I ACa 240/17
Common courts2017-12-21
Case number
I ACa 240/17
Judgment date
2017-12-21
Type
SENTENCE
Judges
Alicja SurdyBogdan Radomski (PRESIDING_JUDGE)Jerzy Nawrocki
Judgment text
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt I ACa 240/17 </strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 21 grudnia 2017 r.</p>
<p>Sąd Apelacyjny w Lublinie, I Wydział Cywilny</p>
<p>w składzie:</p>
<table>
<colgroup>
<col width="300"/>
<col width="355"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Przewodniczący - Sędzia</p>
</td>
<td>
<p>SA Bogdan Radomski</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Sędzia:</p>
<p>Sędzia:</p>
</td>
<td>
<p>SA Jerzy Nawrocki (spr.)</p>
<p>SA Alicja Surdy</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Protokolant</p>
</td>
<td>
<p>Sylwia Szymańska</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. w Lublinie na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">F.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">A. P.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w<span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt I C 235/16
</p>
<p>I.
zmienia w całości zaskarżony wyrok w ten sposób, że powództwo oddala <br/>i zasądza od <span class="anon-block">F.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> na rzecz <span class="anon-block">A. P.</span> 3617 (trzy tysiące sześćset siedemnaście) zł tytułem zwrotu kosztów procesu;</p>
<p>I.
zasądza od <span class="anon-block">F.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>
<span class="anon-block">N. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> na rzecz <span class="anon-block">A. P.</span> 5050 (pięć tysięcy pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu odwoławczym;</p>
<p>II.
nakazuje pobrać od <span class="anon-block">F.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">N. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span>8 346 (osiem tysięcy trzysta czterdzieści sześć) zł tytułem opłaty sądowej od apelacji, od uiszczenia której pozwany był zwolniony.</p>
<p>I A Ca 240/17</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">(...)</span>po rozpoznaniu na rozprawie sprawy z powództwa <span class="anon-block">F.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>
<span class="anon-block">N. (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> przeciwko <span class="anon-block">A. P.</span> o zapłatę, zasądził od pozwanego na rzecz 186.908,82 zł z odsetkami:</p>
<p>- od kwoty 121.061,92 zł od dnia <span class="anon-block">(...)</span>w ustawowej wysokości, a od dnia 1.<span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>- od kwoty 65.846,90 zł od dnia <span class="anon-block">(...)</span>w ustawowej wysokości, a od dnia <span class="anon-block">(...)</span> a ponadto 12.963 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.</p>
<p>Sąd Okręgowy ustalił, że w dniu 23 października 2009 r. pomiędzy <span class="anon-block"> (...) Bankiem (...) Spółką Akcyjną</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> a <span class="anon-block">A. P.</span> została zawarta umowa kredytu <span class="anon-block"> (...)</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span>, na podstawie której bank udzielił pozwanemu kredytu gotówkowego przeznaczonego na spłatę zobowiązań w kwocie 144.500zł.
</p>
<p>Kredyt został udzielony na okres wynoszący 72 miesiące z miesięczną ratą określoną w Harmonogramie spłat kredytu stanowiącym załącznik do umowy kredytowej (dowód: umowa kredytu k.61-63; harmonogram spłat kredytu k.64).</p>
<p>Pozwany był zobowiązany do spłaty kapitału zaciągniętego kredytu z oprocentowaniem, prowizją i opłatami za udzielenie kredytu oraz składką ubezpieczeniową <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>
<span class="anon-block">(...)</span> przyjął za okoliczność niesporną , że wobec niewywiązywania się pozwanego z umowy <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">(...)</span>wypowiedział pozwanemu umowę <em>
<!-- -->
(niesporne)</em>.</p>
<p>W dniu <span class="anon-block">(...)</span> r. <span class="anon-block"> (...) Bank (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wystawił bankowy tytuł egzekucyjny, któremu postanowieniem z dnia <span class="anon-block">(...)</span>, Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">(...)</span>nadał klauzulę wykonalności (dowód: bankowy tytuł egzekucyjny k.3, postanowienie k.19 – akt sprawy SR w <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>Na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności z dnia<span class="anon-block">(...)</span>. oraz aneksu do tej umowy z dnia <span class="anon-block">(...)</span>r. pomiędzy <span class="anon-block"> (...) Bankiem (...) Spółką Akcyjną</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> a <span class="anon-block">F.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> została zawarta umowa sprzedaży wierzytelności, na podstawie której powód nabył względem pozwanego <span class="anon-block">A. P.</span> wierzytelność wynikającą z umowy z dnia <span class="anon-block">(...)</span>oznaczoną nr <span class="anon-block"> (...)</span>.</p>
<p>Na kwotę wierzytelności składały się: należność główna (kapitał) w wysokości 121.061,92 zł i skapitalizowane odsetki w wysokości <span class="anon-block">(...)</span>zł naliczone od daty wymagalności <span class="anon-block">(...)</span>do dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. Odsetki te obejmowały:</p>
<p>- odsetki umowne naliczone według zmiennej stopy procentowej w łącznej kwocie <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>- odsetki umowne za zwłokę w łącznej kwocie 31.360,01 zł za okres od dnia <span class="anon-block">(...)</span>r.. Ponadto wierzytelność obejmowała koszty w wysokości 170,76 zł, na które składają się koszty egzekucji komorniczej w wysokości 26,23 zł, koszty klauzuli wykonalności na bankowym tytule egzekucyjnym w kwocie 104,69 zł, koszty wynikające z bankowego tytułu egzekucyjnego w kwocie 39,84 zł (łącznie odsetki i koszty – 65.846,90 zł) (dowód: umowa sprzedaży wierzytelności k.22-33; aneks nr <span class="anon-block">(...)</span> do umowy sprzedaży k.54-55; załącznik do umowy k. 58-59; pismo powoda k.99v).</p>
<p>Pozwany był bezskutecznie wzywany do zapłaty należności (dowód: wezwanie do zapłaty wraz z potwierdzeniem nadania pisma k.65, 66).</p>
<p>Powyższe okoliczności faktyczne Sąd Okręgowy ustalił na podstawie wyżej wymienionych dowodów z dokumentów.</p>
<p>Sąd Okręgowy uznał powództwo za uzasadnione w całości. Sąd wskazał, że podstawą materialnoprawną roszczenia powoda jest umowa cesji wierzytelności wynikającej z umowy kredytu, zawartej między pozwanym <span class="anon-block">A. P.</span>, a <span class="anon-block"> (...) Bankiem (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Na mocy umowy kredytowej pozwany przyjął na siebie zobowiązanie zwrotu na rzecz banku kwoty otrzymanego kredytu wraz z odsetkami i dodatkowymi kosztami. Wysokość oprocentowania i pozostałe koszty, termin, w którym kredytobiorca zobowiązany jest do spłaty zadłużenia oraz konsekwencje niedotrzymania tego terminu zostały określone w zawartej przez strony umowie – w <span class="anon-block">(...)</span> (k.61-64). Pozwany nie spłacił zadłużenia, co spowodowało wypowiedzenie umowy przez bank.</p>
<p>W dniu <span class="anon-block">(...)</span>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 96;art. 96 ust. 1)">art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo Bankowe</a> (Dz. U. z 2002 r., Nr 72, poz. 665 ze zm.), bank wystawił bankowy tytuł egzekucyjny nr <span class="anon-block"> (...)</span> na łączną kwotę 155.522,58 zł obejmującą kwotę należności głównej - 121.061,92 zł, kwotę odsetek - 34.316,13 zł oraz koszty – 144,53 zł. Przysługująca bankowi wobec pozwanego wierzytelność, została następnie scedowana na rzecz powoda, a ważność i zakres tej cesji, w świetle regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 i nast. k.c.</a> nie budziła wątpliwości Sądu.</p>
<p>W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy, wbrew twierdzeniom pozwanego, zarówno istnienie jak i wysokość wierzytelności dochodzonej pozwem w stosunku do pozwanego została wykazana przez powoda wskazanymi wyżej dowodami.</p>
<p>Z dołączonego do akt sprawy przez stronę powodową <span class="anon-block">(...)</span> do Aneksu nr<span class="anon-block">(...)</span> do <span class="anon-block">(...)</span> r., wynika zarówno wysokość zadłużenia powoda względem banku, w tym kwoty należności głównej (kapitału) i odsetek, a także data wymagalności roszczenia.</p>
<p>Sąd wskazał ponadto, że bezspornym jest fakt, że przeciwko pozwanemu został wydany bankowy tytuł egzekucyjny. Wprawdzie w aktualnym stanie prawnym nie obowiązują już przepisy umożliwiające określonym podmiotom wystawianie tego rodzaju dokumentów, jednak nie ulega wątpliwości, iż w przedmiotowej sprawie, w czasie wystawienia bankowego tytułu egzekucyjnego, tj. w roku 2013 - możliwość taka istniała, zaś warunkiem koniecznym wydania takiego dokumentu była wymagalność roszczenia. Wobec powyższego, fakt wystawienia przez bank tytułu egzekucyjnego, któremu następnie Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">(...)</span> nadał klauzulę wykonalności, niewątpliwie potwierdza wymagalność objętego tym dokumentem roszczenia.</p>
<p>W piśmie z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. (k.99) powód przedstawił sposób wyliczenia tych należności, który odpowiada treści zawartej przez strony umowy. Zarówno kwota kapitału, jak też sposób wyliczenia odsetek i ich finalna wysokość, w istocie nie były przez pozwanego kwestionowane.</p>
<p>Pozwany w sprawie ograniczył swoje zarzuty wyłącznie do zakwestionowania wymagalności i wysokości dochodzonej kwoty, nie przedstawiając na okoliczność słuszności swoich twierdzeń jakichkolwiek dowodów.</p>
<p>Ponadto <span class="anon-block">A. P.</span> skoncentrował się na aspekcie procesowym i konsekwentnie wskazywał, iż dalsze pisma procesowe złożone przez powoda są spóźnione i jako takie powinny zostać pominięte przez Sąd.</p>
<p>Sąd nie uwzględnił powyższych zarzutów.</p>
<p>W trakcie postępowania pozwany nie przedstawił żadnych merytorycznych argumentów przemawiających za oddaleniem powództwa. Jego argumentacja przywołana w odpowiedzi na pozew jest gołosłowna. Taki sposób kwestionowania roszczenia, w sytuacji gdy z dokumentów przedstawionych przez stronę powodową bezsprzecznie wynika zarówno fakt powstania zobowiązania, wysokość i wymagalność przysługującej cedentowi wierzytelności, a także fakt skutecznego przeniesienia wierzytelności na powoda – w żadnym razie skutecznie nie podważa siły argumentacji powoda.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Za uzasadnione Sąd uznał także żądanie zasądzenia odsetek. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 kc</a> jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności. </strong>
</p>
<p>Roszczenie w zakresie kwoty kapitału, jak też skapitalizowanych odsetek i kosztów postępowania stało się wymagalne w 2012 roku.</p>
<p>Natomiast roszczenie o zasądzenie odsetek skapitalizowanych stało się wymagalne:</p>
<p>- w zakresie należności głównej – od dnia następnego po dniu do którego zostały wyliczone odsetki umowne, to jest od dnia <span class="anon-block">(...)</span>r. do dnia zapłaty;</p>
<p>- w zakresie skapitalizowanych odsetek i kosztów ( tj. kwoty 65.846,90 zł) – za okres od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Ponadto wobec zmiany z dniem 1 stycznia 2016r. przepisów dotyczących odsetek, w szczególności rozróżnienia przez ustawodawcę wysokości odsetek ustawowych oraz odsetek ustawowych za opóźnienie, Sąd sprecyzował orzeczenie w zakresie odsetek zasądzonych od dnia 1 stycznia 2016 roku.</strong>
</p>
<p>O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 kpc</a>. Na koszty te złożyły się opłata sądową w kwocie 9.346 zł, wynagrodzenie pełnomocnika wraz z opłatą od pełnomocnictwa w kwocie 3.617zł. Łącznie 12.963zł.</p>
<p>Apelację od tego wyroku wniósł pozwany zaskarżając wyrok w całości i zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszenie:</p>
<p>1) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> polegające na wadliwym ustaleniu faktu wykazania przez powoda jego roszczenia co do zasady w sytuacji braku istnienia w materiale dowodowym niniejszej sprawy dowodu świadczącego o wymagalności jego roszczenia,</p>
<p>2) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> polegające na wadliwym ustaleniu faktu wykazania przez powoda jego roszczenia co do wysokości w sytuacji, gdy:</p>
<p>- ze znajdujących się w aktach przedmiotowej sprawy dokumentów w postaci umowy sprzedaży wierzytelności z dnia <span class="anon-block">(...)</span>roku i aneksu nr <span class="anon-block">(...)</span> do umowy sprzedaży z dnia <span class="anon-block">(...)</span>roku zawartego w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku wraz z załącznikami do niego nie wynika wysokość przelanej na rzecz powoda wierzytelności wobec pozwanego i tym samym wysokość roszczenia powoda,</p>
<p>- samo wyliczenie kwoty roszczenia powoda zawarte w jego piśmie z dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku stanowi jedynie twierdzenie powoda i nie jest dowodem świadczącym o wysokości roszczenia powoda,</p>
<p>3) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> polegające na wadliwym ustaleniu faktu braku kwestionowania przez pozwanego kwoty kapitału, sposobu wyliczenia odsetek i ich finalnej wysokości w sytuacji kwestionowania od samego początku przez pozwanego wysokości roszczenia powoda.</p>
<p>Ponadto z ostrożności procesowej pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia powoda. Na powyższą okoliczność wnosił o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci zaświadczenia wystawionego przez <span class="anon-block"> (...) Bank (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> z dnia<span class="anon-block">(...)</span>roku na okoliczność daty wypowiedzenia pozwanemu umowy kredytu o numerze <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku. Powołanie wyżej wymienionego dowodu w postępowaniu przed Sądem I instancji nie było możliwe - albowiem pozwanemu dopiero w chwili obecnej udało się uzyskać przedmiotowy dokument.</p>
<p>Pozwany wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania - w tym kosztów zastępstwa procesowego za I i II instancję - ewentualnie uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji z pozostawieniem temu sądowi orzeczenia o kosztach postępowania za obie instancje.</p>
<p>Powód wnosił o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów procesu.</p>
<p>Sąd Apelacyjny zważył co następuje. Apelacja jest w całości uzasadniona. W ocenie Sądu Apelacyjnego powód nie udowodnił, że przysługuje mu względem pozwanego dochodzona wierzytelność.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> powoda obciążał dowód na okoliczność, że zawarł z <span class="anon-block"> (...)</span> umowę cesji wierzytelności przysługującej<span class="anon-block">(...)</span>wobec pozwanego jako dłużnika <span class="anon-block">(...)</span>. Taki dowód w sprawie nie został przeprowadzony. Powód przedstawił jedynie dowód z umowy cesji z dnia <span class="anon-block">(...)</span>. [ k.22] oraz dowód z Aneksu nr <span class="anon-block">(...)</span> do tej umowy [k.54]. Z treści tych dokumentów nie wynika, aby umowa cesji obejmowała wierzytelność <span class="anon-block">(...)</span> wobec pozwanego. Przedstawione przez powoda dokumenty zawierają jedynie regulacje ogólne dotyczące nabycia przez powoda tzw. portfela wierzytelności. W żadnym jednak miejscu nie konkretyzują poszczególnych wierzytelności.</p>
<p>Sąd przyjął, że okoliczność nabycia przez powoda wierzytelności <span class="anon-block">(...)</span> wobec powoda była bezsporna i wynikała z załącznika nr <span class="anon-block">(...)</span> do aneksu nr <span class="anon-block">(...)</span> do umowy z<span class="anon-block">(...)</span>. Jednakże opisany załącznik nr<span class="anon-block">(...)</span>miał się znajdować na k. 58 i 59 akt. Znajdujące się na wskazanych kartach dokumenty w żaden sposób nie wskazują, aby wierzytelność <span class="anon-block">(...)</span>wobec pozwanego objęta była umową cesji z dnia <span class="anon-block">(...)</span>. Są to dokumenty nie zawierające żadnej merytorycznej treści, zawierające jedynie niewypełnione rubryki. W tym stanie sprawy brak jest w sprawie dowodów na okoliczność, że powód nabył od <span class="anon-block">B. (2)</span> wierzytelność, która przysługiwała <span class="anon-block">(...)</span>wobec pozwanego z tytułu zawartej umowy kredytowej.</p>
<p>Jak wynika ze stanowiska powoda wierzytelność, <span class="anon-block">(...)</span>miała powstać wskutek wypowiedzenia przez <span class="anon-block">B. (1)</span> pozwanemu umowy kredytowej. Zatem warunkiem powstania wierzytelności <span class="anon-block">(...)</span> było wypowiedzenie umowy przez <span class="anon-block">B. (1)</span> i skuteczne doręczenie pozwanemu oświadczenia o wypowiedzeniu umowy [<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61§ 1kc</a>]. Powód nie przedstawił także ani dowodu na okoliczność wypowiedzenia umowy przez <span class="anon-block">B. (1)</span>, ani na okoliczność doręczenia wypowiedzenia <span class="anon-block">B. (2)</span> pozwanemu.</p>
<p>Kwestia skutecznego doręczenia pozwanemu wypowiedzenia umowy przez <span class="anon-block">B. (1)</span> ma doniosłe znaczenie dla oceny stosunku zobowiązaniowego pomiędzy stronami, gdyż zgodnie z <span class="anon-block">(...)</span>umowy kredytowej [ k. 62v.] warunki wypowiedzenia umowy przez <span class="anon-block">B. (1)</span> były ściśle określone i wiązały strony co do podstaw wypowiedzenia umowy. Wypowiedzenie umowy z innych przyczyn nie było możliwe. Dopóki zatem powód nie przedstawił dowodu, na okoliczność wypowiedzenia umowy przez <span class="anon-block">B. (1)</span>, pozwany nie miał obowiązku, ani możliwości kwestionowania podstaw wypowiedzenia umowy. Dopiero przedstawienie przez powoda dowodów na okoliczność istnienia wierzytelności, której zaspokojenia dochodził w sprawie, aktualizowało obowiązek pozwanego przedstawienia kontr dowodów.</p>
<p>Sąd Apelacyjny nie zgadza się ze stanowiskiem Sądu Okręgowego, że dowodami na istnienie i wymagalność wierzytelności <span class="anon-block">(...)</span> wobec pozwanego jest bankowy tytuł wykonawczy opatrzony klauzulą wykonalności przez Sąd w postępowaniu klauzulowym. Postępowanie klauzulowe ma wyłącznie charakter formalny i Sąd w postępowaniu klauzulowym nie bada merytorycznej zasadności roszczenia, w tym wymagalności roszczenia, na podstawie którego wydany został <span class="anon-block"> (...)</span>. Zatem przyjęcie przez Sąd Okręgowy, że wierzytelność była wymagalna z tego względu, że został wydany <span class="anon-block"> (...)</span>, nie było uprawnione.</p>
<p>Zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego uprawnienie do wystawiania bankowych tytułów egzekucyjnych przysługiwało wyłącznie bankom i tylko na ich rzecz mogła być nadawana tym tytułom klauzula wykonalności. Cesjonariusz nie mógł więc kontynuować egzekucji wszczętej przez bank bez uprzedniego ustalenia roszczenia w drodze procesu sądowego i uzyskania nowego tytułu wykonawczego (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2017 r. I CSK 6/17, LEX nr 2336678 i przytoczone w nim orzecznictwo oraz Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2016 r. III CZP 29/16, OSNC 2017/5/55].</p>
<p>Skoro zatem nabywca wierzytelności <span class="anon-block">B. (2)</span> wobec osoby trzeciej nie może powoływać się w celu wyegzekwowania wierzytelności nabytej od <span class="anon-block">B. (2)</span>, na klauzulę wykonalności wydaną na rzecz <span class="anon-block">B. (2)</span> na podstawie <span class="anon-block"> (...)</span>, lecz winien dochodzić zaspokojenia swojego roszczenia w drodze wytoczonego przez siebie procesu sądowego, to fakt wydania <span class="anon-block"> (...)</span> dla oceny zasadności roszczenia cesjonariusza nie ma żadnego znaczenia. Przeciwny wniosek prowadziłby do nieuzasadnionego rozszerzenia przywilejów banków na inne podmioty, które bankami nie są.</p>
<p>Cesjonariusz wierzytelności <span class="anon-block">B. (2)</span>, nie będący <span class="anon-block">(...)</span>w procesie przeciwko dłużnikowi <span class="anon-block">B. (2)</span> winien zatem zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> udowodnić, że <span class="anon-block">B. (1)</span> był wierzycielem pozwanego, że wierzytelność <span class="anon-block">B. (2)</span> była wymagalna i że taką wierzytelność nabył. Wymagalność wierzytelności jest tym bardziej istotna, że od daty wymagalności roszczenia biegnie termin przedawnienia roszczenia, co ma zasadnicze znaczenie dla oceny czy dochodzone przed Sądem roszczenie jest, czy nie jest przedawnione [ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 120;art. 120 § 1)">art. 120 § 1 kc</a>].</p>
<p>Skuteczne wypowiedzenie umowy kredytowej przez <span class="anon-block">B. (1)</span> stanowiło warunek konieczny wymagalności wierzytelności, o czym stanowi <span class="anon-block">(...)</span> Wobec podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia roszczenia powoda ustalenie czy wierzytelność powoda jest wymagalna i od kiedy jest wymagalna, ma znaczenie dla oceny możliwości skutecznego dochodzenia roszczenia przed Sądem. W przypadku bowiem gdy dochodzona wierzytelność nie stała się wymagalna, ze względu na nieskuteczne wypowiedzenie umowy przez <span class="anon-block">B. (1)</span>, jak również w przypadku gdy do skutecznego wypowiedzenia umowy ze strony <span class="anon-block">B. (2)</span> doszło, ale ze względu na upływ trzyletniego terminu od daty wymagalności roszczenia, doszło do przedawnienia roszczenia, powództwo podlegałoby oddaleniu.</p>
<p>Reasumując powód nie udowodnił, że nabył od <span class="anon-block">B. (2)</span> przysługującą <span class="anon-block">(...)</span> wobec pozwanego wymagalną wierzytelność przysługującą <span class="anon-block">(...)</span> Powód mógł taki dowód przeprowadzić przedstawiając dowód z dokumentu stanowiącego wypowiedzenie umowy kredytowej przez <span class="anon-block">B. (1)</span> wraz z dowodem skutecznego doręczenia tego wypowiedzenia pozwanemu. Powyższy dowód nie mógł być zastąpiony powołaniem się powoda na istnienie <span class="anon-block"> (...)</span>, który wystawił <span class="anon-block">B. (1)</span>, a który następnie został zaopatrzony w klauzulę wykonalności, gdyż z tego uprawnienia mógł skorzystać wyłącznie <span class="anon-block">B. (1)</span>, a nie powód, który <span class="anon-block">(...)</span>nie jest.</p>
<p>Dopiero po przedstawieniu powyższych dowodów przez powoda aktualizowałby się obowiązek pozwanego przedstawienia dowodów na okoliczność podważenia skuteczności wypowiedzenia umowy kredytowej przez <span class="anon-block">B. (1)</span>. Brak jest zatem w okolicznościach sprawy podstaw do zarzucania pozwanemu bierności w zakresie inicjatywy dowodowej.</p>
<p>Powyższe ustalenia i ocena skutkowały koniecznością zmiany wyroku Sądu pierwszej instancji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a> poprzez oddalenie powództwa jako nieudowodnionego.</p>
<p>W tym stanie sprawy za oczywiście przedwczesne uznać należy zarzuty ewentualne pozwanego dotyczące przedawnienia roszczenia powoda. Skoro bowiem powód nie udowodnił, że nabył od <span class="anon-block">B. (2)</span> wymagalną wierzytelność, jest to wystarczająca podstawa do oddalenia powództwa.</p>
<p>Z tych względów nie ma potrzeby badania zarzutu przedawnienia roszczenia. Niemniej jednak z dokumentu przedłożonego przez pozwanego w apelacji, który to dokument Sąd Apelacyjny dopuścił jako dowód w sprawie wynika, że <span class="anon-block">B. (1)</span> wypowiedział pozwanemu umowę już w dniu w dniu <span class="anon-block">(...)</span>. [pismo k. 187]. Nie oznacza to jednak, że z tą datą wierzytelność <span class="anon-block">B. (2)</span> stała się wymagalna. Mając na uwadze <span class="anon-block">(...)</span>umowy kredytowej, wierzytelność <span class="anon-block">B. (2)</span> stawała się wymagalna dopiero po upływie 30 dni od doręczenia wypowiedzenia umowy pozwanemu [ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 61;art. 61 § 1)">art. 61 § 1 kc</a>]. W aktach sprawy brak jest jednak dowodu na okoliczność daty doręczenie pozwanemu wypowiedzenia umowy przez <span class="anon-block">B. (1)</span>.</p>
<p>W tych okolicznościach sprawy nie sposób przesądzić czy roszczenie powoda uległo przedawnieniu czy nie. Podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczenia może być uznany jedynie za wysoce prawdopodobny. Zakładając bowiem, że oświadczenie o wypowiedzeniu pozwanemu umowy kredytowej przez <span class="anon-block">B. (1)</span> nastąpiło przed<span class="anon-block">(...)</span> [ a więc trzy lata przed wniesieniem pozwu – pozew k. 2], uznać by należało, że roszczenie <span class="anon-block">B. (2)</span> wobec powoda stało się wymagalne przed <span class="anon-block">(...)</span>. Roszczenie powoda zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118kc</a> jako roszczenie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przedawniało się z upływem trzyletniego terminu. Skoro zaś powód wniósł pozew dopiero w dniu <span class="anon-block">(...)</span>., to roszczenie powoda uznać by należało za roszczenie przedawnione. Wobec jednak wyżej wspomnianych braków w materiale dowodowym sprawy niesposób jednoznacznie stwierdzić czy roszczenie powoda przedawniło się, czy nie. Brak jest jednak jakichkolwiek dowodów na okoliczność, że roszczenie <span class="anon-block">B. (2)</span> wobec pozwanego stało się wymagalne dopiero we <span class="anon-block">(...)</span>Twierdzenia powoda w tym zakresie są gołosłowne i nie poparte żadnymi dowodami.</p>
<p>Wobec oddalenia powództwa Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 kpc</a> obciążył powoda kosztami procesu poniesionymi przez powoda przed Sądem pierwszej instancji, które odpowiadały wysokości wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości 3 600zł wraz z opłatą od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz kosztami procesu poniesionymi przez powoda w postępowaniu odwoławczym, na które złożyły się uiszczona przez powoda opłata od apelacji w kwocie 1000zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika wg obowiązującej stawki w kwocie 4050zł.</p>
<p>Ponadto na podstawie art. 113 ust. 1 uksc Sąd obciążył powoda opłatą od apelacji w wysokości 8 346zł, od uiszczenia której pozwany był zwolniony.</p>
</div>