VI K 657/17
Common courts2017-12-18
Case number
VI K 657/17
Judgment date
2017-12-18
Type
SENTENCE
Judges
Izabela Hantz-Nowak (PRESIDING_JUDGE)
Judgment text
<p>Sygn. akt VI K 657/17</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<p>
<strong>
<!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Dnia 18 grudnia 2017r.</strong>
</p>
<p>Sąd Rejonowy Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu Wydział VI Karny w składzie:</p>
<p>Przewodniczący SSR Izabela Hantz – Nowak</p>
<p>Protokolant: po staż. Iza Jóźwiak</p>
<p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Poznań Wilda ----</p>
<p>po rozpoznaniu dnia 12.10.17r., 7.12.17r.</p>
<p>sprawy <strong>
<!-- -->:</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">R. P.</span>
</strong>, s. <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">PESEL (...)</span>
</p>
<p>oskarżonego o to, że:</p>
<p>w dniu 3 maja 2016r. w <span class="anon-block">S.</span> przy <span class="anon-block">os. (...)</span> w trakcie pobytu w salonie gier naraził <span class="anon-block">R. S. (1)</span> na bezpośrednie niebezpieczeństwo powstania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w ten sposób, że podszedł do niego i go odepchnął rękoma, w wyniku czego pokrzywdzony przewrócił się i uderzył głową w chodnik co spowodowało powstanie obrażeń ciała w postaci złamania łuski kości potylicznej, łuski piramidy kości skroniowej prawej, stłuczenia, które doprowadziły do naruszenia czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia trwające dłużej niż 7 dni</p>
<p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 1)">art. 160 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>
</p>
<p>I.
Oskarżonego <span class="anon-block">R. P.</span> uznaje za winnego popełnienia w sposób opisany wyżej przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 1)">art. 160 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> i za to na podstawie 157 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> wymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności.</p>
<p>II.
Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 kk</a> orzeka na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">R. S. (1)</span> nawiązkę w kwocie 800 ( osiemset) złotych.</p>
<p>III.
Na podstawie § 17 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.16r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata (Dz. U. 2016.1714 ze zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata <span class="anon-block">A. S.</span> kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) zł oraz podatek VAT, tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu.</p>
<p>IV.
Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zwalnia oskarżonego z kosztów postępowania i opłaty.</p>
<p>SSR I. Hantz – Nowak
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>W dniu 3 maja 2016r. w godzinach popołudniowych w <span class="anon-block">S.</span> na <span class="anon-block">os. (...)</span> w salonie gier doszło do pobicia <span class="anon-block">R. S. (1)</span>. Pracował on w salonie jako ochrona, miał pilnować, żeby nie zniszczono automatów i dbać o porządek. Pokrzywdzony przebywał w salonie razem z <span class="anon-block">R. K. (1)</span>. Około godz. 14 <span class="anon-block">R. S. (1)</span> siedział na fotelu, wszedł <span class="anon-block">R. P.</span> i kopnął go w nogi. Pokrzywdzony powiedział, że jak chce usiąść to ma powiedzieć. Oskarżony awanturował się, po jakimś czasie <span class="anon-block">S. Z. (1)</span> wyprosił oskarżonego. Następnie, około godziny 20 oskarżony wrócił i znów zaczął się awanturować. Pokrzywdzony powiedział, że oskarżony ma opuścić salon, ale oskarżony nie chciał wyjść. Pokrzywdzony zadzwonił po ochronę <span class="anon-block">J.</span>, żeby przyjechała. W pewnej chwili pokrzywdzony wyszedł z salonu aby wyrzucić coś do kosza, oskarżony podszedł do <span class="anon-block">R. S. (1)</span> mówiąc do niego „ty kapusiu, donosicielu” i popchnął pokrzywdzonego. <span class="anon-block">R. S. (1)</span> przewrócił się i walnął głową o chodnik. Stracił przytomność, z ucha leciała mu krew. <span class="anon-block">R. K. (1)</span> powiedział wtedy do oskarżonego „zabiłeś człowieka”. Oskarżony podbiegł do pokrzywdzonego i próbował go ocucić. <span class="anon-block">R. K.</span> pobiegł do pana <span class="anon-block">O.</span> i poprosił o telefon na policję. Pokrzywdzony został zabrany do szpitala.</p>
<p>
<span class="anon-block">R. S. (1)</span> doznał złamania łuski kości potylicznej, łuski i piramidy kości skroniowej prawej, stłuczenia mózgu. Obrażenia te naruszyły czynności narządów ciała i rozstrój zdrowia na czas dłuższy niż 7 dni (k. 47-50).</p>
<p>Oskarżony <span class="anon-block">R. P.</span> ma 36 lat, wykształcenie zawodowe, z zawodu jest mechanikiem pojazdów samochodowych, jest kawalerem, pracuje jako magazynier, zarabia ok. 2000 zł brutto, był wcześniej karany (k. 147-149), w tym ostatnio wyrokiem z dnia 18.01.2016r. w sprawie VI K 1262/14 za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> na karę 8 m-cy pozbawienia wolności, nawiązkę.</p>
<p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie :</p>
<p>- częściowo wyjaśnień oskarżonego (k. 167-167v, 193, 96-97),</p>
<p>- zeznań świadków: <span class="anon-block">R. S. (1)</span> (k. 168-168v, 3-4, 25-26 i 38), <span class="anon-block">W. O. (1)</span> (k. 169, 11), <span class="anon-block">R. K. (1)</span> (k. 169-169v, 13), <span class="anon-block">M. G.</span> (k. 192v, 15-16) i <span class="anon-block">S. Z. (1)</span> (k. 32-33 w zw. z k. 193),</p>
<p>- dokumentów w postaci: notatki (k.1, 2), pisma (k. 23), dokumentacji medycznej (k. 27, 40-46), zdjęcia (k. 36, 39), opinii sądowo-lekarskiej (k. 47-50), karty karnej (k. 52-54, 90, 110-112, 147-149, 180-182) i pisma (K. 183).</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Oskarżony <span class="anon-block">R. P.</span> przyznał się częściowo</span> do zarzucanego mu przestępstwa i w postępowaniu przed Sądem wyjaśnił, że on się bronił, grał na automatach, wygrał jakąś kwotę, a <span class="anon-block">R.</span> chciał wyłudzić od niego pieniądze na wódkę, zaczął go szarpać i uderzył oskarżonego w klatkę piersiową, wtedy oskarżony go odepchnął, <span class="anon-block">R.</span> przewrócił się, pomógł mu wstać, leciała mu krew, oskarżony się oddalił, bo miał pilny telefon, pokrzywdzony był mocno upojony alkoholem.</p>
<p>Sąd dał częściowo wiarę wyjaśnieniom oskarżonego. Sąd nie dał wiary temu, że oskarżony bronił się, że pokrzywdzony chciał od niego pieniądze na wódkę, że pokrzywdzony uderzył oskarżonego w klatkę piersiową, że pokrzywdzony był upojony alkoholem, gdyż pozostaje to w sprzeczności z zeznaniami świadka <span class="anon-block">R. S.</span>, <span class="anon-block">R. K.</span>, <span class="anon-block">S. Z.</span>, <span class="anon-block">W. O.</span> oraz z pozostałym materiałem dowodowym. Z zeznań świadków wynika w sposób jednoznaczny, że oskarżony nagle zaatakował pokrzywdzonego podszedł mówiąc coś do niego i popchnął go, na skutek czego pokrzywdzony przewrócił się. Pokrzywdzony był w miejscu pracy i żadne prowokacyjne zachowanie ze strony pokrzywdzonego nie miało miejsca, to wręcz oskarżony zachowywał się agresywnie i awanturował się, przez co został wcześniej wyproszony z salonu. W pozostałym zakresie, m. in dot sytuacji majątkowej i rodzinnej Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego. Przyjęta przez oskarżonego linia obrony nie znalazła potwierdzenia w wiarygodnym materiale dowodowym.</p>
<p>Sąd dał w całości wiarę zeznaniom <span class="underline">
<!-- -->świadka <span class="anon-block">R. S. (1)</span>
</span> – pokrzywdzonego, gdyż były one spójne, logiczne, szczere oraz konsekwentne. Świadek przestawił w sposób przekonujący przebieg zdarzenia, co pozostawało w zgodzie z zeznaniami świadka <span class="anon-block">R. K.</span>, <span class="anon-block">W. O.</span> oraz z dokumentami w postaci dokumentacji medycznej. Sam fakt braku pewności co do godziny zdarzenia nie może dyskwalifikować zeznań świadka, a wręcz przekonuje o jego spontanicznych zeznaniach, a nie próbie dopasowania zeznań do zdarzenia. Z notatki policji wynika, że patrol udał się na miejsce ok. 20:20, a więc wersja podawana przez świadka podczas przesłuchań w postępowaniu przygotowawczym jest bardziej wiarygodna, jako relacjonowana w czasie bliższym zdarzeniu. Sąd nie znalazł podstaw, by kwestionować zeznania pokrzywdzonego.</p>
<p>Sąd dał w całości wiarę zeznaniom <span class="underline">
<!-- -->świadka <span class="anon-block">R. K. (1)</span>
</span> – znajomego pokrzywdzonego, gdyż były one szczere, spójne oraz konsekwentne, jak i pozostawały w zgodzie z zeznaniami świadka <span class="anon-block">R. S.</span> i <span class="anon-block">W. O.</span>. Świadek przestawił zapamiętany przebieg zdarzenia, w szczególności to, że oskarżony popchnął pokrzywdzonego, na skutek czego ten się przewrócił, co pozostawało w zgodzie z w/w zeznaniami świadków oraz z dokumentami, m. in. w postaci dokumentacji medycznej. Świadek był osobą obcą dla oskarżonego nie miałby uzasadnionego powodu, by podawać nieprawdę i obciążać oskarżonego. Sąd nie znalazł podstaw, by kwestionować zeznania świadka.</p>
<p>Sąd dał wiarę zeznaniom <span class="underline">
<!-- -->świadków <span class="anon-block">W. O.</span> i <span class="anon-block">S. Z.</span>
</span>. Świadek <span class="anon-block">O.</span> dowiedział się o zdarzeniu z informacji od pana <span class="anon-block"> (...)</span> i opisał sytuację jaką zastał po przybyciu na miejsce. Natomiast, zeznania świadka <span class="anon-block">Z.</span> pozostawały w zgodzie z zeznaniami pokrzywdzonego oraz <span class="anon-block">R. K.</span> – odnośnie zachowania oskarżonego w salonie gier, również w czasie poprzedzającym zdarzenie jak i podczas samego zdarzenia. W ocenie Sądu, świadkowie szczerze przedstawili zapamiętany przebieg zdarzenia, który pozostaje w zgodzie z zeznaniami pokrzywdzonego oraz pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym.</p>
<p>Sąd dał wiarę zeznaniom świadka <span class="anon-block">M. G.</span> – lekarza, który udzielał pomocy pokrzywdzonemu. Sąd nie znalazł żadnych podstaw by kwestionować zeznania świadka.</p>
<p>Sąd dał wiarę dokumentom opisanym wyżej, w tym opinii sądowo- medycznej, gdyż nie budziły wątpliwości, zostały sporządzone przez fachowe osoby, nie były kwestionowane przez strony, a Sąd nie znalazł podstaw by to uczynić z urzędu.</p>
<p>Sąd zważył, co następuje :</p>
<p>W ocenie Sądu, oskarżony zachowaniem swym wyczerpał znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 1)">art. 160 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>.</p>
<p>Oskarżony w dniu 3 maja 2016r. w <span class="anon-block">S.</span> przy <span class="anon-block">os. (...)</span> w trakcie pobytu w salonie gier naraził <span class="anon-block">R. S. (1)</span> na bezpośrednie niebezpieczeństwo powstania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w ten sposób, że podszedł do niego i go odepchnął rękoma, w wyniku czego pokrzywdzony przewrócił się i uderzył głową w chodnik co spowodowało powstanie obrażeń ciała w postaci złamania łuski kości potylicznej, łuski piramidy kości skroniowej prawej, stłuczenia, które doprowadziły do naruszenia czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia trwające dłużej niż 7 dni tj popełnił przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 1)">art. 160 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>.</p>
<p>W ocenie Sądu, wynika to w sposób jednoznaczny z zeznań świadków <span class="anon-block">R. S. (1)</span>, <span class="anon-block">R. K. (1)</span>, <span class="anon-block">W. O.</span> oraz opinii medyka sądowego. Oskarżony w zasadzie uzasadnionej przyczyny, podbiegł do pokrzywdzonego i popchnął rękoma, powodując, że pokrzywdzony przewrócił się i uderzył o chodnik tracąc przytomność. Obrażenia, których doznał pokrzywdzony spowodowały u niego naruszenia czynności narządów ciała na czas dłuższy niż 7 dni. W ocenie Sądu, oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim, podjął agresywne działania zmierzające do fizycznego zaatakowania pokrzywdzonego, osoby starszej w wieku 75 lat, zdając sobie sprawę, że stanowi to narażenie pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo powstania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. W ocenie Sądu, kwalifikacja prawna przyjęta przez Prokuratora okazała się prawidłowa.</p>
<p>Uznając sprawstwo i winę oskarżonego za udowodnione, Sąd przystąpił do wymierzenia oskarżonemu <span class="anon-block">R. P.</span> kary, adekwatnej do stopnia jego zawinienia, społecznej szkodliwości czynu, a także uwzględniających cele zapobiegawcze i wychowawcze oraz warunki i właściwości osobiste sprawcy. Ponadto należy podkreślić wagę w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p>
<p>Wymierzana kara winna przede wszystkim uwzględniać motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstw. Ponadto Sąd, wymierzając karę – zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 2)">art. 53 § 2 k.k.</a> – uwzględnił także właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób jego życia przed popełnieniem przestępstw i zachowanie się po popełnieniu.</p>
<p>Za przestępstwo określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 160;art. 160 § 1)">art. 160 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> Sąd wymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 4 m-cy pozbawienia wolności.</p>
<p>Sąd przy wymiarze orzeczonej kary wobec oskarżonego, jako okoliczności obciążające przyjął wysoki stopień szkodliwości przejawiający się w zaatakowaniu najcenniejszego dobra chronionego przez prawo jakim jest zdrowie ludzkie, działanie z błahego powodu. Do okoliczności obciążających zalicza się również uprzednia karalność oskarżonego, w tym za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158)">art. 158 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190)">art. 190 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224 § 2 kk</a> i in. Sąd nie dopatrzył się okoliczności łagodzącej.</p>
<p>Sąd nie zastosował instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności z uwagi na to, że wymierzona kara przekracza wymiar jednego roku, a tylko wtedy jest możliwe zastosowanie tego dobrodziejstwa. Natomiast, według nowych przepisów zastosowanie tej instytucji nie było możliwe z uwagi na wcześniejszą karalność oskarżonego.</p>
<p>Zdaniem Sądu, tylko bezwzględna kara pozbawienia wolności jest karą adekwatną do stopnia winy oskarżonego, uwzględnia też pozostałe dyrektywy wymiaru kary określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a>
</p>
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 k.k.</a> Sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci nawiązki na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">R. S. (1)</span> poprzez zapłatę na jego rzecz kwoty 800 zł, traktując ten środek karny o charakterze przede wszystkim kompensacyjnym jako wzmocnienie reakcji prawnokarnej na popełnione przestępstwo uznając, iż zrekompensuje to w pewnym stopniu negatywne skutki popełnienia przez oskarżonego przestępstwa.</p>
<p>W pkt III Sąd zasadził na rzecz obrońcy z urzędu zwrot kosztów według norm Rozporządzenia z dnia 3.10.16r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.</p>
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> Sąd zwolnił oskarżonego od kosztów postępowania i opłaty, uznając, że oskarżony z uwagi na brak majątku i dochodu.</p>
<p>/-/ SSR I. Hantz – Nowak
</p>
</div>