II GSK 546/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Kręcisz Sędzia NSA Andrzej Kuba (spr.) Sędzia del. WSA Tadeusz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. S.A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 825/17 w sprawie ze skargi A. S.A. w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia w części prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 17 października 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 825/17 oddalił skargę A. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy. Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym: Znak towarowy słowno-graficzny "MAMMOOTH" został zgłoszony przez A. S.A. z siedzibą w W. (dalej: skarżący, zgłaszający) do ochrony podaniem w dniu [...] kwietnia 2013 r. (poprawionym w zakresie wykazu towarów pismem z [...] kwietnia 2014 r.) za numerem [...] dla towarów z klasy 08: narzędzia i przyrządy ręczne obsługiwane ręcznie, klucze jako narzędzia; klasy 09: urządzenia i przyrządy: naukowe, żeglarskie, geodezyjne, fotograficzne, kinematograficzne, optyczne, wagowe, pomiarowe, sygnalizacyjne, kontrolne, do ratowania życia, do celów dydaktycznych; urządzenia i przyrządy do przewodzenia, przełączania, przekształcenia, gromadzenia, sterowania i regulacji energii elektrycznej, prostowniki, anteny, gaśnice; klasy 11: urządzenia do oświetlania, żarówki samochodowe, żarówki do kierunkowskazów w pojazdach; klasy 12: pojazdy, urządzenia służące do poruszania się na lądzie, w powietrzu lub wodzie, bagażniki do pojazdów, bagażniki na narty do samochodów, foteliki bezpieczeństwa dla dzieci do pojazdów, pokrowce na siedzenia pojazdów, rolety samochodowe jako osłony przeciwsłoneczne, osłony do samochodów, wycieraczki do szyb pojazdów, zapalniczki samochodowe, organizery do bagażników samochodowych, uchwyty rowerowe do samochodów, uchwyty narciarskie do samochodów, bagażniki dachowe; klasy 27: dywany, chodniki (kilimy), maty i słomianki, linoleum i inne materiały do pokrywania podłóg; dywaniki do samochodów. Pismem z 15 maja 2014 r. Urząd Patentowy RP zawiadomił zgłaszającego o przeszkodach udzielenia prawa ochronnego, wskazując że zgłoszone oznaczenie jest podobne, w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 145 ust. 2 p.w.p., do zarejestrowanych z wcześniejszym pierwszeństwem znaków towarowych: - CTM 001614692 (EUTM001614692) "MAMMOTH RECORDS" z pierwszeństwem od dnia 13 kwietnia 2000 r. na rzecz Mammoth Records, Inc., Burbank, Stany Zjednoczone Ameryki, w zakresie wszystkich towarów ujętych w kl. 09 przedmiotowego zgłoszenia; - CTM 003620986 (EUTM003620986) "YUKAGIR MAMMOTH" z pierwszeństwem od dnia 20 stycznia 2004 r. na rzecz SakhaEXPOmammoth (Joint Stock Company), Yakutsk, Federacja Rosyjska, w zakresie wszystkich towarów ujętych w kl. 27 przedmiotowego zgłoszenia; - CTM 003829785 (EUTM003829785) "YUKAGIR MAMMOTH" z pierwszeństwem od dnia 11 maja 2004 r. na rzecz SakhaEXPOmammoth (Joint Stock Company), Yakutsk, Federacja Rosyjska, w zakresie wszystkich towarów ujętych w kl. 09 przedmiotowego zgłoszenia; - CTM 009714114 (EUTM009714114) "MAMMOTH TOOLS" z pierwszeństwem od dnia 6 lutego 2011 r. na rzecz MAMMOTH TOOLS UK LTD, Ashtead, Wielka Brytania, w zakresie wszystkich towarów ujętych w kl. 08 przedmiotowego zgłoszenia; - CTM 010456077 (EUTM010456077) "MAMMOTH" z pierwszeństwem od dnia 30 listopada 2011 r. na rzecz Airpacks Limited, County Cavan, Irlandia, w zakresie ujętych w kl. 09 przedmiotowego zgłoszenia: "urządzenia i przyrządy: pomiarowe, sygnalizacyjne, kontrolne, do ratowania życia, gaśnice"; - CTM 010456291 (EUTM010456291) "MAMMOTH" z pierwszeństwem od dnia 30 listopada 2011 r. na rzecz Airpacks Limited, County Cavan, Irlandia, w zakresie ujętych w kl. 09 przedmiotowego zgłoszenia: "urządzenia i przyrządy: pomiarowe, sygnalizacyjne, kontrolne, do ratowania życia, gaśnice". W odpowiedzi na powyższe, pismem z [...] czerwca 2014 r. zgłaszający podniósł w szczególności, że sporny znak ma zdolność rejestrową, a jego rejestracji nie sprzeciwia się art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. W dniu [...] lutego 2016 r. Urząd Patentowy RP wydał decyzję o odmowie udzielenia prawa ochronnego na ww. znak towarowy "MAMMOOTH" w części dotyczącej wszystkich towarów z klasy 08, 09 i 27. Organ uznał zgłoszony znak "MAMMOOTH" ([...]) i przeciwstawione mu również słowno-graficzne "MAMMOTH TOOLS" (CTM 009714114), "MAMMOTH" (CTM 010456291) oraz wyłącznie słowne "MAMMOTH RECORDS" (CTM 001614692), "YUKAGIR MAMMOTH" (CTM 003620986 i CTM 003829785) i "MAMMOTH" (CTM 010456077) za podobne. Wskazał, że ww. znaki zawierają zbieżne fonetycznie i znaczeniowo wyrażenie mammo(o)th, które w świadomości rodzimych odbiorców będzie jednoznacznie kojarzone z mamutem. Rozwiniecie wskazanego zwrotu w niektórych znakach o dodatkowe słowa i/lub elementy graficzne nie zmienia faktu, że zawierają one zbieżny i istotny z punktu widzenia odbiorców element. Odbiorca może uznać, że każdy ze znaków jest rozwinięciem lub inną wersją wcześniejszego. Zdaniem organu, przy tak podobnych oznaczeniach i zbieżnych towarach/usługach ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd jest znaczne. Na dzień zgłoszenia spornego znaku przepisy ustawy p.w.p. nakładały na organ obowiązek badania z urzędu względnych podstaw odmowy udzielenia prawa ochronnego. Przy znakach wspólnotowych, skutkiem braku sprzeciwów, kwestia podobieństwa znaków nie była przedmiotem badań. Nadto Urząd Patentowy RP nie jest związany orzeczeniami innych organów. Decyzją z [...] lutego 2017 r. Urząd Patentowy RP utrzymał w mocy decyzję z [...] lutego 2016 r. Ponownie rozpoznając sprawę uznał, że znak towarowy [...] nie może być chroniony prawem ochronnym, bowiem na przeszkodzie rejestracji stoją przesłanki negatywne wskazane w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.. Organ wskazał, że przeciwstawione znaki przeznaczone są do oznaczenia takich samych towarów z klasy 08, 09 i 27. Następnie organ szczegółowo zestawił te towary w wymienionych klasach względem towarów, do oznaczenia których został przeznaczony sporny znak. Według organu do określenia przeciwstawionych towarów nie tylko użyto podobnych sformułowań, ale odnoszą się one dokładnie do takich samych towarów, które będą miały takich samych odbiorców, dokonujących zakupu tych towarów w takich samych punktach sklepowych. Generalnie sprzedaż narzędzi i dywanów prowadzona jest w sklepach budowlanych, gdzie ekspozycja oferowanych produktów jest zorganizowana tematycznie. W rezultacie poszczególne towary, znakowane wcześniejszymi znakami towarowymi, będą występować obok tego samego rodzaju towarów znakowanych przedmiotowym oznaczeniem (dywany, maty, tekstylia ścienne łącznie; narzędzia łącznie, etc.), co pozwala przypuszczać, iż pochodzą one od tego samego producenta (dywanów, narzędzi, etc.). Analogicznie zgłoszone i zarejestrowane w klasie 09 towary dystrybułowane są w sklepach RTV, według ich przeznaczenia. Przeciętny odbiorca będzie miał zatem styczność z identyczną ofertą, pochodzącą od różnych przedsiębiorców, prezentowaną pod podobnymi znakami towarowymi. Przechodząc do oceny podobieństwa oznaczeń organ uznał przeciwstawione znaki za podobne wizualnie. Mają bowiem wspólny element przewodni, którym jest motyw mamuta. Ma on charakter dominujący w warstwie wizualnej i fonetycznej przeciwstawionych znaków i stanowi punkt wyjścia dla koncepcji porównywanych znaków towarowych. Wszystkie znaki zawierają słowo Mammoth, które zostało przedstawione w dość podobnej pisowni, bowiem nie "mamut", ale "MAMMOOTH" w znaku zgłoszonym i "MAMMOTH" w znakach wcześniejszych. Użycie podwójnych liter oraz końcówki "Th" jest charakterystyczne, bowiem nietypowe dla języka polskiego. Sama różnica czy podwojone jest "oo" czy "mm" może nie zostać od razu spostrzeżona przez docelowego odbiorcę, jednak zauważalny jest fakt zastosowania tych samych liter. Zgłoszony znak posiada charakterystyczną czcionkę oraz linie zamieszczone pod i nad napisem MAMMOOTH. Wcześniejsze znaki słowne zawierają natomiast dodatkowy element słowny: "MAMMOTH RECORDS" (EUTM001614692), "MAMMOTH TOOLS"(EUTM009714114) i "YUKAGIR MAMMOTH" (EUTM003620986). W rezultacie znak zgłoszony jest dość podobny do wcześniejszych znaków dwuczłonowych. Wcześniejsze znaki towarowe słowno-graficzne: EUTM009714114 MAMMOTH TOOLS oraz EUTM010456291 MAMMUTH zawierają, oprócz wyraźnej warstwy słownej: "MAMMOTH TOOLS" i "MAMMOTH", zamieszczony nad napisem element obrazkowy przedstawiający mamuta. Grafika ww. znaków jest bardzo charakterystyczna ze względu na wieloelementowość obrazków i ich fantazyjny charakter. Ze względu na wyrazistość i oryginalność grafiki, organ uznał zgłoszony znak za dość podobny do wcześniejszych znaków słowno-graficznych z uwagi na zbieżność elementu słownego. Wskazując na znak "MAMMOTH" (EUTM010456077) organ podniósł, że zawiera on jeden element słowny. Znak zgłoszony jest z nim identyczny wizualnie, gdyż zastosowana w zgłoszeniu grafika ma charakter drugorzędny względem silnie wyeksponowanej warstwy słownej. Przechodząc do warstwy fonetycznej organ wskazał, że ze względu na podobieństwo lub identyczność warstwy słownej przeciwstawione znaki będą miały podobne lub identyczne brzmienie. Znaki: "MAMMOTH RECORDS" (EUTMOO1614692), "MAMMOTH TOOLS" (EUTM009714114) i "YUKAGIR MAMMOTH" (EUTM003620986) mają dodatkowe elementy, co łączy się z większą liczbą sylab. W przypadku znaku "YUKAGIR MAMMOTH" (EUTM003620986) różny jest także początek, co skutkuje tym, iż zgłoszony znak jest jedynie dość podobny brzmieniem do ww. przeciwstawionych trzech znaków. Z kolei, warstwa słowna oznaczenia zgłoszonego jest tożsama z "MAMMOTH" (EUTM010456077) oraz "MAMMOTH" (EUTM010456291), dlatego są one identyczne fonetycznie. Uzasadniając podobieństwo koncepcyjne organ zaznaczył, że niezależnie od tego jakie skojarzenie wywołuje wśród odbiorców wspólny przeciwstawionym znakom motyw prahistorycznego zwierzęcia – mamuta - określenie to, w funkcji znaku towarowego dla towarów z klasy 08, 09 i 27 cechuje się bardzo wysoką zdolnością odróżniającą. Ma ono abstrakcyjny charakter względem zgłoszonych towarów i będzie silnie zapadać w pamięć odbiorców. Nie ma zatem znaczenia, w porównaniu podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń, czy element ten jest przedstawiony z elementem obrazkowym, przedstawiającym de facto mamuta, czy też z określeniem "tools" (ang.) - narzędzia, czy "records" (ang.) - nagrania, czy z epitetem "yukagir", oznaczający mamuta z wykopalisk. Siła eksponowanego i prezentowanego za pomocą charakterystycznej pisowni elementu "mamooth"/"mammooth" wyłania się ponad pozostałe elementy omawianych znaków. Należy zatem przyjąć, że wszystkie oznaczenia łączy koncepcja, która wywołuje to samo wrażenie na odbiorcy - odwołuje do wizerunku mamuta – co czyni przeciwstawione oznaczenia znaczeniowo identyczne. Konkludując organ doszedł do przekonania, że zgłoszone oznaczenie powiela koncepcję znaków wcześniejszych, a tym samym jest do nich podobne wizualnie i identyczne lub podobne fonetycznie. Wszystkie oznaczenia zostały przeznaczone do znakowania tych samych towarów. Na podstawie wskazanego podobieństwa koncepcyjnego jak i wizualnego oraz fonetycznego organ wnioskuje, że przedmiotowe oznaczenie wprowadzi docelowych odbiorców błąd, co do pochodzenia znakowanych towarów. Całościowe wrażenie wywierane przez oznaczenia pozwala uznać, iż pochodzą one od przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo. Na zgłoszone oznaczenie nie może więc zostać udzielone prawo ochronne. Zaznaczył również, że decyzja z [...] lutego 2016 r. miała charakter odmowy częściowej (art. 145 ust. 3 p.w.p.), dlatego też organ, rozpatrując przedmiotowy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, związany był jej zakresem. Po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji organ rozstrzygnie o pozostałym zakresie usług, które nie były przedmiotem decyzji odmawiającej udzielenia prawa ochronnego, tj. tych objętych klasą 11 i 12. Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd podzielił stanowisko organu w tej sprawie tak co do porównania – w kontekście przesłanek unormowania art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. (w brzmieniu tego przepisu sprzed ww. zmiany ustawy) – znaków towarowych przeciwstawionych sobie w tej sprawie (spornego i znaków unijnych), jak i samych towarów, do oznaczania których znaki te zostały przeznaczone. Sąd nie podzielił tej argumentacji skarżącego – obliczonej na wykazanie wadliwości oceny mocy odróżniającej elementów MAMMOTH/MAMMOOTH, a w szczególności, że są to elementy słabe, które nie mogą determinować podobieństwa znaków, w stopniu powodującym niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd. Przede wszystkim organ prawidłowo wywiódł – podkreślając zasadnicze znaczenie elementów słownych przy ocenie znaków słowno-graficznych (por. stronę 15 zaskarżonej decyzji) – nietrafność twierdzenia skarżącego o upowszechnieniu elementu mamuta , gdyż nawet jeżeli wiele znaków towarowych na rynku zawiera motyw mamuta w warstwie słownej lub graficznej, to nie oznacza, że nie jest on elementem dystynktywnym dla towarów takich jak narzędzia ręczne, elektronika i dywany. W tej sytuacji dowody skarżącego przedstawione w postępowaniu przed organem na temat różnorodnych towarów oznaczanych znakiem mammoth , czy lista znaków z tym elementem zarejestrowanych w różnych krajach, świadczyć mogą o jego popularności, chwytliwości marketingowej, ale nie dowodzą jeszcze zwyczajowego używania w utrwalonych praktykach handlowych dla określonych grup towarowych czy usług. Poza tym Sąd wskazał, że nawet gdyby element mamuta miał wywoływać skojarzenie z "trwałością", to wciąż nie jest uzasadnione twierdzenie o braku odróżnialności tego elementu dla zgłoszonych towarów. Oznaczenia zwyczajowo i powszechnie używane w utrwalonych praktykach handlowych, nawet jeżeli nie weszły do języka potocznego stając się nazwami rodzajowymi towaru, powinny zostać wyłączone od możliwości ich zawłaszczania przez jednego z konkurentów. Z powodu powszechnego używania do oznaczania tożsamości towarów nie są bowiem w stanie prawidłowo informować odbiorców o ich pochodzeniu. Powszechności używania oznaczenia nie należy utożsamiać z powszechną znajomością. Samo rozpowszechnienie danego oznaczenia nie przesądza jeszcze o jego wolnym charakterze. W tej sprawie strona skarżąca nie wykazała upowszechnienia omawianego elementu mamuta w konkretnej branży, czy grupie towarowej w przedłożeniu na odbiorców towarów. Sama popularność motywu/elementu mamuta na rynku nie dowodzi jeszcze jego zwyczajowego stosowania w konkretnej branży w odniesieniu do danej grupy towarów. Podobnie samo kojarzenie tego elementu z trwałością/wytrzymałością/siłą nie przesądza o jego wejściu do obrotu jako określenia wskazującego na towary z klasy 08, 09, 27, stanowiące przedmiot sporu w tej sprawie. Dlatego też Sąd I instancji uznał, że organ prawidłowo ustalił, że sporne oznaczenie MAMMOOTH powiela koncepcję ww. znaków wcześniejszych/unijnych, a tym samym jest do nich podobne wizualnie i identyczne lub podobne fonetycznie, w sytuacji gdy wszystkie te oznaczenia zostały przeznaczone do sygnowania takich samych towarów, przy czym całościowe wrażenie wywierane przez te oznaczenia może prowadzić do wniosku, że towary te pochodzą od powiązanych ze sobą podmiotów gospodarczych. Zdaniem WSA, organ sprostał w sprawie zasadom badania podobieństwa towarów i usług. Stwierdzając między innymi tożsamość towarów w klasie 27 organ wskazał na przeznaczenie spornego znaku do znakowania towarów: "dywany, chodniki (kilimy), maty i słomianki, linoleum i inne materiały do pokrywania podłóg; dywaniki do samochodów", podczas gdy wcześniejszy znak wspólnotowy (chodzi o znakEUTM003620986) oznacza w klasie 27 dywany, chodniki (kilimy) maty i słomianki, linoleum i inne materiały do pokrywania podłóg (...). Zatem znaki te w ocenie organu zostały przeznaczone do znakowania towarów, które można określić jako "wyrób dekoracyjno-użytkowy (dywan podłogowy) lub wyłącznie dekoracyjny (dywan ścienny) o dużej masie powierzchniowej (...)"; dywaniki samochodowe mają zaś na celu wyłącznie wyposażenie pojazdu. W zależności od przestrzeni, w której mają być umieszczone towary, obydwa znaki służą do oznaczania jednorodnych towarów o różnym przeznaczeniu – dekoracyjnym bądź użytkowym; towary mają jednak ten sam charakter – są tekstyliami pokrywającymi powierzchnię podłóg i ścian. W świetle powyższego nie sposób uznać zasadność zarzutu skargi o niepełnej analizie podobieństwa towarów objętych spornym znakiem do towarów objętych ww. znakami wcześniejszymi/przeciwstawionymi. Organ wykonał bowiem tę analizę na wyczerpującym i wystarczającym dla skontrolowania przez Sąd podjętego rozstrzygnięcia poziomie dokładności, zasadnie podkreślając, że do określenia przeciwstawionych towarów "nie tylko użyto podobnych sformułowań, ale odnoszą się one do takich samych towarów, które będą miały takich samych odbiorców, dokonujących zakupu tych towarów w takich samych punktach sklepowych"; generalnie bowiem "sprzedaż narzędzi i dywanów prowadzona jest w sklepach budowlanych, gdzie ekspozycja oferowanych produktów jest zorganizowana tematycznie", a przeciętny odbiorca będzie miał styczność z identyczną ofertą pochodzącą od różnych przedsiębiorców prezentowaną pod podobnymi znakami. Sąd I instancji podkreślił, że w tej sprawie organ nie naruszył zasad porównywania towarów. Wskazał w jaki sposób i w oparciu o jakie kryteria doszedł do poczynionych w tym względzie ustaleń, którym nie można w tej sytuacji postawić zarzutu dowolności. W kwestii podważanego podobieństwa dywaników samochodowych w klasie 27 do towarów w tej samej klasie oznaczanych wspólnotowym znakiem EUTM003620986, Sąd wskazał, że sporny znak został zgłoszony dla towarów w klasie 27 "dywany, chodniki (kilimy) maty i słomianki, linoleum i inne materiały do pokrywania podłóg; dywaniki do samochodów", podczas gdy przeciwstawiony mu znak wspólnotowy EUTM003620986 obejmuje w tej klasie (27) "dywany, chodniki (kilimy), maty i słomianki, linoleum i inne materiały do pokrywania podłóg; ścienne materiały dekoracyjne (nietekstylne)". Poza dywanikami do samochodów (sporny znak) i ściennymi materiałami dekoracyjnymi /nietekstylnymi/ (znak przeciwstawiony) wykazy towarów obu znaków pokrywają się. Można jednak w tej sytuacji uznać, iż zakres ochrony przeciwstawionego znaku EUTM003620986 przeznaczonego m.in. dla dywanów, chodników i innych materiałów do pokrywania podłóg – w myśl zasady, że szersza grupa pojęciowa (tu dywany, chodniki, materiały do pokrywania podłóg) zawiera bardziej określony w szczegółach co do przeznaczenia towar – obejmuje dywaniki samochodowe, gdyż nie da się wykluczyć, że producent pokryć podłogowych z różnych materiałów produkuje taki sam towar o przeznaczeniu samochodowym, czyli dywaniki samochodowe/do samochodów, które będą mogły być (przy oznaczaniu towarów spornym znakiem) uznawane za pochodzące od jednego przedsiębiorcy, czy przedsiębiorców pozostających w związku, prowadząc do konfuzji na rynku. Sąd I instancji uznał więc, że w tej sprawie stopień podobieństwa porównywanych znaków, na wszystkich zasadniczo płaszczyznach ich postrzegania, jest wysoki i jednoznaczny i może kompensować niższy stopień podobieństwa towarów, powodując ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia tych towarów. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła spółka, zaskarżając go w części tj. w zakresie, w jakim WSA potwierdził zasadność odmowy udzielenia prawa ochronnego na wskazany znak towarowy w zakresie dywaników samochodowych w klasie 27 klasyfikacji nicejskiej. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła: I. naruszenie przepisów postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), tj.: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a., poprzez niestwierdzenie naruszenia przez Urząd Patentowy przepisów postępowania - polegającego na braku podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia sprawy, błędne ustalenia faktyczne, dowolną ocenę materiału dowodowego oraz uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób, który nie spełnia wymogów uzasadnienia decyzji administracyjnej - w zakresie, w jakim Urząd wadliwie przyjął, że "dywaniki samochodowe" z klasy 27, dla których został zgłoszony znak skarżącej, są podobne do towarów w klasie 27, objętych rejestracją wcześniejszego znaku towarowego; II. naruszenie prawa materialnego (art. 174 pkt. 1 p.p.s.a.), tj.: art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. poprzez jego błędne zastosowanie, a to poprzez faktyczne pominięcie kryteriów oceny podobieństwa towarów, co doprowadziło do błędnego uznania, że "dywaniki samochodowe" z klasy 27, dla których został zgłoszony znak skarżącej są podobne do "dywanów, chodników (kilimy), mat i słomianek, linoleum i innych materiałów do pokrywania podłóg; ściennych materiałów dekoracyjnych (nietekstylnych)" pod wcześniejszym znakiem towarowym. W związku z powyższym wniosła o uchylenie w zaskarżonej części w/w wyroku WSA w Warszawie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż podniesione w niej zarzuty nie są skuteczne. Należy na wstępie zauważyć, że skarga kasacyjna tylko w nieznacznej części kwestionuje zaskarżony wyrok Sądu I Instancji i tym samym rozstrzygnięcie Urzędu Patentowego RP o odmowie udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy. Strona skarżąca ograniczyła się wyłącznie w tej skardze do kwestionowania decyzji organu odnoszącej się do towarów z klasy 27, a konkretnie jednego tylko towaru w postaci dywaników samochodowych. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznawał niniejszą sprawę wyłącznie w granicach skargi kasacyjnej zgodnie z przepisem art. 183 par.1 p.p.s.a. Pierwszy zarzut skargi kasacyjnej dotyczył sugerowanego przez jej autora naruszenia przez Sąd I Instancji przepisów postępowania w sposób, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a konkretnie art. 145 par.1 pkt.1 lit.c p.p.s.a. w zw. z art. art. 7 § 1, 77 § 1, 80 ,107 § 3. Odnosił się ten zarzut do ustaleń faktycznych organu, zaakceptowanych przez Sąd I Instancji w zakresie badania podobieństwa towarów w klasie 27 objętych wcześniejszą rejestracją spornego znaku towarowego. Sąd I Instancji stwierdzając, że szeroki zakres ochrony przeciwstawionego znaku towarowego przeznaczonego dla towarów dla klasy 27 m.in. dywanów, chodników i innych materiałów do pokrywania podłóg, zawiera określony, szczegółowy co do przeznaczenia towar w postaci dywaników samochodowych, odwołał się do zasady, że szersza grupa pojęciowa obejmuje konkretne rodzaje towarów. Do takiego stwierdzenia nie było wymagane przeprowadzenie wnikliwego postępowania dowodowego, jak to sugeruje strona skarżąca. Podobieństwo towaru w postaci dywanów, chodników, mat, słomianek, linoleum i innych materiałów na podłogi nie może być skutecznie kwestionowane, tym bardziej, że dywaniki samochodowe mieszczą się w klasie 27. Sąd potwierdził prawidłową analizę kryteriów podobieństwa towarów przeprowadzoną przez organ w zaskarżonej decyzji, w celu ustalenia możliwość zaistnienia konfuzji wśród odbiorców spornego towaru w postaci dywaników samochodowych oznaczonych spornym znakiem towarowym co do źródeł pochodzenia tego towaru. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego brak było podstaw do postawienia organowi zarzutów naruszenia wskazanych przepisów postępowania, a w szczególności art. 7 i 107 § 3 k.p.a., gdyż Urząd Patentowy wywiązał się należycie z obowiązku wnikliwego zbadania sprawy, również w zakresie ustalenia podobieństwa towarów w klasie 27, a konkretnie dywaników samochodowych. Organ uzasadnił także przekonywująco swoje ustalenia co do podobieństwa towarów. Wprawdzie nie rozwinął szczegółowo w uzasadnieniu analizy wszystkich kryteriów podobieństwa towarów, na jakie wskazuje autor skargi kasacyjne, ale stwierdził, że elementy podobieństwa towarów niewątpliwie występują i mają przewagę nad ewentualnymi różnicami, a to prowadzi do konkluzji o możliwości wprowadzenia w błąd odbiorców porównywanych towarów co do źródeł pochodzenia spornych towarów z powodu zbieżności podobieństwa towarów i oznaczeń. Wydaje się, że w ustalonym stanie faktycznym nie zachodziła konieczność bardziej szczegółowego omawiania stopnia podobieństwa towarów według wszystkich poszczególnych, wskazanych również przez organ, kryteriów oraz wszystkich kategorii odbiorców towarów, czy też ewentualnie kanałów dystrybucyjnych i sprzedaży, gdyż dywaniki samochodowe zaliczane są do tej samej klasy 27, do której należą pozostałe towary tam wymienione, i już to wskazuje na ich podobieństwo do pozostałych towarów wymienionych w tej klasie. Porównywanie podobieństwa tak powszechnie dostępnych i popularnych towarów nie wymagało aż tak dogłębnej analizy, jak to zarzuca strona skarżąca. Zupełnie gołosłowne jest twierdzenie strony skarżącej, że towary w postaci dywaników samochodowych to towary całkowicie odmienne od towarów wymienionych w klasie 27, na które posiada ochronę uprawniony z wcześniejszej rejestracji, z uwagi na odmienny charakter i przeznaczenie. Różni ich ponadto - zdaniem skarżącej - brak komplementarności i konkurencyjności, oraz że są sprzedawane za pomocą odmiennych kanałów dystrybucji. Jeśli ustalenia co do podobieństwa przeciwstawianych znaków towarowych nie są obecnie przez stronę skarżącą kwestionowane, i występuje również podobieństwo towarów z chronionymi wcześniejszą rejestracją, to niewątpliwie brak było przesłanek do uwzględnienia wniosku skarżącej o udzielenie prawa ochronnego na sporny znak towarowy również w odniesieniu do towarów w postaci dywaników samochodowych. W tak ustalonym stanie faktycznym prawidłowo Sąd I nstancji zastosował przepis art.132 ust. 2 pkt.2 p.w.p. Udzielenie prawa ochronnego wnioskodawcy na sporny znak było naruszeniem przepisu art.132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p. Należy zgodzić się z poglądem wyrażonym przez Sąd I Instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że nawet mniejszy stopień podobieństwa towarów dywaników samochodowych z szerszym katalogiem dywanów i materiałów pokrywających podłogi z klasy 27 może być kompensowany wysokim stopniem podobieństwa znaków towarowych i to powoduje powstanie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do źródeł pochodzenia towarów. Nie można wykluczyć bowiem, że z powodu silnego podobieństwa oznaczeń odbiorcy również spornych towarów w postaci dywaników samochodowych mogą być przeświadczeni, że pochodzą one z tego samego źródła co towary chronione wcześniejszą rejestracją, wymienione w klasie 27. Uprawnionemu do przeciwstawionego znaku towarowego z wcześniejszej rejestracji przysługiwało prawo ochronne na wszystkie towary z klasy 27, a zatem również na dywaniki samochodowe, które się w tej klasie mieszczą. Ponadto uprawniony z wcześniejszej rejestracji mógłby w okresie ochrony produkować również dywaniki samochodowe i oznaczać je przysługującym mu znakiem towarowym. Powyższy argument przemawia dodatkowo, że wystąpiła względna przeszkoda w udzieleniu skarżącej prawa ochronnego na sporny znak, również w odniesieniu do towarów w postaci dywaników samochodowych. Reasumując powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi kasacyjnej, gdyż ostatecznie zaskarżony wyrok odpowiada prawu. Dlatego też należało skargę kasacyjną oddalić na podstawie art. 184 p.p.s.a.