II OZ 1245/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 sierpnia 2010 roku, sygn. akt II SA/Wr 420/06 o odrzuceniu zażalenia na Zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 roku o pozostawieniu bez rozpoznania pism skarżącego J. K. z dnia 4 lutego 2008 roku i z dnia 3 marca 2008 roku w sprawie ze skargi J. K. na załącznik nr 3 w przedmiocie opinii Komisji do Spraw Ochrony Powierzchni przy Wyższym Urzędzie Górniczym z dnia 10 września 2004 roku do uchwały Rady Miejskiej w Lubinie z dnia 5 października 2004 roku Nr XLV/225/04 w przedmiocie odstąpienia od sporządzenia planu dla terenu górniczego "Lubin I" i "Małomice I" w granicach terenu chronionego miasta Lubina postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 10 sierpnia 2010 roku, sygn. akt II SA/Wr 420/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie J. K. na Zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 11 kwietnia 2008 r. o pozostawieniu bez rozpoznania pism skarżącego z 4 lutego 2008 r. i z 3 marca 2008 r. Pismem z 5 maja 2008 r. J. K. wniósł zażalenie na powyższe Zarządzenie oraz wniósł o zwolnienie z kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu. Wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania Zarządzeniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z 3 grudnia 2008 r. W sprawie skarżący złożył później kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednakże jego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 13 sierpnia 2009 r. zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 966/09. Następnie, Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 3 lutego 2010 r. wezwano J. K. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na Zarządzenie WSA we Wrocławiu z 11 kwietnia 2008 r. w kwocie 100 zł podając podstawę prawną, termin wykonania zarządzenia oraz rygor niezastosowania się do tego zarządzenia w określonym terminie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 7 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 409/10 oddalił zażalenie J. K. na powyżej wskazane Zarządzenie. Pomimo skierowania do skarżącego wezwania z 24 maja 2010 r. do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia zażalenia (doręczonego 9 czerwca 2010 r.), stosowna kwota nie została wpłacona. Uzasadniając odrzucenie zażalenia na Zarządzenie z 11 kwietnia 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu jako podstawę prawną wskazano art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej jako p.p.s.a.). Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wskazując: "moje zażalenia poprzednie nie mają braków formalnych" oraz "stwierdzam, że nie ma podstaw prawnych abym ja ponosił koszty sądowe w/w sprawach". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. W związku z tym, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 wskazanej ustawy), Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu miał obowiązek wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Również z treści Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 220 § 3) wynikał obowiązek odrzucenia zażalenia J. K. z powodu nieuiszczenia należnego wpisu. Rozpoznając niniejsze zażalenie, Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje jedynie prawidłowość wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zaskarżonego postanowienia z 10 sierpnia 2010 r., nie wypowiada się natomiast w kwestiach dotyczących zasadności samej skargi. W sprawie, J. K. złożył zażalenie, nie został zwolniony od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, a prawidłowość wezwania do uiszczenia wpisu skontrolował już Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 7 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 409/10. Wobec niezastosowania się do ponownego wezwania Sądu, zasadnie wydane zostało postanowienie o odrzuceniu zażalenia. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.