VII Kz 523/17

<p>Sygn. akt VII Kz 523/17</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 21 grudnia 2017 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Częstochowie – VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Sławomir Brzózka</p> <p>Protokolant: st. sekretarz sądowy Małgorzata Idzikowska-Oleszczyk</p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <span class="anon-block">E. M. (1)</span> i in.</p> <p>o czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 1)">art. 216 § 1 k.k.</a> i in.</p> <p>zażalenia wniesionego dnia 9 października 2017 r. <br/>przez oskarżyciela prywatnego <span class="anon-block">K. P.</span> </p> <p>na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w Zawierciu <br/>z dnia 3 października 2017 r., w sprawie sygn. akt II K 697/17</p> <p>w przedmiocie uznania za bezskuteczny prywatnego aktu oskarżenia <span class="anon-block">K. P.</span> wniesionego w dniu 21 lipca 2017 r. przeciwko <span class="anon-block">E. M. (1)</span> i in.</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> </p> <p>postanawia</p> <p>utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego <br/>w Zawierciu uznał za bezskuteczny prywatny akt oskarżenia <span class="anon-block">K. P.</span> wniesiony <br/>w dniu 21 lipca 2017 r. przeciwko <span class="anon-block">E. M. (1)</span> i in., albowiem oskarżyciel prywatny <br/>w zakreślonym przez Sąd terminie nie usunął braków formalnych wniesionego aktu oskarżenia, do czego został zobowiązany zarządzeniem z dnia 27 lipca 2017 r.</p> <p>Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł oskarżyciel prywatny <span class="anon-block">K. P.</span>, wskazując, że wbrew ustaleniom zaskarżonego zarządzenia, usunął skutecznie braki formalne wniesionego aktu oskarżenia. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia o uznaniu za bezskuteczny prywatnego aktu oskarżenia.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</p> <p>Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2017 r. Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w Zawierciu wezwał oskarżycieli prywatnych <span class="anon-block">K. P.</span> i <span class="anon-block">J. P.</span> do uzupełnienia w terminie 7 dni prywatnego aktu oskarżenia przeciwko <span class="anon-block">E. M.</span> i in. poprzez: 1. sprecyzowanie opisu czynów wyszczególnionych w prywatnym akcie oskarżenia pod poz. 1-11, poprzez wskazanie miejsca, czasu i sposobu popełnienia poszczególnych czynów oraz wskazanie oskarżonych o poszczególne czyny, spośród oskarżonych wyszczególnionych w prywatnym akcie oskarżenia pod poz.1-11, wskazanie które czyny zarzucane są poszczególnym oskarżonym; 2. wskazanie danych osobowych (imion i nazwisk) osób oskarżonych w a/o jako <span class="anon-block"> (...)</span>, „asystentka pani <span class="anon-block">F.</span>”, „policjant <span class="anon-block">G.</span>”, „asystent policjanta <span class="anon-block">G.</span>”; 3. wskazanie dowodów, na których opiera się oskarżenie, o przeprowadzenie których oskarżyciel wnosi; 4. załączenie 12 odpisów uzupełnionego aktu oskarżenia; 5. uiszczenie w terminie 7 dni zryczałtowanej równowartości wydatków w wysokości 300,00 (trzystu) złotych, pod rygorem uznania prywatnego aktu oskarżenia za bezskuteczny. Podstawę prawną zarządzenia wzywającego oskarżycieli do usunięcia braków formalnych stanowiły przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 120;art. 120 § 1)">art. 120 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 621;art. 621 § 1)">art. 621 § 1 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031040980" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 maja 2003 r. w sprawie wysokości zryczałtowanej równowartości wydatków w sprawach z oskarżenia prywatnego - Dz. U. z 2003 r. Nr 104, poz. 980 (§ 1)">§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 maja 2003 r. w sprawie wysokości zryczałtowanej równowartości wydatków w sprawach z oskarżenia prywatnego</a> (Dz. U. Nr 104, poz. 980).</p> <p>Zarządzenie wzywające do usunięcia braków formalnych prywatnego aktu oskarżenia zostało osobiście odebrane przez <span class="anon-block">K. P.</span> dnia 22 sierpnia 2017 r., zaś 29 sierpnia 2017 r., tj. z zachowaniem zakreślonego zarządzeniem 7 dniowego terminu <span class="anon-block">K. P.</span> złożył trzy pisma. Sąd Rejonowy uprawniony był przyjąć ,że nie usunęły one braków formalnych aktu oskarżenia. Mimo jasno sformułowanego wezwania <span class="anon-block">K. P.</span> nie wskazał co do poszczególnych oskarżanych osób opisu zarzucanych im czynów , w szczególności sposobu i okoliczności ich popełnienia, w najprostszym chociażby sensie zrealizowania przez poszczególne osoby znamion ustawowych czynów zabronionych. Nie wiadomo nawet czy poszczególne osoby miały zrealizować znamiona czynu zabronionego czy tylko ,, czerpać bezprawne korzyści osobiste i majątkowe z unieważnienia dowodu osobistego <span class="anon-block">K. P.</span>. Wezwany do wskazania danych osobowych osób oskarżonych (imion i nazwisk) wskazał jako oskarżonych inne osoby, o innych nazwiskach niż w pierwotnie złożonej skardze.</p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd Rejonowy uprawniony był przyjąć ,że <span class="anon-block">K. P.</span> nie uzupełnił braków formalnych aktu oskarżenia, uproszczonego zresztą istotnie w postępowaniu w sprawach z oskarżenia prywatnego i w konsekwencji prawidłowo uznał go za bezskuteczny. Nie można nadać biegu skardze, która nie wskazuje kogo, o jaki czyn i w jako sposób popełniony oskarża. Nie można stawiać w stan oskarżenie obywatela o niesprecyzowy czyn.</p> <p>Podstawą prawną orzeczenia Sądu Okręgowego był przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> </p> </div>