Ppolska.starec← UrzadnikLog in

II AKa 285/17

Common courts2017-12-12
Case number
II AKa 285/17
Judgment date
2017-12-12
Type
SENTENCE

Judges

Adam WrzosekDorota Tyrała (PRESIDING_JUDGE)Hanna Wnękowska

Legal basis

Judgment text

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 285/17</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 12 grudnia 2017 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSA – Dorota Tyrała (spr.) </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: SA – Hanna Wnękowska </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SA – Adam Wrzosek </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Grajber, sekr. sąd. Olaf Artymuk </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale prokuratorów Prokuratury Okręgowej <span class="anon-block">W.</span> – <span class="anon-block">P.</span> w <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">A. H.</span> i <span class="anon-block">A. B.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oraz oskarżycieli posiłkowych <span class="anon-block">S. S. (1)</span>, <span class="anon-block">J. A.</span> <span class="anon-block">V. R.</span>, <span class="anon-block">R. S.</span>, <span class="anon-block">G. P.</span>, <span class="anon-block">S. K.</span>, <span class="anon-block">D. K. (1)</span>, <span class="anon-block">R. B.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniach 8 listopada 2017 roku i 1 grudnia 2017 roku sprawy: </strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. F. (1)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">urodz. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->syna <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">I. z d. K.</span>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3;art. 267 § 1)">art. 267§3 i §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91§1 k.k.</a> i in. </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. L. (1)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">urodz. (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->syna <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">C. z d. R.</span>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3;art. 267 § 1)">art. 267§3 i §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91§1 k.k.</a> </strong> </p> <p>3.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">urodz. (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->syna <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">A. z domu K.</span>,</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267§3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91§1 k.k.</a> </strong> </p> <p>4.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. R. (1)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">urodz.(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->syna <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">E. z domu B.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18§3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267§3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych ( ad. 1, 2 , 4), pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych (ad. 1-3) oraz prokuratora (ad. 1-4)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 29 grudnia 2016 roku, sygn. akt XVIII K 5/16</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- --> zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->1) w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span>:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- podstawę prawną orzeczonej kary łącznej w punkcie III wyroku uzupełnia o zapis „w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 k.k.</a>”; </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> 2) w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- podstawę prawną orzeczonego w punkcie VI wyroku świadczenia pieniężnego oraz w punkcie VII wyroku przepadku korzyści majątkowej uzupełnia o zapis „w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 k.k.</a>”;</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> 3) w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span>:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->- podstawę prawną orzeczenia z punktu X wyroku o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności, orzeczonego w punkcie XI wyroku przepadku korzyści majątkowej uzupełnia o zapis „w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 k.k.</a>”;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->4) w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span>: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->a) z opisu czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie XII wyroku (zarzut LXXXI aktu oskarżenia) eliminuje zapis „przekazał za pośrednictwem <span class="anon-block">M. F. (1)</span> <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> link umożliwiający pobranie z sieci Internet programu do poprawy jakości wykonywanych nagrań”;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->b) podstawę prawną orzeczenia z punktu XIII wyroku o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności, orzeczonego w punkcie XII wyroku oraz z punktu XIV wyroku o orzeczonej grzywnie uzupełnia o zapis „w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 k.k.</a>”;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->5) jako podstawę prawną umorzenia postępowania w zakresie czynu opisanego w punkcie XV wyroku (punkt XXVII aktu oskarżenia) wskazuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 10)">art. 17§1 pkt 10 k.p.k.</a>; </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- --> w pozostałej części utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; </strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- --> zasądza na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty: od oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> kwotę 400,00 (czterysta) zł, <span class="anon-block">K. L. (1)</span> kwotę 8180 (osiem tysięcy sto osiemdziesiąt) zł, zaś od oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span> kwotę 4180 (cztery tysiące sto osiemdziesiąt) zł oraz obciąża ich wydatkami za postępowanie odwoławcze w częściach na nich przypadających; </strong> </p> <p>IV.  <strong> <!-- --> zasądza na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty od oskarżycieli posiłkowych <span class="anon-block">J. A.</span> <span class="anon-block">V. R.</span> i <span class="anon-block">R. S.</span> kwoty po 100 złotych oraz obciąża ich wydatkami za postępowanie odwoławcze w częściach na nich przypadających; </strong> </p> <p>V.  <strong> <!-- --> w pozostałej części wydatki za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, <span class="anon-block">K. L. (1)</span> i <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> </strong>zostali oskarżeni o to, że:</p> <p>I.  w nieustalonym dniu w okresie od stycznia do lutego 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block">(...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">R. S.</span> i <span class="anon-block">J. R.</span>, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>II.  w dniu 18 listopada 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">A. K. (1)</span> i trzech innych ustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>III.  w nieustalonym dniu w październiku 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>IV.  w nieustalonym dniu w październiku 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">P. O.</span> i dwóch innych nieustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>V.  w nieustalonym dniu w okresie od października do listopada 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i innej nieustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>VI.  w nieustalonym dniu w październiku 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i <span class="anon-block">A. K. (2)</span>, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>VII.  w nieustalonym dniu w lutym 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">R. S.</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>VIII.  w nieustalonym dniu w lutym 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">R. S.</span> i dwóch innych ustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>IX.  w nieustalonym dniu w okresie od listopada do grudnia 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (2)</span> i innych nieustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>X.  w nieustalonym dniu w okresie od stycznia do lutego 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. R.</span> i <span class="anon-block">S. S. (1)</span>, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XI.  w dniu 15 maja 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i <span class="anon-block">P. T.</span>, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XII.  w dniu 20 maja 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, <span class="anon-block">P. T.</span> i <span class="anon-block">T. Z.</span>, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XIII.  w dniu 26 maja 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, <span class="anon-block">P. T.</span> i <span class="anon-block">T. Z.</span>, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XIV.  w nieustalonym dniu w okresie od lutego do maja 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XV.  w nieustalonym dniu w okresie od lutego do maja 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XVI.  w dniu 18 kwietnia 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i <span class="anon-block">J. K. (3)</span>, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XVII.  w nieustalonym dniu w okresie od kwietnia do maja 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i <span class="anon-block">J. B.</span>, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XVIII.  w nieustalonym dniu w okresie od marca do kwietnia 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i <span class="anon-block">R. S.</span>, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XIX.  w dniu 9 czerwca 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XX.  w dniu 27 maja 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XXI.  w dniu 27 maja 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i <span class="anon-block">P. W. (1)</span>, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XXII.  w nieustalonym dniu w październiku 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">A. K. (2)</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XXIII.  w nieustalonym dniu w kwietniu 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">L. C.</span> i innych nieustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XXIV.  w nieustalonym dniu w okresie od lutego do kwietnia 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. O.</span>, innej ustalonej osoby i innej nieustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XXV.  w nieustalonym dniu w lutym 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>; </strong> </p> <p>XXVI.  w nieustalonym dniu w okresie od października 2013 roku do nie później niż 4 czerwca 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (2)</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>; </strong> </p> <p>XXVII.  w nieustalonym dniu w okresie od października 2013 roku do nie później niż 11 czerwca 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">M. N. (1)</span> i innej nieustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XXVIII.  w nieustalonym dniu w listopadzie 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni, w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. B.</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za pośrednictwem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy <span class="anon-block">M. F. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>a nadto<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. F. (1)</span> i <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> zostali oskarżeni o to, że:</strong> </p> <p>XXIX.  w dniu 17 lipca 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">B. S.</span>, <span class="anon-block">M. B. (1)</span> i <span class="anon-block">S. C.</span>, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XXX.  w dniu 6 lutego 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">D. Z.</span>, <span class="anon-block">S. N.</span> i <span class="anon-block">A. P.</span>, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XXXI.  w dniu 6 lutego 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">D. K. (2)</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XXXII.  w nieustalonym dniu w okresie od stycznia do lutego 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">S. G. (1)</span> i <span class="anon-block">P. W. (1)</span>, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XXXIII.  w dniu 16 stycznia 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">W. K.</span>, <span class="anon-block">Z. G.</span> i <span class="anon-block">D. K. (2)</span>, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XXXIV.  w dniu 10 lipca 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">T. M.</span>, <span class="anon-block">E. M.</span> i dwóch innych ustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XXXV.  w dniu 2 października 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">P. Z.</span>, <span class="anon-block">Z. R.</span> i <span class="anon-block">K. K. (1)</span>, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XXXVI.  w dniu 3 października 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">Z. R.</span>, <span class="anon-block">W. K.</span>, <span class="anon-block">S. G. (2)</span> i dwóch innych ustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XXXVII.  w dniu 16 stycznia 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">A. K. (1)</span>, <span class="anon-block">R. T.</span>, <span class="anon-block">J. W.</span>, <span class="anon-block">J. K. (4)</span>, <span class="anon-block">K. T.</span> i dwóch innych ustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XXXVIII.  w dniu 19 czerwca 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">K. K. (2)</span>, <span class="anon-block">T. T.</span>, <span class="anon-block">O. G.</span>, <span class="anon-block">S. G. (1)</span>, <span class="anon-block">B. A.</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XXXIX.  w dniu 21 listopada 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">W. K.</span> i innych nieustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XL.  w dniu 24 października 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">R. B.</span>, <span class="anon-block">P. Z.</span>, <span class="anon-block">Z. R.</span> i <span class="anon-block">W. B.</span>, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XLI.  w dniu 22 września 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">P. P. (1)</span> i dwóch innych ustalonych osób oraz innych nieustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XLII.  w dniu 22 września 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">T. M.</span>, <span class="anon-block">E. M.</span> i czterech innych ustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XLIII.  w dniu 5 kwietnia 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">B. M.</span>, <span class="anon-block">K. K. (3)</span>, <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">Z. J.</span>, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XLIV.  w dniu 5 czerwca 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">P. W. (2)</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XLV.  w dniu 22 maja 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">A. K. (1)</span>, <span class="anon-block">Z. Ż.</span>, <span class="anon-block">R. T.</span> i <span class="anon-block">P. W. (1)</span>, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XLVI.  w dniu 9 maja 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">T. M.</span>, innej ustalonej osoby i czterech innych nieustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XLVII.  w dniu 5 czerwca 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">R. B.</span> i <span class="anon-block">P. W. (1)</span>, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XLVIII.  w nieustalonym dniu w grudniu 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, <span class="anon-block">D. L.</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>XLIX.  w nieustalonym dniu w okresie od marca do kwietnia 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">M. W. (1)</span>, <span class="anon-block">D. L.</span>, <span class="anon-block">T. T.</span> i trzech innych ustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>L.  w nieustalonym dniu w okresie od listopada 2013 r. do lutego 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, <span class="anon-block">P. W. (1)</span>, <span class="anon-block">D. K. (2)</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LI.  w nieustalonym dniu w okresie od stycznia do 13 czerwca 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">D. K. (2)</span>, <span class="anon-block">B. S.</span>, dwóch innych ustalonych osób i dwóch innych nieustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LII.  w nieustalonym dniu w okresie od stycznia do lutego 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">T. M.</span>, <span class="anon-block">R. B.</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LIII.  w nieustalonym dniu w okresie od kwietnia do maja 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">P. W. (1)</span> i dwóch innych ustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LIV.  w nieustalonym dniu w okresie od kwietnia do grudnia 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">P. W. (1)</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LV.  w nieustalonym dniu w okresie stycznia do 13 czerwca 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">T. M.</span>, <span class="anon-block">M. J.</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LVI.  w dniu 3 lipca 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (2)</span> i dwóch innych ustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LVII.  w dniu 20 listopada 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">J. K. (2)</span>, innej ustalonej osoby i innych nieustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LVIII.  w dniu 5 października 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">A. K. (2)</span>, <span class="anon-block">R. K.</span>, <span class="anon-block">W. W. (2)</span>, <span class="anon-block">G. P.</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LIX.  w nieustalonym dniu w listopadzie 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">A. K. (2)</span> i <span class="anon-block">W. W. (2)</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LX.  w dniu 29 stycznia 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">K. K. (2)</span> i dwóch innych ustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LXI.  w nieustalonym dniu w okresie od kwietnia 2013 roku do nie później niż 13 czerwca 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">T. M.</span>, ustalonej osoby i innych nieustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LXII.  w dniu 16 października 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">Z. R.</span>, <span class="anon-block">W. K.</span> i dwóch innych ustalonych osób, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>; </strong> </p> <p>LXIII.  w nieustalonym dniu w marcu 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">S. D.</span>, <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, dwóch innych ustalonych osób i jednej nieustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LXIV.  w nieustalonym dniu w okresie od września do listopada 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">A. S.</span> i innej ustalonej osoby, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LXV.  w nieustalonym dniu w okresie od stycznia do 13 czerwca 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">Z. J.</span> i trzema innymi ustalonymi osobami, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LXVI.  w nieustalonym dniu w okresie od kwietnia do 13 października 2013 roku w <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu, w celu uzyskania informacji, do której nie byli uprawnieni w postaci treści rozmowy gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, posłużyli się urządzeniem podsłuchowym, w ten sposób, że <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zaoferował <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wynagrodzenie w postaci pieniędzy i udziału w przyszłych zyskach z transakcji biznesowych w zamian za założenie w Sali <span class="anon-block"> (...)</span> urządzenia podsłuchowego umożliwiającego rejestrację dźwięku i posłużenie się tym urządzeniem do zarejestrowania rozmów gości, w wyniku czego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> utrwalił przebieg rozmowy <span class="anon-block">P. G. (1)</span> i dwiema innymi ustalonymi osobami, a następnie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> nośnik informatyczny zawierający zapis nagrania tej rozmowy,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a>;</strong> </p> <p>a nadto<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. F. (1)</span> </strong>o to, że:</p> <p>LXVII.  w nieustalonym miejscu i czasie, nie wcześniej niż w dniu 6 lutego 2014 r. i nie później niż w dniu 13 czerwca 2014 r., ujawnił innej nieustalonej osobie informację, do której nie był uprawniony, w postaci zapisu rozmowy <span class="anon-block">S. N.</span>, <span class="anon-block">D. Z.</span> i innej ustalonej osoby, przeprowadzonej w dniu 6 lutego 2014 r. w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> uzyskaną bezprawnie w wyniku posłużenia się urządzeniem podsłuchowym umożliwiającym rejestrowanie dźwięku poprzez przekazanie pliku cyfrowego zawierającego zapis nagrania,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4)">art. 267 § 4 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LXVIII.  w nieustalonym miejscu i czasie, nie wcześniej niż w dniu 17 lipca 2013r. i nie później niż w dniu 13 czerwca 2014 r., ujawnił innej nieustalonej osobie informację, do której nie był uprawniony, w postaci zapisu rozmowy <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, <span class="anon-block">S. C.</span> i innej ustalonej osoby, przeprowadzonej w dniu 17 lipca 2013 r. w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> uzyskaną bezprawnie w wyniku posłużenia się urządzeniem podsłuchowym umożliwiającym rejestrowanie dźwięku poprzez przekazanie pliku cyfrowego zawierającego zapis nagrania,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4)">art. 267 § 4 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LXIX.  w nieustalonym miejscu i czasie, nie wcześniej niż od początku stycznia 2014 r. i nie później niż w dniu 19 czerwca 2014 r., ujawnił innej nieustalonej osobie informację, do której nie był uprawniony, w postaci zapisu rozmowy <span class="anon-block">R. S.</span> i <span class="anon-block">J. R.</span> przeprowadzonej w nieustalonym dniu w okresie od stycznia do lutego 2014 r. w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> uzyskaną bezprawnie w wyniku posłużenia się urządzeniem podsłuchowym umożliwiającym rejestrowanie dźwięku poprzez przekazanie pliku cyfrowego zawierającego zapis nagrania,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4)">art. 267 § 4 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LXX.  w nieustalonym miejscu i czasie, nie wcześniej niż w dniu 16 stycznia 2014 r. i nie później niż w dniu 19 czerwca 2014 r., ujawnił innej nieustalonej osobie informację, do której nie był uprawniony, w postaci zapisu rozmowy <span class="anon-block">W. K.</span>, <span class="anon-block">Z. G.</span> i innej ustalonej osoby, przeprowadzonej w dniu 16 stycznia 2014 r. w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> uzyskaną bezprawnie w wyniku posłużenia się urządzeniem podsłuchowym umożliwiającym rejestrowanie dźwięku poprzez przekazanie pliku cyfrowego zawierającego zapis nagrania,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4)">art. 267 § 4 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LXXI.  w nieustalonym miejscu i czasie, nie wcześniej niż w dniu 1 stycznia 2014 r. i nie później niż w dniu 19 czerwca 2014 r., ujawnił innej nieustalonej osobie informację, do której nie był uprawniony, w postaci zapisu rozmowy <span class="anon-block">S. G. (1)</span> i <span class="anon-block">P. W. (1)</span>, przeprowadzonej w nieustalonym dniu w okresie od początku stycznia do końca lutego 2014 r. w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> uzyskaną bezprawnie w wyniku posłużenia się urządzeniem podsłuchowym umożliwiającym rejestrowanie dźwięku poprzez przekazanie pliku cyfrowego zawierającego zapis nagrania,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4)">art. 267 § 4 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LXXII.  w nieustalonym miejscu i czasie, nie wcześniej niż w dniu 6 lutego 2014 r. i nie później niż w dniu 19 czerwca 2014 r., ujawnił innej nieustalonej osobie informację, do której nie był uprawniony, w postaci zapisu rozmowy <span class="anon-block">S. N.</span> i dwóch ustalonych osób, przeprowadzonej w dniu 6 lutego 2014 r. w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> uzyskaną bezprawnie w wyniku posłużenia się urządzeniem podsłuchowym umożliwiającym rejestrowanie dźwięku poprzez przekazanie pliku cyfrowego zawierającego zapis nagrania,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4)">art. 267 § 4 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LXXIII.  w nieustalonym miejscu i czasie, nie wcześniej niż w dniu 24 października 2013 r. i nie później niż w dniu 13 lutego 2015 r., ujawnił innej nieustalonej osobie informację, do której nie był uprawniony, w postaci zapisu rozmowy <span class="anon-block">R. B.</span>, <span class="anon-block">W. B.</span> i dwóch ustalonych osób, przeprowadzonej w dniu 24 października 2013 r. w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> uzyskaną bezprawnie w wyniku posłużenia się urządzeniem podsłuchowym umożliwiającym rejestrowanie dźwięku poprzez przekazanie pliku cyfrowego zawierającego zapis nagrania,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4)">art. 267 § 4 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LXXIV.  w nieustalonym miejscu i czasie, nie wcześniej niż w dniu 18 listopada 2013 r. i nie później niż w dniu 13 lutego 2015 r., ujawnił innej nieustalonej osobie informację, do której nie był uprawniony, w postaci zapisu rozmowy <span class="anon-block">A. K. (1)</span> i trzech ustalonych osób przeprowadzonej w dniu 18 listopada 2013 r. w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> uzyskaną bezprawnie w wyniku posłużenia się urządzeniem podsłuchowym umożliwiającym rejestrowanie dźwięku poprzez przekazanie pliku cyfrowego zawierającego zapis nagrania,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4)">art. 267 § 4 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LXXV.  w nieustalonym miejscu i czasie, nie wcześniej niż w dniu 19 czerwca 2013 r. i nie później niż w dniu 13 lutego 2015 r., ujawnił innej nieustalonej osobie informację, do której nie był uprawniony, w postaci zapisu rozmowy <span class="anon-block">K. K. (2)</span>, <span class="anon-block">T. T.</span>, <span class="anon-block">O. G.</span>, <span class="anon-block">S. G. (1)</span>, <span class="anon-block">B. A.</span> i innej ustalonej osoby, przeprowadzonej w dniu 19 czerwca 2013 r. w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> uzyskaną bezprawnie w wyniku posłużenia się urządzeniem podsłuchowym umożliwiającym rejestrowanie dźwięku poprzez przekazanie pliku cyfrowego zawierającego zapis nagrania,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4)">art. 267 § 4 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LXXVI.  w nieustalonym miejscu i czasie, nie wcześniej niż w dniu 16 stycznia 2014 r. i nie później niż w dniu 13 lutego 2015 r., ujawnił innej nieustalonej osobie informację, do której nie był uprawniony, w postaci zapisu rozmowy <span class="anon-block">A. K. (1)</span>, <span class="anon-block">J. W.</span> i trzech innych ustalonych osób, przeprowadzonej w dniu 16 stycznia 2014 r. w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> uzyskaną bezprawnie w wyniku posłużenia się urządzeniem podsłuchowym umożliwiającym rejestrowanie dźwięku poprzez przekazanie pliku cyfrowego zawierającego zapis nagrania,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4)">art. 267 § 4 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LXXVII.  w nieustalonym miejscu i czasie, nie wcześniej niż w dniu 10 lipca 2013 r. i nie później niż w dniu 13 lutego 2015 r., ujawnił innej nieustalonej osobie informację, do której nie był uprawniony, w postaci zapisu rozmowy <span class="anon-block">T. M.</span>, <span class="anon-block">E. M.</span> i dwóch innych ustalonych osób, przeprowadzonej w dniu 10 lipca 2013 r. w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> uzyskaną bezprawnie w wyniku posłużenia się urządzeniem podsłuchowym umożliwiającym rejestrowanie dźwięku poprzez przekazanie pliku cyfrowego zawierającego zapis nagrania,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4)">art. 267 § 4 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LXXVIII.  w nieustalonym miejscu i czasie, nie wcześniej niż w dniu 5 czerwca 2014 r. i nie później niż w dniu 18 maja 2015 r., ujawnił innej nieustalonej osobie informację, do której nie był uprawniony, w postaci zapisu rozmowy <span class="anon-block">P. W. (2)</span> i innej ustalonej osoby przeprowadzonej w dniu 5 czerwca 2014 r. w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> uzyskaną bezprawnie w wyniku posłużenia się urządzeniem podsłuchowym umożliwiającym rejestrowanie dźwięku poprzez przekazanie pliku cyfrowego zawierającego zapis nagrania,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4)">art. 267 § 4 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LXXIX.  w nieustalonym miejscu i czasie, nie wcześniej niż w dniu 5 października 2013 r. i nie później niż w dniu 6 lipca 2015 r., ujawnił innej nieustalonej osobie informację, do której nie był uprawniony, w postaci zapisu rozmowy <span class="anon-block">A. K. (2)</span>, <span class="anon-block">R. K.</span>, <span class="anon-block">W. W. (2)</span> i dwóch innych ustalonych osób przeprowadzonej w dniu 5 października 2013 r. w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> uzyskaną bezprawnie w wyniku posłużenia się urządzeniem podsłuchowym umożliwiającym rejestrowanie dźwięku poprzez przekazanie pliku cyfrowego zawierającego zapis nagrania,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4)">art. 267 § 4 k.k.</a>;</strong> </p> <p>LXXX.  w bliżej nieustalonym dniu w okresie nie wcześniej niż w dniu 22 września 2013 r. i nie później niż w dniu 13 czerwca 2014 r. w <span class="anon-block">W.</span> , ujawnił <span class="anon-block">P. M.</span> informację, do której nie był uprawniony, w postaci zapisu rozmowy <span class="anon-block">T. M.</span>, <span class="anon-block">E. M.</span> i czterech innych ustalonych osób przeprowadzonej w dniu 22 września 2013 r. w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> uzyskaną bezprawnie w wyniku posłużenia się urządzeniem podsłuchowym umożliwiającym rejestrowanie dźwięku poprzez przekazanie <span class="anon-block">P. M.</span> pendrive’a zawierającego zapis nagrania ww. rozmowy celem jej odsłuchania,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4)">art. 267 § 4 k.k.</a>; </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. R. (1)</span> </strong>został oskarżony o to, że:</p> <p>LXXXI.  w okresie od kwietnia 2013 roku do 13 czerwca 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span>, w zamiarze, aby <span class="anon-block">M. F. (1)</span> i <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> popełnili przestępstwa uzyskania informacji dla nich nieprzeznaczonych poprzez posługiwanie się urządzeniami podsłuchowymi umieszczanymi w salach <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> i rejestrowanie przebiegu rozmów prowadzonych w tych pomieszczeniach przez gości, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, swoim zachowaniem ułatwił im ich popełnienie dostarczając <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> komputer typu laptop nieustalonej marki przeznaczony do odsłuchiwania i przegrywania nagrań oraz urządzenia w postaci dysków przenośnych i nośników typu pendrive wyposażonych w funkcję rejestrowania dźwięku, przekazał za pośrednictwem <span class="anon-block">M. F. (1)</span> <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> link umożliwiający pobranie z sieci Internet programu do poprawy jakości wykonywanych nagrań, naprawiał usterki komputera przekazanego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> służącego do odsłuchiwania nagrań, udzielał porad w zakresie obsługi urządzeń przeznaczonych do rejestrowania rozmów oraz pośredniczył w przekazaniu przez <span class="anon-block">M. F. (1)</span> <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> pieniędzy w kwocie 10 000 zł stanowiących wynagrodzenie za wykonywane nagrania,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>;</strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem w dniu 29 grudnia 2016 r. sygn. akt XVIII K 5/16:</p> <p>I.  <strong> <!-- -->oskarżonegoMarka <span class="anon-block">A. F.</span> </strong> uznał za winnego dokonania zarzuconych mu w punktach od I do XXVI oraz od XXVIII do LXVI aktu oskarżenia czynów, przy czym przyjął, iż stanowią one jeden określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91§1 k.k.</a> ciąg przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267§3 k.k.</a>, i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3;art. 267 § 1)">art. 267§3 i §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91§1 k.k.</a> skazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;</p> <p>II.  <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> </strong>uznał za winnego dokonania zarzuconych mu w punktach od LXVII do LXXX aktu oskarżenia czynów, przy czym przyjął, iż stanowią one jeden określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91§1 k.k.</a> ciąg przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4)">art. 267 § 4 k.k.</a>, i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4;art. 267 § 1)">art. 267 § 4 i §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91§1 k.k.</a> skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 2)">art. 91§2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1;art. 85 § 2)">art. 85§ 1 i § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> orzeczone powyżej wobec <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> </strong> jednostkowe kary pozbawienia wolności połączył i jako karę łączną wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres jego zatrzymania od dnia 24.06.2014 r. do dnia 25.06.2014 r. , przyjmując iż jeden dzień zatrzymania równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;</p> <p>V.  <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> </strong>uznał za winnego dokonania zarzuconych mu w punktach od I do XXVI oraz od XXVIII do LXVI aktu oskarżenia czynów, przy czym przyjął, iż stanowią one jeden określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> ciąg przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a> i przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 7)">art. 60 § 7 k.k.</a> odstąpił od wymierzenia mu kary;</p> <p>VI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art. 39 pkt 7 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 1)">art. 43a § 1 k.k.</a> orzekł od <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> </strong> na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 50.000,00 zł (pięćdziesięciu tysięcy złotych);</p> <p>VII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45§1 k.k.</a> orzekł wobec <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> </strong> przepadek korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa w wysokości 92.500,00 zł (dziewięćdziesięciu dwóch tysięcy pięciuset złotych);</p> <p>VIII.  <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> </strong> uznał za winnego dokonania zarzuconych mu w punktach od I do XXVI oraz w punkcie XXVIII aktu oskarżenia czynów, przy czym przyjął, iż stanowią one jeden określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91§1 k.k.</a> ciąg przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267§3 k.k.</a>, i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3;art. 267 § 1)">art. 267§3 i §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91§1 k.k.</a> skazał go na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>IX.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2 k.k.</a> orzekł wobec <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> </strong> karę grzywny w ilości 200 (dwustu) stawek dziennych, w kwotach po 200,00 zł (dwieście złotych) każda stawka;</p> <p>X.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69§1 i §2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70§1 k.k.</a> wykonanie orzeczonej wobec <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> </strong> kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 (trzech) lat tytułem próby;</p> <p>XI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45§1 k.k.</a> orzekł wobec <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> </strong>przepadek korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa w wysokości 27.500,00 zł (dwudziestu siedmiu tysięcy pięciuset złotych);</p> <p>XII.  <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span> </strong> uznał za winnego dokonania zarzuconego mu w punkcie LXXXI aktu oskarżenia czynu wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18§3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267§3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>, i za to, za podstawę wymiaru kary przyjmując <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 19;art. 19 § 1)">art. 19§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267§3 k.k.</a> skazał go na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>XIII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69§1 i §2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70§1 k.k.</a> wykonanie orzeczonej wobec <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span> </strong> kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 (trzech) lat tytułem próby;</p> <p>XIV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 71;art. 71 § 1)">art. 71§1 k.k.</a> orzekł wobec <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span> </strong> karę grzywny w ilości 200 (dwustu) stawek dziennych po 200,00 zł (dwieście złotych) każda stawka;</p> <p>XV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 9)">art. 17§1 pkt 9 k.p.k.</a> postępowanie karne przeciwko <strong> <!-- -->oskarżonym <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i <span class="anon-block">K. L. (1)</span> </strong>w zakresie czynu zarzuconego im w punkcie XXVII aktu oskarżenia umorzył, a wyłożone w tym zakresie wydatki przejął na rachunek Skarbu Państwa;</p> <p>XVI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 1)">art. 626§1 k.p.k.</a> zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa zwrot poniesionych wydatków w częściach na nich przypadających oraz zasądził od:</p> <p>- oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> kwotę 400,00 zł (czterystu złotych);</p> <p>- oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> kwotę 30,00 zł (trzydziestu złotych);</p> <p>- oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> kwotę 8.180,00 zł (ośmiu tysięcy stu osiemdziesięciu złotych);</p> <p>- oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span> kwotę 4.180,00 zł (czterech tysięcy stu osiemdziesięciu złotych) - tytułem opłaty.</p> <p>Powyższy wyrok zaskarżyli obrońcy oskarżonych <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, <span class="anon-block">K. L. (1)</span>, <span class="anon-block">K. R. (1)</span>, pełnomocnicy oskarżycieli posiłkowych oraz prokurator.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> </em> </strong> zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:</p> <p>I. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a mianowicie:</p> <p>1. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 2;art. 170 § 1 pkt. 3;art. 170 § 1 pkt. 5)">art. 170 § 1 pkt 2, 3, 5 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 k.p.k.</a> w zw. z art. 6 ust. 3 pkt c) Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (dalej: EKPCz), polegającą na uniemożliwieniu mu tym samym realizacji prawa do obrony oraz kontradyktoryjności procesu w związku z nieuprawnionym oddaleniem większości wniosków dowodowych obrony (bądź w jednym przypadku ich jego nierozpoznaniem), a to:</p> <p>a) wniosku o informację z NFZ o wcześniejszym leczeniu psychiatrycznym i psychologicznym oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> o oddziaływaniu terapeutycznym na niego w związku z jego uzależnieniem od alkoholu lub narkotyków, w celu zgromadzenia materiału dowodowego pozwalającego na obiektywną weryfikację twierdzeń oskarżonego przez organ urzędowy powołany do gromadzenia tego rodzaju informacji, co mogłoby pozwolić na podjęcie decyzji o ewentualnej potrzebie powołania biegłego w zakresie dokonania oceny wpływu stanu psychicznego oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> na podejmowane przez niego działania, jego podatności na sugestie i kierującej nim motywacji,</p> <p>b) wniosku o informację z KGP na temat brata oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> — <span class="anon-block">M. N. (2)</span> w kontekście jego zatrudnienia w organie podejmującym czynności procesowe i pozaprocesowe wobec podejrzanego (później oskarżonego) <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i ewentualnego wpływu na tego faktu na podejmowane wobec tego podejrzanego działania, a w konsekwencji treść jego wyjaśnień,</p> <p>c) wniosku o zwrócenie się do MSWiA o udostępnienie informacji na temat kontaktów oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> z Policją, w szczególności z funkcjonariuszami <span class="anon-block"> (...) Biura (...)</span>,</p> <p>d) wniosku o udzielenie informacji przez KGP na temat okoliczności udzielenia i realizowania ochrony oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, w celu określenia motywacji zarówno oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> jak i organów ścigania w kontekście zasadności i celu odseparowania oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>,</p> <p>e) wniosku o udzielenie informacji przez tzw. służby specjalne na temat ich wiedzy o podsłuchiwaniu lub nagrywaniu gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> (tj. wcześniejszego miejsca pracy oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>),</p> <p>f) wniosku obrony oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span> o przesłuchanie świadków <span class="anon-block">R. D.</span> oraz <span class="anon-block">M. M. (2)</span>, na temat powodów podjęcia przez funkcjonariuszy Komendy Głównej Policji (wyznaczonej kilka dni wcześniej przez Prokuratura jako organ, któremu powierzono prowadzenie śledztwa w przedmiotowej sprawie) niezgodnych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kodeksem postępowania karnego</a> działań wobec podejrzanego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i podejrzanego <span class="anon-block">K. L. (1)</span>, powodów zainicjowania takich działań oraz ich przebiegu,</p> <p>g) wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii instytutu naukowego dot. oceny technicznych możliwości dokonania nagrań, których kopie zabezpieczono w toku śledztwa w przedmiotowej sprawie za pomocą sprzętu opisywanego przez oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i <span class="anon-block">K. L. (1)</span> oraz ujawnionego w materiale postępowania (w szczególności w zakresie odnalezionych fragmentów uszkodzonych urządzeń),</p> <p>h) wniosku o zwrócenie się do Szefa <span class="anon-block"> (...)</span> o wyrażenie zgody na ujawnienie okoliczności kontaktów oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> z funkcjonariuszami <span class="anon-block"> (...)</span>, ich zakresu i efektów takich kontaktów, tj. o udzielenie informacji w szerszym zakresie niż uprzednio objęty zezwoleniem Szefa <span class="anon-block"> (...)</span>,</p> <p>i) wniosku o zwrócenie się do Szefa <span class="anon-block"> (...)</span> o wyrażenie zgody na ujawnienie okoliczności kontaktów oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> z funkcjonariuszami <span class="anon-block"> (...)</span>, ich zakresu i efektów takich kontaktów, tj. o udzielenie informacji w szerszym zakresie niż uprzednio objęty zezwoleniem Szefa <span class="anon-block"> (...)</span>,</p> <p>2. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> poprzez:</p> <p>a) dokonanie sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego i logiki oceny wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> poprzez obdarzenie ich atrybutem wiarygodności, podczas gdy wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> są wewnętrznie sprzeczne, niekompletne i nie korespondują z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, a ich ocena winna zostać poprzedzona opinią biegłych,</p> <p>b) dokonanie sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego i logiki oceny zeznań świadków:</p> <p>• <span class="anon-block">M. P.</span> </p> <p>• <span class="anon-block">T. B.</span> </p> <p>• <span class="anon-block">J. J.</span> </p> <p>których zeznania sąd obdarzył atrybutem wiarygodności w pełni, stwierdzając, że cechuje je obszerność, szczegółowość, a ponadto zgodnych z wyjaśnieniami oskarżonych <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i <span class="anon-block">K. L. (1)</span>, a które to zeznania miały potwierdzać i uzupełniać wyjaśnienia ww. oskarżonych, podczas gdy pozostają one w wyraźnej, a wręcz rażącej sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span>, jak również nie pozostają spójne między sobą,</p> <p>c) dokonanie sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego i logiki oceny zeznań świadków:</p> <p>• <span class="anon-block">T. M.</span>;</p> <p>• <span class="anon-block">P. M.</span>;</p> <p>• <span class="anon-block">M. W. (2)</span>,</p> <p>poprzez obdarzenie ich walorem pełnej wiarygodności, podczas gdy zeznania tych świadków pozostają ze sobą we wzajemnej sprzeczności, a ponadto nie korelują z wyjaśnieniami oskarżonych <span class="anon-block">M. F. (1)</span> i <span class="anon-block">K. R. (1)</span>,</p> <p>d) dokonanie sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego i logiki oceny wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> poprzez obdarzenie ich atrybutem wiarygodności w zakresie w jakim potwierdzają treść wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> obciążających mojego Mocodawcę, podczas gdy wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> złożone w postępowaniu przygotowawczym i sądowym są rozbieżne, jak również wyjaśnienia złożone przed sądem wskazują na liczne nieprawidłowości w przesłuchaniach <span class="anon-block">K. L. (1)</span> i <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> w toku postępowania przygotowawczego, a przede wszystkim na fakt wywierania na oskarżonych presji przez funkcjonariuszy <span class="anon-block"> (...)</span> oraz składania przez nich wyjaśnień obciążających mojego Mocodawcę w sytuacji wywołania u nich przekonania o istnieniu realnego zagrożenia dla ich życia i ryzyka jego utraty bez oddania się pod ochronę organów ścigania,</p> <p>e) niewłaściwą ocenę wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> i oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span>, skutkującą odmówieniem im wiarygodności z tego powodu, że inne dowody uznane przez Sąd Okręgowy uprzednio za wiarygodne stoją z nimi w sprzeczności,</p> <p>3. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> polegającą na rozstrzygnięciu niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, w szczególności w zakresie ustaleń dot.:</p> <p>a) jego rzekomej inicjatywy procederu nagrywania gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p>w sytuacji oparcia się w tym zakresie jedynie na wyjaśnieniach współoskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> zainteresowanego w umniejszeniu swojej roli w zarzuconym mu procederze, niemożliwych do procesowej krytycznej weryfikacji z uwagi na jego odmowę odpowiedzi na pytania w toku postępowania sądowego,</p> <p>b) rzekomego udostępnienia właśnie przez oskarżonego nagrań rozmów gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p>w sytuacji uznania przez Sąd niemożności zweryfikowania tożsamości nagrań dokonywanych przez oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i rzekomo przekazywanych mojemu Mocodawcy z kopiami nagrań zabezpieczonymi w toku śledztwa, oraz wobec ustalenia szerszego kręgu dysponentów takich nagrań (<span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, <span class="anon-block">K. L. (1)</span>, <span class="anon-block">K. R. (1)</span>),</p> <p>skutkujące</p> <p>II. błędem w ustaleniach faktycznych, polegającym na nieuprawnionym przyjęciu, iż oskarżony <span class="anon-block">M. F. (1)</span> dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów.</p> <p>III. Ponadto, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 3)">art. 427 § 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> wniósł o:</p> <p>1. zwrócenie się do Szefa <span class="anon-block">(...)</span> z wnioskiem o:</p> <p>a. uchylenie tajemnicy państwowej dotyczącej kontaktów oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> z tą instytucją i efektów pomocy udzielanej temu organowi przez oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span>;</p> <p>b. przekazanie dokumentacji dotyczącej ww. kontaktów (zarówno znajdujących się w formie papierowej, elektronicznej w postaci meldunków/raportów wewnętrznych składanych za pomocą systemów teleinformatycznych znajdujących się na wyposażeniu <span class="anon-block"> (...)</span>);</p> <p>a następnie dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z uzyskanych w ten sposób dokumentów na okoliczność faktu i zakresu współdziałania oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> z <span class="anon-block"> (...)</span>, okresu udzielanej przez niego <span class="anon-block"> pomocy na rzecz (...)</span>, potwierdzenia wykorzystywania udzielonych informacji i efektów ich wykorzystania, wykazania braku korelacji czasowej pomiędzy większością przekazywanych informacji a deklarowanym przez oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i wynikającym z ujawnionych nagrań rozmów gości restauracji terminem rozmów gości restauracji w trakcie których dochodziło do poruszania tematów będących przedmiotem Zainteresowania <span class="anon-block"> (...)</span>,</p> <p>2. zwrócenie się do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z wnioskiem o:</p> <p>a. uchylenie tajemnicy państwowej dot. kontaktów oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> z tymi instytucjami i efektów pomocy udzielanej tym organom przez oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span>;</p> <p>b. przekazanie dokumentacji dot. ww. kontaktów (zarówno znajdujących się w formie papierowej, elektronicznej w postaci meldunków wewnętrznych składanych za pomocą systemów informatycznych znajdujących się na wyposażeniu tych służb, jak też nagrań prowadzonych z oskarżonym przez funkcjonariuszy rozmów);</p> <p>a następnie dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z uzyskanych w ten sposób dokumentów na okoliczność wykazania faktu współdziałania oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> z organami ścigania i okresu udzielanej przez niego pomocy na rzecz tych organów, wykorzystania udzielonych informacji i efektów ich wykorzystania, wykazania braku korelacji czasowej pomiędzy większością przekazywanych informacji a deklarowanym przez oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i wynikającym z ujawnionych nagrań rozmów gości restauracji terminem rozmów gości restauracji w trakcie których dochodziło do poruszania tematów będących przedmiotem Zainteresowania <span class="anon-block"> (...)</span>;</p> <p>3. zwrócenie się do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z wnioskiem o:</p> <p>a. uchylenie tajemnicy państwowej w zakresie udostępnienia informacji o kontaktach oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> w okresie do 16 czerwca 2014 roku z Policją w szczególności z funkcjonariuszami <span class="anon-block"> (...) Biura (...)</span> (obecnie <span class="anon-block"> (...)</span>), charakterze takich ewentualnych kontaktów, okresu ich trwania, statusu <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> w ramach kontaktów z funkcjonariuszami Policji, zakresie przekazywanych przez niego informacji;</p> <p>b. udostępnienia wszelkich materiałów dot. takiej współpracy, w szczególności udostępnienia raportów funkcjonariuszy z takich działań i nagrań rozmów prowadzonych przez niego z funkcjonariuszami w ramach takich kontaktów;</p> <p>a następnie dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z uzyskanych w ten sposób dokumentów na okoliczność faktu współpracy oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> z Policją, w szczególności w zakresie przekazywania przez niego informacji o treści rozmów gości restauracji, w których pracował również w okresie wcześniejszym niż deklarowany przez oskarżonego okres nagrywania przez niego rozmów gości restauracji rzekomo na plecenie Pana <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, co w konsekwencji prowadzić będzie do wykazania nieprawdziwości wyjaśnień <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> w zakresie udziału Pana <span class="anon-block">M. F. (1)</span> w procederze nielegalnego utrwalania rozmów gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> oraz <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>;</p> <p>4. zwrócenie się do Narodowego Funduszu Zdrowia z wnioskiem o udostępnienie informacji na temat leczenia oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> w związku z problemami psychiatrycznymi, neurologicznymi bądź na temat prowadzenia wobec niego terapii uzależnień lub konsultacji psychologicznych od 2000 roku do chwili obecnej, tj. w szczególności wskazanie jednostki służby zdrowia w której leczył się oskarżony <span class="anon-block">N.</span> i okresu tego leczenia;</p> <p>a następnie uchylenie tajemnicy dot. treści takich dokumentów i zwrócenie się do ujawnionych jednostek służby zdrowia z żądaniem wydania oryginałów dokumentacji medycznej, psychologicznej lub terapeutycznej dot. oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>;</p> <p>a następnie dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu psychiatrii/neurologii/psychologii (w zależności od zakresu uzyskanej dokumentacji) na okoliczność oceny wpływu stanu zdrowia <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, w szczególności jego uzależnienia do alkoholu na spontaniczność jego wypowiedzi, zdolność postrzegania, zapamiętywania a następnie odtwarzania spostrzeżeń, podatność na sugestie osób Znaczących, jego motywacji w szczególności w zakresie składania wyjaśnień obciążających Pana <span class="anon-block">M. F. (1)</span>;</p> <p>5. zwrócenie się do Komendy Głównej Policji z wnioskiem o udzielenia informacji na temat funkcjonariusza <span class="anon-block">M. N. (2)</span> — brata oskarżonego (po ewentualnym uzyskaniu zwolnienia z właściwej tajemnicy, w szczególności przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji) w szczególności na temat danych jednostki w której odbywał służbę <span class="anon-block">M. N. (2)</span>, jego stopnia policyjnego, kontaktów służbowych funkcjonariusza <span class="anon-block">M. N. (2)</span> z funkcjonariuszami Wydziału ds. Zwalczania Aktów Terroru <span class="anon-block">(...)</span> (w szczególności czy wykonywał on zadania w ramach w/w Wydziału bądź na rzecz tego Wydziału) w celu dokonania oceny ewentualnego wpływu kontaktów brata oskarżonego na zmianę wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i złożenie wyjaśnień obciążających m.in. Pana <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, a także na możliwość uzyskania ochrony policyjnej;</p> <p>6. zwrócenie się do Komendy Głównej Policji z wnioskiem o udzielenie informacji na temat dokładnego okresu trwania ochrony udzielonej <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> w latach 2014 - 2016, powodów jej przyznania i ewentualnych przesłanek jej zakończenia (jeśli została ona przerwana), jej zakresu, w celu ustalenia powodów zastosowania i utrzymywania takiej ochrony oraz okoliczności jej zakończenia, a w konsekwencji oceny spontaniczności jego wyjaśnień i możliwości uzyskiwania wpływu na jego postawę przez organy ścigania;</p> <p>7. zwrócenie się do Szefów: <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> z wnioskiem o:</p> <p>a. uchylenie tajemnicy w zakresie informacji posiadanych przez te instytucje na temat nagrywania bądź podsłuchiwania rozmów gości <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, w szczególności na temat ostrzeżeń i zaleceń dot. ewentualnego organizowania spotkań w tej restauracji pod kątem niebezpieczeństwa ujawnienia tajemnic prawnie chronionych i innych informacji wrażliwych</p> <p>b. udostępnienie wszelkich materiałów dot. ww. informacji; a następnie dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z uzyskanych w ten sposób dokumentów na okoliczność ustalenia, iż poprzednim miejscu pracy oskarżonego <span class="anon-block">Ł. B.</span> dochodziło do procederu nielegalnego nagrywania rozmów gości i związków oskarżonego <span class="anon-block">Ł. B.</span> z tym procederem, a także wykazania wiedzy tych służb o przedmiotowym procederze;</p> <p>8. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii instytutu naukowego na okoliczność dokonania oceny możliwości technicznych dokonania za pomocą sprzętu, opisanego przez oskarżonego <span class="anon-block">Ł. B.</span> i <span class="anon-block">K. L. (2)</span> i ujawnionego przez organy ścigania, nagrań rozmów gości ujawnionych w plikach dźwiękowych znajdujących się w aktach Sądu i posiadanych przez Prokuraturę Okręgową <span class="anon-block">W.</span> - <span class="anon-block">P.</span> w ramach prowadzonych innych postępowań karnych (po ich udostępnieniu przez Prokuraturę), poprzez podjęcie próby identyfikacji na podstawie posiadanych elementów urządzeń nagrywających ich specyfikacji technicznej, możliwych metod zapisywania plików, formatów zapisu, stosowanego w nich oprogramowania i jego uwarunkowań technicznych wpływających na parametry nagrania, i skonfrontowania takich ustaleń biegłych z właściwościami technicznymi zapisanych nagrań rozmów gości restauracji, a w konsekwencji wykazania, że nagrania znajdujące się w dyspozycji sądu i organów ścigania zostały dokonane za pomocą innych urządzeń nagrywających niż rzekomo przekazywane przez <span class="anon-block">M. F. (1)</span>;</p> <p>9. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka <span class="anon-block">R. D.</span> na okoliczność ustalenia okoliczności w jakich <span class="anon-block">R. D.</span> wszedł w posiadanie informacji o stanie zagrożenia dla życia i zdrowia <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, przyczyn zlecenia czynności funkcjonariuszom <span class="anon-block">M. P.</span>, <span class="anon-block">T. B.</span> oraz <span class="anon-block">J. J.</span> związanych z ochroną <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, zakresu zleconych czynności, a w przypadku konieczności zwolnienia świadka z dochowania tajemnicy zawodowej;</p> <p>10. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka <span class="anon-block">M. M. (2)</span>, na okoliczność czynności podejmowanych przez świadka w stosunku bądź z udziałem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> oraz <span class="anon-block">K. L. (1)</span> wraz z funkcjonariuszami <span class="anon-block">M. P.</span>, <span class="anon-block">T. B.</span> oraz <span class="anon-block">J. J.</span> w dniu 23 czerwca 2014 roku oraz zachowania <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> oraz <span class="anon-block">K. L. (1)</span> w toku podejmowanych czynności;</p> <p>11. zobowiązanie <span class="anon-block"> spółki Telewizja (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> (dalej: <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>) (adres: <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) W.</span>) do wydania nośnika, na którym zostało przekazane to nagranie opublikowane w dniu 9 czerwca 2017 roku w ramach audycji na kanale <span class="anon-block"> (...)</span>, a które to miało dotyczyć rozmowy w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> pomiędzy m.in. ks. <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">P. G. (2)</span>;</p> <p>a) W przypadku odmowy lub braku możliwości udostępnienia oryginału nośnika opisanego w punkcie 11. wnoszę o zobowiązanie <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> do przedłożenia płyty CD lub DVD zawierającej kopie plików lub pliku zawierającego nagranie opisane w punkcie 11.;</p> <p>b) W przypadku odmowy lub braku możliwości udostępnienia oryginału nośnika opisanego w punkcie 11. wniósł o zobowiązanie <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> do udzielenia pisemnej informacji o tym w jakiej formie nagranie to zostało przekazane do <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, natomiast w przypadku przekazania opisanego w punkcie 11. nagrania za pośrednictwem poczty elektronicznej lub dysku wirtualnego, wskazanie z jakiego adresu mailowego pochodzi wiadomość z nagraniem bądź odnośnikiem do dysku wirtualnego;</p> <p>c) w przypadku przekazania przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> przedmiotów i informacji opisanych w punkcie 11. wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z nagrania rozmowy opisanej w punkcie 11. poprzez jej odtworzenie na terminie rozprawy, na okoliczność treści rozmowy oraz osób w niej uczestniczących;</p> <p>d) w przypadku przekazania przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> przedmiotów i informacji opisanych w punkcie 11., wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych z zakresu informatyki na okoliczność:</p> <p>i. Ustalenia czy nagranie jest autentyczne czy też zostało poddane jakimkolwiek modyfikacjom, a jeżeli tak to w jakim czasie;</p> <p>ii. Ustalenia daty utworzenia nagrania;</p> <p>iii. Ustalenia jakim urządzeniem nagranie to zostało dokonane;</p> <p>iv. Ustalenie w jakim formacie pierwotnie i aktualnie występuje nagranie;</p> <p>v. Ustalenie czy nagranie zostało dokonane tym samym urządzeniem co pozostałe nagrania stanowiące przedmiot niniejszego postępowania;</p> <p>vi. Ustalenie czy nagranie to było kopiowane, a jeżeli tak to kiedy miało to miejsce.</p> <p>12. o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków:</p> <p>a) ks. <span class="anon-block">K. S.</span> (wezwanie na adres: <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) K.</span>)</p> <p>b) <span class="anon-block">P. G. (2)</span> (wezwanie na adres w aktach sprawy),</p> <p>na okoliczność czy brali oni udział w rozmowie opublikowanej w dniu 9 czerwca 2017 roku przez <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span>, a jeżeli tak to kiedy miała miejsce ta rozmowa, kto dokonywał rezerwacji stolika na to spotkanie, kto poza nimi brał udział w spotkaniu, kto obsługiwał spotkanie ze strony obsługi <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> oraz czy znają oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>?</p> <p>13. z wydruku artykułu autorstwa <span class="anon-block">W. C.</span> pod tytułem <span class="anon-block"> (...)</span>, który ukazał się w papierowym wydaniu <span class="anon-block"> Gazety (...)</span> z dnia 14-15 czerwca 2017 roku (dowód przedłożony jako załącznik do apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span>) - na okoliczności wskazane w treści artykułu, w tym na okoliczność wiarygodności zeznań świadka <span class="anon-block">M. B. (2)</span> złożonych w postępowaniu przed Sądem I instancji;</p> <p>14. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka <span class="anon-block">W. C.</span> (wezwanie na adres <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) W.</span>) - na okoliczności ujawnione w treści Artykułu;</p> <p>15. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka <span class="anon-block">M. B. (2)</span> (adres w aktach sprawy) - na okoliczności ujawnione w treści Artykułu;</p> <p>16. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka <span class="anon-block">E. B.</span> (wezwanie na adres: <span class="anon-block">Al. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) W.</span>) - na okoliczność zwolnienia ze służby w <span class="anon-block"> (...)</span> oraz ponownego zatrudnienia <span class="anon-block">A. C.</span> oraz okoliczności ujawnione w treści Artykułu;</p> <p>17. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka <span class="anon-block">A. C.</span> (wezwanie na adres: <span class="anon-block">Al. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) W.</span>) - na okoliczności ujawnione w treści Artykułu;</p> <p>po ewentualnym uzyskaniu odpowiednio od Szefa <span class="anon-block">(...)</span> lub odpowiedniego organu przełożonego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 179;art. 179 § 1)">art. 179 § 1 KPK</a> decyzji o zwolnieniu tych osób z tej tajemnicy, względnie - jeżeli informacje te objęte będą klauzulą „poufne” lub „zastrzeżone” - o zwolnienie z tej tajemnicy przez Sąd Apelacyjny.</p> <p>IV. Podnosząc powyższe zarzuty, niniejszym wniósł o:</p> <p>1. uniewinnienie oskarżonego od zarzuconych mu czynów, ewentualnie, z ostrożności procesowej,</p> <p>2. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania - z uwagi na konieczność przeprowadzenia ponownie przewodu sądowego w całości.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> </em> </strong> zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:</p> <p>I. naruszenie prawa procesowego - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> poprzez błędną ocenę wyjaśnień oskarżonych <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i <span class="anon-block">K. L. (1)</span>, a w konsekwencji błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez:</p> <p>a) przyjęcie, że oskarżeni działali z bezpośrednim zamiarem uzyskania dostępu do informacji, podczas gdy z ich relacji wynika, że co najwyżej przewidywali uzyskanie takiego dostępu, a zatem działali z zamiarem ewentualnym</p> <p>b) przyjęcie, że oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> dopuścił się przypisanych mu zachowań działając wyłącznie z motywacji finansowej;</p> <p>II. Naruszenie prawa procesowego - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170)">art. 170 k.p.k.</a> poprzez oddalenie wniosków dowodowych zmierzających do poczynienia ustaleń w zakresie stopnia szkodliwości społecznej zachowań przypisanych oskarżonemu <span class="anon-block">K. L. (1)</span>, a w konsekwencji błędne ustalenie stanu faktycznego w zakresie owego stopnia społecznej szkodliwości.</p> <p>Na wypadek nieuwzględnienia zarzutu z pkt. I ppkt a) zarzucił z ostrożności:</p> <p>III. Rażąco surowy wymiar kary, nieadekwatny do stopnia szkodliwości społecznej przypisanych czynów, roli oskarżonego w przestępczym procederze, a także zachowania po popełnieniu przestępstwa, a w szczególności jego postawy w toku postępowania i ujawniania wszelkich posiadanych informacji, co przyczyniło się do ustalenia okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia.</p> <p>Wskazując na te zarzuty wniósł o:</p> <p>- w przypadku uwzględnienia zarzutu opisanego w pkt II ppkt a) o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie <span class="anon-block">K. L. (1)</span> od wszystkich zarzucanych mu czynów.</p> <p>- w przypadku uwzględnienia zarzutu z pkt II o:</p> <p>1. Uzupełnienie postępowania dowodowego poprzez przesłuchanie świadków <span class="anon-block">B. S.</span>, <span class="anon-block">P. W. (2)</span>, <span class="anon-block">R. B.</span>, <span class="anon-block">A. K. (2)</span>, <span class="anon-block">L. M.</span>, <span class="anon-block">P. T.</span>, <span class="anon-block">J. K. (3)</span>, <span class="anon-block">T. Z.</span>, <span class="anon-block">K. K. (4)</span>, <span class="anon-block">R. S.</span> i <span class="anon-block">J. R.</span> na okoliczności wskazane precyzyjnie w uzasadnieniu apelacji;</p> <p>2. Zmianę zaskarżonego wyroku poprzez umorzenie postępowania na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 3)">art. 17 § 1 pkt. 3 k.p.k.</a> w zakresie pkt. XXII aktu oskarżenia oraz o zmianę wyroku w pkt. VIII-X poprzez odstąpienie od wymierzenia kary.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span> </em> </strong> zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:</p> <p>1. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść Wyroku, tj:</p> <p>a) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> poprzez oparcie wyroku jedynie na części materiału dowodowego, ujawnionego podczas rozprawy głównej, to jest poprzez:</p> <p>i.  pominięcie opinii sądowo-psychiatrycznej dotyczącej <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> (k. 7744 - 7752) i samodzielne ustalenie, iż <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> jest osobą o stabilnej psychice, a przez to wiarygodną, co nie wyjaśnia sprzeczności między ustaleniami Sądu I instancji w tej mierze a oświadczeniami samego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, który wskazywał, iż leczył się psychiatrycznie, a w początkowej fazie postępowania składał wyjaśnienia w poczuciu całkowicie subiektywnego, bezpodstawnego i w żaden sposób niewyjaśnionego zagrożenia dla swojej osoby, co może znamionować problemy natury psychicznej wymagające wyjaśnienia; powyższe skutkowało błędnym uznaniem dowodu z jego wyjaśnień za wiarygodny i oparcie na nim rozstrzygnięcia w sprawie;</p> <p>i.  pominięcie niedatowanego dokumentu zatytułowanego <span class="anon-block"> (...)</span>, podpisanego przez <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> (k. 5014), przez co Sąd I instancji nie wziął pod uwagę istotnej okoliczności mającej wpływ na formowanie się i wiarygodność wyjaśnień <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, a to wielokrotnego utrwalania sobie treści poprzednio złożonych wyjaśnień przez oskarżonego, czego skutkiem jest niewiarygodność odczytywanych na rozprawie wyjaśnień <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, gdyż nie stanowiły one samodzielnej reprodukcji posiadanych informacji, ale wyłącznie powtórzenie swoich wcześniejszych wyjaśnień.</p> <p>ii.  pominięcie wydruku zrzutu ekranu ze strony internetowej <span class="anon-block"> (...)</span> dobreprogramy.pl/t/program-do-usuwania-szumu-z-nagrania/<span class="anon-block"> (...)</span>, (k. 1545 akt sądowych) wskazującego, iż przesłany z adresu <span class="anon-block">M. F. (1)</span> na adres <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> instruktaż obsługi programu <span class="anon-block"> (...)</span> do usuwania szumów w nagraniu pochodził z popularnego forum z poradami informatycznymi, podczas gdy Sąd Okręgowy bezzasadnie uznał, iż instrukcja ta pochodzi z nieujawnionego w materiale dowodowym maila przesłanego od <span class="anon-block">K. R. (1)</span> do <span class="anon-block">M. F. (1)</span>;</p> <p>b) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 3)">art. 170 § 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1)">art. 170 § 1 k.p.k.</a> poprzez nierozpoznanie, ponowionego przez obronę w odpowiedzi na akt oskarżenia, a złożonego pierwotnie w postępowaniu przygotowawczym, wniosku o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z billingów <span class="anon-block">K. R. (1)</span> i faktur wystawionych na rzecz <span class="anon-block"> spółki (...) S.A.</span>, co skutkowało bezzasadnym pominięciem dowodu z wymienionych dokumentów w materiale dowodowym będącym podstawą rozstrzygnięcia;</p> <p>c) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez dokonanie oceny wiarygodności, mocy i treści zgromadzonych w sprawie dowodów z naruszeniem zasad logiki i doświadczenia życiowego, polegające na:</p> <p>i.  niewyjaśnieniu sprzeczności pomiędzy opinią <span class="anon-block"> Biura (...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 6 sierpnia 2015 roku (k. 7937-7943a), z której wynika, że na nośnikach danych należących do <span class="anon-block">K. R. (1)</span> i od niego zabezpieczonych nie ujawniono wiadomości e-mail istotnych dla przedmiotowego postępowania, z protokołem oględzin rzeczy z dnia 12 sierpnia 2015 roku (k. 8082-8086), dotyczącym tych samych przedmiotów, z którego treści wynika, iż ustalono tam treści obciążające w ocenie urzędu prokuratorskiego <span class="anon-block">K. R. (1)</span>; nadto Sąd I instancji dokonał nadinterpretacji ujawnionych tam danych — nie biorąc pod uwagę synchronizacji kalendarzy <span class="anon-block">M. F. (1)</span> i <span class="anon-block">K. R. (1)</span> oraz nadając wymianie smsów między <span class="anon-block">M. F. (1)</span> a <span class="anon-block">K. R. (1)</span> znaczenie zgodne z przyjętą wersją zdarzeń (tj. że dotyczyła ona przesłanego przez <span class="anon-block">K. R. (1)</span> linka do programu <span class="anon-block">A.</span>), zamiast rozważenia alternatywnej możliwości znaczenia wymienianych wiadomości (tj. że <span class="anon-block">K. R. (1)</span> zbył <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, sugerując mu, aby poszukał tego programu w Internecie);</p> <p>ii.  uznaniu za wiarygodną analizy kryminalnej połączeń telefonicznych z dnia 17 sierpnia 2015 roku (k. 8252-8276), w sytuacji, gdy zawiera ona okoliczności w sposób oczywisty niemożliwe, albowiem spośród 26 wskazanych w niej połączeń między numerami przypisywanymi <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i <span class="anon-block">K. R. (1)</span> 10 ma czas trwania „0” (!!!), 6 połączeń rozpoczynało się w jednosekundowych odstępach, a 4 połączenia - w tej samej sekundzie; z pozostałych 6 połączeń 2 to smsy (w tym jeden z życzeniami świątecznymi), a pozostałe 4 trwały łącznie 2 minuty 52 sekundy; nadto sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego jest uznanie, iż jest to czas wystarczający na nauczenie osoby pozbawionej zdolności technicznych - co wynika z wyjaśnień <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i <span class="anon-block">K. L. (1)</span> oraz zeznań świadka <span class="anon-block">E. C.</span>, a co nie było przez Sąd kwestionowane - obsługi sprzętu komputerowego oraz sprzętu nagrywającego;</p> <p> (...).  uznaniu za wiarygodny i istotny dla sprawy dowodu z analizy dysku twardego <span class="anon-block">K. R. (1)</span> wraz z opinią <span class="anon-block"> (...)</span> i pismem <span class="anon-block"> (...)</span>.pl (k. 4648-4649, k. 5472-5480, k. 6165-6188) - w sytuacji, gdy dysk twardy został, co wynika z treści opinii <span class="anon-block"> (...)</span>, nieprawidłowo zabezpieczony, a ponadto w odniesieniu do rzekomo ujawnionej tam korespondencji <span class="anon-block">K. R. (1)</span>, gdy nie wynika z niej poszukiwanie sprzętu do nagrywania w celach bezprawnych, a nadto pozostaje ona w znacznej rozbieżności czasowej od ram czasowych zdarzeń będących przedmiotem niniejszego postępowania, bowiem jest to korespondencja z roku 2008, a zarzut stawiany <span class="anon-block">K. R. (1)</span> dotyczy okresu pomiędzy kwietniem 2013 roku a czerwcem 2014 roku;</p> <p>iv.  uznaniu za wiarygodne i mające zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy wyjaśnienia <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, podczas gdy:</p> <p>- nie przyznał się on podczas pierwszego przesłuchania do zarzucanego mu czynu, a swoją postawę procesową zmienił pod wpływem pozaprocesowego oddziaływania funkcjonariuszy <span class="anon-block"> (...)</span>;</p> <p>- funkcjonariusze <span class="anon-block"> (...)</span>, co jasno wynika z wyjaśnień <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> oraz zeznań tychże funkcjonariuszy (świadków <span class="anon-block">M. P.</span>, <span class="anon-block">J. J.</span> i <span class="anon-block">T. B.</span>), roztoczyli nad nim „niestandardową opiekę”, obiecując pomoc i ochronę w zamian za wskazanie osób „zaangażowanych” w sprawę;</p> <p>- <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wielokrotnie w toku śledztwa zapoznawał się ze swoimi wcześniejszymi zeznaniami, przez co ich spójność i szczegółowość nie jest wynikiem znakomitej pamięci oskarżonego <span class="anon-block">N.</span>, lecz efektem wielokrotnego utrwalania i powtarzania sobie raz złożonej wersji wyjaśnień;</p> <p>- <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> odmówił składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania przed Sądem I instancji, co uniemożliwiło stronom weryfikację ich wiarygodności, a wszystkie jego depozycje, stanowiące fundament przyjętej w Wyroku wersji zdarzeń, zostały wprowadzone na zasadzie potwierdzenia wyjaśnień złożonych w śledztwie; powyższe przeczy zasadzie bezpośredniości oraz kontradyktoryjności, gdyż najważniejszy dowód w sprawie nie jest dowodem bezpośrednim i nie mógł być przedmiotem badania przez strony, a zatem niemożliwe było usunięcie wad wyjaśnień powstałych w śledztwie, a ukształtowanych, jeżeli chodzi o ich treść, podczas pozaprocesowych czynności z udziałem <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i funkcjonariuszy <span class="anon-block"> (...)</span>;</p> <p>- <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> oszukał co do wynagrodzenia za nagrywanie nawet swojego współpracownika <span class="anon-block">K. L. (1)</span>;</p> <p>- <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> nie przekazał prokuraturze wiedzy o obecnie wyciekających do mediów nagraniach (zob. wniosek dowodowy);</p> <p>- <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> nadużywał alkoholu i narkotyków o czym świadczą jego własne wyjaśnienia, a także wyjaśnienia <span class="anon-block">K. L. (1)</span> oraz opinie sądowo- psychiatryczne;</p> <p>(v) odmowie przyznania waloru wiarygodności wyjaśnieniom <span class="anon-block">K. R. (1)</span> tylko na tej podstawie, że są sprzeczne z wyjaśnieniami <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, których wiarygodność może być zasadnie kwestionowana, a brak w tym zakresie rozstrzygających dowodów osobowych zewnętrznych względem sprzecznych wersji oskarżonych lub tego rodzaju dowodów rzeczowych;</p> <p>(vi) uznaniu za wiarygodne zeznań świadka <span class="anon-block">M. W. (2)</span> w sytuacji, gdy świadek ten pozostaje w oczywistym i wiadomym dla Sądu Okręgowego konflikcie z <span class="anon-block">K. R. (1)</span> i jest oskarżany o działanie na jego szkodę, a podczas rozprawy jawnie wyrażał pogardę wobec <span class="anon-block">K. R. (1)</span>, zaś depozycje <span class="anon-block">M. W. (2)</span> są - wbrew ocenie Sądu I instancji - nieprecyzyjne, pozbawione nadających im wiarygodności szczegółów dotyczących czasu i miejsca obserwacji rzekomych pendrive'ów z nagraniami oraz rozmów z <span class="anon-block">K. R. (1)</span>, a także - jeżeli chodzi o opisywanie przez <span class="anon-block">M. W. (2)</span> sposoby nagrywania rozmów przy użyciu pieprzniczki i solniczki - stoją w jawnej sprzeczności z ustalonym <em> <!-- -->modus operandi</em> <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i <span class="anon-block">K. L. (1)</span>, wskazując raczej na wyobraźnię tego świadka, aniżeli na wewnętrznie spójny i logiczny charakter jego wypowiedzi;</p> <p>(vii) uznaniu za mające istotną moc dowodową zeznań świadków <span class="anon-block">M. P.</span>, <span class="anon-block">T. B.</span> i <span class="anon-block">J. J.</span> - w sytuacji, gdy sprowadzają się one do zrelacjonowania przez tych świadków rzekomo spontanicznych depozycji <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, podczas gdy świadkowie ci nie ukrywają jednocześnie dość jawnej i niestandardowej opieki oraz wsparcia, jakie otrzymał od nich <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>; w związku z czym można zasadnie twierdzić, iż stanowi to wyłącznie opracowaną na potrzeby sprawy wersję wyjaśnień <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, a zeznania ww. świadków nie są samodzielnym dowodem żadnej istotnej dla sprawy okoliczności;</p> <p>(viii) pominięcie faktu, iż <span class="anon-block">K. L. (1)</span> nie znał <span class="anon-block">K. R. (1)</span>, a pierwszy raz poznał nazwisko <span class="anon-block">K. R. (1)</span> podczas pierwszego przesłuchania w siedzibie <span class="anon-block"> (...)</span>, kiedy to złożył wyjaśnienia obciążające <span class="anon-block">K. R. (1)</span>, z których następnie na rozprawie głównej wycofał się, wyjaśniając wyczerpująco i szczegółowo motywy oraz okoliczności towarzyszące złożeniu przez niego pierwszych, odwołanych wyjaśnień, a zatem jego wyjaśnienia złożone w <span class="anon-block"> (...)</span> nie mogą być dowodem obciążającym <span class="anon-block">K. R. (1)</span>;</p> <p>co doprowadziło do poczynienia błędnych ustaleń faktycznych, polegających na przyjęciu, że:</p> <p>(ix) to <span class="anon-block">M. F. (1)</span> wyszedł z inicjatywą nagrywania spotkań <span class="anon-block"> (...)</span>ów wiosną 2013 roku, podczas gdy z wyjaśnień <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> (k. 2631-2645) wynika, iż propozycja ta - jeśli w ogóle padła - pojawiła się wakacje 2013, zaś oskarżony <span class="anon-block">N.</span>, po zapoznaniu się z opinią zawierającą historię jego przeglądarki internetowej, oświadczył, że możliwe jest, iż samodzielnie już w kwietniu 2013 roku wyszukiwał informacji o sprzęcie nagrywającym; Sąd I instancji nie wykluczył hipotezy, iż nagrania były inicjatywą <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i samodzielnie zdobył on wiedzę techniczną potrzebną do ich prowadzenia; <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> potwierdził w swoich wyjaśnieniach że sam rozpoczął rejestrację spotkań gości jeszcze przed tym, jak poznał <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, czyli musiał mieć wiedzę, jak się nimi posługiwać, wobec czego nie potrzebował zewnętrznej pomocy i porad, w tym tych rzekomo dostarczanych przez <span class="anon-block">K. R. (1)</span>;</p> <p>(x) link do programu służącego do komputerowej obróbki nagrań <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> otrzymał od <span class="anon-block">M. F. (1)</span> lub <span class="anon-block">K. R. (1)</span> - podczas gdy niedopuszczalne jest czynienie ustaleń alternatywnych co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zarzucanego <span class="anon-block">K. R. (1)</span>;</p> <p>(xi) <span class="anon-block">K. R. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> pendrive'y do nagrywania — podczas gdy jedyny dowód na tę okoliczność to wyjaśnienia <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, których wiarygodność obrona stanowczo kwestionuje; nadto <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> wyjaśnił, że sam takie urządzenia kupował na potrzeby prowadzonego procederu;</p> <p>(xii) <span class="anon-block">K. R. (1)</span> naprawił <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> komputer - podczas gdy jedyny dowód na tę okoliczność to wyjaśnienia <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, których wiarygodność obrona stanowczo kwestionuje;</p> <p>(xiii) <span class="anon-block">K. R. (1)</span> i <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> kontaktowali się w sprawie nagrywania telefonicznie — podczas gdy nic, poza niewiarygodnymi wyjaśnieniami <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, nie wspiera tej wersji (dowód z analizy kryminalnej połączeń jest nierzetelny), a Sąd I instancji nie rozważył hipotezy o kontaktach w kwestii faktur za posiłki biznesowe, pomimo stanowczych dowodów w materiale dowodowym w tym zakresie;</p> <p>(xiv) <span class="anon-block">K. R. (1)</span> pośredniczył w przekazaniu <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> kwoty 10.000,00 PLN od <span class="anon-block">M. F. (1)</span> - w braku jakichkolwiek dowodów w tej materii, w tym braku dowodu, że <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> w ogóle taką kwotę otrzymał, poza jego niewiarygodnymi wyjaśnieniami;</p> <p>(xv) <span class="anon-block">K. R. (1)</span> działał w zamiarze, aby <span class="anon-block">M. F. (1)</span> i <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> dokonali zarzucanych im czynów - podczas gdy w materiale dowodowym sprawy nie tylko brak dowodów czynności wykonawczych przypisanych <span class="anon-block">K. R. (1)</span>, ale tym bardziej brak dowodów rzekomej motywacji finansowej i zamiaru będącego jej realizacją, o których pisze Sąd na stronie 54 uzasadnienia wyroku;</p> <p>d) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 KPK</a> poprzez bezpodstawne i sprzeczne z regułą <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span>, tj. że <span class="anon-block">K. R. (1)</span> przekazał <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> pendrive'y do nagrywania, instrukcję używania programu do redukcji szumów, naprawił komputer <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> oraz przekazał mu pieniądze, których to okoliczności jedynym dowodem są kwestionowane przez obronę wyjaśnienia <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, podczas gdy ogólna zasada nakazuje niedające się usunąć wątpliwości rozstrzygać każdorazowo na korzyść a nie na niekorzyść oskarżonego.</p> <p>e) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 § 1 k.p.k.</a> poprzez:</p> <p>(i) sporządzenie uzasadnienia wyroku w zakresie odnoszącym się do <span class="anon-block">K. R. (1)</span> z naruszeniem ustawowych wymogów stawianych uzasadnieniu, polegającym na niewyjaśnieniu odmowy uznania dowodów przeciwnych dowodom rzekomo świadczącym o winie <span class="anon-block">K. R. (1)</span> oraz niewyjaśnieniu podstawy prawnej skazania <span class="anon-block">K. R. (1)</span> w sytuacji, gdy zarzucany mu czyn stanowi odmienną formę zjawiskową (lub wręcz odmienny typ) czynu zabronionego zarzuconego pozostałym oskarżonym;</p> <p>(ii) niewskazanie jakie fakty Sąd Okręgowy uznał za udowodnione w odniesieniu do poczynionych przez Sąd Okręgowy ustaleń alternatywnych w zakresie w jakim ustalił, że link do programu służącego do komputerowej obróbki nagrań <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> otrzymał od <span class="anon-block">M. F. (1)</span> lub <span class="anon-block">K. R. (1)</span> (strona 2 uzasadnienia Wyroku), podczas gdy niedopuszczalne jest czynienie ustaleń alternatywnych co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zarzucanego <span class="anon-block">K. R. (1)</span>;</p> <p>III. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 3)">art. 427 § 3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a>, wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie następujących dowodów:</p> <p>a)  z kopii billingów <span class="anon-block">K. R. (1)</span> i faktur wystawionych na rzecz <span class="anon-block"> spółki (...) S.A.</span> - na okoliczność potwierdzenia ilości, czasu trwania i charakteru kontaktów telefonicznych między <span class="anon-block">K. R. (1)</span> a <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, które dotyczyły wyłącznie rozliczenia przedmiotowych faktur za usługi gastronomiczne na rzecz <span class="anon-block"> spółki (...) S.A.</span>;</p> <p>b) z wydruku wersji elektronicznej artykułu autorstwa <span class="anon-block">W. C.</span> pod tytułem <span class="anon-block"> (...)</span>, który ukazał się w papierowym wydaniu <span class="anon-block"> Gazety (...)</span> z dnia 14-15 czerwca 2017 roku (dalej: <span class="anon-block"> (...)</span>) - na okoliczności wskazane w treści Artykułu, w tym na okoliczność wiarygodności zeznań świadka <span class="anon-block">M. B. (2)</span> złożonych w postępowaniu przed Sądem I instancji;</p> <p>c) z przesłuchania w charakterze świadka <span class="anon-block">W. C.</span> (wezwanie na adres <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) W.</span>) — na okoliczności ujawnione w treści Artykułu;</p> <p>d) z ponownego przesłuchania w charakterze świadka <span class="anon-block">P. W. (2)</span> (adres w aktach sprawy) - na okoliczność zwolnienia ze służby w <span class="anon-block"> (...)</span> oraz ponownego zatrudnienia <span class="anon-block">A. C.</span> oraz na okoliczności ujawnione w treści Artykułu;</p> <p>e) z ponownego przesłuchania w charakterze świadka <span class="anon-block">M. B. (2)</span> (adres w aktach sprawy) - na okoliczności ujawnione w treści Artykułu;</p> <p>f) z przesłuchania w charakterze świadka <span class="anon-block">E. B.</span> (wezwanie na adres: <span class="anon-block">Al. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) W.</span>) - na okoliczność zwolnienia ze służby w <span class="anon-block"> (...)</span> oraz ponownego zatrudnienia <span class="anon-block">A. C.</span> oraz okoliczności ujawnione w treści Artykułu;</p> <p>g) z przesłuchania w charakterze świadka <span class="anon-block">A. C.</span> (wezwanie na adres: <span class="anon-block">Al. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) W.</span>) - na okoliczności ujawnione w treści Artykułu;</p> <p>jeżeli świadkowie wskazani pod literami d-g powołaliby się na wiążącą ich tajemnicę służbową lub tajemnicę chroniącą informacje niejawne, wnoszę o zwrócenie się odpowiednio do Szefa <span class="anon-block">(...)</span> lub odpowiedniego organu przełożonego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 179;art. 179 § 1)">art. 179 § 1 k.p.k.</a> o zwolnienie tych osób z tej tajemnicy, względnie - jeżeli informacje te objęte będą klauzulą „poufne” lub „zastrzeżone” - o zwolnienie z tej tajemnicy przez Sąd Apelacyjny.</p> <p>IV. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437 § 1 i 2 k.p.k.</a> </p> <p>wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:</p> <p>1. uniewinnienie <span class="anon-block">K. R. (1)</span> od popełnienia zarzucanego mu czynu;</p> <p>2. zasądzenie na rzecz <span class="anon-block">K. R. (1)</span> kosztów ustanowienia obrońcy, według norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Apelacja pełnomocników oskarżycieli posiłkowych</em> </strong> zaskarżyła powyższy wyrok w zakresie wymiaru kary, co do:</p> <p>1. oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> - w zakresie pkt. I, II i III wyroku na niekorzyść oskarżonego</p> <p>2. oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> - w zakresie pkt. V i VI wyroku na niekorzyść oskarżonego</p> <p>3. oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> - w zakresie pkt. VIII i X wyroku na niekorzyść oskarżonego</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 § 2;art. 438 § 3;art. 438 § 4)">art. 438 § 2, 3 i 4 k.p.k.</a> zaskarżonemu wyrokowi zarzucili:</p> <p> <em> <!-- -->co do oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> </em> </p> <p>1. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> zarzucam rażącą niewspółmierność wymierzone] oskarżonemu <span class="anon-block">M. F. (1)</span> kary: tj. kary 2 lat pozbawienia wolności wymierzonej za czyny określone w punktach od I do XXVI oraz od XXVIII do LXVI aktu oskarżenia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3;art. 267 § 1)">art. 267 § 3 i 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a>, kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej za czyny określone w punktach od LXVII do LXXX aktu oskarżenia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4;art. 267 § 1)">art. 267 § 4 i 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> oraz wymierzonej oskarżonemu w pkt III wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 2)">art. 91 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1;art. 85 § 2)">art. 85 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> kary łącznej w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, w sytuacji gdy:</p> <p>a) wymierzona kara 1 roku 6 miesięcy pozbawienia wolności za popełnienie przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4)">art. 267 § 4 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> polegającego na ujawnieniu nagrań biznesowych i prywatnych rozmów toczonych w <span class="anon-block"> restauracjach (...)</span> oraz <span class="anon-block"> (...)</span> wobec osób trzecich w sytuacji gdy, jak ustalił Sąd <em> <!-- -->ad quo</em>, „wyłącznie <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, jako dysponent przedmiotowych nagrań był jedynie władny do ich późniejszego ujawnienia - co bez wątpienia nastąpiło i co stanowi o jego sprawstwie w zakresie występków z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4)">art. 267§ 4 k.k.</a>” (s. 51 uzasadnienia wyroku) jest rażąco niewspółmierna do wagi popełnionych czynów i ich szkodliwości społecznej, zwłaszcza zważywszy na fakt, że z materiału dowodowego zebranego w sprawie jednoznacznie wynika, że celem ujawnienia nagranych rozmów przez oskarżonego <span class="anon-block">F.</span> było wywarcie wpływu na organy ścigania, nad którymi kierownictwo sprawował Minister Spraw Wewnętrznych <span class="anon-block">B. S.</span>, a które prowadziły postępowanie dotyczące <span class="anon-block"> spółki (...)</span>.pl (vide fragment uzasadnienia wyroku, s. 55: „Sposób ujawnienia procederu nagrywania należy wiązać z działaniami organów państwa wobec <span class="anon-block"> spółki Składy (...)</span>.pl, której współwłaścicielem był <span class="anon-block">M. F. (1)</span> - jako pierwsza została przecież opublikowana rozmowa <span class="anon-block">B. S.</span> tj. osoby, z racji pełnionej funkcji Ministra Spraw Wewnętrznych, nadzorującej policję”) - co prowadzi do wniosku, że oskarżony <span class="anon-block">M. F. (1)</span> wykorzystał nielegalnie dokonane nagrania poprzez ich upublicznienie w celu bezprawnego i nielegalnego wpłynięcia na przebieg postępowania karnego w sprawie <span class="anon-block"> spółki (...)</span>.pl i usunięcie ze stanowiska ministra (vide wyjaśnienia <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> z postępowania przygotowawczego, k. 949f, „Mówił że jest jawne wchodzenie służb, które podlegają <span class="anon-block">S.</span> i pokazał mi na telefonie pismo, które dostał od służb, nie interesowałem się treścią, że ma do zapłaty 10 min złotych na poczet jakiś tam zabezpieczeń. Powiedział, że najlepiej byłoby <span class="anon-block">S.</span> odpalić. Doprowadzić do usunięcia <span class="anon-block">S.</span>), a co miało miejsce po wykorzystaniu przez oskarżonego <span class="anon-block">F.</span> innych nielegalnych prób wpłynięcia na toczące się postępowanie (vide; zeznania <span class="anon-block">M. B. (2)</span> - k. 4276 i n., <span class="anon-block">L. P.</span> - k. 4362 oraz materiały postępowania znajdujące się w kancelarii tajnej), która to motywacja zasługuje na szczególne potępienie, zwłaszcza w zestawieniu z bezprecedensową skalą dokonanych ujawnień nielegalnie nagranych rozmów, rangą osób, których rozmowy zostały ujawnione, wpływu ujawnienia nagrań na sytuację polityczną kraju, oraz faktem, że z punktu widzenia prawa do prywatności chronionego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 47)">art. 47 Konstytucji RP</a> oraz tajemnicy komunikowania chronionej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 49)">art. 49 Konstytucji RP</a> ujawnienie nagrań wywołało większą krzywdę po stronie oskarżycieli posiłkowych <span class="anon-block">R. S.</span> oraz <span class="anon-block">J. R.</span>, jak i innych pokrzywdzonych, niż samo nagranie;</p> <p>to wszystko powoduje, że karą współmierną do czynu przypisanemu oskarżonemu za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4)">art. 267 § 4 k.k.</a> jest kara 3 lat pozbawienia wolności, tj. najwyższa możliwa do wymierzenia przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> kara pozbawienia wolności;</p> <p>b)  wymierzona kara 2 lat pozbawienia wolności za popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> nie odpowiada stopniowi winy i wagi czynów przypisanych oskarżonemu, ich społecznej szkodliwości, motywacji sprawcy, który działał w celu osiągnięcia w nielegalny sposób zysku finansowego, sposobu zachowania się oskarżonego - działania czynem ciągłym na przestrzeni kilkunastu miesięcy, w krótkich okresach czasu, z zamiarem umyślnym kierunkowym, działania wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, które do tego procederu zwerbował, rangi konstytucyjnych praw i wolności, które zostały naruszone, charakteru informacji, do których oskarżony uzyskał w sposób nielegalny dostęp, które często stanowiły tajemnicę państwową i rozmiaru ujemnych następstw przypisanych czynów;</p> <p>to wszystko powoduje, że karą współmierną do czynu przypisanemu oskarżonemu za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4)">art. 267 § 4 k.k.</a> jest kara 3 lat pozbawienia wolności, tj. najwyższa możliwa do wymierzenia przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> kara pozbawienia wolności;</p> <p>c)  kara łączna w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy został orzeczona z naruszeniem treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a>, bowiem wymiar kary łącznej nie odpowiada stopniowi winy czynów przypisanych oskarżonemu, ich społecznej szkodliwości, motywacji sprawcy, który działał w celu osiągnięcia w nielegalny sposób zysku finansowego, jaki i z chęcią bezprawnego wpłynięcia na postępowanie karne, które toczyło się w sprawie spółki, w którą oskarżony <span class="anon-block">F.</span> inwestował, sposobu zachowania się oskarżonego - działania czynem ciągłym na przestrzeni kilkunastu miesięcy, w krótkich okresach czasu, z zamiarem umyślnym kierunkowym, działania wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, które do tego procederu zwerbował, rangi konstytucyjnych praw i wolności, które zostały naruszone, charakteru informacji, do których oskarżony uzyskał w sposób nielegalny dostęp, które często stanowiły tajemnicę państwową, rozmiaru ujemnych następstw przypisanych czynów, a zwłaszcza okoliczności, że fakt nagrywania, ale przede wszystkim ujawnienia nielegalnych nagrań, doprowadził do jednego z najpoważniejszych kryzysów politycznych ostatnich 27 lat oraz dymisji doświadczonych członków administracji rządowej, podważenia wiarygodności rządu w opinii publicznej oraz na arenie międzynarodowej, właściwości i warunków osobistych oskarżonego, który w toku całego procesu nie wykazał skruchy, a wręcz twierdził, że jego działanie było podjęte w uzasadnionym celu społecznym, a także w żaden sposób nie zadośćuczynił społecznemu poczuciu sprawiedliwości, jak również celów kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa w postępowaniu karnym, które jest na bieżąco relacjonowane przez media, zaś wymierzona kara jest przedmiotem debaty publicznej;</p> <p>Sąd I instancji wymierzając karę łączną kierował się zasadą zbliżoną do absorbcji, w sytuacji gdy prawidłowa ocena przedmiotowym i podmiotowych elementów czynów przypisanych oskarżonemu oraz osoby oskarżonego przeprowadzona z uwzględnieniem zasad sędziowskiego wymiaru kary wyrażonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> powoduje, że kara łączna wymierzona oskarżonemu <span class="anon-block">M. F. (1)</span> winna być orzeczona na podstawie zasady asperacji, a więc w wysokości 5 lat pozbawienia wolności;</p> <p> <em> <!-- -->co do oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> </em> </p> <p>2. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> zarzucił naruszenie przepisów postępowania mogących mieć wpływ na treść orzeczenia, a w szczególności naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i pominięcie przy wyrokowaniu dowodów wskazujących na to, że oskarżony <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, jakkolwiek złożył w sprawie obszerne wyjaśnienia, to jednak nie ujawnił organom ścigania wszystkich okoliczności procederu przestępczego poprzez zatajenie danych innych zleceniodawców bezprawnego rejestrowania osób i ilości dokonanych nagrań, skoro:</p> <p>a) z wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> złożonych na rozprawie w dniu 20 czerwca 2016 r. (vide elektroniczny protokół rozprawy głównej z dnia 20 czerwca 2016 r.), wynika że:</p> <p>• <em> <!-- -->„<span class="anon-block">Ł.</span> powoływał się na swoje kontakty ze służbami, kiedy pracował w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span>. Nie przypominam sobie, aby <span class="anon-block">Ł.</span> mówił mi, że w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> były podsłuchiwane rozmowy gości. Z późniejszych doniesień medialnych dowiedziałem się, że taka sytuacja mogła mieć miejsce”</em> (s. 28 protokołu rozprawy)</p> <p>• <em> <!-- -->„<span class="anon-block">Ł.</span> mówił mi o wykorzystaniu tych nagrań przez służby, z drugiej strony mówił o udziale <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, nie mówił o nim, jako o bezpośrednim zleceniodawcy, ale mówił mi o nim, jako o osobie posiadającej wiedzę o tym procederze."</em> (s. 8 protokołu)</p> <p>• <em> <!-- -->„Chciałbym powiedzieć dwa słowa o notatce urzędowej na treść której wpłynęły naciski i groźby funkcjonariuszy policji. Wówczas przedstawiony został mi schemat działania z udziałem <span class="anon-block">M. F. (1)</span> i <span class="anon-block">K. R. (1)</span> oraz zostałem nakłoniony abym w dużym skrócie potwierdzić wersję <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> o motywacji finansowej całego procederu. "</em> (s. 7 protokołu)</p> <p>• <em> <!-- -->„Pojawiało się określenie „wujek", którym <span class="anon-block">Ł.</span> określał <span class="anon-block">M. F. (1)</span> czy też zleceniodawców. Ponieważ używał określenia „ wujek " w liczbie mnogiej. Używał też słów takich, jak „babcia" czy „dziadek" na określenie zleceniodawców. W momencie przekazywania pieniędzy mówił, że jest to „renta od babci" lub „renta od dziadka". Nazwisko <span class="anon-block">M. F. (1)</span> o ile pamiętam pojawiło się raz w naszej rozmowie. Nie jestem M' stanie dokładnie przytoczyć tych słow. Odebrałem go jako gwaranta tego, że nie zostanie wywołana afera medialna."</em> (s. 10 protokołu)</p> <p>• <em> <!-- -->„Zobowiązałem się do współpracy z <span class="anon-block">Ł.</span> i taka groźba wydała mi się realna. Było to moje domniemanie, że <span class="anon-block">Ł.</span> w jakiś sposób współpracuje ze służbami i służby mogą te nagrania w odpowiedni sposób wykorzystać"</em> (s. 11 protokołu)</p> <p>• <em> <!-- -->„Dla mnie osoba <span class="anon-block">Ł.</span> mogła mieć związek z odpowiednimi służbami ponieważ na przykład dysponował płytą z nagraniem kompromitującym senatora <span class="anon-block">P.</span>, które nie było dostępne w mediach. Ponadto dysponował bardzo dobrymi kontaktami z kierowcami i funkcjonariuszami ochraniającymi ministrów. Był z nimi na „ ty", często załatwiał dla nich prywatne rzeczy i oni załatwiali dla niego.'"</em> (s. 20 protokołu)</p> <p>• <em> <!-- -->„Chyba <span class="anon-block">M. P.</span> mówił, aby przyznać się do wszystkiego i potwierdzić wersję z <span class="anon-block">M. F. (1)</span> jako zleceniodawcą ponieważ mogą mnie czekać przykre konsekwencje. Zwracał się do mnie. Mówił o śledzeniu <span class="anon-block">Ł.</span> przez podejrzane osoby, wspominał o ścięciu głowy przez <span class="anon-block">(...)</span> za kwotę 10 000 zł oraz o nieprzyjemnych konsekwencjach pobytu w więzieniu."</em> (s. 15 protokołu)</p> <p>• <span class="anon-block">M. F. (1)</span> w swoich wyjaśnieniach na rozprawie w dniu 21 lipca 2016 r. (vide elektroniczny protokół rozprawy z dnia 21 lipca 2016 r.) wskazywał, że: <em> <!-- -->„Co do oskarżonego <span class="anon-block">Ł. B.</span>, to on oskarżając mnie kłamie (...) Oskarżony <span class="anon-block">Ł. B.</span> boi się, że złapiemy go na kłamstwach i wyjdzie na jaw faktyczny zleceniodawca.”);</em> </p> <p>Fakt, że oskarżony <span class="anon-block">N.</span> nie wyjawił wszystkich okoliczności popełnienia przestępstwa uprawdopodobnia to, że w dniu 9 czerwca 2017 r. ujawnione zostały przez <span class="anon-block"> telewizję (...)</span> nowe nagrania nielegalnie zarejestrowane w dniu 7 lutego 2014r. w <span class="anon-block"> restauracji (...)</span>, tj. w restauracji, w której osobą odpowiedzialną za nagrywanie prywatnych rozmów był oskarżony <span class="anon-block">N.</span>, którego to nagrania oskarżony <span class="anon-block">N.</span> nie przekazał w toku śledztwa, zaś z treści publikacji prasowych wynika, że to nie <span class="anon-block">M. F. (1)</span> przekazał nagranie mediom;</p> <p> <em> <!-- -->konsekwencją zarzutu z pkt 2 jest</em> </p> <p>3. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na wadliwym przyjęciu przez Sąd 1 instancji, że <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> jest sprawcą <em> <!-- -->,,który podczas omawianego przestępczego procederu współdziałał z innymi osobami w popełnieniu przestępstwa, ujawnił wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia”</em> (s. 56 uzasadnienia wyroku), co skutkowało zastosowaniem przez Sąd I instancji dobrodziejstwa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> w sytuacji, gdy zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą dotyczącą zastosowania instytucji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a>, aby sąd mógł zastosować ten przepis oskarżony musi wyjawić wszystkie okoliczności popełnienia przestępstwa, zaś z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a przede wszystkim faktu ujawnienia istnienia nagrania, co do którego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> nie przekazał wiedzy organom ścigania wynika, że oskarżony zataił przed organami ścigania istotne informacje dotyczące swojej roli w przestępstwie, a zwłaszcza dot. faktu, iż - obok <span class="anon-block">M. F. (1)</span> - stanowił on centralną, kierowniczą postać, działającą prawdopodobnie na zlecenie służb specjalnych, jak też zataił informacje dotyczące zleceniodawców przestępczego procederu polegającego na nagrywaniu prywatnych rozmów w <span class="anon-block"> restauracjach (...)</span> oraz <span class="anon-block"> (...)</span> - innych niż <span class="anon-block">M. F. (1)</span> </p> <p>w konsekwencji, Sąd 1 instancji błędnie zastosował wobec oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> normę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> i odstąpił od wymierzenia mu kary;</p> <p>4. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> zarzucił rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> kary do popełnionego przez niego czynu, skoro oskarżony nie ujawnił wszystkich istotnych okoliczności popełnienia przestępstwa, odstąpienie od wymierzenia oskarżonemu <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> kary przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 7)">art. 60 § 7 k.k.</a> nie znajduje podstawy faktycznej, a karą spełniającą swoje funkcje byłaby najwyższa możliwa przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> kara, tj. 3 lat pozbawienia wolności;</p> <p> <em> <!-- -->co do oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> </em> </p> <p>5. zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na wadliwym przyjęciu, że <em> <!-- -->,,wszelkie okoliczności tak przedmiotowe jak i podmiotowe przypisanych <span class="anon-block">K. L.</span> czynów skłaniają do zastosowania względem jego osoby warunkowego zawieszenia wykonania kary”,</em> czyli ustalenie przez Sąd I instancji, że wobec oskarżonego należy wyrazić pozytywną prognozę kryminologiczną, a zwłaszcza przekonanie, że oskarżony nie powróci do przestępstwa, a jego zachowanie po popełnieniu przestępstwa uzasadniało warunkowe zawieszenie wykonania kary, w sytuacji gdy fakt wydania przez oskarżonego książki pt. <em> <!-- -->„Jak podsłuchałem system. Ośmiorniczki, czyli elita na widelcu”</em>, ujawnienie w tej książce fragmentów nagranych rozmów, chwalenie się przez oskarżonego swoją rolą w przestępstwie i czerpanie przez niego korzyści majątkowych z popełnionego, a następnie opisanego przez siebie czynu powodują, że skrucha wyrażona przez oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> jest niewiarygodna, zaś wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania jest niewystarczające dla osiągnięcia celów kary,</p> <p>6. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> zarzucił rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu <span class="anon-block">K. L. (1)</span> kary 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby w sytuacji, gdy wymierzenie takiej kary przy zastosowaniu dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 k.k.</a> nie doprowadzi do zrealizowania celów kary, zaś waga czynów zabronionych popełnionych przez oskarżonego <span class="anon-block">L.</span>, czas trwania przestępczego procederu, szkodliwość społeczna czynów i zachowanie oskarżonego po popełnieniu przestępstwa - w tym opublikowanie książki, w której opisuje on swoją rolę w przestępczym procederze, czerpie z przestępczej działalności dalsze korzyści finansowe - świadczą o tym, cele wychowawcze cele kary i konieczność zapobieżenia powrotowi do przestępstwa, jak również cel społecznego oddziaływania nie zastanie osiągnięty, a karą spełniającą jej cele byłaby kara 1 roku 6 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>W oparciu o powyższe zarzuty, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 k.p.k.</a>, wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez:</p> <p>a) Wymierzenie oskarżonemu <span class="anon-block">M. F. (1)</span> za czyny określone w pkt I wyroku, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4;art. 267 § 1)">art. 267 § 4 i 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> kary 3 lat pozbawienia wolności;</p> <p>b) Wymierzenie oskarżonemu <span class="anon-block">M. F. (1)</span> za czyny określone w pkt II wyroku, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 4;art. 267 § 1)">art. 267 § 4 i 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> kary 3 lat pozbawienia wolności;</p> <p>c) Wymierzenie oskarżonemu <span class="anon-block">M. F. (1)</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 2)">art. 91 § 2 k.k.</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1;art. 85 § 2)">art. 85 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> kary łącznej 5 lat pozbawienia wolności;</p> <p>d) Wymierzenie oskarżonemu <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> za czyny określone w pkt. V wyroku, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3;art. 267 § 1)">art. 267 § 3 i 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> kary 3 lat pozbawienia wolności;</p> <p>e) Wymierzenie oskarżonemu <span class="anon-block">K. L. (1)</span> za czyny określone w pkt. VIII wyroku, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3;art. 267 § 1)">art. 267 § 3 i 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> kary 1 roku 6 miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>Wniósł nadto, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167;art. 167 § 1)">art. 167 § 1 k.p.k.</a> o dopuszczenie w toku postępowania odwoławczego dowodów z: </p> <p>1. Wydruku artykułu opublikowanego na portalu internetowym <span class="anon-block"> (...)</span> pt. <span class="anon-block"> (...)</span> ujawnia kolejne taśmy z <span class="anon-block"> (...)</span>. Na nagraniu gen. <span class="anon-block">J.</span>, ks. <span class="anon-block">S.</span> i <span class="anon-block">P. G. (2)</span>”</p> <p>2. Wydruku artykułu opublikowanego na portalu internetowym <span class="anon-block"> (...)</span> pt. „To nie koniec nagrań. <span class="anon-block"> (...)</span> publikuje kolejne taśmy z <span class="anon-block"> restauracji (...)</span> </p> <p>na okoliczność ustalenia istnienia i ujawnienia nagrań z rozmowy m.in. ks. <span class="anon-block">K. S.</span>, <span class="anon-block">P. G. (2)</span> i <span class="anon-block">J. M.</span> oraz innych osób z dnia <br/>7 lutego 2014 r.</p> <p>3. Nagrań ujawnionych przez <span class="anon-block"> (...)</span> w dniu 9 czerwca 2017 r., dostępnych pod adresem strony internetowej: <span class="anon-block"> (...)</span> sowy-i-przyjaciol; przy czym wnoszę o zwrócenie się przez Sąd II instancji o zwrócenie się do <span class="anon-block"> Telewizji (...) S.A.</span> celem wydania płyty zawierającej przedmiotowe nagrania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 k.p.k.</a>,</p> <p>4. Wydruku artykułu opublikowanego na portalu internetowym <span class="anon-block"> (...)</span> pt. „<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">M. K. (2)</span>. Kto stoi za aferą podsłuchową?”</p> <p>na okoliczność ustalenia jego treści i tego, że to oskarżony <span class="anon-block">M. F. (1)</span> a nie był jedynym zleceniodawcą dokonywania nielegalnych nagrań, zaś istnieje znaczne prawdopodobieństwo tego, że osobami odpowiedzialnymi za dokonanie części nielegalnych nagrań, w tym nagrań opublikowanych w dniu 9 czerwca 2017 r., był <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> oraz osoby ze środowiska służb specjalnych,</p> <p>5. Fragmentów <span class="anon-block">K. L. (1)</span> pt. „Jak podsłuchałem system. Ośmiorniczki, czyli elita na widelcu”</p> <p>na okoliczność ustalenia jej treści, faktu opisania przez oskarżonego <span class="anon-block">L.</span> procederu przestępczego w którym brał udział, braku skruchy oskarżonego <span class="anon-block">L.</span> co do popełnionego czynu, czerpania korzyści finansowych z przestępstwa już po przedstawieniu zarzutów oraz zawartych w książce informacji dot. roli <span class="anon-block">Ł. B.</span> vi' działalności polegającym na nielegalnym nagrywaniu i późniejszym ujawnieniu rozmów.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Prokurator</em> </strong>:</p> <p>I.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 425;art. 425 § 1;art. 425 § 2;art. 444)">art. 425 § 1 i 2 oraz art. 444 k.p.k.</a> zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze orzeczonej wobec</p> <p>oskarżonych <span class="anon-block">K. L. (1)</span> i <span class="anon-block">K. R. (1)</span>, oraz w pkt. XV wyroku dot. umorzenia postępowania karnego wobec <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, <span class="anon-block">K. L. (1)</span> i <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> </p> <p>II. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2)">art. 427 § 1 i 2 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 1 i 2 k.p.k.</a> wyrokowi temu zarzucił:</p> <p>- obrazę przepisów prawa materialnego, mianowicie - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1)">art. 72 § 1 k.k.</a> poprzez niezastosowanie tego przepisu i nieorzeczenie wobec oskarżonych <span class="anon-block">K. L. (1)</span> i <span class="anon-block">K. R. (1)</span> obligatoryjnego obowiązku związanego z poddaniem oskarżonych okresowi próby o którym mowa w w/w artykule - w sytuacji gdy sąd orzekł wobec w/w karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i nie orzekł wobec nich środków karnych</p> <p>- obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia, mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 9)">art. 17 § 1 pkt. 9 k.p.k.</a> poprzez jego błędne zastosowanie, i umorzenie na tej podstawie postępowania dot. czynu opisanego w pkt. XXVII aktu oskarżenia (pkt XV wyroku), podczas gdy z okoliczności sprawy wynika, iż prawidłową podstawą prawną umorzenia wobec oskarżonych <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, <span class="anon-block">K. L. (1)</span> i <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> w zakresie w/w czynu winien być <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 10)">art. 17 § 1 pkt. 10 k.p.k.</a> z uwagi na brak braku wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej</p> <p>III. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437 § 1 i 2 k.p.k.</a> wniósł o:</p> <p>- zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze wobec oskarżonych <span class="anon-block">K. L. (1)</span> oraz <span class="anon-block">K. R. (1)</span> i orzeczenie wobec nich obowiązków o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1)">art. 72 § 1 pkt 1 k.k.</a> - informowania sądu lub kuratora o okresie próby.</p> <p>- zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie pkt. XV orzeczenia, poprzez wskazanie jako podstawy prawnej umorzenia postępowania wobec oskarżonych <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i <span class="anon-block">K. L. (1)</span> - braku wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 10)">art. 17 § 1 pkt. 10 k.p.k.</a> w miejsce błędnie wskazanej podstawy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 9)">art. 17 § 1 pkt. 9 k.p.k.</a>, która to dotyczy braku skargi uprawnionego oskarżyciela.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył co następuje. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Częściowo zasadna okazała się apelacja wniesiona przez prokuratora, natomiast apelacje obrońców oskarżonych <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, <span class="anon-block">K. L. (1)</span> oraz pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych <span class="anon-block">J. A.</span> <span class="anon-block">V. R.</span> i <span class="anon-block">R. S.</span> nie zasługują na uwzględnienie. Natomiast apelacja obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span> wywołując postępowanie odwoławcze doprowadziła do zmiany zaskarżonego wyroku wyłącznie w zakresie wyeliminowania z opisu czynu przypisanego w punkcie XII wyroku zapisu: „przekazał za pośrednictwem <span class="anon-block">M. F. (1)</span> <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> link umożliwiający pobranie z sieci Internet programu do poprawy jakości wykonywanych nagrań”. Koniecznym także stało się wydanie orzeczenia reformatoryjnego wobec oskarżonych <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, <span class="anon-block">K. L. (1)</span> oraz <span class="anon-block">K. R. (1)</span> z uwagi na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4)">art. 4 k.k.</a> w zakresie określenia podstawy prawnej kary łącznej, przepadku korzyści majątkowej, warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonych. </strong> </p> <p>Niemniej zanim Sąd odwoławczy przejdzie do omawiania poszczególnych skarg odwoławczych niezbędne jest poczynienie uwag natury ogólnej, bowiem kolejne zmiany procedury karnej doprowadziły do sytuacji, że całkowicie odmienne jej modele obowiązujące na przestrzeni bardzo krótkiego czasu – i niewątpliwie dotyczące niniejszej sprawy – wymuszają rozważania przede wszystkim w sferze prawidłowego ustalenia reguł jakie winny zostać zastosowane w procesie gromadzenia dowodów, a te wszak mają kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie.</p> <p>Po pierwsze gro wskazanych uchybień i argumentów na poparcie zarzutów - tak zawartych w apelacjach obrońców, jak i pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych – sprowadza się do czynienia wywodu, że skoro postępowanie przed sądem I instancji toczyło się w trybie kontradyktoryjnym to nieuprawnione było oddalenie „większości” wniosków dowodowych zgłoszonych przez obronę, co w efekcie miało prowadzić do naruszenia prawa do obrony (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 k.p.k.</a> w zw. z art. 6 ust. 3 pkt c Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Odpowiadając na tą część argumentacji stwierdzić należy, ze takie rozumienie istoty procesu kontradyktoryjnego jest błędne i uproszczone.</p> <p>Przepisy jakie weszły w życie po dacie 1 lipca 2015 roku niewątpliwie wprowadziły zmiany wręcz rewolucyjne w zakresie procedury karnej – wielka reforma wprowadzona tą nowelizacją powodowała, że z inkwizycyjności proces odwrócony został na rzecz procesu kontradyktoryjnego (<em> <!-- -->nota bene</em> kolejną nowelą z 11.03.2016 roku przywrócono model sprzed 1.07.2015 r. ). Reforma wprowadzająca model kontradyktoryjny spowodowała w szczególności zmiany statuujące odmiennie niż wcześniej uprawnienia do przeprowadzenia dowodów w procesie karnym – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> Wg tego modelu „dowody przeprowadzały strony” – ale <span class="underline"> <!-- -->po dopuszczeniu ich przez Sąd</span>. Tego właśnie drugiego z elementów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> w brzmieniu obowiązującym po 1 lipca 2015 roku skarżący obrońcy zdają się nie dostrzegać.</p> <p>Patrząc na ten przepis z perspektywy zasady prawdy materialnej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 1;art. 2 § 1 pkt. 1)">art.2 §1 pkt 1 k.p.k.</a>) stwierdzić należy, że w miejsce zakazu ponoszenia odpowiedzialności przez osobę niewinną wprowadzono zakaz ponoszenia odpowiedzialności przez osobę, której odpowiedzialności nie udowodniono – czyli została ona zmieniona na zasadę trafnej reakcji karnej, co było niezbędne dla dostosowania jej do reguł rządzących przyjętym modelem procesu. Taka zmiana modelu generowała przede wszystkim obciążenie materialnym ciężarem dowodu wyłącznie oskarżyciela. Niewątpliwie również na gruncie przepisów obowiązujących po 01.07.2015 roku ograniczone prawo inicjatywy miał Sąd.</p> <p>Mimo stosunkowo krótkiego obowiązywania przepisów o procesie kontradyktoryjnym wypracowany został pogląd prawny, że na gruncie tej procedury dopuszczalne jest działanie sądu ex officio – niemniej powinno ono wchodzić w rachubę wówczas, gdy ograniczenie dowodzenia do wniosków stron nie pozwoliłoby na dotarcie do prawdy, a więc groziło oczywistą niesprawiedliwością wyroku (tak przykładowo: <em> <!-- -->LEX nr 2166542)</em> </p> <p>Podkreślenia równocześnie wymaga, że mimo gruntownej zmiany w zakresie zasady <span class="underline"> <!-- -->prawdy materialnej</span> na zasadę <span class="underline"> <!-- -->trafnej reakcji karnej</span> oraz gruntownych zmian w zakresie brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> – niezmienny pozostał przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170)">art. 170 k.p.k.</a> wskazujący na okoliczności mogące stanowić podstawę oddalenia wniosku dowodowego. Nie budzące jest zatem kontrowersji i wątpliwości stwierdzenie, że każdy wniosek dowodowy oceniony musi zostać przez pryzmat jego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy – a tym samym przez ocenę czy jest on dla tego rozstrzygnięcia istotny.</p> <p>Tak właśnie – a nie przez pryzmat ilości decyzji procesowych podjętych przez Sąd I instancji dopuszczających dowody, bądź też oddalających wnioski dowodowe stron – winna być dokonana ocena co do przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego przez Sąd <em> <!-- -->meriti</em> i w tej właśnie płaszczyźnie kontrola odwoławcza.</p> <p>Równocześnie postępowanie karne rządzi się bardzo konkretnymi regułami – co prawda przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366)">art. 366 k.p.k.</a> zmieniał swoją redakcję wskazując w procesie inkwizycyjnym na obowiązek czuwania przez przewodniczącego rozprawy nad <span class="underline"> <!-- -->prawidłowym</span> jej przebiegiem. Taka redakcja nie uprawnia do wywodzenia, że są to zapisy o charakterze czysto formalnym – przepis ten wypełniony był przecież określoną treścią materialną. Treść materialna to m.in. nic innego niż czuwanie nad prawidłowym przebiegiem postępowania dowodowego i stanowcza reakcja Sądu w przypadku, gdy zgłaszane wnioski dowodowe spełniają okoliczności enumeratywnie wyliczone w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1)">art. 170 §1 k.p.k.</a> przemawiające za oddaleniem takiego wniosku.</p> <p>Równocześnie w tym miejscu wskazać należy również, że zmiany kolejne w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">Kodeksie postępowania karnego</a> przełożyły się na powrót modelu sprzed 1 lipca 2015 r., tj. powrót modelu inkwizycyjnego – w tym również do zmiany redakcji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427)">art. 427 k.p.k.</a>, który aktualnie uchylił przepis odnoszący się do prekluzji dowodowej.</p> <p>Powyższe wskazanie jest niezbędne o tyle, że o ile w procesie kontradyktoryjnym owa „prekluzja dowodowa” wskazywała wprost i bezwzględnie jako niedopuszczalne przeprowadzanie dowodów jakie strona mogła przeprowadzić w postępowaniu przed sądem I instancji – to takich zapisów nie zawiera aktualnie obowiązujący <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">Kodeks postępowania karnego</a>. Po tych zmianach powrót procesu inkwizycyjnego – i to mimo reguł wprowadzonych przepisami przejściowymi do noweli z dnia 3 marca 2016 roku (vide art. 25 tejże ustawy) nakazujących do prawomocności postępowania kontradyktoryjnego stosować dotychczasowe przepisy – aktualnie na etapie postępowania odwoławczego ma zawsze prymat treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> i wiążąca się z tym zwłaszcza ponowna ocena istotności dowodu dla ustaleń zgodnych z zasadą prawdy materialnej.</p> <p>Kończąc ten teoretyczny wywód niezbędny dla zobrazowania w jakich płaszczyznach należy poruszać się oceniając zarówno działania procesowe Sądu I instancji przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy, który był zobowiązany do stosowania procedury wynikającej z uchylonych już przepisów o procesie kontradyktoryjnym , jak też zarzutów stron związanych z obrazą tych uchylonych przepisów, mając na względzie aktualną sytuacją procesową przy rozpoznawaniu sprawy przez Sąd odwoławczy – w sytuacji gdy nastąpił powrót do modelu inkwizycyjnego, w sytuacji gdy przepisy przejściowe nie pozwalają na automatyczne zastosowanie aktualnie obowiązującej procedury.</p> <p> <strong> <!-- -->Tak przechodząc do konkretów:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Odnosząc się w pierwszym rzędzie do apelacji obrońców </strong>jako dalej idących – bo kwestionujących całość rozstrzygnięcia – na wstępie zauważyć należy, że aczkolwiek zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, czy też obraza przepisów postępowania są względnymi przyczynami odwoławczymi przewidzianymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438)">art. 438 k.p.k.</a> , niemniej w przypadku czynienia zarzutów opartych na ww. podstawie odwoławczej skarżący winni wykazać nie tylko naruszone przepisy ale także, że w przypadku zaistnienia uchybienia wykazać, czy i w jaki sposób miało ono wpływ na treść wyroku.</p> <p>Mając równocześnie na względzie, że skarżący obrońcy mimo innego nazwania stawianych wyrokowi Sądu I instancji zarzutów w istocie w sposób zbliżony kontestują to rozstrzygnięcie z podobnej perspektywy uprawnione jest częściowo łączne odniesienie się do apelacji oskarżonych.</p> <p>I.  <strong> <!-- --> </strong> </p> <p>Dokonana przez Sąd Apelacyjny kontrola odwoławcza nie wykazała błędnych decyzji procesowych Sądu meriti opartych o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170)">art. 170 k.p.k.</a> - co zarzucili skarżący obrońcy (apelacja obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> – punkt 1.1, apelacja obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> – punkt II, apelacja obrońcy <span class="anon-block">K. R. (1)</span> punkt 1.b).</p> <p>Wskazać w pierwszym rzędzie należy, że we wniesionej w sprawie apelacji obrońca oskarżonego <span class="anon-block">F.</span> z jednej strony sformułował zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170)">art. 170 k.p.k.</a> (punkt I.1.1. apelacji) – a równocześnie w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 3)">art. 427§3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 k.p.k.</a> kierując w apelacji wnioski dowodowe do Sądu odwoławczego (punkt III. 1-12 apelacji) w istocie ponowił te wnioski dowodowe, które składał w postępowaniu przed sądem I instancji i uczynił przedmiotem zarzutów apelacyjnych. Sąd odwoławczy mając zatem z jednej strony treść zarzutów sformułowanych przez obrońcę jako obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170)">art. 170 k.p.k.</a> – z drugiej zaś strony ponowienie wniosków dowodowych jako skierowanych do Sądu odwoławczego o przeprowadzenie tych dowodów przed sądem II instancji zmuszony był do podjęcia decyzji procesowej w zakresie ich uwzględnienia, bądź oddalenia.</p> <p>Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że dla oceny dokonywanej przez pryzmat konkretnych zdarzeń zarzuconych oskarżonym w sprawie oraz znamion składających się na te właśnie konkretne czyny zarzucone i przypisane w skarżonym wyroku oskarżonym wnioski zgłoszone w apelacjach obrońców oskarżonych nie zasługiwały na uwzględnienie – z przyczyn wskazanych w postanowieniu SA z dnia 8 listopada 2017 r.</p> <p>Na tym etapie dość wskazać, że wnioski dowodowe zmierzały nie do czynienia ustaleń co do czynów zarzuconych oskarżonym w niniejszym postępowaniu, ale miały na celu ustalenia wykraczające poza skargę oskarżyciela. Z pozycji obrońców oskarżonych – nota bene również z pozycji oskarżyciela posiłkowego – intencją wynikającą z argumentacji skarżących było przede wszystkim czynienie dalszych ustaleń i poszukiwań ewentualnych inicjatorów nagrywania rozmów będących nie tylko przedmiotem niniejszego postępowania, ale także innych – które z nim bezpośrednio się nie wiążą. Przypomnieć zatem należy skarżącym, że Sąd meriti związany zasadą skargowości nie rozstrzyga inaczej niż tylko w zakresie czynów, co do których została złożona skarga wszczynająca postępowanie karne, tj. w zakresie konkretnych zdarzeń objętych aktem oskarżenia.</p> <p>Odnosząc się zaś do zarzutu sformułowanego przez obrońcę oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> w punkcie I.i stwierdzić należy, że nie jest on zasadny, bowiem nie ma umocowania w materii sprawy<strong> <!-- -->. </strong>Jak wykazała kontrola odwoławcza przedmiotem wniosku dowodowego było zwrócenie się do Szefa <span class="anon-block"> (...)</span> o uchylenie tajemnicy państwowej dot. kontaktów oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> z tymi instytucjami i efektów pracy udzielanej tym organom przez oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> oraz przekazanie posiadanej przez te służby dotyczącej tych kontaktów „na okoliczność kontaktów oskarżonego z <span class="anon-block"> (...)</span> i efektów pomocy udzielanej tym organom” (k. 1537-1539) – wskazać należy, że teza dowodowa powyższego wniosku została przytoczona w postanowieniu Sądu I instancji (k. 1580-81) i nie wykazują one różnic. Fakt wcześniejszego uzyskania informacji w tym zakresie w postaci żądanych informacji od Szefa <span class="anon-block"> (...)</span> uprawniał Sąd do pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania – skoro wystąpienie stało się bezprzedmiotowe (vide uzasadnienie postanowienia Sądu I instancji – k. 1584).</p> <p>W tej sytuacji stwierdzić należy, że nie doszło do obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1)">art. 170§1 k.p.k.</a> mającego wpływ na treść wyroku z uwagi na fakt, że w aktach sprawy znajdowały się już stosowne odpowiedzi i informacje nadesłane zarówno prze Szefa <span class="anon-block"> (...)</span> oraz <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Nie ma także racji obrońca oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span> zarzucając Sądowi I instancji obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 3)">art. 170§3 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1)">art. 170§1 k.p.k.</a> sformułowany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170 pkt. 1 b)">punkcie 1 b)</a> apelacji. Jest on całkowicie nieuprawniony, bowiem nie ma pokrycia w faktach.</p> <p>Obrońca oskarżonego zarzucił bowiem Sądowi I instancji nierozpoznanie ponowionego przez obronę w odpowiedzi na akt oskarżenia złożonego pierwotnie w postępowaniu przygotowawczym wniosku o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z billingów <span class="anon-block">K. R. (1)</span> i faktur wystawionych na rzecz <span class="anon-block"> spółki (...) S.A.</span> Jak wykazała kontrola odwoławcza odpowiedz obrońcy na akt oskarżenia (vide k. 97-102, t. XXIX oraz tożsamy w treści k. 421-436, t. XXXI) zawierała istotnie wnioski dowodowe – niemniej były to wnioski wyłącznie w zakresie przesłuchania świadków <span class="anon-block">M. W.</span> oraz podejrzanych <span class="anon-block">Ł. N.</span>, <span class="anon-block">K. L.</span>, <span class="anon-block">M. F.</span>, <span class="anon-block">K. R.</span>. Odpowiedź ta zawierała końcowy wniosek o zwrot sprawy prokuratorowi.</p> <p>Podkreślić należy, że wniosek o dopuszczenie dowodu z billingów <span class="anon-block">K. R. (1)</span> i faktur wystawionych na rzecz <span class="anon-block"> Spółki (...) S.A.</span> był złożony w dniu 28.08.2015 roku w postępowaniu przygotowawczym – i postanowieniem z dnia 09.09.2015 roku prokurator oddalił ten wniosek. Tym samym – stanowczo stwierdzić należy, że z przyczyn wskazanych powyżej trudno uznać, że istotnie wniosek o treści wskazanej w apelacji skierowany przez obrońcę oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span> nie został rozpoznany przez Sąd <em> <!-- -->meriti</em>.</p> <p>Podsumowując ten wątek stwierdzić należy, że powoływane przez obrońcę oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span> pisma – nie tyle zawierają wniosek dowodowy w zakresie aktualnie wskazywanym, co ocenę kompletności postępowania dowodowego co do tego oskarżonego. Równocześnie własna interpretacja tych dowodów przedstawiona przez skarżącego obrońcę w wymienionej odpowiedzi na a/o – jest tożsama z wnioskiem obrońcy z dnia 16.09.2016 roku (vide t. 26 – k. 8825-8833) - przy czym również ona jak odpowiedź na a/o podnosi kwestie związane z oceną wyjaśnień podejrzanych w sprawie (obecnie oskarżonych) i relacji tychże w odniesieniu do zeznań świadka <span class="anon-block">W.</span>. W uzasadnieniu tego pisma procesowego znajduje się co prawda odniesienie do wykonanego w sprawie „raportu z analizy połączeń telefonicznych na potrzeby sprawy V Ds. 74/14 z dnia 17 sierpnia 2015 roku” – ale zawiera wyłącznie ocenę, że raport ten dubluje, a niekiedy wręcz potraja nawiązany kontakt. Potwierdzeniem powyższej oceny miałyby być faktury załączone przez obrońcę do akt sprawy wystawione przez <span class="anon-block"> Restaurację (...)</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> (vide wniosek z dnia 28 sierpnia 2015 roku wraz z załączonymi bilingami i fakturami t. XXV, k. 8535 – 8561) – niemniej takiego wniosku obrońca oskarżonego nie ponowił.</p> <p>Jest rzeczą oczywistą, że to „składający wniosek dowodowy ma precyzyjnie wskazać okoliczności, które mają być udowodnione, gdyż w przeciwnym razie przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170)">art. 170 k.p.k.</a> straciłby sens, a organy procesowe zmuszone byłyby w nieskończoność dopuszczać całkowicie nieokreślone wnioski dowodowe, wychodząc z założenia, iż być może treść przeprowadzonych dowodów będzie mogła mieć jakieś znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy” (tak przykładowo: Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2017 r., V KK 152/17). W sprawie niniejszej argumentacja skarżących obrońców oskarżonych <span class="anon-block">F.</span> (co do wniosku dowodowego z punktu I.i apelacji – że teza dowodowa była inna niż Sąd to przyjął wydając postanowienie o oddaleniu wniosku ) oraz <span class="anon-block">K. R. (1)</span> (co do wniosku dowodowego z punktu 1 b) apelacji – że skoro odwoływał się do określonych dowodów, to o nie wnioskował),nie mogą zatem skutkować przyznaniem im racji, skoro w istocie nie wypełnili ciążących na nich obowiązków.</p> <p>Podsumowując ten pakiet zarzutów stwierdzić należy, że zgodnie z dyrektywami rządzącymi procesem karnym Sąd przeprowadza dowody (i to zarówno z urzędu, jak i na wniosek stron) oceniając ich <span class="underline"> <!-- -->istotność </span>dla ustaleń prawidłowego stanu faktycznego. Powyższe oznacza, że dowód istotny to taki, który zmierza do ustalenia istotnej dla wyrokowania okoliczności – a takimi niewątpliwie są treści wypełniające znamiona czynu zarzucanego, a następnie przypisanego w wyroku.</p> <p>W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że zarzucone jako uchybienie procesowe dotyczące naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1)">art. 170§1 k.p.k.</a> wnioskowane przez obrońców oskarżonych dowody takich kryteriów nie spełniają.</p> <p>II.  <strong> <!-- --> </strong> </p> <p>Zdaniem skarżących obrońców oskarżonych <span class="anon-block">M. F. (1)</span> i <span class="anon-block">K. R. (1)</span> w sprawie doszło do obrazy przepisów postępowania w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> zakreślającego granice swobodnej oceny dowodów – przy czym przy tak sformułowanym zarzucie niepoprawny jest stawiany łącznie zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, bowiem przepisy te mają zakres rozłączny (vide <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410 pkt. 2)">pkt 2</a> apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">F.</span>). Są to zarzuty chybione.</p> <p>Intencją skarżących obrońców było w pierwszym rzędzie podważenie wyjaśnień współoskarżonego <span class="anon-block">Ł.</span> <span class="anon-block">N.</span>, które w ich ocenie nie miały atrybutu wiarygodności, bowiem są wewnętrznie sprzeczne, niekompletne i nie korespondują z pozostałym materiałem dowodowym, zaś ich ocena winna być poprzedzona opinią biegłych. W sprawie jest bowiem bezsporne, że istotnie czyny przypisane oskarżonym <span class="anon-block">M. F. (1)</span> i <span class="anon-block">K. R. (1)</span> są oparte przede wszystkim na obciążających ich wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>. Odnosząc się do powyższych kwestii stwierdzić należy, że Sąd Okręgowy poddał całość materiału dowodowego – w tym depozycji składanych w sprawie przez <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> – właściwej analizie, o czym świadczy treść sporządzonego w sprawie uzasadnienia. Oceniając ich treść miał na względzie nie tylko ich spójność wewnętrzną i konsekwencję, ale także relacje do innych dowodów. Przede wszystkim wskazał, że korespondują one z wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span>, który również przyznając się do winy przedstawił zasadnicze fakty związane z inkryminowanymi zdarzeniami w sposób zbieżny z oskarżonym <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>. Prawidłowo oceniając treść wymienionych dowodów osobowych Sąd I instancji wykazał poprzez szczegółową analizę treści innych dowodów osobowych zgromadzonych w sprawie, ale także fakt, iż zgromadzone w sprawie dowody o charakterze materialnym, prowadzą do wniosku, iż nie ma podstaw do skutecznego podważenia ich wiarygodności. Po pierwsze oględziny telefony iPhone zabezpieczonego u <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> potwierdziły jego kontakty z <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, <span class="anon-block">K. R. (1)</span> i <span class="anon-block">K. L. (1)</span>. Prawidłowo także Sąd I instancji wskazał na wyniki przeprowadzonej w sprawie analizy kryminalnej, które jednoznacznie wskazują na wzajemne połączenia telefoniczne w inkryminowanym okresie pomiędzy numerem użytkowanym przez <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, numerem użytkowanym przez <span class="anon-block">K. R. (1)</span> oraz numerem użytkowanym przez <span class="anon-block">M. F. (1)</span>. Protokół przeszukania samochodu <span class="anon-block">A.</span> należącego i użytkowanego przez oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, wyniki przeszukania domu należącego do konkubiny <span class="anon-block">M. F. (1)</span> oraz domu w <span class="anon-block">K.</span>, gdzie zamieszkiwał <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, wydane opinie co do zabezpieczonych podczas przeszukań nośników, wyniki eksperymentów procesowych – jednoznacznie prowadzą do wniosku, iż negowany przez oskarżonych <span class="anon-block">M. F. (1)</span> i <span class="anon-block">K. R. (1)</span> udział w procederze nielegalnego podsłuchiwania miał miejsce z ich udziałem, a wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> oraz <span class="anon-block">K. L. (1)</span> nie można traktować jako bezpodstawnych pomówień.</p> <p>Kontrola odwoławcza przeprowadzona w sprawie nie potwierdziła zatem, by wyjaśnienia zarówno <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, jak i <span class="anon-block">K. L. (1)</span> były ocenione przez Sąd I instancji dowolnie, a nie swobodnie i zgodnie z regułami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, bowiem ocena powyższa nie zawiera ani błędów logicznych, ani też nie jest sprzeczna z wiedzą i doświadczeniem życiowym. To, że skarżący obrońcy z powyższą oceną się nie zgadzają nie jest wystarczające do tego, aby skutecznie ją zakwestionować. Apelacje obrońców <span class="anon-block">M. F. (1)</span> i <span class="anon-block">K. R. (1)</span> nie dostarczyły natomiast żadnych argumentów mających wpływ na podważenie ocen dowodów dokonanych przez Sąd I instancji i poczynionych na tej podstawie ustaleń faktycznych, które mają znaczenie dla odpowiedzialności karnej oskarżonych.</p> <p>Za taki argument nie można uznać twierdzenia obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, że ocena wyjaśnień <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> „winna być poprzedzona opinią biegłych co do stanu jego psychiki i towarzyszącej mu sfery motywacyjnej przy składaniu wyjaśnień obciążających <span class="anon-block">M. F. (1)</span>” (vide uzasadnienie apelacji obrońcy w punkcie ad. 2)</p> <p>Po pierwsze zauważenia wymaga, że zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193)">art. 193 k.p.k.</a> opinii biegłego zasięga się wyłącznie wówczas, gdy stwierdzenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy wymaga wiadomości specjalnych. Opinia taka jest więc zbędna, gdy stwierdzenie owych okoliczności może nastąpić bez takich wiadomości, a w oparciu o doświadczenie życiowe i wiedzę sędziowską. Okoliczności wskazywane przez obrońcę w istocie odnoszą się do kwestii związanych z oceną dowodów – a nie wątpliwościami co do stanu poczytalności oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, niemniej w tym zakresie obrońca nie podjął nawet próby wykazania, że istotnie w sprawie wystąpiły tego rodzaju okoliczności, które nakazywały Sądowi powziąć wątpliwości i dopuścić dowód z nowej opinii sądowo - psychiatrycznej. Również fakt podania podczas przesłuchania w dniu 18 czerwca 2014 roku przez <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span>, że był leczony psychiatrycznie i poddany terapii odwykowej – nie podważa dotychczas wydanej opinii sądowo – psychiatrycznej wskazującej na pełną poczytalność oskarżonego. Przypomnieć zatem należy, że obowiązek skorzystania z tego dowodu powstaje wówczas, gdy w sprawie wystąpiły uzasadnione wątpliwości co do poczytalności takiej osoby. Wątpliwości te winny być jednak przynajmniej uprawdopodobnione, muszą zatem mieć oparcie w konkretnych okolicznościach ustalonych w sprawie i wynikać z nich w sposób obiektywny. ( tak przykładowo: Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2016 r., SDI 68/15). Równocześnie nie można podzielić poglądu, że okoliczności wynikające z wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> z dnia 18 czerwca 2014 roku – wymagały weryfikacji poprzez uzupełnienie dokumentacji medycznej dotyczącej jego leczenia – zgodnie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 201)">art. 201 k.p.k.</a> powołanie nowego zespołu biegłych celem opiniowania odnośnie okoliczności objętych opinią już wcześniej wydaną – dopuszczalne jest w ściśle określonych warunkach, tj. wyłącznie przy wykazaniu takich wad dotychczasowej opinii, o jakich mowa w tym przepisie. Takich zaś warunków skarżący obrońcy nie wykazali.</p> <p>Podkreślenia także wymaga, że dla oceny wiarygodności oskarżonego <span class="anon-block">N.</span> nie ma znaczenia okoliczność, że podczas pierwszego przesłuchania nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu – skoro na dalszym etapie postępowania, po zmianie swojej postawy procesowej konsekwentnie i jednolicie przedstawiał wyjaśnienia. Wbrew twierdzeniom obrońców nie można także zasadnie twierdzić, że wyjaśnienia powyższe dyskwalifikuje fakt pozaprocesowego wpływu na <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> przez funkcjonariusz <span class="anon-block"> (...)</span> kwestia powyższa była w oglądzie Sądu I instancji, który oceniając zarówno wyjaśnienia oskarżonych <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> oraz <span class="anon-block">K. L. (1)</span>, a także zeznania funkcjonariuszy mających z wymienionymi kontakt podczas pierwszych czynności w sprawie zaaprobował te depozycje i uznał, że jednolitej wersji przez nich prezentowanej co do braku ingerowania w treść składanych depozycji, nieskrępowanego i swobodnego składania wyjaśnień, ich spontaniczności – nie sposób skutecznie podważyć. Odmienna ocena skarżących obrońców bazuje na tym, że nim oskarżeni <span class="anon-block">L.</span> i <span class="anon-block">N.</span> złożyli wyjaśnienia nie od razu zostali rozdzieleni, były wpierw prowadzone rozpytania, a nie przesłuchania protokolarne – co stanowi obejście procedury karnej. Eksponując powyższe warunki w jakich przed przesłuchaniem przebywali <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i <span class="anon-block">K. L. (1)</span> – argumentacja skarżących obrońców nie wykazuje natomiast w najmniejszym nawet zakresie, by nastąpiła ingerencja ( i jaka) w treść składanych przez ww. oskarżonych depozycji, które wszak na całym etapie postępowania były niezmienne. Takiego wpływania na treść wyjaśnień nie można doszukać się ani w zeznaniach funkcjonariuszy, ani w wyjaśnieniach samych oskarżonych – twierdzenia przeciwne są więc w żaden sposób nieuprawnione. To, że obrońcy prezentują inny na powyższą kwestię pogląd – nie jest podstawą do jego podzielenia, skoro zgromadzone w sprawie dowody nie dają podstaw do jego podzielenia.</p> <p>Dowolne jest również wywodzenie przez skarżących obrońców, że skoro brat oskarżonego <span class="anon-block">M. N. (2)</span> jest funkcjonariuszem policji – to miało powyższe wpływ na treść wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i poddaje je w wątpliwość.</p> <p>Odnosząc się zaś do pozostałych wywodów obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> co do obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> zawartych we wniesionej apelacji stwierdzić należy, że z uwagi na wyczerpujące omówienie dowodów zgromadzonych w sprawie przez Sąd pierwszej instancji, którą to argumentację Sąd Odwoławczy podziela w pełnym zakresie, ponowne jej przytaczanie jest zbędne. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem w sytuacji, gdy apelacja została sporządzona w niezwykle drobiazgowy sposób, a bardzo szczegółowe i rozbudowane jej uzasadnienie, w wielu momentach zaciera istotę stawianych zarzutów – a tak właśnie należy ocenić apelację sporządzoną w sprawie niniejszej – to taki sposób redakcji środka odwoławczego nie obliguje Sądu Odwoławczego do równie kazuistycznego odpierania wszystkich, najdrobniejszych nawet zarzutów i ustosunkowania się do każdej, nawet całkowicie ubocznej kwestii tam zasygnalizowanej i uprawnia tym samym Sąd Odwoławczy do zbiorczego potraktowania odniesienia się do wskazywanych przez obrońcę i wyrwanych z kontekstu pewnych faktów, okoliczności, czy zaledwie strzępów informacji (vide chociażby postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26.03.2009 roku w sprawie sygn. akt II KK 276/08, LEX nr 491347).</p> <p>Nie ma racji także obrońca oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span> zarzucając Sądowi meriti obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez uznanie prawidłowości wyników analizy kryminalnej połączeń telefonicznych z dnia 17 sierpnia 2015 roku (k.8252-8276) oraz analizy dysku twardego wraz z opinią <span class="anon-block"> (...)</span> i pismem <span class="anon-block"> (...)</span>.pl a (k. 4648-4649, k. 5472-5480, k. 6165-6188)<em> <!-- --> – </em>argumentacja wskazana na poparcie tego zarzutu przedstawia subiektywny pogląd skarżącego, który jest w oderwaniu od całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.</p> <p>Nieporozumieniem jest zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> sformułowany przez obrońcę oskarżonego <span class="anon-block">F.</span> , skoro w apelacji autor skutecznie nie zarzucił, by Sąd pominął jakąkolwiek z okoliczności ujawnionych na rozprawie lub by uwzględnił przy wyrokowaniu jakąkolwiek okoliczność nie ujawnioną na rozprawie. Przepisu tego nie można wykładać w ten sposób, że ustalenia faktyczne przyjęte za podstawę wyroku muszą uwzględniać wszystkie treści wynikające z przeprowadzonych dowodów. Sytuacja taka może zaistnieć jedynie wówczas gdy wszystkie dowody są ze sobą niesprzeczne i nie pozwalają na dokonanie niezgodnych ze sobą ustaleń. Skoro zatem Sąd <em> <!-- -->meriti</em> w niniejszej sprawie rozważył i ocenił wszystkie przeprowadzone w sprawie dowody i wskazał na jakich oparł się dowodach (czy ich częściach) uznając określone fakty za udowodnione i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych nie doszło do obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> Jest oczywiste, że jeżeli dowody są sprzeczne to nie jest możliwe oparcie ustaleń na każdym z ujawnionych dowodów i na wszystkich wynikających z nich okolicznościach, gdyż prowadziłoby to nieuchronnie do sprzeczności w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę wyroku.</p> <p>Mimo wskazania w apelacji przez obrońcę oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> jako podstawy czynionych zarzutów stwierdzić należy, że nie wskazał on w istocie obrazy tego przepisu. Również zarzut obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">R.</span> w zakresie obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> nie może zostać z tych samych względów za skuteczny. Istotą <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> jest to, że Sąd ferując wyrok nie może opierać się na tym co nie zostało ujawnione na rozprawie, jak również i to, że wyroku nie można wydawać na części materiału dowodowego, a musi on być wynikiem analizy całokształtu ujawnionych okoliczności, a więc i tych które je podważają. Wbrew twierdzeniom obrońcy Sąd uwzględnił treść opinii sądowo – psychiatrycznej o oskarżonym <span class="anon-block">N.</span> – vide strona 14 uzasadnienia – wynika z niej, że oskarżony miał w pełni zachowaną zdolność do rozpoznania ich znaczenia, jak też do pokierowania swoim postępowaniem. Jako natomiast dowolne i niezrozumiałe dywagacje należy potraktować wywody obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span>, że „zbadania i fachowego określenia” wymagał stan psychiczny <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> „w późniejszym postępowaniu, co przekłada się na wiarygodność jego depozycji” W sprawie nie ujawniły się żadne okoliczności, które powodowałyby powstanie wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego oskarżonego i nakazywały Sądowi badanie tej kwestii – skoro nie wystąpiły warunki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 201)">art. 201 k.p.k.</a> </p> <p>Nie stanowi również podnoszona przez obrońcę oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span> okoliczność i wręcz budzi zdumienie tak sformułowany zarzut w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, że z pisma oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> (k. 5014) wynika, że wielokrotnie zapoznawał się z protokołami swoich wcześniejszych wyjaśnień. Nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i nie stanowi obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> – rzekome pominięcie dowodu mającego znaczenie dla odpowiedzialności karnej oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span>, tj. wydruku ze strony internetowej z dnia 24 maja 2011 roku. W tym zakresie stanowisko Sądu I instancji oparte zostało o dowody przeprowadzone w sprawie, które potwierdzają, że wiadomość o niniejszej stronie została przesłana za pośrednictwem <span class="anon-block">M. F. (1)</span> do <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> w określonym celu. Zarzuty sformułowane przez obrońcę stanowią w istocie polemikę z ustaleniami Sądu I instancji.</p> <p>Odnosząc się zaś do zarzutu obrońcy <span class="anon-block">K. R. (1)</span> opartego o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> niewyjaśnienia sprzeczności pomiędzy opinią <span class="anon-block"> Biura (...)</span> z dnia 6 sierpnia 2015 r. (k.7937-7943a) a protokołem oględzin rzeczy z dnia 12 sierpnia 2015 r. (k. 8082-8086), a także zarzutu opartego o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5§2 k.p.k.</a> <strong> <!-- --> – </strong>w zakresie w jakim zarzucił skarżący fakt czynienia ustaleń alternatywnych uznać należy je za zasadne. Istotnie bowiem oceniając zgromadzony materiał dowodowy brak jest podstaw, by poczynić jednoznaczne ustalenie, iż to oskarżony <span class="anon-block">K. R. (1)</span> przekazał za pośrednictwem <span class="anon-block">M. F. (1)</span> <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> link umożliwiający pobranie z sieci Internet programu do poprawy jakości wykonywanych nagrań. Kontrola odwoławcza wykazała, że wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> nie są jednoznaczne, bowiem wskazał, że dostał drogą elektroniczną od albo od <span class="anon-block">M. F. (1)</span> albo od <span class="anon-block">K. R. (1)</span> link do programu służącego do komputerowej obróbki plików dźwiękowych. Takie również ustalenie poczynił Sąd okręgowy, co jest niedopuszczalne w procedurze karnej (vide – strona 2 uzasadnienia).</p> <p>Z tych względów Sąd Apelacyjny wyeliminował powyższy zapis z opisu czynu przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">K. R. (1)</span>.</p> <p>Powyższa zmiana wyroku nie zmienia oceny co do prawidłowości dalszych ustaleń mających znaczenie dla odpowiedzialności karnej oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span>.</p> <p>Zarzut i czyn przypisany oskarżonemu <span class="anon-block">K. R. (1)</span> dotyczy pomocnictwa poprzez ułatwienie popełnienia czynów <span class="anon-block">M. F. (1)</span> i <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> poprzez dostarczenie <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> komputera typu laptop oraz urządzenia w postaci dysków przenośnych i nośników typu pendrive wyposażonych w funkcję rejestrowania dźwięku – stąd wyeliminowanie jako nieuprawnionego ustalenia odnośnie przedmiotowego linku umożliwiającego pobranie z sieci Internet programu do poprawy jakości nagrań – nie ma wpływu na odpowiedzialność karną oskarżonego <span class="anon-block">K. R. (1)</span> – skoro w pozostałym zakresie kontrola odwoławcza dokonana w sprawie nie potwierdziła, by ustalenia te były poczynione z obrazą <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, czy też <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5§ 2 k.p.k.</a> </p> <p>Nie ma racji obrońca oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> zarzucając obrazę art. zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5§2 k.p.k.</a> <strong> <!-- -->– </strong>wskazując na istnienie wątpliwości co do inicjatywy nagrywania w restauracji i rzekomego udostępnienia nagrań przez oskarżonego w sytuacji niemożności porównania nagrań uzyskanych przez <span class="anon-block">N.</span> z tymi które przedostały się do opinii publicznej i środków masowego przekazu. Przy takiej argumentacji nie zaistniała bowiem sytuacja, w której norma <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> mogłaby mieć zastosowanie. Tym samym zarzut jej naruszenia nie mógł odnieść skutku.</p> <p>Reasumując stwierdzić należy co następuje:</p> <p>Argumenty szczegółowo powołane przez skarżących obrońców oskarżonych <span class="anon-block">M. F. (1)</span> i <span class="anon-block">K. R. (1)</span> nie mogą skutecznie podważyć, zdaniem Sądu Apelacyjnego, ustaleń Sądu Okręgowego dokonanych na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w sprawie, w tym dowodów przywołanych w apelacjach obrońców. Wszystkie przeprowadzone w sprawie dowody zostały przez Sąd ocenione, nie orzekał Sąd ten również na podstawie dowodów, które w sposób prawidłowy i zgodny z regułami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a> nie zostały wprowadzone w poczet materiału dowodowego. (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>)</p> <p>Apelacje obrońców nie wykazały także, aby dokonana przez Sąd ocena dowodów – i to zarówno wyjaśnień oskarżonych, ale także zeznań przesłuchanych świadków, dowodów z opinii biegłych czy przeprowadzonych ekspertyz była oceną błędną, nielogiczną, aby wykraczała poza granice wyznaczone przez przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Fakt, że obrońcy oskarżonych nie akceptują ustaleń poczynionych w sprawie na zwłaszcza wyjaśnieniach <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> – nie jest wystarczający do skutecznego podważenia treści wynikających z tych depozycji – i nie może argumentacja w tym zakresie przedstawiona być oceniona inaczej niż jako polemika z dokonaną prawidłową oceną Sądu.</p> <p>Sąd I instancji jak wynika z treści uzasadnienia wyroku ustaleń w zakresie zamiaru oskarżonych dokonał w przeciwieństwie do skarżących nie na fragmentarycznych faktach i hipotezach, ale na podstawie całokształtu ujawnionych przedmiotowych i podmiotowych okoliczności ustalonych w sprawie co do czynów zarzuconych oskarżonym.</p> <p>Tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia wniosków końcowych zawartych w apelacjach skarżących obrońców.</p> <p> <strong> <!-- -->III.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span>.</em> </strong> </p> <p>Nie można zgodzić się z zarzutami postawionymi w apelacji. Sformułowane przez obrońcę oskarżonego zarzuty na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> poprzez naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> czy wreszcie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2§2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170)">art. 170 k.p.k.</a> są bardzo nieprecyzyjnie sformułowane. Niemniej ich analiza prowadzi do wniosku, że skarżący zarzucił Sądowi I instancji w efekcie podniesionych zarzutów procesowych błąd w ustaleniach faktycznych co do czynu przypisanego temu oskarżonemu. Kompleksowa analiza zarzutów skargi odwoławczej prowadzi do wniosku, że obrońca w swej argumentacji kwestionuje przede wszystkim dokonaną przez Sąd I instancji ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego akcentując okoliczność, że oskarżony <span class="anon-block">K. L. (1)</span> i <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> działali z bezpośrednim zamiarem uzyskania dostępu do informacji, w sytuacji gdy co najwyżej przewidywali uzyskanie takiego dostępu, co wskazuje na ich zamiar ewentualny, a ponadto ustaloną motywację – wskazując, że oskarżony <span class="anon-block">K. L. (1)</span> dopuścił się przypisanych mu zachowań nie działając wyłącznie z motywacji finansowej.</p> <p>Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu nieprawidłowych ustaleń w zakresie zamiaru z jakim działał oskarżony <span class="anon-block">K. L. (1)</span> stwierdzić należy, co następuje:</p> <p>Czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 1;art. 267 § 2;art. 267 § 3)">art. 267 §1 – 3 k.k.</a> z uwagi na kierunkowość działania sprawcy może być popełniony jedynie w zamiarze bezpośrednim. Niewątpliwie czyn ten popełniony jest wówczas, gdy sprawca w celu uzyskania informacji do której nie jest uprawniony zakłada lub posługuje się urządzeniem podsłuchowym, wizualnym lub innym urządzeniem podsłuchowym lub oprogramowaniem. Wypowiedzi, którym przysługuje ochrona z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267§3 k.k.</a> niewątpliwie muszą mieć charakter poufny – a to kryterium spełnione jest wówczas, gdy co najmniej w sposób dorozumiany nadano im taki charakter, przy czym bez znaczenia są tu intencje, jakie zadecydowały o takim statusie wypowiedzi. Innymi słowy, o poufnym charakterze informacji przesądza co do zasady nie tyle treść przekazu, co raczej wola osób biorących udział w spotkaniu, a więc element subiektywny; instalowanie urządzenia służącego do rejestracji obrazu lub dźwięku w celu przechwycenia informacji o przebiegu takiej rozmowy jest siłą rzeczy niedozwolone i stanowi czyn zabroniony, którego znamiona opisane są w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a> ( tak przykładowo: Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2016 r., III KK 265/15).</p> <p>O ile można zgodzić się z poglądem, że nie może być uznane za wypełniające znamiona określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 § 3 k.k.</a> zachowanie polegające na nagraniu rozmowy dwóch osób prowadzonej w miejscu publicznym w taki sposób, iż bez przeszkód mogły ją usłyszeć inne osoby (tak przykładowo: Wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 28 września 2016 r. II AKa 111/16) – to obrońca bazując na tej tylko okoliczności, że podsłuchy były instalowane w restauracji pomija, że nie toczyły się one na Sali ogólnie dostępnej, a w tzw. <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>. Spełniony więc był wymagany treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267§3 k.k.</a> wymóg poufności, bowiem nagrywane rozmowy nie były bez przeszkód dostępne dla bliżej nieokreślonych i przypadkowych osób.</p> <p>Dla oceny prawnej nie ma również znaczenia eksponowana okoliczność, że oskarżony nie miał wiedzy o czym będą prowadzone rozmowy i przewidywał jedynie ewentualność, że przebywając w pomieszczeniach <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> zechcą podejmować jakiekolwiek dyskusje.</p> <p>Powyższe prowadzi do wniosku, że brak jest podstaw do podzielenia poglądu skarżącego iż działanie oskarżonego nie wypełniło przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 267;art. 267 § 3)">art. 267 §3 k.k.</a> – prawidłowo został ustalony zamiar sprawców, a okoliczności podnoszone przez skarżącego obrońcę nie uprawniają do stwierdzenia, że miał on postać zamiaru ewentualnego.</p> <p>Jako polemiczne ocenić należy wywody obrońcy oskarżonego w zakresie dwóch płaszczyzn motywacji oskarżonego. Brak jest bowiem racjonalnych powodów by uznać, że motywem działania oskarżonego był ważny interes społeczny i chęć przekazywania ważnych informacji organom ścigania – skoro powyższe nie wynika ze zgromadzonej materii dowodowej.</p> <p>Nie można również podzielić poglądu obrońcy, że oddalenie wniosków dowodowych o przesłuchanie świadków <span class="anon-block">B. S.</span>, <span class="anon-block">P. W. (2)</span>, <span class="anon-block">R. B.</span>, <span class="anon-block">A. K. (2)</span> i <span class="anon-block">L. M.</span>, <span class="anon-block">P. T.</span> <span class="anon-block">J. K. (3)</span>, <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">Z.</span>, <span class="anon-block">K. K. (4)</span>, <span class="anon-block">R. S.</span> i <span class="anon-block">J. R.</span> – zgodnie z tezami złożonych przez obrońcę wniosków dowodowych – doprowadziło do błędu w zakresie ustaleń co do społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonemu.</p> <p>Podkreślenia w tym miejscu również wymaga, że czyny których dopuścił się oskarżony cechuje znaczny stopień społecznej szkodliwości, a ten został prawidłowo oceniony przez Sąd I instancji, bo zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115§2 k.k.</a> Odnosząc się do stanowiska obrońcy oskarżonego przypomnienia wymaga, że przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości bierze się pod uwagę zarówno okoliczności o charakterze przedmiotowym (rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu), jak i podmiotowym (waga naruszonych przez sprawcę obowiązków, postać zamiaru, motywacja sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Wbrew twierdzeniom skarżącego obrońcy Sąd I instancji uwzględnił przy wymiarze kary nie tylko ustawowe zagrożenie czynów mu przypisanych, ale odniósł się także do kryteriów wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115§2 k.k.</a> – o czym świadczy treść uzasadnienia.</p> <p>Tym samym kara orzeczona wobec oskarżonego uwzględnia wszelkie okoliczności mające wpływ na jej wysokość, zarówno w zakresie orzeczonej kary pozbawienia wolności jak i wymiaru grzywny, stosownie do dyrektyw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> Mając na uwadze powyższe nie można mówić o jej rażącej surowości w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a>, tym bardziej że kara pozbawienia wolności orzeczona została z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.</p> <p> <strong> <!-- -->IV.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Odnośnie apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych <span class="anon-block">R. S.</span> i <span class="anon-block">J. R.</span>. </em> </strong> </p> <p>Sąd Apelacyjny nie podziela sformułowanych w apelacji zarzutów, że kary orzeczone wobec oskarżonych <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i <span class="anon-block">K. L. (1)</span> są rażąco niewspółmiernie łagodne.</p> <p>Zarzut rażącej niewspółmierności kary wynikający w przekonaniu apelującego z orzeczenia wobec:</p> <p>- oskarżonego <span class="anon-block">M. F. (1)</span> kar zarówno jednostkowych: za czyny z punktów od I do XXVI oraz XXVIII do LXVI w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności oraz za czyny z punktów LXVII do LXXX w wymiarze 1 rok 6 miesięcy pozbawienia, a także orzeczona kara łączna w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy - nie uwzględnia w szczególności wagi popełnionych czynów i ich szkodliwości społecznej, motywacji oskarżonego, działającego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz realizacji swoich celów biznesowych;</p> <p>- oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> odstąpienie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60§3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 7)">art. 60§7 k.k.</a> od wymierzenia kary za czyny przypisane w wyroku – nie uwzględnia, że oskarżony nie ujawnił wszystkich okoliczności popełnienia przestępstwa – co wyklucza możliwość nadzwyczajnego złagodzenia kary;</p> <p>- oskarżonego <span class="anon-block">K. L. (1)</span> kary 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 tytułem próby – nie uwzględnia w szczególności wagi popełnionych czynów i ich szkodliwości społecznej, motywacji oskarżonego oraz zachowania po popełnieniu przestępstw, jak też orzeczenie kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania nie doprowadzi do zrealizowania celów kary.</p> <p>Jak wynika z treści uzasadnienia apelacji całość argumentacji w niej zawartej w istocie sprowadza się do polemiki z treścią ustaleń sądu.</p> <p>Przede wszystkim stwierdzić należy, że przebieg rozprawy przed Sądem Okręgowym i treść obszernego uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazują, że Sąd ten prawidłowo, nie naruszając zasady obiektywizmu wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a> ocenił materiał dowodowy przyjmując za podstawę orzeczenia całokształt okoliczności ujawnionych na rozprawie głównej odpowiadających treści zebranych dowodów – w tym szczegółowo podał przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>, jakimi kierował się przy orzekaniu w zakresie kar orzeczonych wobec oskarżonych. W szczególności podniósł, że stopień społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonym jest znaczny, i to nie tylko z uwagi na rodzaj naruszonego dobra, jakim jest prawo do ochrony prywatności i tajemnicy komunikowania się, ale także długotrwałość przestępczego procederu trwającego nieprzerwanie przez 14 miesięcy podczas którego utrwalone nielegalnie zostały rozmowy wielu osób, sposób działania oskarżonych oraz ich motywacja. W odniesieniu do każdego z oskarżonych indywidualnie ocenił okoliczności składające się na ocenę co do wymiaru kary – dbając o to by równocześnie zachowana została wewnętrzna sprawiedliwość wyroku.</p> <p>Nie można zatem zgodzić się z twierdzeniem skarżącego pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych, że powyższe uwarunkowania nie znalazły odzwierciedlenia w wymiarze kar orzeczonych wobec oskarżonych <span class="anon-block">M. F. (1)</span> i <span class="anon-block">K. L. (1)</span>. To, że pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych prezentuje inny pogląd na to w jakiej wysokości winny zostać orzeczone wobec oskarżonych kary pozbawienia wolności nie powoduje podstawy do zmiany orzeczenia, skoro nie podważył skutecznie ustaleń Sądu na gruncie tak <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a>, jak i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> </p> <p>Brak jest także podstaw do czynienia zarzutu, że Sąd I instancji w sposób nieuprawniony odstąpił od wymierzenia kary wobec oskarżonego <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> stosując przepisy o nadzwyczajnym złagodzeniu kary. O ile zgodzić należy się ze skarżącym, że stosowanie tejże instytucji wymaga zaistnienia ściśle określonych warunków, do których należy niewątpliwie nie tylko fakt współdziałania z organami ścigania i ujawnienie w sposób wyczerpujący wszystkich istotnych informacji nieznanych dotychczas organowi powołanemu do ścigania przestępstw zarówno co do własnego działania, jak i działań współsprawców, rozmiaru działalności przestępczej, sposobu działania, wielkości szkody wyrządzonej i uzyskanych korzyści - brak jest podstaw do tego by uznać, że <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> nie wyjawił całokształtu okoliczności popełnionych przestępstw. Fakt podnoszony przez skarżącego, że <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> działał na zlecenie służb specjalnych nie znajduje potwierdzenia w przeprowadzonym procesie. Nie można także twierdzić zasadnie, że istnienie innych niż objęte niniejszym postępowaniem nielegalnych nagrań, wskazuje, że <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> nie podał o wszystkich istotnych okolicznościach popełnionych przez niego przestępstw i wszystkich współdziałających. Brak jest zatem podstaw do twierdzenia, że nie spełnił przez to warunków, by skorzystać z instytucji nadzwyczajnego złagodzenia przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60§3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 7)">art. 60§7 k.k.</a> </p> <p>Reasumując: Sąd I instancji – orzekając o karze – miał na uwadze, niezależnie od stopnia szkodliwości społecznej, również czynniki wpływające na stopień zawinienia oskarżonych. Przy wymierzaniu kar oskarżonym nie zostały przekroczone granice swobodnego uznania sędziowskiego, zatem nie można mówić o rażącej niewspółmierności kary w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> Skoro nie została wykazana taka nietrafność orzeczenia o karze, która uzasadniałaby jego zmianę - to zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.</p> <p> <strong> <!-- -->V.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Odnośnie apelacji wniesionej przez prokuratora.</em> </strong> </p> <p>Zarzuty sformułowane w apelacji są trafne.</p> <p>Sąd I instancji nie zastosował wobec oskarżonych <span class="anon-block">K. L. (1)</span> i <span class="anon-block">K. R. (1)</span> normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1)">art. 72§1 k.k.</a> i nie orzekł wobec nich jednego z obowiązków wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1;art. 72 § 1 pkt. 2;art. 72 § 1 pkt. 3;art. 72 § 1 pkt. 4;art. 72 § 1 pkt. 5;art. 72 § 1 pkt. 6;art. 72 § 1 pkt. 7;art. 72 § 1 pkt. 8)">art. 72§1 pkt 1 – 8 k.k.</a> Ponadto Sąd Okręgowy w zakresie czynu z punktu XXVII aktu oskarżenia (punkt XV wyroku) umarzając postępowanie w tym zakresie wobec braku wniosku o ściganie co do tego czynu zastosował błędną podstawę prawną umorzenia. Podstawą umorzenia postępowania karnego wobec <span class="anon-block">M. F. (1)</span>, <span class="anon-block">Ł. N. (1)</span> i <span class="anon-block">K. L. (2)</span> w zakresie czynu z punktu XXVII aktu oskarżenia winien być <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 10)">art. 17§1 pkt 10 k.p.k.</a> </p> <p>Z tych względów niezbędne było dokonanie stosownych zmian w wyroku Sądu I instancji.</p> <p> <strong> <!-- -->Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w konkluzji wyroku, o kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze rozstrzygając po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 633)">art. 633 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 635)">art. 635 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 §1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1;art. 636 § 2)">art. 636§1 i 2 k.p.k.</a> </strong> </p> </div>