XV C 22/17
Common courts2017-12-21
Case number
XV C 22/17
Judgment date
2017-12-21
Type
SENTENCE
Judges
Ewa Tamowicz (PRESIDING_JUDGE)
Legal basis
Judgment text
<p>Sygn. akt XVC22/17</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 21 grudnia 2017 r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Gdańsku w XV Wydziale Cywilnym w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: SSO Ewa Tamowicz</p>
<p>Protokolant: sekr. sąd. Anna Gutowska-Czulik</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r.</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">M. W. (2)</span>
</p>
<p>przeciwko Gminie <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>z udziałem interwenienta ubocznego <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">G.</span>
</p>
<p>o nakazanie</p>
<p>1.
Oddala powództwo.</p>
<p>2.
Zasądza od powodów <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">M. W. (2)</span> na rzecz pozwanej Gminy <span class="anon-block">(...)</span>kwotę 10 800 zł. (dziesięć tysięcy osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p>
<p>3.
Zasądza od powodów <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">M. W. (2)</span> na rzecz interwenienta ubocznego <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">G.</span> kwotę 3 216 zł. (trzy tysiące dwieście szesnaście złotych) tytułem opłaty od interwencji oraz kwotę 10 817 zł. (dziesięć tysięcy osiemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p>
<p>4.
Nakazuje ściągnąć od powodów <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">M. W. (2)</span> na rzecz Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Gdańsku kwotę 15 759 zł. (piętnaście tysięcy siedemset pięćdziesiąt dziewięć złotych) tytułem nieuiszczonej opłaty od pozwu.</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Powodowie <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">M. W. (2)</span> w pozwie (k. 2-12) skierowanym przeciwko Gminie <span class="anon-block">(...)</span> wnosili o zobowiązanie pozwanej do złożenia oświadczenia woli o treści wskazanej w pozwie mocą, którego pozwana przeniesie prawo własności nieruchomości stanowiącej <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> zapisaną w księdze wieczystej Sądu Rejonowego Gdańsk - Północ w Gdańsku o numerze <span class="anon-block"> (...)</span> w udziałach: na rzecz powodów w 4839/10000 części, <span class="anon-block">P. T.</span> w 3226/10000, <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> w 1935/10000 części i za cenę wskazaną w petitum pozwu.</p>
<p>Ponad to powodowie wnosili o zasądzenia kosztów postępowania, wraz z kosztami zastępstwa procesowego i opłatą od pełnomocnictwa, według norm przepisanych.</p>
<p>W uzasadnieniu podano, że powodowie na zasadzie małżeńskiej wspólności majątkowej są współwłaścicielami w części 4839/10000, zabudowanej budynkiem mieszkalno-usługowym nieruchomości położonej w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, stanowiącej <span class="anon-block">działkę numer (...)</span>. Oprócz powodów współwłaścicielami nieruchomości są <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> oraz <span class="anon-block">P. T.</span> w udziałach wyżej wskazanych. Nieruchomość nie posiada żadnego zaplecza i nie spełnia wymogów działki budowlanej w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 ()">ustawy o gospodarce nieruchomościami</a>. Funkcję zaplecza dla budynku pełni obecnie sąsiadująca <span class="anon-block">działka nr (...)</span> będąca własnością pozwanej Gminy.</p>
<p>W budynku na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> mieszczą się dwa lokale usługowe - gabinety lekarskie oraz klinika dentystyczna oraz 10 lokali mieszkalnych.</p>
<p>W dniu 4 czerwca 2003 r. Prezydent Miasta <span class="anon-block">(...)</span> wydał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na odbudowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z niezbędnymi urządzeniami budowlanymi na <span class="anon-block">działkach nr (...)</span>.</p>
<p>Po odbudowaniu budynku na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> współwłaściciele zamierzali przystąpić do zagospodarowania <span class="anon-block">działki nr (...)</span> i wobec tego zwrócili się do pozwanej z wnioskiem o sprzedaż <span class="anon-block">działki nr (...)</span> w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 209 a)">art. 209a ustawy o gospodarce nieruchomościami</a>. Początkowo została wydana opinia pozytywną. W związku z pismami Grupy <span class="anon-block">(...)</span>S.A. oraz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> (obecnie <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>) pozwana wydała drugą opinię w sprawie zbycia <span class="anon-block">działki nr (...)</span> wskazującą nowe, znacznie pomniejszone, granice <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, w których działka ta mogła zostać zbyta. Następnie pozwana zaproponowała sprzedaż działki w części wydzielonego pasa szerokości 14,00 metrów bezpośrednio przylegającego do budynku na <span class="anon-block">działce nr (...)</span>.</p>
<p>Dalej powodowie wywiedli, że ich roszczenie o wykup <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, co do zasady jest między stronami bezsporne, sporną jest natomiast powierzchnia działki, jaką mogą nabyć współwłaściciele nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>. Powodowie stoją na stanowisku, iż jedynie sprzedaż całej <span class="anon-block">działki nr (...)</span> umożliwi prawidłowe korzystanie z budynku powodów. Konieczne jest bowiem urządzenie niezbędnej infrastruktury w postaci minimum 10 miejsc postojowych dla lokali mieszkalnych oraz maksimum 10 miejsc postojowych dla dwóch lokali usługowych - gabinetów lekarskich oraz terenu zielonego i pojemników na odpady. Powodowie ograniczają liczbę miejsc postojowych do 8 dla lokali użytkowych. Proponowana część <span class="anon-block">działki nr (...)</span> nie pozwala na umieszczenie tej infrastruktury.</p>
<p>Dalej powodowie wywiedli, że są uprawnieni do wywiedzenia pozwu w tej sprawie albowiem prawomocnym postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r Sąd Rejonowy Gdańsk - Północ w sprawie XIIINs2901/11 zezwolił powodom na wystąpienie do właściwego sądu z pozwem przeciwko Gminie <span class="anon-block">(...)</span> o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli w przedmiocie zbycia na rzecz współwłaścicieli nieruchomości położonej w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> prawa własności nieruchomości stanowiącej <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> zapisaną w <span class="anon-block">księdze wieczystej (...)</span>.</p>
<p>Co do wartości nieruchomości powodowie wywiedli, że zgodnie z Uchwałą nr <span class="anon-block">(...)</span> Rady Miasta <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 30 czerwca 2011 r. mogą nabyć przedmiotową nieruchomość z 98% bonifikatą.</p>
<p>Postanowieniem z dnia 10 października 2016 r. (k. 150) Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ ustalił wartość przedmiotu sporu na kwotę 321 600 zł. i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gdańsku jako rzeczowo i miejscowo właściwemu.</p>
<p>Pozwana Gmina <span class="anon-block">(...)</span>w odpowiedzi na pozew (k. 157-158) uznała powództwo w części, w zakresie w jakim uprzednio wyrażała gotowość sprzedaży gruntu stanowiącego część <span class="anon-block">działki nr (...)</span>. Wnosiła także o oddalenie powództwa w pozostałym zakresie i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.</p>
<p>W uzasadnieniu wskazano, że część <span class="anon-block">działki nr (...)</span> w połączeniu z <span class="anon-block">działką nr (...)</span> spełnia wystarczająco warunki działki budowlanej w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 209 a)">art. 209a ustawy o gospodarce nieruchomościami</a>. Poza tym decyzja z 2003 r. o warunkach zabudowy, na którą powołali się powodowie w pozwie, obowiązywała do 31 grudnia 2004 r. i obecnie nie wywołuje żadnych skutków prawnych i nie rodziła żadnych praw do gruntu. Wskazywała jedynie potencjalną możliwość zabudowy.</p>
<p>Na koniec pozwana wywiodła, że skoro uznała częściowo powództwo i nie dała powodu do jego wytoczenia nie powinna być obciążona kosztami na rzecz powodów. Jednocześnie wnosiła o zasądzenie kosztów postępowania na swoją rzecz.</p>
<p>Interwencję uboczną po stronie pozwanej Gminy wniosła <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">G.</span> (k. 184-191). Wnosiła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.</p>
<p>W uzasadnieniu interwenientka wywiodła, że jest współwłaścicielką nieruchomości – <span class="anon-block">działka nr (...)</span> w części 1935/10000. Rozstrzygnięcie tej sprawy wpływa na jej interes prawny, bowiem w przypadku uwzględnienia powództwa, stanie się mocą orzeczenia sądowego (zastępującego oświadczenie woli interwenienta), stroną umowy przeniesienia przez Gminę własności nieruchomości stanowiącej <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> z obowiązkiem zapłaty ceny rynkowej, a nie z bonifikatą i to solidarnie z pozostałymi nabywcami). Przejdą też na interwenientkę obowiązki związane z utrzymaniem nieruchomości.</p>
<p>Dalej interwenientka wywiodła, że powodowie nie mają legitymacji czynnej dla wniesienia pozwu w tej sprawie, albowiem budynek na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> stanowi przedmiot współwłasności w częściach ułamkowych i nie zostały wydzielone odrębne lokale. Nawet, gdyby taką legitymację mieli, to nie przysługuje im uprawnienie żądania przeniesienia własności po cenie uwzględniającej 98 % bonifikatę od ceny rynkowej. Zgodnie z postanowieniami Uchwały Rady Miasta <span class="anon-block">(...)</span> z 30 czerwca 2011 r. udzielenie bonifikaty jest jedynie prawem Prezydenta Miasta <span class="anon-block">(...)</span>, a nie jego obowiązkiem. Sąd nie mógłby zatem uwzględnić powództwa o treści sformułowanej w pozwie.</p>
<p>Dalej interwenientka wywiodła, że zobowiązanie do zapłaty ceny zawarte w treści żądanego od pozwanej oświadczenia woli powinno obciążać powodów, skoro to oni występują z roszczeniem, a przynajmniej powinno obciążać wszystkich współwłaścicieli solidarnie.</p>
<p>Poza tym mimo wcześniejszej decyzji o warunkach zabudowy, na którą powodowie powołują się w pozwie, na etapie postępowania o pozwolenie na budowę, ówcześni współwłaściciele nieruchomości odstąpili od obejmowania wnioskiem uzyskanie pozwolenia na zagospodarowanie <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, do której to działki nie dysponowali tytułem prawnym. Według wiedzy interwenienta, projekt zagospodarowania terenu wokół budynku, już w obrębie <span class="anon-block">działki nr (...)</span> pokazywał, iż na <span class="anon-block">działce (...)</span> urządzony zostanie trawnik, mały plac zabaw oraz śmietnik. Urządzenie miejsc parkingowych na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> byłoby i tak niemożliwe, gdyż działka nie posiada dostępu do drogi publicznej i dlatego nie mogłaby pełnić funkcji parkingowej. Wniosek powodów o ustanowienie służebności drogi koniecznej do <span class="anon-block">działki nr (...)</span> poprzez działki sąsiednie został prawomocnie oddalony.</p>
<p>Co do miejsca na pojemniki na odpady, to istnieje możliwość ich usytuowania na sąsiednich działkach należących do pozwanej Gminy. Co do placu zabaw dla dzieci, to ogólnodostępne takie miejsce oddalone jest o kilkadziesiąt metrów.</p>
<p>Pismem z dnia 2 listopada 2017 r. (k. 297) interwencję uboczną w sprawie zgłosił <span class="anon-block">P. T.</span>.</p>
<p>Zarządzeniem z dnia 8 listopada 2017 r. (k. 299) zobowiązano interwenienta do uzupełnienia braków interwencji poprzez złożenie odpisu pisma, wskazanie do której strony interwenient przystępuje, wykazanie interesu prawnego w przystąpieniu do sprawy oraz uiszczenie opłaty od interwencji w kwocie 3 216 zł. w terminie 7 dni pod rygorem zwrotu interwencji. Zobowiązanie to nie zostało odebrane przez <span class="anon-block">P. T.</span> i po dwukrotnym awizowaniu zwrócono je do Sądu (k. 318-319). Pozostawiono je w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 5 grudnia 2017 r. Zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2017 r. (k. 324) interwencja uboczna <span class="anon-block">P. T.</span> została zwrócona.</p>
<p>Na rozprawie dnia 23 listopada 2017 r. pełnomocnik pozwanej Gminy cofnął oświadczenie o częściowym uznaniu powództwa oraz wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego. Wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów (adnotacja 00:06:29).</p>
<p>Pismem z dnia 12 grudnia 2017 r. (k. 320-322) pełnomocnik powodów wniósł o otwarcie zamkniętej rozprawy na nowo i zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy XIIINs603/07 Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ o zniesienie współwłasności nieruchomości stanowiącej <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> położoną w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>.</p>
<p>Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2017 r. oddalono te wnioski pełnomocnika powodów (k. 325).</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił i zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Bezspornymi w sprawie okolicznościami są, że powodowie <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">M. W. (2)</span> są współwłaścicielami w udziale <span class="anon-block"> (...)</span> części zabudowanej budynkiem mieszkalno-usługowym nieruchomości położonej w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, stanowiącej <span class="anon-block">działkę numer (...)</span> o powierzchni 0,0243 ha zapisaną w <span class="anon-block">księdze wieczystej (...)</span> Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku.</p>
<p>Pozostałymi współwłaścicielami nieruchomości są <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w udziale 1935/10000 części i <span class="anon-block">P. T.</span> w udziale 3226/10000 części.</p>
<p>Przed Sądem Rejonowym Gdańsk-Północ sygn. akt XIIINs603/07 prowadzone jest postępowanie w sprawie zniesienia współwłasności poprzez ustanowienie prawa odrębnej własności lokali, które nie zostało jeszcze zakończone nawet w pierwszej instancji. W budynku na <span class="anon-block">działce (...)</span> mieszczą się dwa lokale usługowe - gabinety lekarskie oraz klinika dentystyczna oraz 10 lokali mieszkalnych.</p>
<p>Bezspornym jest i to, że pozwana Gmina <span class="anon-block">(...)</span>jest właścicielką nieruchomości gruntowej - <span class="anon-block">działka nr (...)</span> o powierzchni 0,0690 ha zapisanej w <span class="anon-block">księdze wieczystej (...)</span> Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku.</p>
<p>Budynek na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> usytuowany jest bezpośrednio przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>. Nie ma możliwości parkowania przed jego frontem.</p>
<p>Dowód: zdjęcie k. 37, mapa k. 38, zeznania powoda <span class="anon-block">M. W. (1)</span> na rozprawie dnia 7 12 2017 r. (czas 00:17:31-00:38:58) i na rozprawie dnia 23 05 2017 r. (czas 00:07:125-00:16:44).</p>
<p>Decyzją z dnia 4 czerwca 2003 r. wydaną przez Prezydenta <span class="anon-block">(...)</span>ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na odbudowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego (10 lokali) z usługami (1 lokal) – <span class="anon-block">działka nr (...)</span> i niezbędnymi urządzeniami budowlanymi (<span class="anon-block">działki nr (...)</span>) przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>. Decyzja ta obowiązywała do 31 grudnia 2004 r.</p>
<p>Decyzją z dnia 22 marca 2004 r. zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę – odbudowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową w parterze w miejsce rozebranego budynku zniszczonego przez powódź w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> (<span class="anon-block">działka nr (...)</span>), przy czym decyzja została wydana na rzecz wspólnoty mieszkaniowej tego budynku.</p>
<p>Dowód: decyzja z dnia 4 06 2003 r. k. 39-42, decyzja z dnia 22 03 2004 r. k. 209-211 akt.</p>
<p>Pismem z dnia 18 kwietnia 2007 r. powodowie oraz poprzednicy prawni pozostałych współwłaścicieli zwrócili się do pozwanej Gminy o sprzedaż na ich rzecz <span class="anon-block">działki nr (...)</span> przylegającej bezpośrednio do budynku na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> celem urządzenia tam infrastruktury pozwalającej na korzystanie z budynku w postaci miejsc parkingowych, terenu zielonego, placu zabaw oraz pojemników na odpady. Taki sam sposób użytkowania <span class="anon-block">działki nr (...)</span> trwał do roku 2001, kiedy w wyniku powodzi budynek został uszkodzony i w związku z tym rozebrany, a następnie odbudowany na nowo.</p>
<p>Początkowo pozwana Gmina uznawała, że <span class="anon-block">działka nr (...)</span> może być sprzedana w jej granicach na rzecz właścicieli <span class="anon-block">działki nr (...)</span>. Pismem z dnia 15 listopada 2007 r. pozwana wyraziła zgodę na sprzedaż części <span class="anon-block">działki nr (...)</span> stanowiącej pas gruntu o szerokości 14 m przylegający bezpośrednio do <span class="anon-block">działki nr (...)</span>. Pismem z dnia 30 lipca 2008 r. pozwana podtrzymała to stanowisko</p>
<p>Dowód: pismo z dnia 18 04 2007 r. k. 43, pismo pozwanej z dnia 23 05 2007 r. k. 45, pisma pozwanej z dnia: 15 11 2007 r. wraz z mapą k. 52-53; 30 07 2008 r. k. 59-60, zeznania powoda <span class="anon-block">M. W. (1)</span> na rozprawie dnia 7 12 2017 r. (czas 00:17:31-00:38:58) i na rozprawie dnia 23 05 2017 r. (czas 00:07:125-00:16:44).</p>
<p>Pismem z dnia 4 kwietnia 2006 r. <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> (poprzednik prawny <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>) wystąpiła do pozwanej o sprzedaż m. in. <span class="anon-block">działki nr (...)</span> z uwagi na inwestycję prowadzoną na terenie dawnego garnizonu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>.</p>
<p>Dowód: pismo z dnia 4 04 2006 r. k. 307-308 akt.</p>
<p>Uchwałą z dnia 29 listopada 2001 r. Rady Miasta <span class="anon-block">(...)</span> numer <span class="anon-block"> (...)</span> ta wyraziła zgodę na udzielenie bonifikaty od ceny nieruchomości gruntowej stanowiącej własność Gminy sprzedawanej lub oddawanej w użytkowanie wieczyste jako przyległa nieruchomość gruntowa lub jej część, która wraz z dotychczas wydzieloną działką gruntu będzie spełniać wymogi działki budowlanej. Sprzedaż ta mogła być dokonywana z uwzględnieniem bonifikaty na rzecz właścicieli lokali w budynku, dla którego wydzielono działkę gruntu niespełniającą wymogów działki budowlanej. Zbycie nieruchomości na rzecz właścicieli lokali mogło nastąpić w wyniku realizacji roszczenia zgłoszonego łącznie przez wszystkich właścicieli lokali w budynku. W przypadku sprzedaży nieruchomości bonifikata została ustalona na poziomie 98% od ceny nieruchomości ustalonej przez rzeczoznawcę majątkowego.</p>
<p>Podobne uregulowania zawiera uchwała Rady Miasta <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 30 czerwca 2011 r. nr <span class="anon-block">(...)</span>przy czym uchwalono, że Prezydent Miasta <span class="anon-block">(...)</span> ma prawo udzielić takiej bonifikaty.</p>
<p>Dowód: uchwała z dnia 29 11 2001 r. k. 44, uchwała z dnia 30 06 2011 r. k. 104-105 akt.</p>
<p>W pobliżu budynku na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> istnieje możliwość parkowania samochodów oraz znajduje się teren zieleni.</p>
<p>Dowód: zdjęcia k. 212-215 akt.</p>
<p>Powodowie i <span class="anon-block">B. S.</span>wystąpili o ustanowienie służebności przejazdu i przechodu m. in. przez działkę nr <span class="anon-block">(...)</span>. Postanowieniem z dnia 31 października 2014 r. wydanym przez Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku w sprawie XIIINs1418/12 wniosek ten został oddalony. Oddalono również powództwo <span class="anon-block">M. W. (1)</span> i <span class="anon-block">B. S.</span>przeciwko Grupie <span class="anon-block">(...)</span>S.A. o ochronę posiadania <span class="anon-block">działki nr (...)</span> poprzez uniemożliwienie dojazdu do budynku na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> z uwagi na ogrodzenie <span class="anon-block">działki nr (...)</span>.</p>
<p>Dowód: postanowienie z dnia 31 10 2014 r. wraz z uzasadnieniem k. 216-221, wyrok z dnia 3 07 2012 r. wraz z uzasadnieniem k. 222-232 akt.</p>
<p>Postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku w sprawie XIIINs2901/11 zezwolono powodom na wystąpienie do właściwego sądu z pozwem przeciwko Gminie <span class="anon-block">(...)</span> o zobowiązanie jej do złożenia oświadczenia woli w przedmiocie zbycia na rzecz współwłaścicieli nieruchomości położonej w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, zapisanej w <span class="anon-block">księdze wieczystej (...)</span> prawa własności części nieruchomości stanowiącej <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> zapisaną w <span class="anon-block">księdze wieczystej (...)</span>.</p>
<p>Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku w sprawie XVICa520/14 zmienił postanowienie Sądu Rejonowego o tyle, że zezwolenie na wystąpienie z pozwem przeciwko Gminie dotyczyło uzyskania oświadczenia woli w przedmiocie zbycia całej nieruchomości stanowiącej <span class="anon-block">działkę nr (...)</span>. Orzeczenie to jest prawomocne.</p>
<p>Dowód: kopie postanowień: z dnia 12 05 2014 r. wraz z uzasadnieniem k. 66-72, z dnia 28 01 2015 r. k. 89 akt.</p>
<p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów oraz na podstawie zeznań powoda <span class="anon-block">M. W. (1)</span> w charakterze strony.</p>
<p>Sąd poczynił ustalenia faktyczne na podstawie dokumentów urzędowych i prywatnych wymienionych przy dokonywaniu poszczególnych ustaleń faktycznych. Dowody te nie budziły wątpliwości, co do ich wiarygodności. Pozostałe dowody z dokumentów nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, szczególnie dlatego, że stan faktyczny sprawy w znacznej mierze był między stronami bezsporny. Dowód z dokumentów został przeprowadzony na rozprawie dnia 7 grudnia 2017 r.</p>
<p>Na podstawie zeznań powoda <span class="anon-block">M. W. (1)</span> przesłuchanego w charakterze strony ustalono okoliczności dotyczące starań powodów o zakup <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, ich przyczyn oraz przeznaczenia <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, gdyby została zbyta przez pozwaną Gminę. Zeznania te nie budziły wątpliwości, co do ich wiarygodności, albowiem zbieżne były ze zgromadzonymi w sprawie dokumentami.</p>
<p>Sąd nie przeprowadził dowodu z przesłuchania <span class="anon-block">M. G.</span> w charakterze świadka, który to wniosek dowodowy interwenientka zgłosiła w interwencji. Pismem z dnia 3 listopada 2017 r. (k. 294-295) wniosek ten został cofnięty.</p>
<p>Na rozprawie dnia 7 grudnia 2017 r. oddalono wszystkie dotychczas nieuwzględnione wnioski stron (adnotacja 00:15:00).</p>
<p>W zakresie objętym tym orzeczeniem oddalono wniosek powodów zgłoszony w piśmie z 7 grudnia 2017 r. (k. 305) o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu urbanistyki i architektury celem ustalenia, jaka część <span class="anon-block">działki nr (...)</span> wraz z <span class="anon-block">działką nr (...)</span> spełniać będzie wymogi działki budowlanej w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 209 a)">art. 209a ustawy o gospodarce nieruchomościami</a>. Oddalono także zgłoszony w pozwie (k. 3) wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu szacowania nieruchomości. W ocenie Sądu dowody te były zbędne z uwagi na brak zasady roszczenia powodów. Z tej samej przyczyny oddalono zawarty w pozwie wniosek o zobowiązanie pozwanej do złożenia wskazanych tam dokumentów (k. 3)</p>
<p>Roszczenie powodów nie jest zasadne.</p>
<p>Powodowie wywodzili swoje roszczenie na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 209 a)">art. 209a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami</a>. Wskazywali, że są współwłaścicielami nieruchomości stanowiącej <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> zabudowaną w całości budynkiem mieszkalno-usługowym. <span class="anon-block">Działka nr (...)</span> przylega w całości do <span class="anon-block">działki nr (...)</span> i miałaby służyć im i pozostałym współwłaścicielom dla zapewnienia normalnego korzystania z budynku poprzez utworzenie miejsc parkingowych, placu zabaw, terenu zieleni i miejsca na pojemniki na odpady.</p>
<p>Pozwana Gmina początkowo twierdziła, że wystarczającą dla realizacji tych celów będzie część <span class="anon-block">działki nr (...)</span> w postaci pasa o szerokości 14 m. Następnie pozwana wnosiła o oddalenie powództwa wywodząc, że <span class="anon-block">działka nr (...)</span> nie jest niezbędna dla prawidłowego korzystania z nieruchomości przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>.</p>
<p>Z kolei interwenientka uboczna <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> wnosząc o oddalenie powództwa wywodziła zgodnie z powyższym stanowiskiem Gminy. Dodatkowo wskazywała, że uwzględnienie powództwa spowoduje po stronie nabywców obowiązek zapłaty ceny i nie będzie to cena z bonifikatą 98% z uwagi na to, że w budynku na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> lokale nie zostały wydzielone.</p>
<p>Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 209 a;art. 209 a ust. 1)">art. 209a ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami</a>, jeżeli przy wyodrębnianiu własności lokali w budynku wydzielono dla tego budynku działkę gruntu niespełniającą wymogów działki budowlanej, właścicielom lokali przysługuje w stosunku do Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego roszczenie o zawarcie umowy przeniesienia własności lub oddania w użytkowanie wieczyste przyległej nieruchomości gruntowej lub jej części, która wraz z dotychczas wydzieloną działką gruntu będzie spełniać wymogi działki budowlanej, pod warunkiem że roszczenie to zostało zgłoszone łącznie przez właścicieli wszystkich lokali; w razie braku zgody stosuje się przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 199)">art. 199 Kodeksu cywilnego</a>.</p>
<p>Jak wynika z poczynionych ustaleń nieruchomość stanowiąca zabudowaną <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> pozostaje we współwłasności w częściach ułamkowych. Lokale w budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> nie zostały wydzielone. W sposób wskazany w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 209 a)">art. 209a ustawy o gospodarce nieruchomościami</a>, nie wyodrębniono własności żadnego z nich, a postępowanie w przedmiocie zniesienia współwłasności jest dopiero prowadzone i to przed sądem pierwszej instancji w sprawie XIIINs603/07 Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ. Z przywołanego przepisu wynika zaś, że roszczenie o wykup działki sąsiedniej przysługuje właścicielom lokali.</p>
<p>Powodowie wywodząc swoje roszczenie powoływali się na skutki prawomocnego postanowienia z dnia 12 maja 2014 r. Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku w sprawie XIIINs2901/11, zmienionego postanowieniem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 28 stycznia 2015 r. w sprawie XVICa520/14. Orzeczeniem tym zezwolono powodom na wystąpienie do właściwego sądu z pozwem przeciwko Gminie <span class="anon-block">(...)</span> o zobowiązanie jej do złożenia oświadczenia woli w przedmiocie zbycia na rzecz współwłaścicieli nieruchomości położonej w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, zapisanej w <span class="anon-block">księdze wieczystej (...)</span>, prawa własności całości, a nie części nieruchomości stanowiącej <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> zapisaną w <span class="anon-block">księdze wieczystej (...)</span>.</p>
<p>Wbrew stanowisku powodów, postanowienie to nie przesądza o istnieniu i skuteczności roszczenia powodów wywodzonego na podstawie przepisu art. 209a ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. Powodowie uzyskali wyżej opisane rozstrzygnięcie mimo, że ich udział we współwłasności jest mniejszy niż 50%, albowiem w toku postępowania przed Sądem Rejonowym stanowisko powodów poparł <span class="anon-block">P. T.</span> posiadający udział 1935/10000 we współwłasności. Z rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego wynika jedynie tyle, że współwłaściciele reprezentujący większość udziałów uzyskali zgodę sądu na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu nieruchomością wspólną w postaci uprawnienia do wytoczenia powództwa w tej sprawie. Zgodnie bowiem z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 199)">art. 199 k.c.</a>, do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. W braku takiej zgody współwłaściciele, których udziały wynoszą co najmniej połowę, mogą żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeknie mając na względzie cel zamierzonej czynności oraz interesy wszystkich współwłaścicieli. Odesłanie do regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 199)">art. 199 k.c.</a> zawarte w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 209 a;art. 209 a ust. 1)">art. 209a ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami</a>, w rozpoznawanej sprawie, ma jedynie skutek w postaci zgody sądu na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu, na którą nie zgadzają się wszyscy współwłaściciele, których zgoda jest konieczna. W rozpoznawanej sprawie jest to zgoda jedynie na wytoczenie powództwa, co nie zastępuje zgody – oświadczeń woli wszystkich współwłaścicieli potrzebnych do dokonania czynności prawnej dwustronnej oraz nie określa istotnych postanowień umowy, która ma zostać zawarta, przede wszystkim ceny. Nie pozbawia też Sądu orzekającego w tej sprawie prawa oceny czy powodom wnoszącym pozew w rzeczywistości przysługuje roszczenie wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 209 a)">art. 209a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.</a>
</p>
<p>Regulacja <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (art. 209 a)">art. 209a</a>, co do roszczenia o przeniesienie prawa własności przysługującego właścicielom lokali, nawiązuje wprost do regulacji zawartej w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (art. 3;art. 4)">art. 3 i 4 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali</a> regulujących sytuację właścicieli wyodrębnionych lokali i współwłaścicieli nieruchomości, w której nie doszło do wyodrębnienia wszystkich lokali. Zgodnie bowiem z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy, w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Z kolei przepis art. 3 ust. 3 stanowi, że udział właściciela lokalu wyodrębnionego w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi. Udział właściciela samodzielnych lokali niewyodrębnionych w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej tych lokali wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi. Takich lokali jednak także nie ma w budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Zgodnie zaś z przepisem art. 4 ust. 1 ustawy, dotychczasowemu właścicielowi nieruchomości przysługują co do niewyodrębnionych lokali oraz co do nieruchomości wspólnej takie same uprawnienia, jakie przysługują właścicielom lokali wyodrębnionych; odnosi się to także do jego obowiązków. Skoro więc żaden ze współwłaścicieli zabudowanej <span class="anon-block">działki nr (...)</span> nie jest właścicielem samodzielnego lokalu nie może skorzystać z roszczenia przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 209 a)">art. 209a ustawy o gospodarce nieruchomościami</a>.</p>
<p>Dodatkowo wskazać należy, że odesłanie do regulacji zawartej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 199)">art. 199 k.c.</a> sprawia, że orzeczenie sądu ma zastąpić zgodę wszystkich współwłaścicieli na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu nieruchomością wspólną. Ma więc odnieść skutek, co do sytuacji tej nieruchomości najogólniej rozumianej. Samo wytoczenie powództwa w tej sprawie sytuacji współwłaścicieli <span class="anon-block">działki nr (...)</span> nie zmienia. Taka zmiana mogłaby nastąpić, gdyby wytoczenie powództwo o zobowiązanie pozwanej Gminy do przeniesienia prawa własności zostało skoordynowane z uzyskaniem zgody wszystkich współwłaścicieli na złożenie przez nich oświadczeń woli jako nabywców udziałów w działce sąsiedniej, oświadczeń koniecznych do zawarcia umowy kupna-sprzedaży będącej czynnością prawną dwustronną. Postawa procesowa <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> przeczy jednak temu, aby ten współwłaściciel zamierzał takie oświadczenie złożyć. Powodowie nie uzyskali natomiast orzeczenia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 199)">art. 199 k.c.</a> zastępującego oświadczenia woli pozostałych poza powodami współwłaścicieli <span class="anon-block">działki nr (...)</span>. Nie doszło więc do dokonania czynności prawa materialnego, która w ocenie Sądu powinna poprzedzić wniesienie pozwu w tej sprawie.</p>
<p>Wobec braku takich oświadczeń woli pozostałych współwłaścicieli oraz braku orzeczenia sądu je zastępującego Sąd oddalił wnioski powodów o otwarcie zamkniętej rozprawy i zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania w sprawie XIIINs603/07 Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ. Rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy nie zależy od wyniku sprawy XIIINs603/07 (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 177;art. 177 § 1;art. 177 § 1 pkt. 1)">art. 177 par. 1 pkt. 1 k.p.c.</a>). Po pierwsze, powodowie wnieśli powództwo w tej sprawie mając świadomość, że postępowanie w sprawie o zniesienie współwłasności jest w toku i nie zostało jeszcze zakończone nawet orzeczeniem pierwszoinstancyjnym. Po drugie, nawet jeśli dojdzie do zniesienia współwłasności poprzez ustanowienie odrębnej własności lokali, to nie jest przesądzone, w jakim zakresie – 50%, mniej lub więcej - współwłasność przypadnie właścicielom poszczególnych lokali – powodom i pozostałym współwłaścicielom. Zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (art. 209 a)">art. 209a ustawy o własności lokali</a> powoduje zmiany we własności. Samo rozstrzygnięcie sprawy XIIINs603/07 nie przesądzi tego, czy roszczenie o nabycie własności działki sąsiedniej będzie zgłoszone przez wszystkich właścicieli lokali, czy też konieczne będzie rozstrzygnięcie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 199)">art. 199 k.c.</a> Dlatego też nie było podstawy do zawieszenia postępowania.</p>
<p>Na koniec dodatkowo wskazać należy, że powodowie nie byli uprawnieni do wskazywania ceny za jaką pozwana Gmina miałaby przenieść udziały w prawie własności <span class="anon-block">działki nr (...)</span>. Wysokość tej ceny nie została ani określona w orzeczeniu wydanym na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 199)">art. 199 k.c.</a>, ani uzgodniona z pozostałymi współwłaścicielami <span class="anon-block">działki nr (...)</span>. Zarówno w uchwale Rady Miasta <span class="anon-block">(...)</span> numer <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 29 listopada 2001 r. jak i w uchwale z dnia 30 czerwca 2011 r. nr<span class="anon-block">(...)</span>, Rada wyraziła zgodę na udzielenie bonifikaty od ceny nieruchomości gruntowej stanowiącej własność Gminy sprzedawanej lub oddawanej w użytkowanie wieczyste udzielanej na rzecz właścicieli lokali w budynku, dla którego wydzielono działkę gruntu niespełniającą wymogów działki budowlanej na poziomie 98%. Ponieważ w budynku na <span class="anon-block">działce nr (...)</span> lokale nie zostały wydzielone nie ma możliwości skorzystania z tej bonifikaty.</p>
<p>Mając na uwadze tak poczynione rozważania i ustalenia, Sąd uznał, że powodowie nie mogą skutecznie wywodzić roszczenia w tej sprawie i na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 209 a)">art. 209a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 199)">art. 199 k.c.</a> stosowanych, a contrario powództwo oddalił. O oddaleniu powództwa orzeczono w punkcie 1 wyroku.</p>
<p>O kosztach postępowania orzeczono w punktach 2, 3, 4 wyroku na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 par. 1 k.p.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 par. 1 k.p.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 107)">art. 107 k.p.c.</a> Kosztami postępowania obciążono powodów, którzy sprawę przegrali zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu.</p>
<p>W punkcie 2 wyroku zasądzono na rzecz pozwanej Gminy koszty zastępstwa procesowego w kwocie 10 800 zł., na podstawie przepisu par. 2 pkt. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.</p>
<p>W punkcie 3 wyroku zasądzono na rzecz interwenientki ubocznej koszty interwencji stosowanie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 107)">art. 107 in fine k.p.c.</a> Na koszty te składają się oplata od interwencji w kwocie 3 216 zł. uiszczona przez interwenienta oraz 10 800 zł. (par. 2 pkt. 7 rozporządzenia) tytułem kosztów zastępstwa procesowego i 17 zł. opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.</p>
<p>Ponieważ w toku procesu ustalono wartość przedmiotu sporu na kwotę 321 600 zł., a wiec wyższą od wskazanej w pozwie, a powodowie opłaty nie uzupełnili, w punkcie 4 wyroku orzeczono o ściągnięciu brakującej części opłaty w kwocie 15 759 zł. na rzecz Skarbu Państwa stosownie do przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 130/3)">art. 130/3</a>/ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 2)">par. 2 k.p.c.</a>
</p>
</div>