VIII C 1341/17

<p>Sygn. akt VIII C 1341/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 12 grudnia 2017 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi, VIII Wydział Cywilny</p> <p>w następującym składzie :</p> <p>Przewodniczący : Sędzia SR Tomasz Kalsztein</p> <p>Protokolant : sekr. sąd. Kamila Zientalak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 roku w Łodzi</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">J. D.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">J. D.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> kwotę 3.010 zł (trzy tysiące dziesięć złotych);</p> <p>2.  umarza postępowanie w pozostałej części;</p> <p>3.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">J. D.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> kwotę 955 zł (dziewięćset pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu w całości.</p> <p>Sygn. akt VIII C 1341/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 30 listopada 2016 roku powód <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span>, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanemu <span class="anon-block">J. D.</span> w elektronicznym postępowaniu upominawczym powództwo o zapłatę kwoty 3.030 zł oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów sądowych (38 zł) oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu powód podniósł, że dochodzona pozwem wierzytelność znajduje swoje źródło w umowie pożyczki, na mocy której pozwany otrzymał w dniu 1 sierpnia 2016 roku kwotę 2.500 zł, zobowiązując się do jej spłaty wraz z opłatą za udzielenie pożyczki w wysokości 550 zł w terminie do dnia 31 sierpnia 2016 roku. Pozwany nie wywiązał się z przyjętego na siebie zobowiązania i dokonał spłaty wyłącznie kwoty 20 zł.</p> <p> <em> <!-- -->(pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym k. 2-4)</em> </p> <p>W dniu 17 lutego 2017 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wydał w przedmiotowej sprawie nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, którym zasądził od pozwanego na rzecz powoda dochodzoną wierzytelność wraz z kosztami procesu.</p> <p>Powyższy nakaz pozwany zaskarżył sprzeciwem w całości, zgłaszając zarzut przedawnienia roszczenia.</p> <p>Postanowieniem z dnia 29 marca 2017 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy nakazu zapłaty w całości oraz przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi.</p> <p> <em> <!-- -->(nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym k. 5, sprzeciw k. 5v.-7, postanowienie k. 9v.)</em> </p> <p>W piśmie procesowym z dnia 8 lipca 2017 roku, doprecyzowanym pismem procesowym z dnia 5 września 2017 roku, powód ograniczył powództwo o kwotę 20 zł, uiszczoną przez pozwanego w dniu 13 stycznia 2017 roku.</p> <p> <em> <!-- -->(pismo procesowe powoda k. 12, k. 30) </em> </p> <p>Na rozprawie w dniu 12 grudnia 2017 roku pełnomocnik powoda oraz pozwany nie stawili się.</p> <p> <em> <!-- -->(protokół rozprawy k. 35)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 1 sierpnia 2016 roku pozwany <span class="anon-block">J. D.</span> zawarł z powodem umowę pożyczki, na mocy której udzielono mu pożyczki pieniężnej w kwocie 2.500 zł. Pozwany zobowiązał się spłacić otrzymaną kwotę wraz z opłatą za udzielenie pożyczki w wysokości 550 zł do dnia 31 sierpnia 2016 roku. W umowie nie zastrzeżono odsetek kapitałowych. Całkowita kwota do spłaty obciążająca pozwanego wynosiła 3.050 zł. Podstawę udzielenia pożyczki stanowiła umowa ramowa pożyczki zawarta przez strony w dniu 22 czerwca 2016 roku oraz wniosek o pożyczkę złożony przez pozwanego za pośrednictwem serwisu internetowego powoda.</p> <p>Pozwany nie spłacił pożyczki w terminie, na skutek czego powód pismem z dnia 3 października 2016 roku wezwał go do zapłaty zaległości.</p> <p>Na poczet spłaty pożyczki pozwany dokonał wyłącznie dwóch wpłat w kwocie po 20 zł, co miało miejsce w dniu 15 listopada 2016 roku oraz w dniu 13 stycznia 2017 roku.</p> <p> <em> <!-- -->(potwierdzenie przelewu k. 17, k. 18, umowa ramowa pożyczki k. 19-20v., formularz informacyjny k. 21-22v., wezwanie do zapłaty k. 23, tabela opłat k. 24-24v., regulamin udzielania pożyczek k. 25-26v., okoliczności bezsporne)</em> </p> <p>Opisany stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie znajdujących się w sprawie dokumentów, których prawidłowość i rzetelność sporządzenia nie budziła wątpliwości, nie była również kwestionowana przez strony postępowania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo, w zakresie po modyfikacji pismem procesowym z dnia 8 lipca 2017 roku i z dnia 5 września 2017 roku, jest zasadne w całości i podlega uwzględnieniu.</p> <p>Na wstępie czynionych w niniejszej sprawie rozważań podnieść należy, że strona powodowa w pismach procesowych, o których mowa wyżej, cofnęła żądanie pozwu w zakresie kwoty 20 zł. Uznając, że częściowe cofnięcie powództwa przez powoda nie jest sprzeczne z prawem ani zasadami współżycia społecznego, nie zmierza również do obejścia prawa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 4)">art. 203 § 4 k.p.c.</a>), na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355;art. 355 § 1)">art. 355 § 1 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 1)">art. 203 § 1 k.p.c.</a>, Sąd umorzył postępowanie w sprawie w części, w której nastąpiło cofnięcie, orzekając jak w punkcie 2 sentencji wyroku.</p> <p>Powód wykazał swoje roszczenie w stosunku do pozwanego załączonymi do pozwu dokumentami, a pozwany, choć w treści sprzeciwu zaskarżył wydany w sprawie nakaz zapłaty w całości, to jednocześnie nie zgłosił żadnych twierdzeń, które podważałyby roszczenie powoda co do zasady, jak i wysokości, nie udowodnił również (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>), aby spłacił swoje zobowiązanie wynikające z zawartej z powodem umowy pożyczki w kwocie wyższej, aniżeli wskazał to powód. Swoje stanowisko procesowe pozwany oparł wyłącznie na zgłoszonym zarzucie przedawnienia roszczenia, który to zarzut okazał się jednak niezasadny. W sprawie znajdował zastosowanie trzyletni termin przedawnienia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a>), a zatem biorąc pod uwagę termin wymagalności pożyczki oznaczony w zawartej przez strony umowie (31 sierpnia 2016 roku) oraz datę wytoczenia powództwa (30 listopada 2016 roku), Sąd uznał, iż roszczenie powoda nie uległo przedawnieniu.</p> <p>Mając powyższe na względzie, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3.010 zł, co było w całości zgodne z żądaniem powoda. O kosztach procesu orzeczono na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Na koszty procesu poniesione przez powoda w przedmiotowej sprawie w łącznej wysokości 955 zł złożyły się: opłata sądowa od pozwu 38 zł, koszty zastępstwa procesowego w stawce minimalnej – 900 zł oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.</p> <p>Z powyższych względów orzeczono, jak w sentencji.</p> </div>