I C 627/17

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: IC 627/17</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 27 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Nidzicy I Wydział Cywilny</p> <p>w osobie Sędziego SSR Katarzyna Cygan</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2017 r. w Nidzicy</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">P. (...)</span>we <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">J. Ł.</span> </p> <p> <em> <!-- -->o zapłatę</em> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->postanawia:</span> </strong> </p> <p>1.  umorzyć postępowanie,</p> <p>2.  oddalić wniosek o zwrot opłaty od pozwu.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód złożył pozew przeciwko <span class="anon-block">J. Ł.</span> o zapłatę. Po wydaniu nakazu zapłaty, pozwany wniósł sprzeciw. Po wyznaczeniu terminu rozprawy powód cofnął pozew. Pozwany pouczony przez Sąd o treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 3)">art. 203 § 3 kpc</a> nie sprzeciwił się wnioskowi. Sąd nie znalazł podstaw do uznania, że cofnięcie jest niedopuszczalne, a milczenie pozwanego zgodnie z wymienionym przepisem należało potraktować jako zgodę na cofnięcie. Wobec czego dalsze prowadzenie postępowania stało się zbędne.</p> <p>Biorąc powyższe pod uwagę Sąd w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355)">art. 355 kpc</a>. w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 1;art. 203 § 4)">art. 203 § 1 i § 4 kpc</a>. orzekł jak w sentencji postanowienia.</p> <p>Co się zaś tyczy kosztów postępowania – opłaty od pozwu jakiej zwrotu domagał się powód, to wskazać należy, że fakt cofnięcia pozwu przesądza o przegraniu sprawy przez inicjującego ją. Wynika to z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 2)">art. 203 § 2</a> uzd 2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kpc</a> w myśl, którego na skutek cofniętego pozwu, pozwany może żądać od powoda zwrotu kosztów postępowania. Odstępstwo od tej zasady następuje w sytuacji, gdy powód wykaże, że wystąpienie z powództwem było niezbędne dla celowego dochodzenia praw lub celowej obrony, z uwzględnieniem okoliczności istniejących w dacie wytoczenia pozwu / <em> <!-- -->postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2010 r., V CZ 1/10, niepubl. z dnia 10 lutego 2011 r., IV CZ 111/10, niepubl., z dnia 24 sierpnia 2011 r., IV CZ 34/11, niepubl., z dnia 12 stycznia 2012 r., IV CZ 117/11, niepubl/</em> </p> <p>W ocenie Sądu takie okoliczności w sprawie nie zachodziły, nie zostały wykazane. Jednakże pozwany nie domagał się zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania. Dlatego domaganie się przez powoda zwrotu opłaty jest niedopuszczalne. Sytuacja ta nie pozwala dodatkowo na zwrot połowy opłaty od pozwy w myśl art. 79 ust 1 pkt 3 lit a ustawy o kosztach sadowych w sprawach cywilnych. Przepis ten zezwala na zwrot opłaty gdy cofnięcie nastąpiło przed rozpoczęciem posiedzenia na które sprawa została skierowana.</p> <p>Posiedzeniem, na które sprawa została skierowana, jest pierwsze posiedzenie przeznaczone na merytoryczne rozpoznanie sprawy, a nie spełnia warunków każde inne, poświęcane kwestiom incydentalnym. Trzeba zaznaczyć, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kodeks postępowania cywilnego</a> wyraźnie rozróżnia rozprawę i posiedzenie. Gdyby intencją ustawodawcy było wyznaczenie warunku dla cofnięcia pozwu przez rozpoczęcie rozprawy, powinien to wprost wyrazić. Tymczasem w przepisie użyto ogólniejszego określenia posiedzenie. Mając na uwadze specyfikę postępowań szczególnych, w tym również postępowania w których wydawany jest nakaz zapłaty, na posiedzeniach niejawnych, uzasadnione jest przyjęcie, że w powołanym wyżej przepisie chodzi o każde posiedzenie, również niejawne, na którym Sąd podejmuje decyzję w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu. W takim znaczeniu posiedzeniem wyznaczającym granicę dopuszczalnego cofnięcia pozwu, skutkującego zwrotem opłaty będzie nie tylko posiedzenie niejawne, na którym sąd wydaje wyrok ale także skutkujące wydaniem nakazu zapłaty. Ponieważ w przedmiotowej sprawie cofnięcie pozwu nastąpiło już po wydaniu nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, warunki z art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nie zostały spełnione, co wykluczało uwzględnienie wniosku.</p> </div>