IV Ka 757/17

<p>Sygn. akt IV Ka 757/17</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Skarga apelacyjna wniesiona przez prokuratora nie okazała się zasadna.</p> <p>Nie można bowiem zgodzić się z argumentacją skarżącego, iż orzeczone wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. P.</span> kary jednostkowe oraz łączna kara 1 roku pozbawienia wolności, orzeczone z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, są rażąco łagodne.</p> <p>Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz poczynionych na tej podstawie przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych, prowadzi natomiast do wniosku, że orzeczona w przedmiotowej sprawie wobec oskarżonego kara, nie nosi znamion, „rażącej” niewspółmierności, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> </p> <p>Wbrew twierdzeniom zawartym w apelacji, Sąd Rejonowy przy wymiarze kary prawidłowo uznał, że w przedmiotowej sprawie występują szczególne okoliczności wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 4)">art. 69 § 4 k.k.</a>, pozwalające wobec sprawcy przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności.</p> <p>Podkreślenia wymaga, że nie ma ustawowego katalogu okoliczności, które mogą wpływać na zastosowanie warunkowego zawieszenia wykonania kary w wyżej wskazanym przypadku, a zatem mogą one dotyczyć różnych sytuacji i należą do oceny sądu. Co do zasady powinny one jednak dotyczyć tych kwestii, które spowodują przekonanie sądu, że zastosowany środek probacyjny posłuży do osiągnięcia celów kary, w szczególności sprawca nie popełni ponownie przestępstwa.</p> <p>Skarżący, akcentując w złożonej skardze apelacyjnej, wyłącznie okoliczności przemawiające na niekorzyść oskarżonego, nie dostrzega, że w przedmiotowej sprawie wystąpił także szereg okoliczności, które należy poczytać na korzyść oskarżonego. Chodzi tu o okoliczności popełnienia przez oskarżonego przypisanego czynu, okazaną przez oskarżonego skruchę oraz jego sytuację rodzinną.</p> <p>Odnosząc się w pierwszej kolejności do okoliczności popełnienia przez oskarżonego <span class="anon-block">J. P.</span> czynu podkreślić trzeba, że odcinek jaki oskarżony planował przebyć, kierując w stanie nietrzeźwości, pomiędzy miejscowościami <span class="anon-block">G.</span>, a <span class="anon-block">C.</span>, był stosunkowo nieznaczny (ok. 2 km.). Nie negując naganności zachowana oskarżonego, który kierował samochodem w stanie nietrzeźwości, podnieść jednak należy, że stężenie alkoholu w jego organizmie nie było drastycznie wysokie, a kierował on drogą podrzędną, na której – także z uwagi na późną godzinę – ruch był niewielki. Tak więc, stan zagrożenia dla bezpieczeństwa w komunikacji, był relatywnie niski. Sąd I instancji słusznie również zwrócił uwagę na motywację jaka skłoniła oskarżonego do kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości. Oskarżony bowiem zdecydował się sam pojechać na miejsce spotkania z pracodawcą, w sprawie zatrudnienia. Oskarżony był bezrobotny i zależało mu na podjęciu zatrudnienia, a wobec choroby dziecka, które miało gorączkę, jego żona nie mogła zawieźć go na miejsce spotkania.</p> <p>Trzeba również mieć na uwadze postawę oskarżonego po dokonaniu zarzucanego mu czynu. Oskarżony przyznał się do popełnienia czynu, wyjaśnił jego okoliczności, okazał skruchę i krytyczny stosunek do popełnionego przestępstwa, co daje podstawy do postawienia wobec oskarżonego pozytywnej prognozy kryminologicznej na przyszłość.</p> <p>Sąd Rejonowy prawidłowo uwzględnił też bardzo trudną sytuację rodzinną oskarżonego <span class="anon-block">J. P.</span>. Oskarżony zamieszkuje z żoną oraz chorym na serce 4 - letnim dzieckiem, które w najbliższym czasie czeka operacja w <span class="anon-block"> Centrum (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Oskarżony nie posiada również żadnego majątku, a jedynym źródłem utrzymania rodziny są dochody uzyskiwane przez niego z tytułu świadczenia pracy w wysokości 1.800 złotych miesięcznie oraz świadczenie 500+. Zaistniała sytuacja rodzinna oskarżonego słusznie doprowadziła Sąd I instancji do przekonania, iż orzeczenia wobec <span class="anon-block">J. P.</span> bezwzględnej kary pozbawienia wolności, w szczególności biorąc pod uwagę, że żona oskarżonego, w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem nie może podjąć zatrudnienia, doprowadziłoby do drastycznego pogorszenia się sytuacji dla osób najbliższych oskarżonego.</p> <p>Oczywistym jest, iż przytoczone wyżej okoliczności nie usprawiedliwiają w żaden sposób lekkomyślnego postępowania oskarżonego, jednakże oceniając przedmiotową sprawę w kontekście wystąpienia szczególnych okoliczności, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 4)">art. 69 § 4 k.k.</a> należało je uwzględnić i przepis ten zastosować, tak jak uczynił to Sąd meriti.</p> <p>Surowa kara, na konieczność wymierzenia której powołuje się skarżący, to przecież nie tylko bezwzględna kara pozbawienia wolności. Trzeba też mieć na uwadze sumę kar i środków karnych orzeczonych wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. P.</span>. Należy tu podkreślić, iż Sąd Rejonowy, oprócz kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem na okres próby 3 lat, wymierzył wobec oskarżonego również karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 złotych każda, środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego, jak również wysokie świadczenie pieniężne (w kwocie 10.000 złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Patrząc zatem przez pryzmat całokształtu kar i środków karnych, wymierzonych oskarżonemu należy dojść do wniosku, iż wymierzony oskarżonemu w przedmiotowej sprawie, zespół kar i środków karnych, w tym i dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, stanowi i tak bardzo dotkliwą reakcję karną. Tak ukształtowany zespół kar i środków karnych uwzględnia zarówno stopień winy oskarżonego, jak i stopień społecznej szkodliwości popełnionego czynu. Spełni on w sposób właściwy, cel zapobiegawczy oraz wychowawczy, jak również cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Reasumując wskazać należy, że wszystkie powyższe okoliczności doprowadziły Sąd odwoławczy do wniosku, iż Sąd I instancji słusznie zastosował wobec oskarżonego przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 4)">art. 69 § 4 k.k.</a>, gdyż w przedmiotowej sprawie zaistniały szczególne okoliczności, umożliwiające warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego.</p> <p>Biorąc pod uwagę powyższe zaskarżony wyrok jako słuszny i odpowiadający prawu, należało utrzymać w mocy.</p> <p>O kosztach postępowania odwoławczego, Sąd Okręgowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 9)">art. 9 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> (tekst jednolity: Dz. U. Z 1983 roku Nr 49, poz.223 z późniejszymi zmianami ).</p> </div>