II FZ 506/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Antoni Hanusz, po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. T. sp. z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Po 890/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. T. sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia 10 lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z 8 lipca 2020 r., I SA/Po 890/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę B. T. sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z 10 lipca 2019 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że pismem z 4 października 2019 r. skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z 10 lipca 2019 r.. W odpowiedzi na wezwanie Przewodniczącego Wydziału z 13 grudnia 2019 r. wzywające do uiszczenia wpisu od skargi skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy postanowieniem z 28 stycznia 2020 r., I SPP/Po 239/19 odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy we wskazanym ostatnio zakresie. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem WSA w Poznaniu z 3 marca 2020 r., I SPP/Po 239/19. Następnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 28 maja 2020 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 13 grudnia 2019 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie wystosowane na podstawie zarządzenia z 28 maja 2020 r. doręczono skarżącej 16 czerwca 2020 r. Z informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego sądu wynika, że skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu od skargi (k. 39 akt sądowych).Wskazując na art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd stwierdził, że w zakreślonym terminie wymagany wpis nie został uiszczony, a zatem ziściła się przesłanka do odrzucenia skargi. 2. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Poznaniu. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie polegające na odrzuceniu skargi, pomimo braku ku temu podstaw. 3. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował normy proceduralne określone w art. 220 § 1 p.p.s.a. Skarżąca została skutecznie wezwana przez Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, sąd pierwszej instancji zobowiązany był, zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucić. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.