IV SA/Wr 410/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego we W. z dnia [...] r. Nr [...] . w przedmiocie wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE S. S. złożył w niniejszej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego we W. z dnia [...] r. Nr [...] . w przedmiocie wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. W odpowiedzi na skargę Dowódca Śląskiego Okręgu Wojskowego wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego podając, że pismem z dnia [...] r. mylnie zatytułowanym "Skarga na decyzję Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego z dnia [...] r. w przedmiocie wypowiedzenia stosunku służbowego nr [...] " oraz mylnie skierowanym do tutejszego Sądu, złożył w istocie rzeczy wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej w trybie art. 156 § 1 i n kpa, o czym świadczy literalna treść rzeczonego pisma. Zgodnie z art. 157 § 1 kpa właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 kpa jest organ administracyjny wyższego szczebla, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze – ten organ. Tym samym, w niniejszej sprawie właściwym adresatem wniosku winien być Dowódca Wojsk Lądowych, jako organ wyższego szczebla dla Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego, który wydał zaskarżoną decyzję. Ponadto wniosek ów nie powinien uzyskać tytułu skarga. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym podlegało umorzeniu. Wskazać należy, że zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) mającym zastosowanie do rozpoznania niniejszej sprawy: "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności." Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę. Zgodnie z wyżej cytowanym przepisem prawa dokonana przez pełnomocnika czynność procesowa wiąże Sąd. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. W tej sytuacji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć, co orzeczono na wstępie.