IV U 1455/17

<p>Sygn. akt IV U 1455/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 14 grudnia 2017 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Częstochowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong> </p> <p>w składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący: SSO Marzena Górczyńska-Bebłot</strong> </p> <p>Protokolant: starszy sekretarz sądowy Oliwia Rajewska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 roku w Częstochowie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">M. K.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>o wysokość emerytury</p> <p>na skutek odwołania <span class="anon-block">M. K.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>z dnia 22 września 2017 roku Nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oddala odwołanie </strong> </p> <p>Sygn. akt IV U 1455/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 22 września 2017 roku nr <span class="anon-block"> (...)</span> Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> odmówił ubezpieczonej <span class="anon-block">M. K.</span> wypłaty emerytury w wysokości minimalnej.</p> <p>W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 87)">art.87 ustawy <br/>z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (tj. Dz.U. z 2017 roku, poz.1383 ze zm.) emerytura podlega podniesieniu do kwoty najniższej emerytury jeżeli zostanie udowodniony wymagany okres składkowy i nieskładkowy, wynoszący w przypadku ubezpieczonej 20 lat. Ubezpieczona udowodniła jednak okres składkowy i nieskładkowy jedynie <br/>w wymiarze 15 lat, 2 miesięcy i 19 dni, co uniemożliwiło podniesienie jej emerytury do kwoty 1.000 zł.</p> <p>Ubezpieczona złożyła odwołanie od powyższej decyzji wskazując, że emerytury miały być podniesione wszystkim emerytom. Podniosła, że z uwagi na wiek i stan zdrowia nie jest w stanie podjąć jakiejkolwiek pracy, aby zwiększyć staż emerytalny do 20 lat.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie wywodząc jak w zaskarżonej decyzji. Organ rentowy powołał się na art.87 ustawy emerytalnej, stanowiący, że w przypadku gdy emerytura przysługująca z Funduszu określona <br/>w art.26, łącznie z okresową emeryturą kapitałową, albo emerytura przysługująca <br/>z Funduszu określona w art.26, jest niższa niż kwota, o której mowa w art.85 ust.2 <br/>i 3, emeryturę przysługującą z Funduszu, w tym emeryturę ustaloną ze zwiększeniem, o którym mowa w art.26a, podwyższa się w taki sposób, aby suma tych świadczeń nie była niższa od tej kwoty, o ile ubezpieczona kobieta osiągnęła wiek emerytalny wynoszący 60 lat i ma okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat.</p> <p>Ubezpieczona udowodniła natomiast jedynie 15 lat, 2 miesiące i 19 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Do ustalenia wysokości emerytury organ rentowy przyjął bowiem 12 lat i 9 miesięcy okresów składkowych oraz 2 lata i 5 miesięcy okresów nieskładkowych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>Ubezpieczona <span class="anon-block">M. K.</span> <span class="anon-block">urodziła się w dniu (...)</span>. Decyzją z dnia 12 marca 2004 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział <br/>w <span class="anon-block">S.</span> przyznał ubezpieczonej prawo do emerytury od dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku, tj. od dnia osiągnięcia wieku emerytalnego.</p> <p>Decyzją z dnia 1 marca 2017 roku organ rentowy po zastosowaniu wskaźnika waloryzacji w wysokości 100,44% ustalił wysokość świadczenia emerytalnego ubezpieczonej na kwotę 749,37 zł. Ubezpieczona wniosła odwołanie od powyższej decyzji, wskazując na rozprawie w dniu 19 lipca 2017 roku przed Sądem Okręgowym w Częstochowie, że domaga się podniesienia wysokości świadczenia emerytalnego do kwoty najniższej emerytury.</p> <p>Wyrokiem z dnia 19 lipca 2017 roku, sygnatura akt IV U 606/17, Sąd Okręgowy <br/>w Częstochowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie ubezpieczonej (punkt 1.) i przekazał do rozpoznania organowi rentowemu Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w <span class="anon-block">S.</span> wniosek ubezpieczonej o wypłatę emerytury w wysokości minimalnej (punkt 2.). Na skutek powyższego organ rentowy wydał, zaskarżoną w niniejszej sprawie, decyzję z dnia 22 września 2017 roku.</p> <p>Ubezpieczona posiada 12 lat, 9 miesięcy i 18 dni okresów składkowych oraz 2 lata, 5 miesięcy i 11 dni okresów nieskładkowych, co daje łącznie 15 lat, 2 miesiące <br/>i 19 dni stażu emerytalnego.</p> <p>(v. <em> <!-- -->akta emerytalne ubezpieczonej</em>)</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>W pierwszej kolejności należy wskazać, że organ rentowy błędnie <br/>w zaskarżonej decyzji, powołał się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 87)">art.87 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku <br/>o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> - zwanej dalej „ustawą emerytalną”. Jak wprost wynika z tego przepisu dotyczy on emerytur określonych w art.26 tej ustawy. Tymczasem ubezpieczona, <span class="anon-block">urodzona w dniu (...)</span>, miała przyznaną emeryturę na podstawie art.28 ustawy emerytalnej.</p> <p>W myśl tego przepisu, w brzmieniu obowiązującym w dacie przyznania ubezpieczonej prawa do emerytury, tj. <span class="anon-block">(...)</span>ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r. przysługuje emerytura, jeżeli spełnili łącznie następujące warunki:</p> <p>1) osiągnęli wiek emerytalny wynoszący co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn,</p> <p>2) mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 15 lat dla kobiet <br/>i co najmniej 20 lat dla mężczyzn.</p> <p>Powyższy przepis umożliwił ubezpieczonej, legitymującej się jedynie 15 latami, <br/>2 miesiącami i 19 dniami okresów składkowych i nieskładkowych nabycie prawa do emerytury z chwilą ukończenia 60 roku życia.</p> <p>W przypadku ubezpieczonej zastosowanie znajduje zatem art. 85 ust. 2 ustawy emerytalnej zgodnie z którym, według stanu obowiązującego od dnia 1 marca 2017 roku, kwota najniższej emerytury, z zastrzeżeniem art. 24a ust. 6, art. 54, art. 54a ust. 2 i art. 87, oraz renty rodzinnej wynosi 1.000,00 zł miesięcznie.</p> <p>Ja wynika z treści tego przepisu nie wszystkie emerytury z dniem 1 marca 2017 roku muszą osiągnąć wysokość co najmniej 1.000,00 zł. Przepisu tego nie stosuje się <br/>w sytuacjach, o których mowa m.in. w art.54 ustawy emerytalnej. Artykuł 54 stanowi natomiast, że emerytur, o których mowa w art.28 nie podwyższa się do kwoty najniższej emerytury.</p> <p>Z powyższego wynika, że ubezpieczona, która nabyła prawo do emerytury na podstawie art.28 stosowanego do osób, które nie osiągnęły podstawowego okresu składkowego i nieskładkowego (w przypadku kobiet to okres 20 lat składkowych <br/>i nieskładkowych) nie uzyskuje obecnie prawa do podwyższenia pobieranego świadczenia emerytalnego do wysokości najniższej emerytury, czyli do kwoty 1.000,00 zł.</p> <p>Wobec powyższego Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477^{<!-- -->14} § 1 k.p.c.</a> oddalił odwołanie ubezpieczonej.</p> </div>