Ppolska.starec← UrzadnikLog in

VIII U 1709/17

Common courts2017-12-12
Case number
VIII U 1709/17
Judgment date
2017-12-12
Type
SENTENCE

Judges

Teresa Kalinka (PRESIDING_JUDGE)

Legal basis

Judgment text

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt</strong> VIII U 1709/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 12 grudnia 2017 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w składzie:</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="165"/> <col width="422"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSO Teresa Kalinka</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Protokolant:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->Ewa Grychtoł</strong> </p> </td> </tr> </table> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu</strong> 12 grudnia 2017 r. w Gliwicach</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy</strong> <span class="anon-block">H. M.</span> (<span class="anon-block">M.</span>)</p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko </strong> Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->o</strong> wysokość emerytury</p> <p> <strong> <!-- -->na skutek odwołania </strong> <span class="anon-block">H. M.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->od decyzji</strong> Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia </strong> 25 lipca 2017 r. <strong> <!-- --> nr </strong> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oddala odwołanie. </strong> </p> <p>(-) SSO Teresa Kalinka</p> <p>Sygnatura VIII U 1709/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 25 lipca 2017 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> odmówił <span class="anon-block">H. M.</span> prawa do ponownego przeliczenia podstawy wymiaru emerytury na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 110 a)">art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych</a>, ponieważ nowo ustalony wskaźnik j podstawy wymiaru jest niższy niż 250 %.</p> <p> <span class="anon-block">H. M.</span> w odwołaniu domagał się zmiany zaskarżonej decyzji i obciążenia organu rentowego kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego. Wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu obliczania rent i emerytur na okoliczność uzyskiwanych wynagrodzeń w latach 1965-1972.</p> <p>.Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji . Wskazał, że ubezpieczony przedłożył zarobki z lat od 1972 do 1990 i ustalony z dwudziestu lat najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru nie osiągnął 250 %.- wyniósł 226,46 %</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny</strong> </p> <p> <span class="anon-block">H. M.</span> <span class="anon-block">urodził się (...)</span>. Od 30 kwietnia 1990 roku przyznano mu prawo do emerytury górniczej. Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przyjęto dochód, który stanowił podstawy wymiaru składek z lat od 1985 do 1987 a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 312,71% Ubezpieczony był zatrudniony w <span class="anon-block"> Kopalni (...)</span> od 15 stycznia 1965 roku do 24 września 1990 roku.</p> <p>W lipcu 2017 roku złożył kolejny wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia emerytalnego na podstawie art. 110a ustaw emerytalnej przedkładając zaświadczenie o braku zarobków sprzed 1972 roku. Organ rentowy dysponował zaświadczeniami o wysokości zarobków z dnia 30 lipca 1990 roku ( <span class="anon-block"> (...)</span>-1988 (k. 4 a.e.),, 1985-1987 (k. 10 a.e.) i 1972-1990 (k. 66-67 z dnia 14 maja 2009 roku)</p> <p>Organ rentowy ustalił wskaźnik wysokości podstawy wymiar z dwudziestu najkorzystniejszych lat z okresu od 1971 do 1990 wyniósł on 226,46 %. , z tym, ze za rok 1971 przyjęto minimalne wynagrodzenie. U</p> <p> <span class="anon-block">H. M.</span> przedstawił zaświadczenia o zarobkach w od 1972 roku. Domagał się dopuszczenia dowodu z opinii biegłego celem wyliczenia należnego wynagrodzenia za lata od 1965 do 1971, kiedy był zatrudniony na stanowiskach ładowacza pod ziemią, młodszego górnika i przez miesiąc w roku 1965 pracował na powierzchni.</p> <p>Z akt osobowych ubezpieczonego wynika, że w roku 1965 został przyjęty do pracy ze stawką 50 zł od 1 kwietnia 1968 roku stawka wynosiła 56 złotych, a od pierwszego 1 grudnia 1968 roku 94 zł.</p> <p>Zachowała się również karta zasiłkowa ubezpieczonego, z której wynika , ze chorował w roku 1967 1968 i 1971</p> <p>W styczniu 1967 roku podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowiło wynagrodzenie za okres od października do grudnia 1966 roku w wysokości 6747 złotych. W lutym 1967 roku podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowiło wynagrodzenie za okres od listopada 1966 do stycznia 1967 w wysokości 12 154 zł. W okresie od lutego do kwietnia 1967 roku ubezpieczony zarobił 6975 zł a od kwietnia do czerwca 69 38 zł.</p> <p>W Roku 1968 ubezpieczony chorował w sierpniu i wówczas podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowiło wynagrodzenie za okres od maja do lipca w wysokości 6649 zł, a później za okres od czerwca do sierpnia wysokości 6931 zł.</p> <p>W 1971 roku ubezpieczony chorował w sierpniu a podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowił zarobek osiągnięty w okresie od kwietnia do czerwca w wysokości 11 647 zł.</p> <p>Ustalając wysokość hipotetycznego zarobku Sąd przyjął :</p> <p> <strong> <!-- --> Rok 1966</strong> </p> <p>6747x4 = <span class="anon-block"> (...)</span> = 116,28 % rocznego średniego wynagrodzenia</p> <p> <strong> <!-- -->Rok 1967 </strong> </p> <p>Skoro wynagrodzenia za okresy od lutego do czerwca są bardzo zbliżone sąd przyjął w zaokrągleniu, że średni kwartalny zarobek wynosił 6975 złotych , co daje rocznie 29 700 = 122,76%</p> <p> <strong> <!-- -->rok 1968 </strong>–</p> <p>Sąd przyjął , że od stycznia do lipca ubezpieczony zarabiał miesięcznie po 2216 zł ( <span class="anon-block"> (...)</span>:3), a od sierpnia do grudnia po 2498 złotych ( <span class="anon-block"> (...)- (...)</span>+ <span class="anon-block"> (...)</span>), co daje łącznie 28002 zł , to jest 110,80%. średniej krajowej.</p> <p>Od grudnia 1968 roku znacznie wzrosła stawka zaszeregowania, więc Sąd obliczył również zarobek z <strong> <!-- -->lat 1969 i 1970</strong> w oparciu o stawkę zaszeregowania w wysokości 94 zł , co dało :</p> <p>94 zł x 26 dni x 12 miesięcy = 29328 zł</p> <p>KG w roku 1969 – 10.80 ( po dwóch latach pracy V kategoria zaszeregowania) x 26 dni x12 miesięcy = 3369,60 zł</p> <p>KG w roku 1970 - 14.40 zł ( po 5 latach pracy V kategoria zaszeregowania) x 26 dni x 12 miesięcy = 4492,80 zł</p> <p>węgiel 2 x 500 złotych ( kawaler) = 1000 zł</p> <p>W roku 1969 zarobek wyniósł 33698 złotych , to jest 129,17 % średniej krajowej</p> <p>W roku 1970 zarobek wyniósł 34820 złotych, to jest 129,83%</p> <p> <strong> <!-- -->rok 1971 </strong> </p> <p>46588 złotych ( 11647x4 kwartały), co stanowi 164,65 % średniej krajowej</p> <p>Z okresu poprzedzającego rok 1966 zachowały się jedynie stawki zaszeregowania w wysokości 50 złotych od stycznia 1965 . Wówczas obowiązywała uchwała RM z dnia 30 listopada 1949 roku w sprawie szczególnych przywilejów dla górników z górnictwie węglowym. Pracownicy otrzymywali KG po 3 miesiącach w wysokości 10 %, po 2 latach pracy 15 %. Prawo do deputatu górnik nabywał po upływie roku zatrudnienia. Tak ustalone wynagrodzenie w<strong> <!-- --> roku 1965 </strong>wynosiło</p> <p>50 złotych x 26 dni x 12 miesięcy = <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>9 miesięcy x10% KG – 1170 złotych</p> <p>łącznie 16770 złotych, co stanowiło 74,85%</p> <p> <strong> <!-- -->w roku 1966</strong> </p> <p>50 złotych x 26 dni x9 miesięcy = <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>9 miesięcy x 10% KG = 1170 złotych</p> <p>od października do grudnia 1966 roku w wysokości 6747 złotych.( z karty zasiłkowej</p> <p>łącznie 19617 złotych , to jest 84,25%</p> <p>Sąd ustalił tan faktyczny na podstawie akt organu rentowego oraz akt osobowych, a zwłaszcza karty zasiłkowej. Tym dowodom dał wiarę Oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego uznając ten dowód za zbędny.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Ubezpieczony domaga się przeliczenia emerytury na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 110 a;art. 110 a ust. 1)">art. 110a ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>. Zgodnie z tym przepisem wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 15)">art. 15</a>, z uwzględnieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 110;art. 110 ust. 3)">art. 110 ust. 3</a>, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 15;art. 15 ust. 5)">art. 15 ust. 5</a>, jest wyższy niż 250%.</p> <p>Jak wskazano powyżej zachowały się zarobki ubezpieczonego za 19 lat prac na kopalni. Wysokość zarobku wynikającego z zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z roku 2017 roku nie była kwestionowana przez strony Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru 19 h lat pracy na kopalni wyniósł 236,14 % Trzeba uwzględnić zarobek z roku 1990 roku w wysokości 140,72%, ponieważ w tym roku ubezpieczony podlegał ubezpieczeniom społecznym po nabyciu prawa do emerytury. Aby wykazać co najmniej 250 % średniego zarobku z dwudziestu najkorzystniejszych lat. wskaźnik wysokości podstawy wymiaru musiałby wzrosnąć o 513,44 %. średniego rocznego wynagrodzenia Zdaniem sądu jest niemożliwe, aby ubezpieczony wykazał taki wzrost wynagrodzenia z 20 najkorzystniejszych lat. Sam nie kwestionuje wystawionych zaświadczeń o zarobkach, a więc musiałby udowodnić, że przed rokiem 1972 osiągnął znacznie wyższe zarobki od udowodnionych z lat późniejszych. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia o którym mowa w art. 15 ust. 5 ustawy emerytalnej nigdy nie był wyższy niż 250 %, a co za tym idzie nie zostały spełnione przesłanki z artykuł 110 a ustawy.</p> <p>Wskazać należy że ustalona wysokość wynagrodzenia przez sąd z lat 1967, 1968 i 1971 zawiera wszystkie dodatki przysługujące ubezpieczonemu. Może to być wynagrodzenie zawyżone , bo do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego wliczano wynagrodzenie faktycznie otrzymane, a nagroda barbórkowa i 14 pensja nie stanowiły podstawy wymiaru składek w tym okresie.</p> <p>Odwołanie jako bezpodstawne oddalono. Wyrok wydano na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477<sup> <!-- -->14</sup> § 1 k.p.c.</a> </p> <p>(-) SSO <span class="anon-block">T. K.</span> </p> </div>