I FZ 493/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. spółki w W. na zarządzenie Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 lipca 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 409/03, w zakresie uchylenia zarządzenia umarzającego nieuiszczoną należność sądową w sprawie ze skargi S. spółki w W. na decyzję Izby Skarbowej w. W z dnia 30 grudnia 2002 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 1997 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 409/03, Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie ze skargi spółki S. z siedzibą w W. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 30 grudnia 2002 r., nr [...], uchylił zarządzenie Prezesa WSA we Wrocławiu z dnia 20 kwietnia 2007 r. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2007 r. umorzona została należność sądowa (w wysokości 100 zł) z tytułu opłaty kancelaryjnej. Podstawą umorzenia był fakt, iż komornik Sądowy Rewiru III przy Sądzie Rejonowym w W. postanowieniem z dnia 12 marca 2007 r. umorzył postępowanie egzekucyjnie z uwagi na jej bezskuteczność z wniosku Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przeciwko spółce S. w W. dotyczące świadczenia pieniężnego z tytułu należności sądowej. W dniu 25 maja 2007 r. do biura podawczego Sądu wpłynął odpis pisma Komornika Sądowego Rewiru III przy Sądzie Rejonowym w W. z dnia 18 maja 2007r., [...], dotyczące zajęcia wierzytelności spółki S. w W. należnych od Urzędu Skarbowego w W.. Wobec powyższego Sąd I instancji uznał, iż sytuacja określona w hipotezie normy prawnej wynikającej z przepisu § 6 ust. 4 w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz.U. nr 221, poz 2194) zaistniała w przedmiotowej sprawie. Z pisma Komornika Sądowego Rewiru III przy Sądzie Rejonowym w W. wynika, iż istnieje majątek dłużnika, z którego prowadzona może być egzekucja należności sądowej. Zmiana zatem uległa okoliczność mająca wpływ na skuteczność egzekucji przedmiotowej kwoty opłaty kancelaryjnej. W zażaleniu na przedmiotowe zarządzenie skarżący wniósł o jego uchylenie. Stwierdził, że majątek spółki jaki został wskazany w piśmie komornika jest sprzętem specjalistycznym, który wprawdzie ma wartość księgową lecz dla innych podmiotów jest bezużyteczny zatem nie stanowi żadnej wartości rynkowej. Pozostała część zażalenia sprowadzała się do wyrażania niepochlebnych opinii o sądach oraz do inwektyw pod ich adresem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie może zostać uwzględnione. Należy bowiem podnieść, że z pisma Komornika Sądowego Rewiru III przy Sądzie Rejonowym w W. z dnia 18 maja 2007 r., [...], które wpłynęło w dniu 25 maja 2007 r. do Sądu I instancji wynika, iż istnieje majątek dłużnika, z którego prowadzona może być egzekucja należności sądowej. Zatem zmianie uległa okoliczność na podstawie której Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2007 r. umorzył należność sądową z tytułu opłaty kancelaryjnej. Wobec powyższego należy uznać, iż Sąd I instancji słusznie w myśl art. 229 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej: u.p.p.s.a.) oraz § 6 ust. 4 w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz.U. nr 221, poz 2194), to zarządzenie uchylił. Bez znaczenia w tej sprawie jest wskazanie przez żalącego, iż zajęty przez Komornika majątek nie ma żadnej wartości gdyż, w świetle pisma Komornika z zajętego majątku można prowadzić egzekucje należności sądowej. Z pisma tego wynika, że dłużnikowi może przysługiwać wierzytelność wobec Urzędu Skarbowego w W. z tytułu zwrotu podatku VAT i dochodowego. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.