V Ka 203/17

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V .2 Ka 203/17 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 13 grudnia 2017 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: </strong> SSO Sławomir Klekocki</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant</strong>: Monika Machulec</p> <p>w obecności Beaty Tonasko Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jastrzębiu Zdroju</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2017 r.</p> <p>sprawy:</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">D. S.</span> /<span class="anon-block">S.</span>/ </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->s. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">E.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">B. S.</span> /<span class="anon-block">S.</span>/ </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->s. <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">G.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">M. S.</span> /<span class="anon-block">S.</span>/ </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->s. <span class="anon-block">L.</span> i <span class="anon-block">H.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </em> </strong> </p> <p>na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonych</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju</p> <p>z dnia 13 lutego 2017r. sygn. akt II K 115/15</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok</p> <p>II.  zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie</p> <p>odwoławcze w kwotach po 1/3 z 20,00 (dwudziestu) złotych i obciąża ich opłatą za drugą instancję w kwotach po 200,00 (dwieście) złotych</p> <p> <em> <!-- -->SSO Sławomir Klekocki</em> </p> <p>Sygn. akt V.2 Ka 203/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 13 lutego Sąd Rejonowy w Jastrzębiu Zdroju uznał :</p> <p>1.oskarżonego <span class="anon-block">D. S.</span> za winnego tego, że w okresie od października do 04 listopada 2011 roku w <span class="anon-block">J.</span>, działając w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem, grożąc zabójstwem <span class="anon-block">W. G.</span> działał w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności, tj. popełnienia występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a> wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przyjmując wartość jednej stawki na kwotę 20,00 zł .</p> <p>2. oskarżonego <span class="anon-block">B. S.</span> za winnego tego, że w okresie od czerwca do października 2011 roku w <span class="anon-block">J.</span>, działając w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem, grożąc pozbawieniem życia <span class="anon-block">W. G.</span> działał w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności, tj. popełnienia występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a> wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100stawek dziennych przyjmując wartość jednej stawki na kwotę 20,00 zł;</p> <p>3.oskarżonego <span class="anon-block">M. S.</span> za winnego tego, że w okresie od listopada 2011 roku do stycznia 2012 roku w <span class="anon-block">J.</span>, działając w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem, grożąc pozbawieniem życia i zniszczeniem mienia <span class="anon-block">W. G.</span> działał w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności, tj. popełnienia występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a> wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przyjmując wartość jednej stawki na kwotę 20,00 zł.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania:</p> <p>- od oskarżonego <span class="anon-block">D. S.</span> wydatki w kwocie 793,47 zł oraz opłatę w wysokości 200,00 zł</p> <p>- od oskarżonego <span class="anon-block">B. S.</span> wydatki w kwocie 136,67 zł oraz opłatę w wysokości 200,00 zł,</p> <p>- od oskarżonego <span class="anon-block">M. S.</span> wydatki w kwocie 136,67 zł oraz opłatę w wysokości 200,00 zł.</p> <p>Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonych <span class="anon-block">M. S.</span>, <span class="anon-block">D. S.</span> i <span class="anon-block">B. S.</span> zaskarżając wyrok w całości i na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 kpk</a> wyrokowi temu zarzucił :</p> <p>1.na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 kpk</a> obrazę przepisów postępowania:</p> <p>-<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> mającą istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, polegającą na dowolnej i sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego ocenie zeznań świadka <span class="anon-block">W. G.</span> co do tego, czy zachowania zarzucane oskarżony miały miejsce i czy wywołały u pokrzywdzonego stan obawy oraz braku szerszej oceny zeznań świadków <span class="anon-block">B. R.</span>, <span class="anon-block">I. L.</span> oraz <span class="anon-block">S. L.</span>, co miało wpływ na treść wyroku przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych odpowiadających jedynie wersji pokrzywdzonego;</p> <p>-<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art.167 kpk</a> poprzez nieprzeprowadzenie wszystkich, a możliwych dowodów dla wyjaśnienia niniejszej sprawy tj. przesłuchanie byłej żony pokrzywdzonego w celu ustalenia czy pokrzywdzony mówił o stosowanych wobec niego groźbach pozbawienia życia;</p> <p>2.na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 kpk</a> obrazę przepisów prawa materialnego polegającą na błędnej wykładni <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1;art. 191 § 2)">art. 191 § 1 i 2 kk</a>, sprowadzającej się do przyjęcia, iż całokształt zachowań pokrzywdzonego pozwala uznać, że wystąpił u niego stan realnej obawy spełnienia groźby;</p> <p>3.na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 kpk</a> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania zaskarżonego orzeczenia, mający istotny wpływ na treść wydanego wyroku poprzez nieustalenie przez Sąd:</p> <p>-tego, że pokrzywdzony pomimo kilkakrotnych wezwań ze strony oskarżonych, zapłacił jednorazowo <span class="anon-block"> firmie (...)</span> kwotę 2800zł ,po wezwaniu do zapłaty;</p> <p>-tego, że pokrzywdzony polecił swojej żonie, aby spłaciła wierzytelność oskarżonym oraz, że posiadał on swobodny dostęp do swojego konta na którym znajdowały się wierzytelności z tytułu umowy o pracę;</p> <p>-a nadto poprzez zaniechanie poczynienia jakichkolwiek ustaleń czy w okresie objętym zarzutem aktu oskarżenia <span class="anon-block">B. S.</span> przebywał na terytorium Polski czy też na Cyprze;</p> <p>-zaniechanie poczynienia ustaleń kiedy miały miejsce groźby wypowiadane przez <span class="anon-block">B. S.</span> i w jaki sposób były artykułowane.</p> <p>W oparciu o w/w zarzuty obrońca oskarżonych wnosił o :</p> <p>1.uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania,</p> <p> <em> <!-- -->ewentualnie</em> </p> <p>2.zmianę zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie, co do istoty sprawy poprzez uniewinnienie oskarżonych,</p> <p>3.zasądzenie na rzecz oskarżonych zwrotu kosztów obrony z urzędu świadczonej na etapie postępowania w I i II instancji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>apelacja obrońcy oskarżonych nie zasługuje na uwzględnienie. .Obrońca oskarżonych w swojej apelacji przede wszystkim podnosi zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych oraz przekroczenie zasadę swobodnej oceny dowodów, przyjmując, iż oskarżeni dopuścili się zarzucanych im czynów. Powyższe zarzuty byłyby zasadne jedynie wówczas, gdyby sąd I instancji oparł swój wyrok na faktach, które nie znajdują potwierdzenia w wynikach postępowania dowodowego, albo też z faktów tych wyciągnął wnioski niezgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Takich uchybień sąd rejonowy w przedmiotowej sprawie się nie dopuścił, albowiem wskazał dowody, na których oparł swoje ustalenia jednocześnie wskazując przesłanki, którymi się kierował odmawiając wiary dowodom przeciwnym przy czym dokonanych ustaleń dokonał zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów. Obrońca oskarżonych w swojej apelacji powiela linię obrony prezentowaną przez oskarżonych w trakcie trwanie całego postępowania. Jednak sąd rejonowy w swoim uzasadnieniu wskazał dlaczego wyjaśnieniom oskarżonych nie dał wiary. Sąd I instancji w swoim uzasadnieniu wskazał w jaki sposób oskarżeni starali się odzyskać pożyczone pieniądze pokrzywdzonemu <span class="anon-block">W. G.</span>. Fakt istnienia zobowiązań finansowych po stronie pokrzywdzonego wobec oskarżonych nie budzi wątpliwości, co zresztą przyznał w swoich zeznaniach sam pokrzywdzony. Sposób w jaki oskarżeni starali się odzyskać od pokrzywdzonego szczegółowo opisał pokrzywdzony <span class="anon-block">W. G.</span> . Te zeznania i sposób zachowania oskarżonych obrazują zeznania świadków <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">R. Ł.</span>. Słusznie sąd rejonowy wskazał, że oskarżeni w swoich wyjaśnieniach przyznawali, że spotykali się z pokrzywdzonym aby nakłonić go do zwrotu długu, telefonowali do niego i inicjowali z nim spotkania. Podczas tych spotkań i rozmów oskarżeni wypowiadanymi groźbami starali się wymusić na pokrzywdzonym zwrot pożyczonych mu pieniędzy. Sąd I instancji bardzo szczegółowo opisał sposób zachowywania się oskarżonych wobec pokrzywdzonego. Groźby wypowiadane przez oskarżonych były realne i wywoływały obawę , że zostaną spełnione i miały zmusić pokrzywdzonego do zwrotu wierzytelności. Pokrzywdzony obawiał się tych gróźb, że zdecydował się powiadomić organy ścigania. Na podkreślenie zasługuje fakt, że wypowiadane groźby okazały się na tyle skuteczne, powodując wykonanie przez pokrzywdzonego niektórych poleceń oskarżonych ( oddanie samochodu, przekazanie akcji, wsiadanie do samochodu). Groźby dotyczyły istniejącego zobowiązania co zresztą potwierdzili zarówno oskarżeni i pokrzywdzony , co jest jednym z warunków przypisania przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a>. Słusznie zatem sąd I instancji przyjął, że oskarżeni swoim zachowaniem wyczerpali znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)">art. 191§ 1 kk</a> .Zeznania świadka <span class="anon-block">A. K.</span> oraz informacje z Komendy Miejskiej Policji w <span class="anon-block">N.</span> w żaden sposób nie podważyły ustaleń faktycznych sadu rejonowego. Tym samym zarzuty podniesione w apelacji mają w ocenie sądu okręgowego charakter czysto polemiczny i sprowadzają się do negowania właściwych ocen i ustaleń sądu, przeciwstawiając im własne oceny i wnioski, które w żadnym razie nie mogą podważyć trafności rozstrzygnięcia sądu rejonowego. Sąd rejonowy dokonał oceny dowodów zgromadzonych zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i sądowego w sposób bezstronny, nie przekraczając granic swobodnej oceny dowodów, a przy tym uwzględnił zasady doświadczenia życiowego, a swój pogląd na ostateczne wyniki przewodu sądowego przekonująco uzasadnił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Rozstrzygnięcia Sądu I instancji znajdują oparcie w prawidłowo dokonanej ocenie całokształtu materiału dowodowego, zgromadzonego i ujawnionego w toku całego postępowania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>). Wnikliwe i obszerne pisemne motywy zaskarżonego wyroku uzasadniają twierdzenie, że ocena materiału dowodowego, dokonana przez sąd I instancji w pełni uwzględnia reguły wyrażone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5)">art. 5 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>.. W niniejszej sprawie sąd I instancji wymierzając oskarżonym karę grzywny w ilości 100 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł nie naruszył zasady i dyrektywy wymiaru kary określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>. Przy wymiarze kary sąd rejonowy miał na uwadze zarówno przesłanki negatywne jak i pozytywne dotyczące oskarżonych i dlatego zastosował <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37 a kk</a>. Dolegliwość tej kary nie przekracza zdaniem Sądu Okręgowego stopnia winy oskarżonych i prawidłowo realizuje cele zapobiegawcze w zakresie prewencji indywidualnej jak i ogólnej. Z tych też względów nie uznając zasadności zarzutów apelacji obrońcy oskarżonych, nie podzielając przytoczone na jej poparcie argumentów Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. O kosztach postępowania orzeczono na postawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636§ 1 kpk</a>.</p> <p>SSO Sławomir Klekocki</p> </div>