającym wydanie wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt IV K 238/10, uchylonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 6 grudnia 2013 r., sygn. akt II AKa 419/13. W postępowaniu ponownym wniosek w zakresie odnoszącym się do <span class="anon-block">P. M.</span> został podtrzymany i doprecyzowany pismem z dnia 2 kwietnia 2014 r. (444-445), a w zakresie odnoszącym się do <span class="anon-block">D. R.</span> został ponowiony na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2017 r., kiedy to pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego wniósł o jego oddalenie, a Sąd odroczył jego rozpoznanie do następnej rozprawy (k. 790). W pełnym zakresie wniosek dowodowy został podtrzymany przez obrońcę oskarżonego na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2017 r., kiedy to pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego nie sprzeciwił się już wnioskowi i pozostawił go do oceny Sądu (k. 807v). Trzeba też nadmienić, iż przewód sądowy wprawdzie pierwotnie otwarto w dniu 27 lutego 2014 r., lecz w dniu 9 marca 2017 r. postanowiono prowadzić rozprawę do początku. W kontekście powyższych uwag nie sposób uznać, iż wniosek dowodowy złożony na poprzednim etapie postepowania, a podtrzymany wkrótce po ponownym otwarciu przewodu sądowego, w sposób oczywisty zmierzał do przedłużenia postępowania w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 5)">art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k.</a> Zgodzić się należy ze skarżącym, iż wprawdzie czas dotychczasowego postępowania jest znaczny, lecz zaważyła o tym potrzeba odtworzenia akt śledztwa, uchylenie poprzedniego wyroku i długotrwałe oczekiwanie na wykonanie czynności w ramach międzynarodowej pomocy prawnej, co nie może obciążać oskarżonego i skutkować oddaleniem wniosku dowodowego, którego przeprowadzenie wiąże się z czasochłonną procedurą.</p> <p>Reasumując, jako nietrafne należało ocenić oddalenie wniosku dowodowego o przesłuchanie w charakterze świadka <span class="anon-block">D. R.</span>. Postanowienie o oddaleniu wniosku dowodowego o jego przesłuchanie nastąpiło z obrazą <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 2;art. 170 § 1 pkt. 5)">art. 170 § 1 pkt 2 i 5 k.p.k.</a> Nie można wykluczyć, iż naruszenie tych przepisów postępowania mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, nie można przecież oceniać wartości dowodowej zeznań świadka, gdy ich dotychczas nie złożył, a treść jego pisma z 22 sierpnia 2007 r. wskazuje na posiadanie przez niego istotnej dla sprawy wiedzy o okolicznościach zdarzenia. Wskazane uchybienie musiało zatem spowodować uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sąd Okręgowy samodzielnie rozważy potrzebę przesłuchania <span class="anon-block">P. M.</span>, aczkolwiek zaznaczyć należy, iż – jak wyżej zasygnalizowano - powołanie się w tym zakresie w postanowieniu z dnia 10 maja 2017 r. na przesłankę z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 2)">art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> nie było pozbawione podstaw.</p> <p>Ponieważ rozpoznanie apelacji w omówionym wyżej zakresie było wystarczające do wydania orzeczenia, a rozpoznanie pozostałych uchybień byłoby przedwczesne, Sąd Apelacyjny zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436)">art. 436 k.p.k.</a> ograniczył rozpoznanie środka odwoławczego tylko do uchybień wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436 pkt. 1;art. 436 pkt. 2;art. 436 pkt. 3)">punktach 1, 2 i 3</a> petitum apelacji.</p> <p>Zwrócić należy uwagę, iż do apelacji obrońca oskarżonego dołączył dokumenty, które w części nie były dotychczas znane. Dokumenty te będą podlegać ocenie Sądu meriti.</p> <p>SSO del. Andrzej ZiębińskiSSA Grzegorz Wątroba SSA Piotr Pośpiech</p> </div>