I SA/Rz 31/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie: WSA Barbara Stukan-Pytlowany /spr./ NSA Bożena Wieczorska po rozpoznaniu w dniu (...) listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Izby Rolniczej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) listopada 2006 r., Nr (...) w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego w związku z wnioskiem skarżącej o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 kwietnia 2007 r., sygn. I SA/Rz 31/07 postanawia: oddalić wniosek. WSA/post.1 - sentencja postanowienia UZASADNIENIE I SA/Rz 31/07 UZASADNIENIE Prawomocnym wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2007 r., sygn. I SA/Rz 31/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) listopada 2006 r., nr (...) oraz poprzedzające ją: decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) sierpnia 2006 r., nr (...) i postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia (...) stycznia 2006 r., znak (...). Skarżąca -Izba Rolnicza - w dniu 18 października 2007 r. wystąpiła do Sądu z wnioskiem o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wskazanego wyżej wyroku, przez wyjaśnienie czy w świetle tego wyroku diety członków Walnego Zgromadzenia, Zarządu i Komisji Rewizyjnej Izby Rolniczej korzystają ze zwolnienia podatkowego, określonego w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz. U. 1991 r. Nr 80 poz. 350 ze zm./, tak jak to jednoznacznie wynika z uzasadnienia wyroku w stosunku do członków wojewódzkich i okręgowych komisji wyborczych. W uzasadnieniu wniosku podano, iż skarżąca ma wątpliwości w tym zakresie, jako że Sąd w wyroku nie odniósł się wprost do tej kwestii i w związku z tym zwraca się do Sadu z zapytaniem czy jej interpretacja w tym zakresie jest prawidłowa. Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako P.p.s.a./, Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z treści tego przepisu wykładnia ma na celu rozstrzygnięcie niejasności w sentencji tego wyroku, które mogą wyniknąć w związku z jego wykonaniem. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko Tadeusza Wosia, /zaprezentowane w Komentarzu do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis/, iż wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia lub do uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia. Nie może także opierać się na zmianie faktycznych i prawnych okoliczności sprawy, które nastąpiły po wydaniu orzeczenia. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ sąd kontroluje zaskarżone decyzje w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa. Tak więc Sąd ten nie rozstrzyga sprawy merytorycznie, a jego orzeczenie, w razie stwierdzenia naruszenia prawa, może mieć jedynie charakter kasatoryjny. Zgodnie bowiem z art. 145 P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę może uchylić zaskarżone rozstrzygnięcie organu administracji, stwierdzić jego nieważność lub też stwierdzić wydanie aktu z naruszeniem prawa. W razie nieuwzględnienia skargi jest on zobowiązany do jej oddalenia /art. 151 P.p.s.a./. W niniejszej sprawie Sąd, stwierdzając wydanie decyzji z naruszeniem prawa, uchylił wszystkie rozstrzygnięcia organów podatkowych zapadłe w toku instancji. Wyrok tej treści nie budzi więc żadnych wątpliwości czy niejasności, które wymagałyby rozstrzygnięcia. W następstwie orzeczenia Sądu sprawa trafiła do ponownego rozpatrzenia przez organy podatkowe, które, będąc związane stanowiskiem Sądu, wydadzą merytoryczne rozstrzygnięcie. W tym miejscu należy zaznaczyć, iż Sąd nie może być adresatem zapytań odnośnie interpretacji przepisów prawa podatkowego, gdyż nie leży to w zakresie jego kompetencji. Wydawanie interpretacji podatkowych, należy do organów podatkowych, a zadaniem Sądu jest jedynie kontrola wydawanych przez nie decyzji pod kątem legalności. Rozstrzygnięcie wątpliwości wyroku, o którym mowa w art. 158 P.p.s.a. odnosi się nie tylko do samej sentencji, ale także, co słusznie podkreśla się w doktrynie, do jego uzasadnienia. Nie może ono jednak zmierzać do wyjścia poza jego zakres. Sąd uchylając zaskarżone decyzje /oraz postanowienie/ wskazał na konkretne naruszenia prawa i wyjaśnił tok swojego rozumowania w uzasadnieniu. Wyjaśnienie to zostało przeprowadzone w sposób jasny i logiczny, a jego treść nie wymaga wykładni. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 158 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.