V K 225/17

<p>sygn. akt V K 225/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 12 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie V Wydział Karny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSR Piotr Pałczak</p> <p>Protokolant Szymon Pawłowski</p> <p>w obecności Prokuratora: Edyty Sielewończuk</p> <p>po rozpoznaniu w dniach 10.10.2017 r., 23.10.2017 r., 12.12.2017 r.</p> <p>sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. C.</span> </strong>,</p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span> </p> <p>s. <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">T. z d. M.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 10 października 2016 r. w <span class="anon-block">S.</span> naruszył nietykalność cielesną <span class="anon-block">K. D.</span> poprzez uderzenie go pięścią w okolice lewego oka, co skutkowało zasinieniem okolic miejsca uderzenia</p> <p> <strong> <!-- -->to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 kk</a> </strong> </p> <p>I.  <span class="anon-block">T. C.</span> uznaje za winnego popełnienia czynu polegającego na tym, że w dniu 10 października 2016 r. w <span class="anon-block">S.</span> naruszył nietykalność cielesną <span class="anon-block">K. D.</span> poprzez złapanie go rękoma za ubranie na wysokości torsu, przewrócenie go na ziemię, siadanie na nim i uderzenie ręką w twarz, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 kk</a> i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 2)">art. 217 § 2 kk</a> odstępuje od wymierzenia kary;</p> <p>II.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę w kwocie 30 (trzydziestu) złotych.</p> <p>VK 225/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Oskarżony <span class="anon-block">T. C.</span> zatrudniał pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. D.</span>. W dniu 10 października 2016 roku pokrzywdzony poszedł do biura w którym przebywał oskarżony aby upomnieć się o zaległe wynagrodzenie z tytułu wykonanej pracy. Razem z pokrzywdzonym do biura oskarżonego udał się jego kolega <span class="anon-block">R. A.</span>. Pokrzywdzony będąc pod wpływem alkoholu domagając się wypłaty pieniędzy od oskarżonego zachowywał się wobec niego agresywnie, wyzywał go wulgarnymi słowami oraz uderzał pięściami w biurko za którym siedział oskarżony. Wówczas oskarżony chwycił pokrzywdzonego za ubranie znajdujące się na torsie pokrzywdzonego i przewrócił go na podłogę. Kiedy pokrzywdzony leżał oskarżony celem obezwładnienia pokrzywdzonego usiadł na nim i uderzył go ręką w twarz w okolice lewego oka, które to oko pokrzywdzony miał uszkodzone na skutek wcześniejszego wypadku. Na skutek tego uderzenia w okolicach oka pokrzywdzonego pojawiło się zasinienie. <span class="anon-block">R. A.</span> odciągnął oskarżonego od pokrzywdzonego. Oboje wstali i uspokoili się. Jeszcze przez chwile ze sobą porozmawiali i pokrzywdzony wraz z <span class="anon-block">R. A.</span> opuścił biuro oskarżonego. Wówczas <span class="anon-block">R. A.</span> zauważył zasinienie w okolicach lewego oka pokrzywdzonego. <span class="anon-block">Z.</span> to zauważyły również osoby zamieszkujące z pokrzywdzonym po jego powrocie do domu.</p> <p>dowód: - wyjaśnienia oskarżonego k. 14-15, 86</p> <p>- zeznania świadka <span class="anon-block">K. D.</span> k. 15-16, 95-96</p> <p>- zeznania świadka <span class="anon-block">R. A.</span> k.30, 93</p> <p>- zeznania świadka <span class="anon-block">A. K.</span> k. 23-24, 93-94</p> <p>- zeznania świadka <span class="anon-block">B. K.</span> k. 26, 94</p> <p>- zeznania świadka <span class="anon-block">D. K.</span> k.28, 94</p> <p>- protokół oględzin i odczytu nośnika z zapisem audiowizualnym k.46-47</p> <p>Oskarżony był w przeszłości dwukrotnie karany grzywnami za przestępstwo skarbowe oraz czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212;art. 212 § 1)">art. 212 §1 kk</a>. Posiada wykształcenie wyższe, prowadzi działalność gospodarczą.</p> <p>dowód: - dane o karalności k. 48-49</p> <p>- dane osobopoznawcze k.53</p> <p>- odpis wyroku k.60-61</p> <p>W toku postępowania oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż pokrzywdzony zachowywał się agresywnie dlatego obezwładnił go chwytając ręką w okolice szczęki i położył go na ziemię. Zaprzeczył aby uderzył pokrzywdzonego. (wyjaśnienia oskarżonego k.51-52, 92).</p> <p>Sąd ocenił wyjaśnienia oskarżonego za niewiarygodne w tym zakresie w jakim zaprzeczył on, iż uderzył pokrzywdzonego w twarz w wyniku którego to uderzenia powstało u pokrzywdzonego zasinienie. Wprawdzie zeznania pokrzywdzonego w tym zakresie są sprzeczne, gdyż podczas postępowania przygotowawczego zeznał on, iż został uderzony przez oskarżonego kiedy jeszcze stał i na skutek tego uderzenia przewrócił się, natomiast podczas rozprawy zeznał, iż został uderzony wówczas kiedy już leżał, a obecny na miejscu zdarzenia świadek <span class="anon-block">R. A.</span> nie widział uderzenia, jednak nie budzi żadnych wątpliwości na podstawie przeprowadzonych dowodów, iż przed wejściem do biura oskarżonego pokrzywdzony nie posiadał zasinienia na twarzy a po opuszczeniu go to zasinienie już posiadał. W ocenie sądu z przeprowadzonych dowodów wynika, iż pokrzywdzony nabył zasinienie na twarzy na skutek starcia z oskarżonym. Świadek <span class="anon-block">R. A.</span> widział to zasinienie u pokrzywdzonego bezpośrednio po opuszczeniu przez niego biura oskarżonego. <span class="anon-block">Z.</span> to widziały już po przedmiotowym zdarzeniu również osoby zamieszkujące z pokrzywdzonym. W ocenie sądu brak dowodów wskazujących na to, iż pokrzywdzony nabył to zasinienie w inny sposób aniżeli na skutek uderzenia go przez oskarżonego. Ponieważ jest mało prawdopodobnym, iż <span class="anon-block">R. A.</span> nie zauważyłby uderzenia w momencie kiedy pokrzywdzony stał bardziej prawdopodobnym jest, iż do uderzenia pokrzywdzonego doszło wówczas kiedy już leżał on na podłodze. Mając na uwadze dynamiczność zdarzenia świadek <span class="anon-block">R. A.</span> mógł nie zauważyć, iż oskarżony uderzył pokrzywdzonego w momencie kiedy na nim siedział. Zdaniem sądu zeznania <span class="anon-block">R. A.</span> są wiarygodne i w żaden sposób nie są stronnicze, o czym świadczy to, iż świadek szczerze powiedział, iż nie widział uderzenia. Wiarygodne są również zeznania pozostałych świadków przesłuchanych w sprawie.</p> <p>Z przeprowadzonych dowodów wynika, iż doszło do naruszenia nietykalności cielesnej pokrzywdzonego. Oskarżony wprawdzie nie przyznaje się do popełnienia zarzucanego mu czynu, jednak z treści jego wyjaśnień wynika, iż chwycił pokrzywdzonego za ubranie na wysokości torsu oraz przewrócił go na ziemię i usiadł na nim. Tym samym z samych wyjaśnień oskarżonego wynika, iż naruszył on nietykalność cielesną pokrzywdzonego. Zdaniem sądu zasinienie na twarzy pokrzywdzonego świadczy również o tym, iż został on przez oskarżonego uderzony. Tym samym swoim zachowaniem oskarżony wyczerpał znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 §1 kk</a>.</p> <p>Z kolei z zeznań pokrzywdzonego jak również <span class="anon-block">R. A.</span> i wyjaśnień oskarżonego zgodnie wynika, iż pokrzywdzony był agresywny i wulgarnymi słowami wyzywał oskarżonego oraz uderzał rękoma w biurko. Zachowanie pokrzywdzonego mogło wzbudzić poczucie zagrożenia u oskarżonego. Dodatkowo z zeznań <span class="anon-block">R. A.</span> i wyjaśnień oskarżonego wynika, iż pokrzywdzony znajdował się pod wpływem alkoholu. Z powyższego wynika, iż naruszenie nietykalności pokrzywdzonego przez oskarżonego było wywołane wyzywającym zachowaniem się pokrzywdzonego. Mając to na uwadze a dodatkowo fakt, iż <span class="anon-block">K. D.</span> nie czuł się pokrzywdzonym zaistniałym przestępstwem gdyż ani nie zawiadomił o jego popełnieniu organów ścigania ani sam nie zainicjował postępowania w trybie prywatnoskargowym, stwierdzając niecelowość karania oskarżonego dla osiągnięcia prawidłowych rezultatów postępowania karnego należało odstąpić od wymierzenia oskarżonemu kary.</p> <p>O kosztach sądowych oraz należnej opłacie orzeczono zgodnie z obowiązującymi w tej mierze przepisami nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonego od ich ponoszenia.</p> </div>