II SA/Kr 1010/20

SENTENCJA Kraków, dnia 27 listopada 2020r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2020r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółka z o.o. w W. na uchwałę LVIII/775/12 Rady Miasta Krakowa z dnia 10 października 2012 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Młynówka Królewska – Filtrowa" postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Strona skarżąca [...] Spółka z o.o. w W. pismem z dnia 17 lipca 2020r., nadanym w U.P. w dniu 23 lipca 2020r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę LVIII/775/12 Rady Miasta Krakowa z dnia 10 października 2012 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Młynówka Królewska – Filtrowa". Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. W świetle art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270.) zwanej dalej p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Użyte w tym przepisie sformułowanie "innych" wskazuje na inne przyczyny niż wymienione w pkt 1-5 art. 58 § 1 p.p.s.a. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje zwłaszcza, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, czyli tak jak miało to miejsce na gruncie niniejszej sprawy. Uchwała będąca przedmiotem skargi została podjęta przed dniem 1 czerwca 2017 r., a zatem do oceny dopuszczalności skargi zastosowanie znajdowały przepisy art. 52 i 53 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r., co oznacza, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego należało poprzedzić wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 i § 4 przed dniem 1 czerwca 2017 r., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, a w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie natomiast z art. 53 § 2 p.p.s.a., w wersji obowiązującej przed dniem 1 czerwca 2017 r., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Wobec powyższego pełnomocnik skarżącego został zobowiązany do przedłożenia dowodu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo prawidłowego doręczenia wezwania (k. 38) pełnomocnik nie przedłożył dowodu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Również z akt administracyjnych nie wynika, aby skarżący wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa. Skoro zatem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie zostało złożone, to skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.