II AKa 162/17

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->II AKa 162/17</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 21 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Szczecinie II Wydział Karny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="175"/> <col width="442"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Bogumiła Metecka-Draus</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SA Andrzej Mania</p> <p>SA Janusz Jaromin (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekr. sądowy Anna Kaczmarek</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Gryficach Andrzeja Mruka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Ł.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i inne</p> <p>na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie</p> <p>z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt III K 4/17</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania.</p> <p> <em> <!-- -->SSA Andrzej Mania SSA Bogumiła Metecka-Draus SSA Janusz Jaromin </em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 162/17</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. Ł.</span> został oskarżony o to, że:</p> <p>1) w okresie od 10 marca 2016r. do 22 sierpnia 2016r., działając w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej nabył od nieustalonych osób i w nieustalonym miejscu: samochód osobowy m-ki <span class="anon-block">K. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej (...)</span> rok prod. 2012 o wartości ok. 60.000 zł, działając na szkodę <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> o wartości ok. 40 000 zł, działając na szkodę <span class="anon-block">D. S.</span>, <span class="anon-block">(...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> rok produkcji 2015 o wartości 140.000, działając na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, tablice rejestracyjne <span class="anon-block"> (...)</span> skradzione w nocy z 16/17 sierpnia 2016r na terenie <span class="anon-block">M.</span> powodując straty w łącznej wysokości 240.000 zł, wiedząc, iż wymienione pojazdy zostały uzyskane za pomocą czynów zabronionych</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>;</p> <p>2) w dniu 22 sierpnia 2016r. w <span class="anon-block">G.</span> w mieszkaniu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> posiadał bez wymaganego przepisami prawa zezwolenia broń palną – pistolet <span class="anon-block"> (...)</span> model 225 nr <span class="anon-block"> (...)</span> kaliber 9 mm wraz z magazynkiem, naboje kal. 9 mm CS szt. 7, naboje kal. 9 mm CN szt. 13 tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 kk</a>;</p> <p>3) w okresie od 10 marca 2016r do 22 sierpnia 2016r. w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> przerobił znaki identyfikacyjne w postaci nr VIN oraz nr silnika w samochodzie m-ki <span class="anon-block">(...)</span>rok prod. 2012 o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> i w miejsce fabrycznego nr VIN <span class="anon-block"> (...)</span> wstawił nr VIN <span class="anon-block"> (...)</span>,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306)">art. 306 kk</a>.</p> <p>Sąd Okręgowy w Szczecinie wyrokiem z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt III K 4/17:</p> <p>1)  oskarżonego <span class="anon-block">M. Ł.</span> uniewinnił od popełnienia czynu zarzucanego w punkcie III części wstępnej wyroku;</p> <p>2)  odnośnie zarzutu wymienionego w punkcie I części wstępnej wyroku oskarżonego <span class="anon-block">M. Ł.</span> uznał za winnego tego, że w okresie od 10 marca 2016 roku do 22 sierpnia 2016 roku, w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej nabył od nieustalonych osób i w nieustalonym miejscu:</p> <p>- samochód osobowy marki <span class="anon-block">(...)</span> o <span class="anon-block">nr rej (...)</span> rok prod. 2012 o wartości ok. 53.865 (pięćdziesiąt trzy tysiące osiemset sześćdziesiąt pięć) złotych, działając na szkodę <span class="anon-block">(...)</span>,</p> <p>- samochód osobowy <span class="anon-block">(...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> o wartości ok. 40.000 (czterdzieści tysięcy) złotych, działając na szkodę <span class="anon-block">D. S.</span>, przy czym samochód ten w tym momencie miał już przyczepione inne tablice rejestracyjne pochodzące z kradzieży z innego samochodu o nr <span class="anon-block"> (...)</span>,</p> <p>- samochód osobowy <span class="anon-block">(...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> rok produkcji 2015 o wartości 101.000 (sto jeden tysięcy) złotych, działając na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> </p> <p>wiedząc, że wyżej wymienione pojazdy zostały uzyskane za pomocą czynów zabronionych, czym spowodował straty w łącznej kwocie 194.865 (sto dziewięćdziesiąt cztery osiemset sześćdziesiąt pięć) złotych, to jest czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291 § 1 kk</a> w stosunku do każdego czynu dotyczącego trzech wyżej wymienionych pojazdów i za przestępstwo to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a>, uznał, że stanowią one ciąg przestępstw, wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;</p> <p>3)  odnośnie zarzutu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, oskarżonego <span class="anon-block">M. Ł.</span> uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym uzupełnieniem, że po słowach „broń palną” dodał słowo „gazową”, to jest czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 kk</a> i za przestępstwo to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 kk</a> wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>4)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 1)">art. 44 § 1 kk</a> orzekł przepadek przedmiotów pochodzących z przestępstwa, to jest dowodów w postaci:</p> <p>- pistoletu <span class="anon-block">(...)</span> z magazynikiem i pudełkiem,</p> <p>- nabojów 9 mm <span class="anon-block">(...)</span> (7 sztuk),</p> <p>- nabojów 9 mm <span class="anon-block">(...)</span> (13 sztuk),</p> <p>przechowywanych w Magazynie Uzbrojenie KWP w <span class="anon-block">S. (1)</span>, a zarejestrowanych w wykazie dowodów rzeczowych pod pozycją I/7/16/B,</p> <p>5)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> zasądził od oskarżonego <span class="anon-block">M. Ł.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> kwotę 101.000 (sto jeden tysięcy) złotych tytułem naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie II części dyspozytywnej wyroku dotyczącym samochodu marki <span class="anon-block">(...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>;</p> <p>6)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230 § 2 kpk</a> zwrócił osobie uprawnionej, to jest <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>, samochód osobowy marki <span class="anon-block">(...)</span> o <span class="anon-block">nr rej (...)</span>, rok prod. 2012, opisany w punkcie II części dyspozytywnej wyroku, a przechowywanym na parkingu strzeżonym <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">G.</span> opisany jako<span class="anon-block">(...)</span>nr VIN <span class="anon-block"> (...)</span> bez szyby przedniej i poduszki w kierownicy, wklejka na podszybiu oraz belka z numerem VIN w podłodze noszą ślady nieoryginalnego montażu nr 41 (1 sztuka)”, figurujący w wykazie dowodów rzeczowych III/217/16/P pod pozycją 119;</p> <p>7)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a> za zbiegające się przestępstwa orzekł w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">M. Ł.</span> karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;</p> <p>8)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 kk</a> wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">M. Ł.</span> na okres 3 (trzech) lat próby;</p> <p>9)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 1)">art. 626 § 1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 3)">art. 2 ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> (dziennik ustaw z 1983 roku, nr. 49 pozycja 223 z późniejszymi zmianami) określił, iż koszty procesu w 9/10 (dziewięć dziesiątych) częściach ponosi oskarżony <span class="anon-block">M. Ł.</span>, a w pozostałej części Skarb Państwa oraz wymierzył mu 180 (sto osiemdziesiąt) złotych opłaty.</p> <p>Od powyższego wyroku apelację wnieśli prokurator i pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego.</p> <p>Prokurator wydanemu wyrokowi zarzucił:</p> <p>„- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że oskarżony <span class="anon-block">M. Ł.</span> nie dokonał przerobienia znaków identyfikacyjnych w samochodzie m-ki <span class="anon-block">(...)</span> rok prod. 2012 o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> lecz nabył ten pojazd z już przerobionymi znakami identyfikacyjnymi, co w konsekwencji skutkowało uniewinnieniem <span class="anon-block">M. Ł.</span> od czynu nr III zarzucanego w akcie oskarżenia, a kwalifikowanego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306)">art. 306 kk</a>.; podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonego w śledztwie materiału dowodowego wskazuje, iż to oskarżony <span class="anon-block">M. Ł.</span> po zakupieniu w Niemczech innego uszkodzonego pojazdu tej samej marki wymontował z rozbitego pojazdu element karoserii wraz z polem numerowym, a następnie wspawał go do kradzionego uprzednio pojazdu <span class="anon-block">K. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>,</p> <p>- rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu, <span class="anon-block">M. Ł.</span> za przestępstwo kwalifikowane z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291 §1 kk</a>. w zw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 §1 kk</a>. oraz za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263§2 kk</a>. oraz w konsekwencji wymierzenie rażąco łagodnej kary łącznej w wymiarze 1-go roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata w sytuacji, gdy właściwa ocena stopnia winy oskarżonego i stopień społecznej szkodliwości tego przestępstwa oraz fakt, że wartość przyjętego z kradzieży mienia wynosiła łącznie 199 865 zł, a także wzgląd na cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara winna osiągnąć wobec oskarżonego, jak również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa przemawiały za wymierzeniem oskarżonemu kary znacznie surowszej tj. bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.”</p> <p>Tak podnosząc, prokurator wniósł uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p>Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego zaskarżyła wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie w części:</p> <p>„- co do rozstrzygnięcia o środkach kompensacyjnych - tj. w zakresie, w jakim nie orzeka wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. Ł.</span> obowiązku naprawienia szkody na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span> w części, tj. w zakresie, w jakim szkoda nie została naprawiona oraz</p> <p>- co do rozstrzygnięcia o kosztach procesu - tj. w zakresie, w jakim nie zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">M. Ł.</span> zwrotu wydatków na rzecz oskarżyciela posiłkowego z tytułu ustanowenia jednego pełnomocnika, wg norm przepisanych.”</p> <p>Apelująca zaskarżonemu wyrokowi sądu I instancji zarzuciła:</p> <p>„I obrazę przepisów prawa materialnego, tj.:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 422)">art. 422 k.c.</a> poprzez ich nie zastosowanie i nie nałożenie na oskarżonego obowiązku naprawienia szkody na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span> w wysokości odpowiadającej nienaprawionej szkodzie,</p> <p>II obrazę przepisów postępowania karnego, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj.</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 pkt. 3)">art. 2 pkt 3 k.p.k.</a> poprzez nie uwzględnienie prawnie chronionych interesów podmiotu pokrzywdzonego przestępstwem w niniejszym postępowaniu,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 415;art. 415 § 1)">art 415 § 1 k.p.k.</a> poprzez zaniechanie orzeczenia obowiązku naprawienia szkody wobec oskarżonego na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span>, pomimo że szkoda w majątku ubezpieczyciela nie została w całości naprawiona poprzez zwrot uszkodzonego pojazdu marki <span class="anon-block">(...)</span>o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, będącego przedmiotem przestępstwa opisanego w pkt I części wstępnej wyroku,</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> poprzez jego nie zastosowanie i nie orzeczenie wobec oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego zwrotu wydatków w związku z ustanowieniem jednego pełnomocnika, wg norm przepisanych, tj. zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627 § 11;art. 627 § 11 ust. 2;art. 627 § 11 ust. 2 pkt. 5)">§ 11 ust. 2 pkt 5)</a> w zw. z ust. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2015.1804 z późn. zm.).”</p> </dd> </dl> <p>Tak podnosząc, wniosła o:</p> <p>„1. zmianę wyroku w zaskarżonej części i orzeczenie wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. Ł.</span> obowiązku naprawienia szkody w kwocie 25. 105, 00 zł (słownie: dwadzieścia pięć tysięcy sto pięć złotych 00/100) na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">S.</span>, jak również orzeczenie wobec ww. oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego zwrotu wydatków z tytułu ustanowienia jednego pełnomocnika w kwocie 1. 200, 00 zł za postępowanie I instancyjne, względnie uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania,</p> <p>2.dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci wyceny nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 5 września 2017 r. sporządzonej przez ubezpieczyciela na okoliczność aktualnej wartości rynkowej pojazdu marki <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przy uwzględnieniu korekt wpływających na tę wartość oraz na okoliczność wysokości szkody istniejącej w majątku ubezpieczyciela po uwzględnieniu wartości przedmiotowego pojazdu podlegającego zwrotowi ubezpieczycielowi zgodnie z pkt VI wyroku oraz</p> <p>3.zasądzenie od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych za postępowanie II instancyjne.”</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacji prokuratora i argumentacji w niej przedstawionej w zakresie w jakim kwestionuje ona ustalenia sądu rozstrzygającego, iż oskarżony nabył samochód <span class="anon-block">(...)</span> już z przerobionymi numerami, nie można odmówić słuszności, co w konsekwencji doprowadziło do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. W związku z orzeczeniem kasatoryjnym odnoszenie się do zarzutów apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego okazało się przedwczesne.</p> <p>W ocenie Sądu Odwoławczego, sąd meriti dokonując ustaleń faktycznych odnośnie czynu z punktu III aktu oskarżenia, od którego to uniewinnił <span class="anon-block">M. Ł.</span>, dokonał oceny dowodów w sposób dowolny, a nie swobodny, dając bezkrytyczną wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, przy jednoczesnym pominięciu istotnego w sprawie dowodu, a to wskazanej w apelacji faktury z dnia 6 kwietnia 2016r. dotyczącej zakupu w Niemczech samochodu marki <span class="anon-block">K. (...)</span> o nr VIN <span class="anon-block"> (...)</span> (k-325-326).</p> <p>Jak słusznie podniósł w swojej apelacji prokurator, a co całkowicie pominął sąd rozstrzygający, oskarżony w dniu 6 kwietnia 2016 r., tj. po ok. miesiącu od dokonania przez nieustaloną osobę kradzieży samochodu <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">Ś.</span> (jak wynika z akt przedmiotowy został skradziony w nocy z 10/11 marca 2016 r. k- 45), zakupił w Niemczech samochód takiej samej marki. Zakupiony pojazd był jednak całkowicie uszkodzony. Z przedmiotowego została wycięta część nadwozia z numerem identyfikacyjnym VIN, który to numer następnie został wspawany w miejsce numeru identyfikacyjnego VIN w samochodzie <span class="anon-block">K. (...)</span>, znalezionego w dniu 23 sierpnia 2016 r. w hali magazynowej w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Nadto, a na co także trafnie wskazał oskarżyciel publiczny, z zeznań zatrudnionych przez oskarżonego pracowników tj. <span class="anon-block">A. G. (1)</span> i <span class="anon-block">P. K.</span> wynika, iż dokonali oni najpierw rozmontowania samochodu <span class="anon-block">(...)</span> o <span class="anon-block">nr rej (...)</span>, a następnie po przywiezieniu drugiego rozbitego samochodu <span class="anon-block"> (...)</span>, ponownego jego zmontowania. Świadek <span class="anon-block">P. K.</span> zeznał, iż cyt. „Pamiętam, że w marcu lub kwietniu 2016 r., gdy przyszedłem do pracy po którymś weekendzie w hali stał samochód <span class="anon-block">(...)</span> bez numerów rejestracyjnych. Nie pytałem skąd ten samochód. Po jakimś czasie szef swoją lawetą przywiózł rozbity inny samochód <span class="anon-block">(...)</span>. Ja rozbierałem ten pojazd z części, które można jeszcze było sprzedać. Ja nie brałem udziału w żadnym przebijaniu numerów. Nie znam się na tym, <span class="anon-block">A.</span>też tego nie robił. ” (protokół przesłuchania świadka z dnia 17 sierpnia 2016 r. k- 50 verte), oraz cyt. „Pamiętam, że na polecenie szefa to jest oskarżonego rozbieraliśmy samochód <span class="anon-block"> (...)</span>. Silnik został wymontowany i był poza pojazdem. Nie wiem jak długo pojazd ten był rozmontowany. Po jakimś czasie został przywieziony drugi samochód <span class="anon-block"> (...)</span>.(...) Ten drugi miał uszkodzenia karoserii z przodu pojazdu. (…) Ta uszkodzona <span class="anon-block"> (...)</span> na polecenie oskarżonego, też była rozbierana, potem na części, natomiast tą pierwszą <span class="anon-block"> (...)</span>, potem oskarżony polecił nam ponownie złożyć i ją złożyliśmy. Do tej pierwszej <span class="anon-block"> (...)</span> włożyliśmy ten sam silnik, który z niej wyjęliśmy (protokół przesłuchania świadka na rozprawie w dniu 15 marca 2017 r. k- 306 verte ). Świadek <span class="anon-block">A. G. (1)</span> zeznał natomiast cyt. „Z samochodem <span class="anon-block"> (...)</span>, było tak, że jak go zdemontowaliśmy, szef na lawecie przywiózł taką samą, tylko koloru białego i rozbitą. Po jakimś czasie czerwoną <span class="anon-block"> (...)</span> kazał nam ponownie złożyć, nie tłumaczył dlaczego. Samochód ten składał ponownie <span class="anon-block">P. K.</span>. Ja praktycznie nie brałem w tym udziału. Na pewno ja z <span class="anon-block">P. K.</span> nie zmienialiśmy w tym pojeździe żadnych numerów identyfikacyjnych” ( protokół przesłuchania świadka z dnia 21 grudnia 2016 r. k- 198 verte), oraz cyt. „Pracowałem u oskarżonego w warsztacie dwa miesiące i gdy rano przyszliśmy do pracy, to samochód marki <span class="anon-block"> (...)</span> już stał przez dłuższy czas, a potem rozebraliśmy go na części. Był takiego czerwonego koloru. Potem pojawił się, jeszcze inny pojazd <span class="anon-block"> (...)</span>, ale był rozbity, pochodził z wypadku. Potem ten pierwszy samochód <span class="anon-block"> (...)</span> na polecenie oskarżonego został ponownie złożony. Ja nie przerabiałem numerów identyfikacyjnych silnika, w tym żadnego z samochodu <span class="anon-block"> (...)</span>. Nie wiedziałem też, aby drugi pracownik <span class="anon-block">K.</span>, coś robił ze zmianą numeru silnika.” (protokół przesłuchania świadka na rozprawie w dniu 15 marca 2017 r. k- 307 verte). Przy czym obaj świadkowie jak wynika z ich zeznań kategorycznie zaprzeczyli, jakoby dokonywali jakiś przeróbek w samochodzie <span class="anon-block"> (...)</span> o nr <span class="anon-block"> (...)</span>, w tym na polecenie oskarżonego.</p> <p>Słuszna jest także uwaga apelującego, iż do pomieszczeń, gdzie ujawniono m.in. pojazd marki <span class="anon-block"> (...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> poza <span class="anon-block">M. Ł.</span> i jego konkubiną, nikt inny nie miał dostępu. Poza tym jak zeznał świadek <span class="anon-block">A. G. (1)</span> szef często zostawała w warsztacie, gdy oni skończyli pracę (k-198 verte).</p> <p>Oceny i wnioski sądu pierwszej instancji z powodów powyższych, przekładające się w sposób bezpośredni na jakość poczynionych ustaleń faktycznych w zakresie czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku i w efekcie treść wydanego w tym zakresie orzeczenia, nie zasługiwały na aprobatę i przesądziły o potrzebie jego uchylenia. W toku ponownego rozpoznania sprawy Sąd pierwszej instancji swoimi rozważaniami powinien objąć wszystkie zagadnienia, wskazane wyżej, jak również i inne, które ujawnią się w toku ponownego rozpoznania sprawy, a będą miały znaczenie dla rozstrzygnięcia w zakresie odpowiedzialności oskarżonego we wskazanym zakresie. Cały zgromadzony zasób dowodów, Sąd winien następnie poddać wnikliwej, wszechstronnej ocenie, respektując wymogi przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Dopiero w oparciu o rzetelnie ocenione dowody, stanie się możliwe dokonanie w sprawie ustaleń faktycznych, które będą mogły zasługiwać na miano prawdziwych, a zatem odzwierciedlających rzeczywisty stan rzeczy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.p.k.</a>). Sąd rozstrzygający winien także mieć na uwadze pozostałą argumentację podniesioną przez prokuratora (w zakresie rozstrzygnięcia o karze), która to w związku z koniecznością uchylenia wyroku, pozostała poza sferą rozważań Sądu Odwoławczego.</p> <p>Równocześnie w związku z orzeczeniem kasatoryjnym, przedwczesnym stało się odnoszenie do argumentacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego skierowanej odnośnie rozstrzygnięcia o środkach kompensacyjnych, albowiem wynik ustaleń faktycznych w zakresie czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku, może mieć wpływ na wysokość szkody. Postępowanie nie zakończyło się, zatem nie rozstrzygano o kosztach procesu.</p> <p> <em> <!-- --> Andrzej Mania Bogumiła Metecka-Draus Janusz Jaromin</em> </p> </div>