Ppolska.starec← UrzadnikLog in

VIII C 2540/14

Common courts2017-12-21
Case number
VIII C 2540/14
Judgment date
2017-12-21
Type
SENTENCE

Judges

Bartek Męcina (PRESIDING_JUDGE)

Judgment text

<p>Sygn. akt VIII C 2540/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>dnia 21 grudnia 2017 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w VIII Wydziale Cywilnym</p> <p>w składzie: przewodniczący: SSR Bartek Męcina</p> <p>protokolant: st. sekr. sąd. Anna Zuchora</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2017 roku w <span class="anon-block">Ł.</span> </p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> Biuro Handlowe (...) spółka z o.o.</span> spółka komandytowa w <span class="anon-block">B.</span> (poprzednio <span class="anon-block"> Biuro Handlowe (...)</span> <span class="anon-block">P. D.</span>, <span class="anon-block">K. N.</span>, <span class="anon-block"> (...) spółka jawna</span> w <span class="anon-block">B.</span>)</p> <p>przeciwko <span class="anon-block">J. N. (1)</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>zasądza od pozwanej <span class="anon-block">J. N. (1)</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> Biuro Handlowe (...) spółka z o.o.</span> spółka komandytowa w <span class="anon-block">B.</span> kwotę 6.041,03 zł. (sześć tysięcy czterdzieści jeden złotych trzy grosze) wraz z odsetkami ustawowymi, przy czym od dnia 1 stycznia 2016 r. z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, od dnia 30 lipca 2014 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 1.467 zł. (jeden tysiąc czterysta sześćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sygn. akt VIII C 2540/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 30 lipca 2014 roku powód <span class="anon-block"> Biuro Handlowe (...)</span> <span class="anon-block">P. D.</span>, <span class="anon-block">K. N.</span>, <span class="anon-block"> (...) spółka jawna</span> w <span class="anon-block">B.</span>, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanej <span class="anon-block">J. N. (1)</span> powództwo o zapłatę kwoty 6.041,03 zł. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu powód podniósł, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mąż pozwanej, <span class="anon-block">Z. N.</span> kupił towary potwierdzone <span class="anon-block">fakturami VAT nr (...)</span> z dnia 17 lipca 2012 r. na kwotę 1.877,60 zł.- data dostarczenia 18 lipca 2012 r., z czego do zapłaty pozostało 1.768,49 zł., nr FA <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 7 września 2012 r. na kwotę 1.062,90 zł.- data dostarczenia 10 września 2012 r., nr FA <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 10 września 2012 r. na kwotę 76,26 zł.- data dostarczenia 11 września 2012 r. i nr FA <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 3 października 2012 r. na kwotę 1.950,76 zł.- data dostarczenia 4 października 2012 r. Pomimo upływu terminów <span class="anon-block">Z. N.</span> nie dokonał zapłaty z wyjątkiem części należności objętej <span class="anon-block">fakturą VAT nr (...)</span> z dnia 17 lipca 2012 r., a mianowicie 109,11 zł. W dniu 13 grudnia 2013 r. <span class="anon-block">Z. N.</span> zmarł, a jego spadkobierczynią jest żona, <span class="anon-block">J. N. (1)</span>. W dniu 7 kwietnia 2014 r. pełnomocnik powoda wezwał pozwaną do wskazania spadkobierców <span class="anon-block">Z. N.</span>, jednak pozwana zakwestionowała istnienie zobowiązania. Na dochodzoną pozwem kwotę składa się 4.858,41 zł. tytułem należności głównej oraz 1.182,62 zł. tytułem skapitalizowanych na dzień 29 lipca 2014 r. odsetek, w tym 457,92 zł. tytułem skapitalizowanych odsetek od kwoty 1.768,49 zł. objętej <span class="anon-block">fakturą VAT nr (...)</span> z dnia 17 lipca 2012 r. za okres od 1 sierpnia 2012 r. do 29 lipca 2014 r., 255,53 zł. tytułem skapitalizowanych odsetek od kwoty 1.062,90 zł. objętej fakturą FA <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 7 września 2012 r. za okres od 22 września 2012 r. do 29 lipca 2014 r., 18,25 zł. tytułem skapitalizowanych odsetek od kwoty 76,26 zł. objętej <span class="anon-block">fakturą nr (...)</span> z dnia 10 września 2012 r. za okres od 25 września 2012 r. do 29 lipca 2014 r. oraz 450,92 zł. tytułem skapitalizowanych odsetek od kwoty 1.950,76 zł. objętej <span class="anon-block">fakturą nr (...)</span> z dnia 3 października 2012 r. za okres od 18 października 2012 r. do 29 lipca 2014 r.</p> <p> <em> <!-- -->(pozew k. 5- 11)</em> </p> <p>W odpowiedzi na pozew <span class="anon-block">J. N. (1)</span>, reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu strona pozwana zakwestionowała swoją legitymację procesową z uwagi na nieprzedstawienie przez powoda postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po <span class="anon-block">Z. N.</span>. Ponadto <span class="anon-block">J. N. (1)</span> podniosła, że <span class="anon-block">Z. N.</span> prowadził jednoosobową działalność gospodarczą, w związku z czym pozwana nie ma żadnej wiedzy o istnieniu zobowiązania wobec powoda. Pozwana zwróciła uwagę, że powodowa spółka miała dostarczać towar pomimo braku zapłaty za poprzednie dostawy, a ponadto nie wzywała <span class="anon-block">Z. N.</span> do zapłaty.</p> <p> <em> <!-- -->(odpowiedź na pozew k. 49- 52)</em> </p> <p>W piśmie z dnia 19 grudnia 2014 r. pełnomocnik powoda wniósł o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">Z. N.</span>. Ponadto strona powodowa wskazała, że <span class="anon-block">Z. N.</span> był wielokrotnie telefonicznie proszony o dokonanie zapłaty.</p> <p> <em> <!-- -->(pismo pełn. powoda k. 59- 60)</em> </p> <p>Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2015 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi- Widzewa w Łodzi zawiesił postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">Z. N.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->(postanowienie k. 67)</em> </p> <p>Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2017 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi- Widzewa w Łodzi podjął zawieszone postępowanie.</p> <p> <em> <!-- -->(postanowienie k. 85)</em> </p> <p>Do zamknięcia rozprawy stanowisko stron nie uległo zmianie.</p> <p> <em> <!-- -->(protokół rozprawy k. 114)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">Z. N.</span> prowadził działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...) Usługowo- Handlowy (...)</span>.</p> <p> <em> <!-- -->(dane z wpisu w rejestrze REGON k. 22)</em> </p> <p>Od 1995 r. <span class="anon-block">Z. N.</span> zamawiał towary w powodowej spółce za pośrednictwem telefonu i faxu. Towar był dostarczany za pośrednictwem kuriera, a <span class="anon-block">Z. N.</span> potwierdzał jego odbiór podpisując się na liście przewozowym.</p> <p> <em> <!-- -->(zeznania <span class="anon-block">K. N.</span> k. 115)</em> </p> <p>W dniu 17 lipca 2012 r. powód wystawił <span class="anon-block">fakturę VAT nr (...)</span> na kwotę 1.877,60 zł. z terminem zapłaty do 31 lipca 2012 r.</p> <p> <em> <!-- -->(faktura VAT k. 23)</em> </p> <p>Towar objęty powyższą fakturą VAT został odebrany przez <span class="anon-block">Z. N.</span> w dniu 18 lipca 2012 r.</p> <p>(k. 24)</p> <p>W dniu 7 września 2012 r. powód wystawił <span class="anon-block">fakturę VAT nr (...)</span> na kwotę 1.062,90 zł. z terminem zapłaty do 21 września 2012 r.</p> <p> <em> <!-- -->(faktura VAT k. 25)</em> </p> <p>Towar objęty powyższą fakturą VAT został odebrany przez <span class="anon-block">Z. N.</span> w dniu 10 września 2012 r.</p> <p>(k. 26)</p> <p>W dniu 10 września 2012 r. powód wystawił <span class="anon-block">fakturę VAT nr (...)</span> na kwotę 76,26 zł. z terminem zapłaty do 24 września 2012 r.</p> <p> <em> <!-- -->(faktura VAT k. 27)</em> </p> <p>Towar objęty powyższą fakturą VAT został odebrany przez <span class="anon-block">Z. N.</span> w dniu 11 września 2012 r.</p> <p>(k. 28)</p> <p>W dniu 3 października 2012 r. powód wystawił <span class="anon-block">fakturę VAT nr (...)</span> na kwotę 1.950,76 zł. z terminem zapłaty do 17 października 2012 r.</p> <p> <em> <!-- -->(faktura VAT k. 29- 30)</em> </p> <p>Towar objęty powyższą fakturą VAT został odebrany przez <span class="anon-block">Z. N.</span> w dniu 4 października 2012 r.</p> <p>(k. 31)</p> <p>Pomimo upływu terminów <span class="anon-block">Z. N.</span> nie dokonał zapłaty za towar objęty powyższymi fakturami VAT, z wyjątkiem części należności objętej <span class="anon-block">fakturą VAT nr (...)</span> z dnia 17 lipca 2012 r., a mianowicie 109,11 zł. <span class="anon-block">K. N.</span> kilkakrotnie rozmawiał telefonicznie ze <span class="anon-block">Z. N.</span> w sprawie zaległej zapłaty.</p> <p> <em> <!-- -->(zeznania <span class="anon-block">K. N.</span> k. 115)</em> </p> <p>Pismem z dnia 7 kwietnia 2014 r. pełnomocnik powoda poinformował <span class="anon-block">J. N. (1)</span> o istnieniu zadłużenia na łączną kwotę 4.858,41 zł. z tytułu dostawy towaru objętego powyższymi fakturami VAT oraz poprosił pozwaną o wskazanie spadkobierców <span class="anon-block">Z. N.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->(pismo pełn. powoda k. 33- 34)</em> </p> <p>W odpowiedzi, pismem z dnia 16 kwietnia 2014 r. pełnomocnik pozwanej podniósł, że powód nie udowodnił faktu zamówienia towarów objętych fakturami VAT.</p> <p> <em> <!-- -->(pismo pełn. pozwanej k. 35)</em> </p> <p>Pismem z dnia 28 maja 2014 r. pełnomocnik powoda wezwał <span class="anon-block">J. N. (1)</span> do zapłaty kwoty 4.858,41 zł.</p> <p> <em> <!-- -->(pismo pełn. powoda k. 36- 37)</em> </p> <p>Na podstawie uchwały nr 1 z dnia 15 czerwca 2015 r. <span class="anon-block"> Biuro Handlowe (...) spółka jawna</span> przekształciło się w <span class="anon-block"> Biuro Handlowe (...) spółkę z o.o.</span> spółkę komandytową.</p> <p> <em> <!-- -->(odpis pełny z rejestru przedsiębiorców k. 89- 92, zeznania <span class="anon-block">K. N.</span> k. 115)</em> </p> <p>Postanowieniem z dnia 24 listopada 2016 roku Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze stwierdził, że spadek po <span class="anon-block">Z. N.</span> zmarłym w dniu 1 listopada 2013 r. na podstawie ustawy nabyli żona <span class="anon-block">J. N. (1)</span>, córka <span class="anon-block">A. R.</span> i synowie <span class="anon-block">P. N.</span> i <span class="anon-block">J. N. (2)</span> po ¼ części każde z nich.</p> <p> <em> <!-- -->(postanowienie k. 83)</em> </p> <p>Do dnia wyrokowania pozwana nie uregulowała zadłużenia dochodzonego przedmiotowym powództwem.</p> <p> <em> <!-- -->( okoliczność bezsporna )</em> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd na podstawie dowodów z dokumentów, znajdujących się w aktach sprawy, które nie budziły wątpliwości, co do prawidłowości i rzetelności ich sporządzenia, nie były także kwestionowane przez żadną ze stron procesu, a także na podstawie zeznań <span class="anon-block">K. N.</span>.</p> <p>Na rozprawie w dniu 21 grudnia 2017 r. Sąd pominął dowód z przesłuchania <span class="anon-block">J. N. (1)</span>, ponieważ pozwana wezwana na termin rozprawy, nie stawiła się bez żadnej usprawiedliwionej przyczyny.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>W przedmiotowej sprawie powód dochodził od <span class="anon-block">J. N. (1)</span> zapłaty kwoty 6.041,03 zł., w tym kwoty 4.858,41 zł. tytułem należności głównej oraz 1.182,62 zł. tytułem skapitalizowanych na dzień 29 lipca 2014 r. odsetek. Pozwana wnosząc o oddalenie powództwa zakwestionowała istnienie roszczenia. W ocenie Sądu ze stanowiskiem <span class="anon-block">J. N. (1)</span> nie sposób się zgodzić. Strona powodowa przedstawiła <span class="anon-block">faktury VAT nr (...)</span> z dnia 17 lipca 2012 r., nr FA <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 7 września 2012 r., nr FA <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 10 września 2012 r. i nr FA <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 3 października 2012 r., które obejmowały sprzedany <span class="anon-block">Z. N.</span> towar, za który ten w przeważającej części nie zapłacił. Poza tym zeznający w imieniu powodowej <span class="anon-block"> spółki (...)</span> wyjaśnił, że zamówiony telefonicznie lub za pośrednictwem faxu towar był dostarczany za pośrednictwem kuriera, a <span class="anon-block">Z. N.</span> potwierdzał odbiór zamówienia składając podpis na liście przewozowym. Na okoliczność sposobu odbioru towaru strona powodowa przedstawiła dowody w postaci listów przewozowych zawierających pieczątkę firmy i podpis <span class="anon-block">Z. N.</span>. Dlatego w ocenie Sądu powód przedstawiając powyższe dokumenty oraz uzupełniając je dowodem z przesłuchania <span class="anon-block">K. N.</span>, udowodnił zarówno istnienie roszczenia, jak i jego wysokość. Można zauważyć również, że w swoich zeznaniach <span class="anon-block">K. N.</span> udzielił odpowiedzi na wątpliwości strony pozwanej. Przesłuchiwany w charakterze strony <span class="anon-block">K. N.</span> wyjaśnił, że z uwagi na długoletnią współpracę, powód zdecydował się na dalszą sprzedaż towarów <span class="anon-block">Z. N.</span>, pomimo istniejącego zadłużenia. Zatem nie ulega wątpliwości, że pomiędzy powodem, a <span class="anon-block">Z. N.</span> doszło do zawarcia umowy sprzedaży towarów objętych wymienionymi powyżej fakturami VAT. Zgodnie z treścią przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 535)">art. 535 k.c.</a> przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.</p> <p>Powód wniósł o zasądzenie od <span class="anon-block">J. N. (1)</span> zapłaty kwoty 6.041,03 zł. jako spadkobierczyni po zmarłym <span class="anon-block">Z. N.</span>. Okoliczność dziedziczenia spadku po <span class="anon-block">Z. N.</span> przez <span class="anon-block">J. N. (1)</span> oraz troję dzieci spadkodawcy, została potwierdzona postanowieniem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 24 listopada 2016 roku. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 922;art. 922 § 1)">art. 922 § 1 kc</a> prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a>. Pozwana odziedziczyła spadek, w tym zobowiązanie wobec powoda, w ¼ części, ale zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1034;art. 1034 § 1)">art. 1034 § 1 kc</a> do chwili działu spadku spadkobiercy ponoszą solidarną odpowiedzialność za długi spadkowe. Strona pozwana nie przedstawiła żadnego dowodu na okoliczność przeprowadzenia działu spadku po <span class="anon-block">Z. N.</span>. Dlatego też Sąd uwzględnił powództwo w części dotyczącej kwoty 4.858,41 zł.</p> <p>Podkreślić przy tym należy, że strona powodowa miała prawo, oprócz żądania należności głównej, żądać za czas opóźnienia odsetek w umówionej wysokości, jako że zgodnie z treścią przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 k.c.</a>, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności, przy czym dłużnik jest w opóźnieniu jeżeli nie spełnia świadczenia w określonym terminie. Jeżeli zaś stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Dlatego też Sąd zasądził od pozwanej kwotę 1.182,62 zł. tytułem skapitalizowanych na dzień 29 lipca 2014 r. odsetek, w tym 457,92 zł. tytułem skapitalizowanych odsetek od kwoty 1.768,49 zł. objętej <span class="anon-block">fakturą VAT nr (...)</span> z dnia 17 lipca 2012 r. za okres od 1 sierpnia 2012 r. do 29 lipca 2014 r., 255,53 zł. tytułem skapitalizowanych odsetek od kwoty 1.062,90 zł. objętej fakturą FA <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 7 września 2012 r. za okres od 22 września 2012 r. do 29 lipca 2014 r., 18,25 zł. tytułem skapitalizowanych odsetek od kwoty 76,26 zł. objętej <span class="anon-block">fakturą nr (...)</span> z dnia 10 września 2012 r. za okres od 25 września 2012 r. do 29 lipca 2014 r. oraz 450,92 zł. tytułem skapitalizowanych odsetek od kwoty 1.950,76 zł. objętej <span class="anon-block">fakturą nr (...)</span> z dnia 3 października 2012 r. za okres od 18 października 2012 r. do 29 lipca 2014 r. Ponadto Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda odsetki ustawowe od zasądzonej kwoty zgodnie z żądaniem pozwu, czyli od dnia 30 lipca 2014 r. do dnia zapłaty.</p> <p>O kosztach Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> regulującego zasadę odpowiedzialności stron za wynik procesu. Strona powodowa wygrała proces w całości a zatem należy się jej od pozwanej zwrot kosztów procesu w łącznej wysokości 1.467 zł, na którą złożyły się: opłata od pozwu – 250 zł, opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa – 17 zł oraz koszty zastępstwa radcy prawnego w kwocie 1.200 zł – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 6;§ 6 pkt. 4)">§ 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (Dz. U. z 2013, poz. 490 j.t.).</p> <p>Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku.</p> </div>