I SA/Wa 1508/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia: odmówić przywrócenia terminu. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z [...] października 2012 r. odrzucił skargę Z. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia, z uwagi na nieusunięci braków formalnych skargi poprzez nadesłanie [...] jej odpisów. Pismem nadanym [...] listopada 2012 r. Z. S. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazując, że jest osobą starszą, schorowaną, cierpiącą na [...],[...] i [...]. Podała także, że sama nie mogła przeczytać wezwania. Poprosiła znajomą jedynie o uiszczenie wpisu sądowego od skargi. O tym, że miała przesłać jeszcze [...] odpisy skargi powiedział jej dopiero syn, który odwiedził skarżącą [...] listopada 2012 r. i przeczytał wszystkie pisma z Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W związku z okolicznościami przedstawionym we wniosku o przywrócenie terminu Sąd uznał, iż przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu [...] listopada 2012 r., tj. w dniu przeczytania korespondencji sądowej przez syna skarżącej. Tym samym Sąd stwierdził, że wniosek został złożony w ustawowym terminie i rozpoznał go pod względem merytorycznym. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia przesłanek pozytywnych, o których mowa w art. 86 p.p.s.a. Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Ponadto to na stronie ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest zatem ocena, czy podane przez skarżącą okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu należy zaliczyć do tych, o których mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. Skarżąca jako powód uchybienia terminu do wniesienia skargi podała swój wiek, choroby: [...], [...] oraz problemy z [...]. Wskazać należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto pogląd, iż przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej może być jedynie choroba nagła, która powoduje niespodziewane pogorszenie stanu zdrowia skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 211/09). Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie zachodzi, bowiem powołane przez skarżącą choroby mają charakter przewlekły i trwają już od dłuższego czasu (co potwierdza zaświadczenia lekarskie z dnia [...] listopada 2012 r. dołączone do wniosku). Tym samym nie można ich uznać za nagłą przeszkodę, która uniemożliwiła skarżącej uzupełnienie braków formalnych skargi w terminie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.